Θεσσαλονίκη: Στις 20:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
Γιάννενα: Στις 20:00 στην περιφέρεια Ηπείρου
Βόλος: Στις 20:00 στην πλατεία Αγίου Νικολάου
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μετά απο 140 ημέρες απεργίας πείνας του Αρίστου, και 56 ημέρες της Suzon, μέσα σε έναν πλατύ, διευρυμένο και κλιμακούμενο μαζικό αγώνα σε ελλάδα και εξωτερικό, με την στήριξη συλλογικοτήτων φορέων και σωματείων από κάθε μετερίζι, χθες ο δήμος Αθηναιών πέρασε ψήφισμα για την απόσυρση της σύμβασης εκτοπισμού των κατοίκων από μεριάς της Περιφέρειας Αττικής.
Ο Αρίστος, στο νοσοκομείο Γεννηματάς από τις 22/6, και η Suzon σταμάτησαν τις απεργίες πείνας τους. Η υγεία του Αρίστου, που πλέον ζυγίζει 35 κιλά, εμφανίζει εγκεφαλοπάθεια Wernicke και μυϊκή ατροφία, παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση, και σήμερα μεταφέρθηκε στην ΜΕΘ.
Ο αγώνας του σύντροφου Αρίστου έφερε νίκη, το συνολικό κόστος αυτής της νίκης στο σώμα του συντρόφου μας δεν έχει φανεί ακόμα και παίζεται κάθε στιγμή.
Η έκβαση κάθε αγώνα είναι ζήτημα ισχύος και κόστους. Οι κάτοικοι της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών δήλωσαν πως είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν τη γειτονιά, τα σπίτια, τις δομές και την κοινωνική-πολιτική πρότασή τους ακόμα και με τις ζωές τους, κάτι που απέδειξαν πέρα από κάθε αμφιβολία ο Αρίστος και η Suzon. Πώς όμως οι απεργίες πείνας, η φθορά των σωμάτων των αγωνιζόμενων, δημιουργούν κόστος στο κράτος και τα στελέχη του;
Από την μία δείχνοντας πως ο βασιλιάς είναι γυμνός, δείχνοντας πως πίσω από την εύηχη λέξη “ανάπλαση” κρύβεται ένας Χαρδαλιάς που δεν διστάζει να σκοτώνει ανθρώπους που διεκδικούν τα σπίτια τους προκειμένου να παραδίδει γειτονιές στο real estate και να καταστέλει κοινωνικές αντιστάσεις. Δείχνοντας πως πίσω από τις διακυρήξεις για χτίσιμο “κοινωνικών κατοικιών” (εκεί που ήδη και επί 16 χρόνια υπάρχουν κοινωνικές κατοικίες) κρύβεται ένας κρατικός μηχανισμός που καμιά πολιτική υπόσταση δεν έχει, πέρα από έναν μπάτσο και έναν εργολάβο γιά όλες τις δουλειές.
Από την άλλη η απεργία πείνας δείχνει την αποφασιστικότητα των αγωνιζόμενων, αποφασιστικότητα που αναδεικνύει τον δίκαιο χαρακτήρα του ίδιου του αγώνα και συσπειρώνει κόσμο γύρω από αυτόν.
Ο πιό καθοριστικός παράγοντας που ενισχύει τις δύο αυτές λειτουργίες των απεργιών πείνας είναι το κίνημα αλληλεγγύης. Είναι ευθύνη όλων των ανθρώπων που αναγνωρίζουμε το δίκαιο του αγώνα των Προσφυγικών να σπάμε την ομερτά των συστημικών ΜΜΕ, να συσπειρωνόμαστε γύρω από αυτόν και να τον διευρύνουμε.
Ο αγώνας του Αρίστου, της Suzon, των Προσφυγικών επιφέρει κόστος στο κράτος γιατί το κίνημα αλληλεγγύης το εγγυάται, και εγγυήτριες ας μπούμε όλες μας.
Για τις νίκες μας, για την υγεία του συντρόφου μας στην εντατική, για την συνέχεια του αγώνα των Προσφυγικών.
