ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 20:00 Καμάρα
ΙΩΑΝΝΙΝΑ 19:00 Περιφέρεια Ηπείρου
ΑΘΗΝΑ 18:00 Σύνταγμα
Αντικατασταλτική – αντικρατική συγκέντρωση για τον πυροβολισμό, από μπάτσους, του 20χρονου στο Άργος.
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/7, 20χρονος που δε σταμάτησε σε σήμα της ΟΠΚΕ, καταδιώκεται από μπάτσους. Όταν το όχημά του ακινητοποιείται και ο 20 χρονος προσπαθεί να διαφύγει πεζός, δύο μπάτσοι ανοίγουν πυρ πετυχαίνοντας τον νεαρό στο κεφάλι. Ο 20χρονος αυτή τη στιγμή είναι εγκεφαλικά νεκρός. Τα δελτία απευθείας έσπευσαν να πουν ότι “η σφαίρα εξωστρακίστηκε”. Η ιστορία αυτή της μπατσικής προπαγάνδας κρατάει πολλά χρόνια. Δεν πιστεύουμε λέξη.
Αυτό που έχει επικρατήσει στην πραγματικότητα είναι ότι η μη υπακοή στις εντολές των μπάτσων ισοδυναμεί με θανατική ποινή επί τόπου. “Διότι δε συνεμορφώθην προς τα υποδείξεις”, όπως ακριβώς οι μπάτσοι σκότωσαν τον Κώστα Μανιουδάκη, τον Νίκο Σαμπάνη, τον Κώστα Φραγκούλη, τον Χρήστο Μιχαλόπουλο και πολλούς ακόμη. Τους περισσότερους επειδή είχαν δει ότι είναι Ρομά, άλλους επειδή τους γνώριζαν και ήταν στοχοποιημένοι. Πάντα όμως επειδή οι μπάτσοι συνειδητοποιούν ότι κάποιοι “απείθαρχοι” αμφισβητούν την εξουσία τους και τις φασιστικού τύπου εντολές τους.
Οι μπάτσοι εκτελούν τις εντολές του κράτους και του κεφαλαίου, τα οποία καταδυναστεύουν τις ζωές μας και μας θέλουν υποταγμένους/ες να ζούμε για να δουλεύουμε και να παράγουμε. Μπάτσοι και αστική δικαιοσύνη βγάζουν λάδι τους φασίστες, τους βιομήχανους, τους επιφανείς αστούς, τους μαστροπούς και τους βιαστές, τα ίδια τα “παιδιά τους”. Την ίδια ώρα το κράτος φυλακίζει, ποινικοποιεί, δολοφονεί, εκτελεί τους φτωχοδιαβόλους, τις μετανάστριες, τους Ρομά και επιβάλλει σκληρή καταστολή σε απεργούς, αγωνίστριες, εργαζόμενες και κρατουμενους σε φυλακές.
Πρέπει να καταστρέψουμε το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα που συντηρείται από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, από το μίσος προς τον αδύναμο, από τον εθνικισμό και την καταστολή. Να μην αφήσουμε τα ένοπλα κρατικά τσιράκια να σπέρνουν το θάνατο στις γειτονιές και στις πόλεις μας. Να μην σιωπήσουμε μπροστά στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το πρόσωπο της αστυνομίας είναι αυτό του κράτους και του κεφαλαίου, το οποίο αντιμετωπίζει τους ανθρώπους της κοινωνικής βάσης ως αναλώσιμους, ως πηγη κέρδους και συχνά ως περιττούς. Η εργατικη τάξη και οι καταπιεσμένοι οφείλουμε να αγωνιστούμε δίπλα δίπλα για την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, αφήνοντας μια και καλή πίσω αυτό το σάπιο κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου.
Αντικρατική/αντικατασταλτική συγκέντρωση, Πέμπτη 9/7 Καμάρα 20:00
ΜΠΑΤΣΟΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ Η ΔΟΥΛΕΙΑ
ΦΥΛΑΝΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ
Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης
Αντικρατική αντικατασταλτική Συγκέντρωση
για τον πυροβολισμού του 20χρονου από μπάτσους στο Άργος.
ΠΕΜΠΤΗ 09/07, στις 20.00 ΚΑΜΑΡΑ
Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό “Μαύρο & Κόκκινο” (μέλος Α.Π.Ο.-Ο.Σ.)
ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΠΕΜΠΤΗ 9/7 – 20:00 | ΚΑΜΑΡΑ
20χρονος εγκεφαλικά νεκρός από σφαίρα μπάτσου στο Άργος
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
❗ Νεκρός 20χρονος από σφαίρες μπάτσων.
