ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
Εν μέσω καλοκαιρινών διακοπών και με τα πανεπιστήμια κλειστά, ομάδες ένοπλων βασανιστών και δολοφόνων της ΕΛΑΣ κατ’ εντολή της πρυτανείας του ΕΚΠΑ εισέβαλλαν στην φιλοσοφική σχολή Αθηνών, προκειμένου να εκκενώσουν ξανά το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής. Λίγα 24ωρα αργότερα και παρά τις πρώτες προειδοποιήσεις μας προς την κοσμητεία, η οποία κάλυψε και έκρυψε την αστυνομική εισβολή μέχρι και σήμερα, τα συνεργεία τους έπιασαν δουλειά: σιδερένιες πόρτες τοποθετήθηκαν τόσο στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, όσο και στις αίθουσες που εκκενώθηκαν κατά το κατασταλτικό πογκρόμ του προηγούμενου Απρίλη.
Με βάση τα παραπάνω γεγονότα, αναρωτιόμαστε: αν οι «εκκενώσεις» έχουν πραγματικά ερείσματα και νομιμοποίηση σε μεγάλο μέρος φοιτητών/τριών, τότε γιατί πραγματοποιούνται τις περιόδους των διακοπών; Γιατί πραγματοποιούνται χαράματα, ακόμη και μέσα στο καλοκαίρι με τις σχολές άδειες; Γιατί δεν στέλνουν τους ένστολους εγκληματίες στην φιλοσοφική μέσα στην διδακτική ή εξεταστική περίοδο ανάμεσα σε χιλιάδες φοιτητές/τριες, διδάσκοντες και εργαζόμενους; Γιατί, σε αντίθεση με άλλες εκκενώσεις η κυβέρνηση δεν πραγματοποίησε «show»και έστειλε τους κουμπουροφόρους στα κρυφά με όρους μαφίας, μη γνωστοποιώντας ποτέ, κατά την συνήθη πρακτική, την «εκδίωξη των αναρχικών στοιχείων από την φιλοσοφική»;
Μήπως η απάντηση βρίσκεται στην νέα ήττα που ξέρουνε ότι θα ακολουθήσει;
Μήπως φοβούνται ότι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι εργαζόμενοι της σχολής, ακόμη και μεγάλο μέρος των διδασκόντων, δεν θα είναι με το μέρος τους αλλά με το μέρος μας;
Μήπως η ύπαρξη του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής (όπως και άλλων κατειλημμένων χώρων) καταρρίπτει το αφήγημά ότι δεν υπάρχει πλέον καμία ενεργή κατάληψη στα πανεπιστήμια;
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
Τον λόγο για την αίθουσα 819 τον έχει ο κόσμος της σχολής και όχι οι ένστολοι δολοφόνοι και οι πολιτικοί τους εντολείς.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν τάσσεται υπέρ της καταστολής και αν θέλει να αφήσει ανενόχλητη την πολιτική που αυτή υπηρετεί: την πολιτική των επιχειρηματικών πανεπιστημίων της ιδιωτικής κερδοφορίας, των εργολάβων, των επί πληρωμή μεταπτυχιακών και ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων, την πολιτική των υποτιμημένων πτυχίων.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν θα αφήσει ανενόχλητη την καταστολή να περιφρουρεί τα «αυτοχρηματοδοτημένα» πανεπιστήμια που ολοένα και περισσότερο λειτουργούν ως Α.Ε. για να αντισταθμίσουν τις μειώσεις δαπανών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, που εισάγουν συμφέροντα και επιχειρήσεις που κερδοφορούν από τα ερευνητικά προγράμματά, τα πανεπιστήμια που επιβάλλουν ολοένα και περισσότερους ταξικούς φραγμούς στην φοίτηση.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν θα επιτρέψει να εγκαθιδρυθούν τα αστικά πανεπιστήμια που ονειρεύεται ο νεοφιλελεύθερος εσμός της χώρας εδώ και δεκαετίες (άραγε, γιατί αυτοί που εκπονούν τα παραπάνω σχέδια για τα δημόσια πανεπιστήμια, στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά του εξωτερικού;).