ΝΙΚΑΜΕ
ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΑ
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα προσφυγικά
Ο Αριστοτέλης Χαντζής μετά από 140 μέρες απεργίας πείνας έχει βασανιστεί και έχει υποστεί σωματικές βλάβες, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει σε διασωλήνωση σε ΜΕΘ. Οι ενδοαστικοί ανταγωνισμοί , είτε πραγματικοί είτε προσχηματικοί οδήγησαν στο παρωδικό πάγωμα της σύμβασης για την ανάπλαση των Προσφυγικών και στον τερματισμό των απεργιών πείνας από μέρους των συντρόφων Α. Χαντζή και Suzon Dopagne. Εχθές σε κρίσιμο σημείο της υγείας του συντρόφου Αρίστου Χατζή, η κοινωνική πίεση αυξήθηκε με μαζικές πορείες και καταλήψεις, με αποτέλεσμα η δημοτική αρχή της Αθήνας να εξαναγκαστεί σε οπισθοχώρηση.
Ωστόσο, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα απέδειξε για άλλη μια φορά ότι ιεραρχεί το κέρδος πάνω από τη ζωή των προλετάριων. Την ίδια ώρα το κράτος προσπαθεί να αποστερήσει τη δγνατότητα συλλογικοποίησης, πολιτικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης που δίνεται μέσα σε κατειλημμένα εδάφη, καθώς θεωρεί τους χώρους αυτούς, τους/ις αγωνιστές/ριες και την ύπαρξή τους απειλητικη για το ίδιο. Ο Αρίστος συνεχίζει να παλεύει για να επανέλθει η κατάσταση της υγείας του, πράγμα που απαιτεί μεγάλη περίοδο αποκατάστασης. Παράλληλα μας έχει δείξει ότι το κουράγιο του και το πείσμα του κατάφεραν να σπάσουν την εξατομίκευση και να ανοίξουν το δρόμο προς ένα συλλογικό σκοπό, ρισκάροντας ο ίδιος, όπως και η Suzon την υγεία τους.
Το κράτος “συνηθίζει” την κοινωνία στο θάνατο των προλετάριων. Κάθε φορά που έχει σκοτωθεί ένας εργάτης ή μια εργάτρια για τα κέρδη των αφεντικών. Κάθε φορά που μία μετανάστρια έχει πνιγεί από το λιμενικό για την “ασφάλεια” του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. Κάθε φορά που η αστυνομία δολοφόνησε αγωνιστές, αγωνίστριες, προλετάριους και προλετάριες, μετανάστες και μετανάστριες. Αγωνιζόμαστε για να μην ξεχάσει κανείς ότι η πηγή των δεινών μας είναι το κράτος και το κεφάλαιο και είναι η ίδια αιτία που υποβαθμίζει την αξία της ζωής των προλετατίων συνολικά. Το κύριο στοιχείο του κράτους και του κεφαλαίου αποτελεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και απέναντι σε αυτό αγωνιζόμαστε. Ο αγώνας για τα προσφυγικά είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια, για τη στέγη, για την αλληλεγγύη στους/ις μετανάστες/ριες, για τις καταλήψεις, για την αυτοοργάνωση, για την συλλογική ζωή και για πολλά ακόμα.
Ανάρες – Ομάδα Δράσης και Αλληλεγγύης
Μόλις εχθές ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής έχοντας φτάσει στην 140η ημέρα απεργία πείνας, έχοντας βάλει το σώμα του ανάχωμα για τη συνολική υπεράσπιση και προστασία της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποφάσισε τη λήξη της απεργίας πείνας του μαζί με τη συντρόφισσα Suzon Depogne, αφού υπήρξε οπισθοχώρηση από πλευράς της δημοτικής αρχής Αθηνών που θεωρείται ιδιοκτήτρια των κυπριακών διαμερισμάτων των Προσφυγικών.
Μετά από 140 ημέρες αγώνα η ζωή του συντρόφου βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Αυτη τη στιγμή βρίσκεται διασωληνομενος στο νοσοκομείο Γεννηματάς καθώς τα ξημερώματα παρουσίασε απώλεια συνείδησης και διαταραχές αναπνοής.