Να μην μείνουμε άπραγοι μπροστά σε άλλη μια κρατική δολοφονία.
Όλοι και όλες στον δρόμο.
👉 Συγκέντρωση Πέμπτη 9/6 στις 20:00 στην Καμάρα.
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/6, πέφτει νεκρός από τους ένστολους δολοφόνους της αστυνομίας ένας 20χρονος στο Άργος, με δύο σφαίρες στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει πεζός από την συμμορία των ΟΠΚΕ. Οι μπάτσοι άλλη μια φορά κάνουν λόγο για καταδίωξη οχήματος, εμβολισμό και εν τέλει 13 πυροβολισμός, με κάποιους από αυτούς να καταλήγουν, πάντα διά μαγείας, στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Το ίδιο αφήγημα που έχουμε δει να χρησιμοποιείται και στις δολοφονίες των Ρομά Σαμπάνη, Φραγκούλη και Μιχαλόπουλου, με βασικό στοιχείο της κρατικής προπαγάνδας την χρήση του οχήματος ως όπλο από τους δολοφονημένους και του εξοστρακισμού σφαίρας κατά την “αυτοάμυνα”.
Για τους μπάτσους οι ζωές μας αξίζουν όσο 20€ βενζίνη, όσο μια παραβίαση του ΚΟΚ ή ένα κλεμμένο όχημα. Νίκος Σαμπάνης, Κώστας Φραγκούλης, Χρήστος Μιχαλόπουλος, Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, Βασίλης Μάγγος, Κώστας Μανιουδάκης. Δολοφονίες Ρομά, βιασμοί και βασανισμοί στον δρόμο και στα αστυνομικά τμήματα, δολοφονίες μεταναστριών στα σύνορα και στην θάλασσα, το όνομα των οποίων δεν θα μάθουμε ποτέ. Και η λίστα δεν έχει τελειωμό…
Το κράτος βάζει πλάτες σε αυτές τις δολοφονίες, η αστική δικαιοσύνη αθωώνει και απαλλάσσει τους δολοφόνους. Η ΕΛΑΣ είναι μια οργανωμένη συμμορία, το μακρύ χέρι του Κράτους. Να το κόψουμε.
🏴 Οριζόντια Κίνηση – Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Οι μπάτσοι δολοφονούν. Εγκεφαλικά νεκρός από σφαίρα μπάτσου στο Άργος
Στο Άργος, μία ακόμη αστυνομική καταδίωξη κατέληξε σε πυροβολισμούς και θέλοντας έναν 20χρονο με δύο τραύματα από σφαίρες στο κεφάλι. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, ο νεαρός είναι πλέον εγκεφαλικά νεκρός. Οι δύο αστυνομικοί που έκαναν χρήση των όπλων τους ισχυρίζονται ότι πυροβόλησαν στον αέρα. Ωστόσο, τουλάχιστον μία σφαίρα κατέληξε στο πίσω μέρος του κεφαλιού ενός ανθρώπου που προσπαθούσε να διαφύγει πεζός.
Το σημείο του τραύματος ενισχύει την εικόνα ενός ανθρώπου που απομακρυνόταν με γυρισμένη την πλάτη και όχι κάποιου που εκείνη τη στιγμή επιτίθετο στους αστυνομικούς. Οι σφαίρες, άλλωστε, δεν αποκτούν ξαφνικά δική τους βούληση. Το πώς πυροβολισμοί που υποτίθεται ότι έγιναν «στον αέρα» κατέληξαν να προκαλέσουν δύο τραύματα στο κεφάλι ενός ανθρώπου που έτρεχε να ξεφύγει μια σύλληψη ή κάποιον έλεγχο είναι ένα ερώτημα.
Η καταδίωξη διήρκεσε περίπου τριάντα λεπτά και, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, οι δύο αστυνομικοί έκαναν χρήση των υπηρεσιακών τους όπλων τουλάχιστον δεκατρείς φορές. Δεκατρείς πυροβολισμοί μέσα σε μισή ώρα δεν αποτελούν κάποια στιγμιαία «αστοχία» ούτε μια απλή προειδοποιητική ενέργεια. Αποτυπώνουν μια επιχείρηση στην οποία η χρήση πραγματικών πυρών αντιμετωπίστηκε ως αποδεκτό μέσο διαχείρισης μιας καταδίωξης θέλοντας να υπάρξει νεκρός.