Αν λοιπόν, θέλουμε τον κρατικό αυταρχισμό να παρελαύνει ανενόχλητος στο άλλοτε «πανεπιστημιακό άσυλο», να συλλαμβάνει όσους αγωνίζονται απέναντι στην διάλυση και την λεηλασία όσων έχουν κερδηθεί με σκληρούς αγώνες στα πανεπιστήμια όλα τα προηγούμενα χρόνια και να καταστέλλει τους αγώνες και τα σημεία εδαφικοποίησής τους εντός των σχολών, τότε αναμφίβολα θα πρέπει να ευθυγραμμιστούμε με τον ατομικισμό και την αδιαφορία την οποία μας προτάσσουν να υιοθετήσουμε και «να κοιτάξουμε μονάχα τις σπουδές μας και την ζωούλα μας» όσο αυτοί θα προχωρούν τους αντικοινωνικούς τους σχεδιασμούς. Μια «ζωούλα», δηλαδή, στην φτώχεια και την επισφάλεια.
Αν αυτό θέλουμε, ας πάρουν την αίθουσα 819, ας εκκενώσουν κάθε αίθουσα που βρίσκεται στα χέρια φοιτητών/τριών και ας τις κάνουν ό,τι θέλουν. Και να αφήσουμε ελεύθερους και νικητές τους Κυρανάκηδες, τους Αδώνιδες και τους Πλεύριδες να γελάνε με τους φοιτητές/τριες των κρατικών πανεπιστημίων και να βροντοφωνάζουν «σας ξεσκίσαμε» απέναντι σε όσους/ες αγωνίζονται, όσο εμείς θα μετράμε τα δίφραγκα, θα μένουμε σε πανάκριβες παράγκες και θα κορνιζάρουμε τα πτυχία όσο ψάχνουμε δουλειά στον ελληνικό τουρισμό και τα εργοδοτικά κάτεργα.
Αν αντίθετα, δεν θέλουμε να είμαστε η γενιά της ήττας και της υποταγής, η γενιά που θα χάσει ό,τι οι προηγούμενες κατέκτησαν, τότε θα πρέπει να περάσουμε από την παραίτηση στην δράση και από την διαμαρτυρία στην οργάνωση.
Σε αυτή την κατεύθυνση, την Τρίτη 1η Σεπτέμβριου στις 12.00 συγκεντρωνόμαστε στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής μαζικά.
Με πανό, με συνθήματα και με την αλληλεγγύη μας, ο ένας δίπλα στην άλλη.
Απαντάμε στην αστυνομική εισβολή, στις εκκενώσεις και τα αντικοινωνικά τους σχέδια με κινητοποίηση και αγώνα.
Και ετοιμαζόμαστε για μια χρονιά αγώνων, οργάνωσης και μεγάλων νικών.
ΚΡΑΤΟΣ, ΜΠΑΤΣΟΙ, ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ Η ΙΔΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ
ΘΑ ΦΑΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ
ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
ΤΡΙΤΗ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12.00
8ος όροφος, κατειλημμένη αίθουσα 819
ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
Για την νέα αστυνομική εισβολή στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής
Η νέα αστυνομική εισβολή στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, εν μέσω θερινής ραστώνης, με στόχο την εκκένωση του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής, δεν πρέπει και δεν θα μείνει αναπάντητη.
Γιατί η νέα αυτή κατασταλτική επίθεση δεν στοχεύει απλώς μια κατειλημμένη από το 1995 αίθουσα. Στοχεύει συνολικά την παρουσία, την δράση και την δυνατότητα οργάνωσης των αγωνιζόμενων δυνάμεων μέσα στα πανεπιστήμια. Στοχεύει να ξεριζώσει τα «αγκάθια» που συνάντησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι άγριες ταξικές αναδιαρθρώσεις εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των φοιτητών/τριων από το σύνολο των αστικών κυβερνήσεων.
Το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, αποτελεί κομμάτι της ζωντανής ιστορίας των αγώνων εντός και εκτός της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Του νικηφόρου αγώνα ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, ενάντια στα επί πληρωμή ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα, στις εργολαβίες, τα ιδιωτικά συμφέροντα και το «αυτοχρηματοδοτούμενο» επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Του αγώνα ενάντια στην ακροδεξιά προπαγάνδα των κάθε λογής καθηγητών/τριων και της εν γένει προπαγανδιστικής λειτουργίας των προγραμμάτων σπουδών του αστικού πανεπιστημίου.
Πέρα από την συμβολή στις φοιτητικές διεκδικήσεις, το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής όλα αυτά τα χρόνια αποτέλεσε έναν κεντρικό κόμβο διάδοσης των αναρχικών ιδεών μέσα στα πανεπιστήμια, ενώ ταυτόχρονα εργάστηκε στην κατεύθυνση της οργανωτικής οικοδόμησης, ενισχύοντας τις διαδικασίες ίδρυσης της Φεντεραλιστικής Ένωσης Αναρχικών.
Εκατοντάδες φοιτητές/τριες επισκέπτονται κάθε χρόνο την εβδομαδιαία λειτουργία του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής, το βιβλιοπωλείο Μαυροκόκκινο Νήμα και τις δεκάδες των πολιτικών εκδηλώσεων, βιβλιοπαρουσιάσεων και προβολών που διοργανώνονται συστηματικά σε έναν δημόσιο ανοιχτό κοινωνικό χώρο με πλατιά ερείσματα σε όλη την σχολή. Αυτά τα ερείσματα, αποτελούν την εγγύηση ότι ο νέος αγώνας απέναντι στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ, το κράτος και τους μηχανισμούς του, θα οδηγήσει ξανά, όπως και τον περασμένο Απρίλιο, σε μια μεγάλη νίκη.
Η προσπάθεια εκκένωσής του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής, όπως και των άλλων κατειλημμένων χώρων, εντάσσεται σε μια ευρύτερη επιχείρηση επιβολής της «κανονικότητας» στα πανεπιστήμια: μιας «κανονικότητας» απαλλαγμένης από συλλογικούς αγώνες και διεκδικήσεις, χωρίς πολιτική και κοινωνική δράση, χωρίς αντιστάσεις και χωρίς την έμπρακτη αμφισβήτηση της κυρίαρχης αντικοινωνικής πολιτικής.
Η νέα επίθεση λοιπόν, δεν είναι αποκομμένη από την συνολικότερη αναδιάρθρωση της αστικής εκπαίδευσης. Το πανεπιστήμιο που οικοδομείται μέσα από τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, είναι το πανεπιστήμιο που ονειρεύεται όλα αυτά τα χρόνια η παρασιτική μειοψηφία του μεγάλου κεφαλαίου, τα μιντιακά του κέντρα και το πολιτικό σύστημα που θέλει να «ξεμπερδεύει» με τους ιστορικούς του αντιπάλους.
Γι’ αυτό και η υπόθεση υπεράσπισης του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής, είναι υπόθεση όλων των φοιτητών και των φοιτητριών, είναι ταυτόχρονα υπόθεση του εργατικού κινήματος, είναι υπόθεση της αναρχίας που δεν θα νικηθεί, δεν θα υποταχθεί, δεν θα παραδώσει τις σημαίες της στους εχθρούς της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Στηρίζουμε την συγκέντρωση ενάντια στις αστυνομικές εισβολές και για την υπεράσπιση του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου στις 12.00 στον 8ο όροφο της σχολής.
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
Κάτω τα χέρια από το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής
Έπειτα από την αποτυχημένη προσπάθεια κράτους και πρυτανικών αρχών να εκτοπίσουν από την Φιλοσοφική Σχολή το Αναρχικό Στέκι τον Απρίλη, αφού οι καταληψίες μετά την εκκένωση από τους ένστολους δολοφόνους της ΕΛΑΣ ανακατέλαβαν τον χώρο, επέστρεψαν αυτή την φορά εν μέσω καλοκαιριού με τις σχολές κλειστές και άδειες από φοιτητές εκκενώνοντας εκ νέου το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής. Λίγες μέρες αργότερα και ενώ η κομητεία σε πλήρη σύμπλευση με τα κρατικά κατασταλτικά σχέδια κρατούσε σιγή ιχθύος για την επίθεση, συνεργεία τοποθέτησαν σιδερένιες πόρτες στο ΑΣΦ σε μια φοβισμένη προσπάθεια της Πρυτάνειας του ΕΚΠΑ να διασφαλίσει το νέο της λάφυρο.
Μέσα στις σχολές ζούμε σε μια περίοδο όπου η κρατική καταστολή εκδηλώνεται καθημερινά, με σταθερή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στους χώρους ασύλου, όπως το ΕΜΠ, με την παγίωση της απαγόρευσης πραγματοποίησης πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, με την προσπάθεια εφαρμογής πειθαρχικών διώξεων για συνδικαλιστική δράση καθώς και με την εκκένωση μιας σειράς κατειλημμένων χώρων εντός των σχολών, με τελευταία παραδείγματα το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής και το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΑΣΟΕΕ
Η καταστολή ενεργοποιείται παράλληλα με την επέλαση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σε μια περίοδο που μερικούς μήνες μετά την εφαρμογή του νόμου των διαγραφών που πέταξε εκτός τριτοβάθμιας εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές/-τριες, το Κράτος δηλώνει πως ετοιμάζεται για την εκκίνηση της Συνταγματικής αναθεώρησης στον επόμενο μήνα, όπου μεταξύ άλλων θα επιχειρηθεί η κατάργηση του Άρθρου 16, περιφρουρώντας την από τις αντιστάσεις του φοιτητικού κινήματος που θα προσπαθήσει να θέσει αναχωρωματά στο διάβα, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη πορεία της. Παράλληλα το Κράτος αναγνωρίζοντας τον ρόλο που το πανεπιστήμιο ως χώρος ασύλου έχει παίξει καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης τόσο ως το πεδίο συνάντησης, ζύμωσης και δραστηριοποίησης ευρύτερων κοινωνικών κομματιών που δεν βρήκαν χώρο εντός του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος όσο και ως ορμητήριο αγώνων και εξεγέρσεων που έθεσαν τον ίδιο τον κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού στην στόχαστρο, επιτίθεται στα πλαίσια της ευρύτερης αντιεξεγερτικής πολιτικής του, θέλοντας να επιτύχει προληπτικά πλήγματα ενάντια στην ίδια τη δυνατότητα της κοινωνικής βάσης να αντιστέκεται στις πολιτικές του.
Οι καταλήψεις εντός των σχολών, εν μέσω μιας συνολικής προσπάθειας αποστείρωσης του πανεπιστημίου από κάθε πολιτική φωνή που δεν συμβαδίζει με το κυρίαρχο αφήγημα, με τον ίδιο το θεσμό του πανεπιστημίου να μετατρέπεται σε εμπόρευμα που θα λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους των αγορών είναι οι χώροι αυτοί όπου επιτρέπουν σε μια διαφορετική πολιτική πρόταση αυτοδιαχείρισης να ανθίσει, όχι περιχαρακωμένη εντός τους αφορώντας αποκλειστικά τις ίδιες, αλλά αναφορικά με το ίδιο το πανεπιστήμιο, την παιδεία ως κοινωνικό αγαθό και την κοινωνία μέσα στην οποία αυτά υπάρχουν. Η φύση των κατειλημμένων χώρων είναι συνεπώς διττή: από τη μια αποτελούν τα ορμητήρια και τις βάσεις των αγώνων μας, τους χώρους αναφοράς του ελευθεριακού πόλου του φοιτητικού κινήματος και από την άλλη στεγάζουν τις δομές αυτές που στο εδώ και στο τώρα καλύπτουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας ενώ αντικατοπτρίζουν την πολιτική μας πρόταση για τη δημιουργία ενός κόσμου βασισμένου στην ισότητα, την αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη.
Ενάντια στη νηνεμία που έχει επιβληθεί μέσα στις σχολές, ενάντια στη σιωπή και την απραγία που κράτος, πρυτανικές αρχές και παρακράτος προσπαθούν να επιβάλουν, η αλληλεγγύη και η συσπείρωση μεταξύ των αγωνιζόμενων είναι μονόδρομος. Μπροστά στην επίθεση στους κατειλημμένους χώρους, απέναντι από την επίθεση που το κράτος έχει εξαπολύσει σε κάθε ελευθεριακή φωνή μέσα στα πανεπιστήμια, η μοναδική μας απάντηση θα πρέπει να είναι η περαιτέρω οργάνωση στη βάση, η κοινωνικοποίηση των αγώνων μας και η εναντίωση σε κάθε μορφής διαμεσολάβηση, σε κάθε μορφής ανάθεση των αγώνων μας στους “ειδικούς της πολιτικής”. Συνεχίζουμε με το ίδιο πείσμα και την ίδια θέληση τον αγώνα μέχρι να τα πάρουμε όλα πίσω.
Συγκέντρωση υπεράσπισης του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής, Τρίτη 1 Σεπτέμβρη, στις 12, στον 8ο όροφο της φιλοσοφικής ΕΚΠΑ, στην κατειλημμένη αίθουσα 819
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ
10-100-1000ΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας
