ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Η κρατική μεθόδευση της εξόντωσης ενός κρατουμένου

Η μαύρη σκιά  του μίσους  της  οικογένειας  που κυβερνά τη χώρα,   στραγγαλίζει αυτό  που λέγεται  «ανεξάρτητο»  δικαστικό σύστημα,  με αυταρχικές επιταγές και  παράλογες  απαιτήσεις,  που εξευτελίζουν την περιβόητη «διάκριση  των εξουσιών»,   κουρελιάζουν κατακτημένα δικαιώματα και «εγγυήσεις»,  για να ικανοποιηθεί  η  δηλωμένη  εμπάθεια   της οικογένειας και  των  παλαιόθεν αλλά και  όψιμα ακροδεξιών συνοδοιπόρων  υπουργών της, απέναντι  στο κομμάτι εκείνο της κοινωνίας  που θέλει ακόμη να ανασαίνει και  με  στόχο    να οδηγήσει τον  Δ.Κ. σε δρόμο χωρίς επιστροφή.
Εμείς δεν έχουμε παρά να  το φωνάξουμε για μια φορά ακόμη:  αυτό δεν μπορεί  να  μας αφήσει σιωπηλούς. Δεν μπορούμε να το δεχτούμε. 
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ!

Διάβασε περισσότερα

Κινητοποίηση φοιτητών ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο – ΦΩΤΟς

Σε κινητοποίηση προχώρησαν σήμερα το πρωί φοιτητές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στη κατάθεση του αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου. Συγκεντρωμένοι έξω από το υπουργείο Παιδείας και το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης οι φοιτητές, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας, φώναξαν συνθήματα ενάντια στην ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, στη κατάργηση του άσυλου και τη βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Διάβασε περισσότερα

Καταγγέλλουν σωρεία εργοδοτικών αυθαιρεσιών και βίας!

Κάθε όριο έχουν ξεπεράσει οι εργοδότες στην χώρα. Εκτός από τη σωρεία εργοδοτικών αυθαιρεσιών (ανασφάλιστη/υποασφαλισμένη εργασία, κλοπή δώρων, υπερωριών, ακραία εντατικοποίηση κ.τ.λ.), αυξάνονται και τα κρούσματα εργοδοτικής βίας…
Αυτή είναι η απάνθρωπη πραγματικότητα που μας επιφυλάσσουν κυβέρνηση, εργοδότες, καπιταλιστές και το  σινάφι τους: να μας πατήσουν κάτω, να τσακίσουν τα εναπομείναντα δικαιώματα μας, να μας μετατρέψουν σε σύγχρονους δουλοπάροικους! Μόνος δρόμος για εμάς τους εργαζόμενους, να αντισταθούμε όλοι μαζί! Μόνο με την οργάνωσή μας, την αλληλεγγύη και τους μαχητικούς αγώνες μπορούμε να δώσουμε ένα τέλος στη ζοφερή κατάσταση που καθημερινά βιώνουμε στους χώρους της δουλειάς που έχουν μετατραπεί σε σύγχρονα κάτεργα!

Διάβασε περισσότερα

Ούτε πισίνα ούτε σπα, Rosa Nera κατάληψη ξανά

Από την καταστολή των κινητοποιήσεων των υγειονομικών για προσλήψεις και ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων και τη στρατιωτική διαχείριση των προσφύγων/ μεταναστών, μέχρι τις εκκενώσεις των πολιτικών χώρων το μήνυμα είναι ένα: να παραμείνουμε στην ιδιωτική μας σφαίρα, να βγαίνουμε από το σπίτι μας μόνο για δουλειά και κατανάλωση με μοναδικό τόπο έκφρασης και κριτικής τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η Rosa Nera δεκαέξι χρόνια αποτελεί την εδαφικοποίηση της αντίστασης στα παραπάνω, ένα κοινό τόπο συνάντησης και δημιουργίας πολιτικών διαδικασιών αμφισβήτησης του υπάρχοντος καταπιεστικού συστήματος. Η ίδια η συνάντηση, το κοινό βίωμα, ο πολιτικός και καλλιτεχνικός προβληματισμός, η δημιουργία και η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων, αποτελούν μονόδρομο για τη διασφάλιση της ελεύθερης και κοινωνικής χρήσης του χώρου. Γι’ αυτό τα κτίρια και η αυλή στον λόφο Καστέλι θα ανοίξουν και πάλι.
Θα μαρτυρούν την ιστορία τους, θα ανακαλούν τη συλλογική μνήμη και τις βιωμένες εμπειρίες όλων όσων τους έδωσαν και θα τους δίνουν ζωή.