Οι δύο εμπλεκόμενοι αστυνομικοί συνελήφθησαν στο πλαίσιο του αυτοφώρου, ενώ το κατηγορητήριο σε βάρος τους αναβαθμίστηκε και πλέον διώκονται για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Η εξέλιξη αυτή από μόνη της καταρρίπτει την προσπάθεια να παρουσιαστεί το περιστατικό ως μία συνηθισμένη αστυνομική επιχείρηση που απλώς «δεν πήγε καλά».
Ήδη στήνεται το γνώριμο επικοινωνιακό σκηνικό το οποίο λέει δεν σταμάτησε στον έλεγχο, οδηγούσε επικίνδυνα, εμβόλισε τα περιπολικά, πέταξε ένα όπλο το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν ρέπλικα. Κάθε λεπτομέρεια επιστρατεύεται για να κατασκευαστεί η εικόνα του «επικίνδυνου δράστη» και να μεταφερθεί η ευθύνη από εκείνον που πυροβολεί σε εκείνον που δέχεται τη σφαίρα.
Ακόμη και σύμφωνα με την ανακοίνωση της ίδιας της αστυνομίας, το αεροβόλο εντοπίστηκε στη διαδρομή διαφυγής, κοντά στο σημείο όπου είχε δοθεί το αρχικό σήμα στάσης. Δεν βρισκόταν, δηλαδή, στα χέρια του 20χρονου τη στιγμή που επιχειρούσε να περάσει τον μαντρότοιχο και δέχθηκε τους πυροβολισμούς. Παρ’ όλα αυτά, η αναφορά του όπλου προβάλλεται συνεχώς, ώστε να δημιουργηθεί εκ των υστέρων η εντύπωση μιας άμεσης απειλής και να λειτουργήσει ως επικοινωνιακό άλλοθι για τη χρήση θανατηφόρας βίας.
Ό,τι κι αν είχε προηγηθεί, η άρνηση συμμόρφωσης, η φυγή ή οποιοδήποτε αδίκημα δεν αποτελούν θανατική καταδίκη παρόλο που οι μπάτσοι πιάνοντας σκληρή δουλειά μπαίνουν στο ρόλο του δικαστηρίου και πεκτελεστικού αποσπάσματος. Κανένας άνθρωπος δεν χρειάζεται να είναι «άμεμπτος», «νομοταγής» ή «αποδεκτός» από τα δελτία ειδήσεων για να έχει δικαίωμα να επιστρέψει ζωντανός στο σπίτι του.
Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει ξανά το ίδιο θέαμα στο ίδιο μοτίβο όπως για παράδειγμα αστυνομικός έλεγχος, καταδίωξη, πραγματικά πυρά και ύστερα μια αφήγηση που παρουσιάζει τον νεκρό ή τον τραυματισμένο ως υπεύθυνο για όσα έπαθε. Ο Νίκος Σαμπάνης, ο Κώστας Φραγκούλης και ο Χρήστος Μιχαλόπουλος, νέοι Ρομά, σκοτώθηκαν από αστυνομικά πυρά έπειτα από καταδιώξεις ή ελέγχους.
Η κατα συρροη αστυνομική βία όμως δεν περιορίζεται μόνο στις καταδιώξεις ούτε μόνο στις κοινότητες των Ρομά. Από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου μέχρι τον άγριο ξυλοδαρμό του Βασίλη Μάγγου έξω από τα δικαστήρια του Βόλου, από τα βασανιστήρια μέσα στα αστυνομικά τμήματα μέχρι τους καθημερινούς ξυλοδαρμούς σε δρόμους, πλατείες και γειτονιές, η ίδια καπιταλιστική πραγματικότητα επαναλαμβάνεται. Μια πραγματικότητα στην οποία η αστυνομική αυθαιρεσία βαφτίζεται «εκτέλεση καθήκοντος» και κάθε νέο περιστατικό παρουσιάζεται ως ακόμη μία ατυχής εξαίρεση.
Οι κοινότητες των Ρομά, οι φτωχοί, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες και η νεολαία των υποβαθμισμένων γειτονιών αντιμετωπίζονται διαρκώς ως ύποπτοι, επικίνδυνοι και αναλώσιμοι. Η αστυνομική βία δεν είναι απλώς αποτέλεσμα «κακής εκπαίδευσης». Είναι εργαλείο ενός κράτους που επιβάλλει την τάξη, την κοινωνική πειθαρχία και την καπιταλιστική κανονικότητα. Είναι οι προστάτες αυτών που γεννάνε τη βία και την εξαθλίωση καθημερινά.
Το ίδιο πρόσωπο της καταστολής συναντάμε καθημερινά και στις πορείες, στις απεργίες και στις εργατικές κινητοποιήσεις. Οι αστυνομικές δυνάμεις χτυπούν ανελέητα, κατεβάζοντας γκλοπ σε κεφάλια, ρίχνοντας ανθρώπους στο έδαφος, εφορμώντας με μηχανές μέσα σε συγκεντρωμένους και χρησιμοποιώντας χημικά και κρότου λάμψης από ελάχιστη απόσταση.
Το γεγονός ότι δεν θρηνούμε νεκρούς σε κάθε πορεία δεν αποτελεί απόδειξη αστυνομικής αυτοσυγκράτησης. Σημαίνει πολλές φορές απλώς ότι ζούμε από τύχη. Κάθε χτύπημα στο κεφάλι, κάθε μηχανή που πέφτει πάνω σε ένα πλήθος και κάθε κρότου λάμψης που εκτοξεύεται σε ευθεία βολή μπορεί να έχει μοιραία κατάληξη. Οι αστυνομικές δυνάμεις γνωρίζουν τις πιθανές συνέπειες και παρ’ όλα αυτά τις εφαρμόζουν για λίγα φραγκάκια.
Το «ας σταματούσε» και το «κάτι θα είχε κάνει» είναι η γλώσσα του κοινωνικού κανιβαλισμού. Είναι η λογική που νομιμοποιεί την κρατική βία και παραχωρεί στους αστυνομικούς το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος αξίζει να ζήσει. Είναι η ίδια λογική που, κάθε φορά που ένας άνθρωπος πυροβολείται, ξυλοκοπείται ή βασανίζεται, αναζητά την ευθύνη στο θύμα και όχι στον ένοπλο μηχανισμό που ασκεί τη βία.
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς που διερευνούν τη βία που οι ίδιοι παράγουν. Οι ΕΔΕ, τα δικαστήρια, οι αστυνομικές ανακοινώσεις και οι εσωτερικές έρευνες δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για έναν μηχανισμό που καλείται κάθε φορά να ελέγξει τον ίδιο του τον εαυτό. Η αναβάθμιση της δίωξης σε απόπειρα ανθρωποκτονίας δεν αποτελεί από μόνη της δικαίωση. Αποτελεί μόνο την ελάχιστη αναγνώριση της σοβαρότητας μιας πράξης που άφησε έναν νέο άνθρωπο εγκεφαλικά νεκρό.
Απέναντι στην καταστολή, και στον κοινωνικό εκφασισμό που ονομάζεται προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, αντιτάσσουμε την ταξική αλληλεγγύη, την οργάνωση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές και τη συλλογική αντίσταση από τα κάτω απέναντι σε κάθε κωλόμπατσο, κάθε κωλοκράτος και κάθε κωλοαφεντικό.
Αναρχική ομάδα Abatalha
19:00 Περιφέρεια Ηπείρου
ΑΘΗΝΑ
Συγκέντρωση ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την κρατική βία
ΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΑ ΜΠΑΤΣΟΥ
Την βια του κράτους την βιώνουμε καθημερινά με κάθε τρόπο. Με την οικονομική εξαθλίωση που εχει επιφέρει στις ζωές μας, , τις εργατικές δολοφονίες, τις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα, την βια της πατριαρχίας (την οποια είδαμε να ξεδιπλώνεται στην πιο ξεδιάντροπη μορφή της στη δίκη για τον βιασμό στο ΑΤ Ομόνοιας), τις επιθέσεις, τους βασανισμούς και τις δολοφονίες απο μπάτσους, καθώς και με την ίδια του την στάση αφήνοντας σκόπιμα απεργό πείνας να πεθαίνει και συμμετέχοντας ενεργά στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Σήμερα το πρωί, νεαρό άτομο δέχτηκε πισώπλατο δολοφονικό πυροβολισμό στο κεφάλι από χέρι μπάτσου στο πλαίσιο καταδίωξης το οποίο μεχρι στιγμης βρίσκεται κλινικά νεκρό, με -φυσικά- μη αναστρέψιμο τρόπο. Καμία δικαιολογία δεν θα είναι ποτέ αρκετή για να ξεπλύνει το αίμα των από τα κάτω, όλων όσων έχουμε χάσει απο την δολοφονική βία των μπάτσων και του κρατικού καπιταλιστικού πατριαρχικού συστήματος. Δεν μένουμε απαθείς απέναντι της, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε εξουσία.
ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΖΗΤΑΕΙ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
18:00 Σύνταγμα
