Για τις αναξιοπρεπείς συνθήκες της ανύπαρκτης πρώτης υποδοχής/φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστριών στο Ηράκλειο
Οι εικόνες των εξαθλιωμένων προσφύγων που κατακλύζουν τα media για άλλη μια φορά δεν προκαλούν εντύπωση, καθώς η απελπισία και η εξαθλίωση αποτελούν επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους εδώ και πολλά χρόνια. Και αν πλεον τις βάρκες «δεν τις βουλιάζουμε» όπως διαμηνύει ο Βορίδης, οι ξυπόλυτοι και διψασμένοι συνάνθρωποι μας φαίνεται ότι βγάζουν «ευγενή» ένστικτα σε αποκτηνωμένους συμπολίτες μας, που ζητούν θανάτους και πογκρόμ.
Ευτυχώς, το Ηράκλειο δεν έχει (ξανά)φτάσει σε αυτό το σημείο, αλλά οι επιθέσεις δε λείπουν. Στον πυρήνα της, η ολιγωρία των τοπικών και εθνικών αρχών και το μπαλάκι της ευθύνης, οι προσφυγικές ζωές, δίνουν ζωτικό χώρο στη μαυρίλα του ρατσισμού και του φασισμού που κατακλύζει τον ψηφιακό και φυσικό χώρο γύρω μας.
