Διψασμένοι, τραυματισμένοι, αλλά ακόμα ζωντανοί: Καλλιτέχνες της Γάζας στην ουρά για νερό
Του Hani al Salmi (*)
Στις ατελείωτες σειρές για λίγο νερό στη Γάζα, τρεις καλλιτέχνες αποκαλύπτουν πώς ο πόλεμος καταστρέφει τον πολιτισμό, αλλά δεν μπορεί να φιμώσει το ανθρώπινο πνεύμα πίσω από την τέχνη.
Ο πόλεμος φοβάται τη μουσική, το θέατρο και τη ζωγραφική. Φοβάται οτιδήποτε τρέμει ακόμα από θαυμασμό. Φοβάται τους χάρτινους χαρταετούς που φτιάχνουν τα παιδιά σε εύθραυστες στιγμές εκεχειρίας από κομμάτια χαρτιού και απομεινάρια ελπίδας που ανασύρονται κάτω από τα ερείπια.
Γι’ αυτό ο πόλεμος δεν περιορίζεται στον πρώτο και πιο προφανή σκοπό του – τη δολοφονία ανθρώπων και την καταστροφή των σωμάτων τους. Με ιδιαίτερη σκληρότητα, καταδιώκει οτιδήποτε όμορφο δημιουργούν οι άνθρωποι. Επιδιώκει να σβήσει την οπτική και ηχητική μας μνήμη, για να μην μείνει τίποτα που να μας θυμίζει πώς κάποτε χαμογελούσαμε.