Διάβασε περισσότερα

ΦΥΛΑΚΕΣ Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας ή Δεύτερης Κατηγορίας;

Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι μοίρασμα και επαφή. Η εκπαίδευση από απόσταση, σύγχρονη ή ασύγχρονη, μπορεί να καλύψει μόνο την αναμονή του διά ζώσης μαθήματος.
Να μην επιτρέψουμε να αποτελέσει η πανδημία αφορμή για την κατάργηση της παροχής εκπαίδευσης στους κρατούμενους.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ 2ου ΣΔΕ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Διάβασε περισσότερα

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 2021 Κρίση, πανδημίες και κοινωνικός αυτοματισμός

Κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο των Εργαζομένων για το 2021.
Τα έσοδα από το ημερολόγιο των εργαζομένων διατίθενται για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ Αθήνας.
Στα 10 χρόνια λειτουργίας του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, έχουν δοθεί περίπου 21.000 ευρώ σε εργαζόμενες που είχαν ανάγκη, ανέργους, αγωνίστριες και
απεργούς σε όλο το κόσμο.

Διάβασε περισσότερα

Γυναίκες και παιδιά ζωγραφίζουν αυτό που έχασαν,… το σπίτι τους

Δεκατέσσερις γυναίκες και παιδιά που έχασαν τη χώρα και το σπίτι τους περιγράφουν και ζωγραφίζουν τι σημαίνει η λέξη σπίτι.
Τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούν για να το “χτίσουν” είναι οι λέξεις αγάπη, ασφάλεια, οικογένεια.
Όλες είπαν πως σπίτι σημαίνει αγάπη, ελευθερία, ξεκούραση, στιγμές ελευθερίας, προσφέρει ασφάλεια και την αίσθηση του ανήκειν και συμφώνησαν ότι έχουν βρει το κοινό στοιχείο που τις ενώνει: Το νέο τους σπίτι, αυτό που έψαχναν για καιρό και που τώρα στεγάζει τις ίδιες και τα παιδιά τους.

Διάβασε περισσότερα

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2021 Οι ναζί στη φυλακή, νικήσαμε, συνεχίζουμε!

Είναι ένα συλλεκτικό ημερολόγιο που θα μείνει να μας θυμίζει “τη μεγάλη νίκη του κινήματος ως παρακαταθήκη για να συνεχίσουμε ανυποχώρητα τη μάχη ενάντια στη φασιστική απειλή και το ρατσισμό” και θα είναι αυτή ακριβώς η παρακαταθήκη για τις νέες γενιές που μέσα από τις φωτογραφίες τα σκίτσα και τα αποσπάσματα των αγορεύσεων στη δίκη της Χ.Α. και των δηλώσεων, θα εμπνευστεί για τη συνέχιση του αγώνα μέχρι την οριστική νίκη.

Διάβασε περισσότερα

Εισβολή της αστυνομίας στις φοιτητικές εστίες Αθηνών!

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες διαμαρτύρονται εδώ και μέρες με το μέσο της κατάληψης για τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης και κυρίως για την μη πραγματοποίηση καθαριότητας, απολυμάνσεων και τη μη τήρηση του υγειονομικού πρωτοκόλλου.
Στο πρώτο κύμα καταστολής οι φοιτητές απάντησαν με αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη δημιουργώντας την δική τους συλλογική κουζίνα.
Τώρα, σειρά είχε το ξύλο και οι συλλήψεις, με την εισβολή πρωϊνιάτικα αστυνομικών μέσα στα δωμάτια 20χρονων παιδιών…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Διάβασε περισσότερα

Παρέμβαση στην παραλία της Θεσσαλονίκης ενάντια στη ρατσιστική επίθεση στο Ωραιόκαστρο

Ούτως ή άλλως, ο φόβος είναι αυτός που τους κινητοποιεί εξαρχής. Ο φόβος ότι σύντομα θα βρεθούν στη θέση των μεταναστών, στον πάτο του βαρελιού. Οι ενδείξεις άλλωστε είναι πράγματι ανησυχητικές: το καθεστώς διαχείρισης των μεταναστών εξαπλώνεται, εν μέσω της πανδημίας, σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα του ντόπιου πληθυσμού. Το να ζεις περιορισμένος σε έναν χώρο-φυλακή, το να σε ελέγχει η αστυνομία κάθε τρείς και λίγο, το μην έχεις πρόσβαση στην περίθαλψη, το να στιγματίζεσαι ως απειλή για την κοινωνία, το να ζεις μια μόνιμη εργασιακή επισφάλεια, το να σου φορτώνουν όλες τις ευθύνες και τις ενοχές του κόσμου μοιάζουν γνώριμα σε όλο και περισσότερους πλέον. Μόνο που εμείς, σε αυτήν την συνθήκη , επιθυμούμε να αναζητήσουμε συνοδοιπόρους, ανάμεσα σε όσους υφίστανται την βία, ανάμεσα σε όσους βράζουμε στο ίδιο καζάνι.

Διάβασε περισσότερα