Ο αγώνας των Προσφυγικών κατάφεραν να δημιουργήσουν πλήγμα στην άρχουσα τάξη του ελληνικού κράτους. Κατάφεραν με πολύμορφο αγώνα, με μέσα από την προπαγάνδα, το δρόμο, την αντιπαράθεση με τους θεσμούς και τους διαχειριστές του κράτους και του κεφαλαίου, να αναδείξουν πως οι ζωές μας δεν κερδίζονται με παρακάλια αλλά με τους δικούς μας σχεδιασμούς, με το χτίσιμο αλληλεγγύης, την αποδοκιμασία στον προωθημένο από τα πάνω ατομικισμό, με τη διεκδίκηση από μας για μας.
Να μην αφήσουμε τις δομες, τους χώρους και τις ζωές μας στη διαχείριση ενός αδηφάγου συμπλέγματος εξουσίας. Να βρεθούμε από κοινού στους δρόμους, σε αυτούς τους χώρους, να ραδιουργισουμε και να αντισταθούμε θέτοντας τους δικούς μας όρους στις ζωές μας.
Τα Προσφυγικά νίκησαν, τώρα και εμείς οφείλουμε να δράσουμε για την υπεράσπιση αυτής της νίκης.
ΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΑ
ΕΧΟΥΝ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Μαρμάγκα αντιπατριαρχική ομάδα
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΠΕΜΠΤΗ | 25/6 | 20:00 | ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
Χειρονομία – ΑΚ / Οδυσσεβάχ
Ακολουθεί το κείμενο της Χειρονομίας
Για άλλη μια φορά η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, ένας απελευθερωμένος δημόσιος χώρος στον ιστό της Αθήνας, αποτελεί στόχο της Περιφέρειας Αττικής, συγκεκριμένα, είναι η τέταρτη μέσα στην τελευταία δεκαετία. Εν όψει της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ που αφορά τη Αττική για τα έτη 2021-2027, προβλέπεται η εκκένωση του κτιριακού συγκροτήματος της Λ. Αλεξάνδρας, με πρόσχημα τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων για τους ασθενείς και τους συνοδούς του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας». Αυτή η απόπειρα αποτελεί ξεκάθαρα πολιτική επίθεση σε ένα εγχείρημα των από τα κάτω, με ψεύτικες προθέσεις. Αφενός, τα «προσφυγικά» αποτελούν ήδη κοινωνικές κατοικίες που φιλοξενούν πάνω απο 400 ανθρώπους, οι οποίοι χτυπήθηκαν από την στεγαστική κι οικονομική κρίση, καθώς και αγωνιστές κι αγωνίστριες από την Ελλάδα, την Τουρκία, το Κουρδιστάν και αλλού. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχουν συγκροτηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας κι αυτο-οργάνωσης, με σκοπό την υποστήριξη των κατοίκων, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλά παιδιά και ευάλωτα άτομα, μεταξύ των οποίων η δομή φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», για τους οποίους το Κράτος δεν έδειξε κανένα αντανακλαστικό χρόνια ολόκληρα. Χαρακτηριστικά, εντός της κοινότητας υπάρχει επίσης: γυναικεία δομή, κοινωνικό κέντρο, δομή υγείας και κοινωνικού φαρμακείου, δομή συλλογικού φούρνου «Berkin Elvan», δομή παιδικού στεκιού και αυτομόρφωσης, αλλά και αυτοοργανωμένος βρεφονηπιακός σταθμός κι άλλες.
Φυσικά, το Κράτος δεν αποδέχεται τις «κοινωνικές κατοικίες» που δεν μπορεί να ελέγξει ούτε είναι σε θέση να αντιληφθεί τους δεσμούς κοινότητας και αλληλοβοήθειας που έχουν αναπτύξει οι, επί χρόνια, κατοικούντες των «προσφυγικών». Για το Κράτος όλα σχετίζονται με την πολιτική επιβολή και το κέρδος, όμως η ζωή τόσων δεκάδων ανθρώπων που θα μείνουν στον δρόμο, δεν μπορεί να είναι παιχνίδι στα χέρια του κάθε καριερίστα πολιτικού που θέλει να επιδείξει «έργο» και του κάθε εντολοδόχου του Κεφαλαίου. Η καταστροφή των «προσφυγικών» σημαίνει, μεταξύ άλλων, και την επέκταση του εξευγενισμού, αφού θα σημάνει την εκτόξευση των ενοικίων της περιοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Αριστοτέλης Χαντζής, ως μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, βρίσκεται σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, από 5 Φλεβάρη. Ο απεργός πείνας βρίσκεται στην 140η μέρα απεργίας πείνας και παρουσιάζει απίσχναση, ζυγίζοντας 36,2 Kg και έχοντας συνολικά απωλέσει το 44% του αρχικού του σωματικού βάρους με BMI 13.3. Ο απεργός πείνας είναι πλέον εξουθενωμένος με οιδήματα κάτω άκρων άμφω και αδυναμία ορθοστάτησης που περιορίζουν σημαντικά την κινητικότητα του. Παράλληλα εμφανίζει δυσκολία φώνησης. Η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί ραγδαία τις τελευταίες μέρες. Ο Αριστοτέλης Χαντζής διατρέχει, κάθε 24ωρο που περνά, ολοένα και αυξανόμενο καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο με επικίνδυνες επικείμενες επιπλοκές για τη ζωή του. Ακόμα σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου βρίσκεται από την 1η Μαΐου η Suzon Doppagne αναγνωρίζοντας, σε αυτήν την ενέργεια ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, με αιτήματα:
• Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
• Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και την περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά, πολιτισμικά και οργανικά μαζί της.
• Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε».
Λαμβάνοντας υπόψη τις επιθέσεις της Κυβέρνησης Μητσοτάκη στο κίνημα, αυτή η επίθεση θα είναι ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα στον κόσμο της αυτοοργάνωσης. Το έδαφος των «προσφυγικών» αποδεικνύει πως η οργάνωση της ζωής με αντιεραρχικά και κοινοτικά χαρακτηριστικά, με βάση την άμεση δημοκρατία, μπορεί να είναι εφαρμόσιμη στο «εδώ και στο τώρα».
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες της κοινότητας και καλούμε όλους να σταθούμε δίπλα τους.
Η κοινή μας γλώσσα είναι η αλληλεγγύη.
Στις κατειλημμένες γειτονιές ανθίζουν οι κοινότητες του μέλλοντος.
Αλληλεγγύη στα «Προσφυγικά»!
Νίκη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή!
Νίκη στην απεργία πείνας της συντρόφισσας Suzon Doppagne!
Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση
(ανοιχτή συνέλευση κάθε Πέμπτη στις 20:00 στον ΕΚΧ Αλιμούρα)
Ως κατάληψη Αντιβίωση στηρίζουμε τη συγκέντρωση που έχει καλεστεί στην πόλη την Πέμπτη 25/6 στις 8 μ.μ. στην Περιφέρεια Ηπείρου. Το συγκρότημα των Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι μια ηχηρή απόδειξη ότι η αυτοοργάνωση μπορεί να λειτουργήσει οριζόντια, αλληλέγγυα και από τα κάτω και αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά επιδιώκει το κράτος να ξεριζώσει με τα σχέδια ανάπλασης.
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά, κάτω τα χέρια απ’ τα Προσφυγικά
Άμεση απόσυρση κάθε σχεδίου ανάπλασης του συγκροτήματος
Δύναμη στον Αρίστο Χατζή, τη Suzon Doppagne και όλη την κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών
10 100 1000 καταλήψεις ενάντια σ’ έναν κόσμο οργανωμένης σήψης
Κατάληψη Αντιβίωση
ΒΟΛΟΣ
Στηρίζουμε και καλούμε στη μαζική πλαισίωση της σημερινής συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αγώνα της κοινότητας των Προσφυγικών στις 20:00 στον Αγ. Νικόλαο.
Ο πολύμηνος και πολύμορφός αγώνας, και η εμβληματική απεργία πείνας του Αρίστου και της Suzon μετέτρεψαν το ζήτημα της καταστροφικής ανάπλασης των προσφυγικών, του εκτοπισμού της κοινότητάς τους και των σχεδίων τουριστικοποίησης, σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα με την εκδήλωση ενός τεράστιου κινήματος κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτό συνιστά μια μεγάλη κατάκτηση και εχέγγυο για τη συνέχιση του αγώνα.
Ή θα νικήσουμε ή θα Νικήσουμε!
Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου
