5η πανελλαδική μέρα αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα – 43 μέρες απεργία πείνας

ΑΘΗΝΑ

43 μέρες απεργίας πείνας…

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

«Αυτός ο αγώνας του πολιτικού κρατούμενου έχει απέναντι στον λαό ιδιαίτερη ηθική αξία, επειδή διεξάγεται από κάποιον που ρίσκαρε την ελευθερία του για την επαναστατική υπόθεση και τώρα με την απεργία πείνας ρισκάρει την ίδια του τη ζωή. Έτσι το μήνυμα αντίστασης που στέλνει σπάει τον βασικό χαρακτήρα της φυλακής, την απομόνωση του από την κοινωνία, αποτελεί έμπρακτο παράδειγμα κατά της αδράνειας, κατά της παθητικής αποδοχής της καταπίεσης. Και γι’ αυτό συνεγείρει τη λαϊκή συμπάθεια και γεννά κίνημα αλληλεγγύης.»

-Απόσπασμα από κείμενο του Δ.Κουφοντίνα (2012) για την απεργία πείνας της GRAPO

Η διαφαινόμενη δολοφονία του Κουφοντίνα δεν αποτελεί μια εξαίρεση ή ειδική μεταχείριση της αστικής εξουσίας απέναντι σε κάποιον που αμφισβήτησε έμπρακτα το κρατικό μονοπώλιο της βιας. Η πολιτική, που εξοντώνει σήμερα τον Κουφοντίνα σε ένα κελί νοσοκομείου είναι στην πραγματικότητα η ίδια με αυτή που δολοφονεί ανθρώπους της τάξης μας εξαιτίας της έλλειψης κλινών ΜΕΘ. Είναι η ίδια με αυτή που δολοφονεί και σακατεύει εργάτες στους χώρους εργασίας, που δολοφονεί μετανάστες στα σύνορα, είναι η ίδια με αυτή που καταστέλλει αιματηρά τις διαδηλώσεις, είναι η ίδια με αυτή, που αύριο δεν θα διστάσει να οδηγήσει ακόμα και σε πόλεμο για την υπεράσπιση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Είναι η πολιτική της απανθρωπιάς, του σαδισμού, της ταξικής βιας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και γι’ αυτό η αντίσταση στη θανατοπολιτική τους δε μπορεί παρά να είναι υπόθεση της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων συνολικά.

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Συγκέντρωση: Παρασκευή 19/2 στα Προπύλαια, ώρα: 18.00

Συνέλευση Αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Άμεση Ικανοποίηση των Δικαίων Αιτημάτων του Δημ. Κουφοντίνα!

Η απεργία πείνας αποτελεί την τελευταία ελπίδα και μάχη για τις έννοιες της δικαιοσύνης και της ηθικής. Σε μία τέτοια συνθήκη βρίσκεται ο Δημήτρης Κουφοντίνας από τις 8 Γενάρη (40 ημέρες!), ζητώντας απλώς να εφαρμοστεί και για αυτόν ο νόμος και διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα του να μην βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση εξαίρεσης. Για μια ακόμα φορά εξωθείται στο να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του, προκειμένου να διασώσει την αξιοπρέπειά του, έχοντας ως τελευταίο, αδιαπραγμάτευτο όριο το σώμα του.

Μπροστά στην κραυγαλέα μεθόδευση εις βάρος του, το Υπουργείο και η κυβέρνηση στηλώνουν πεισματικά τα πόδια τους και ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει διάκριση εις βάρους του κρατούμενου ούτε παραβίαση του νόμου που οι ίδιοι φωτογραφικά ψήφισαν. Με δικαιολογίες, υπεκφυγές και με την ενορχήστρωση νέων τηλε-δικών για τη δράση του απεργού πείνας (λες και αυτό είναι το ζήτημα!), αποσιωπούν ότι στερούν το δικαίωμα του κρατούμενου να μεταχθεί στη φυλακή «από την οποία προήλθε», δηλαδή τον Κορυδαλλό, όπως ρητά προβλέπει ο Ν. 4760/2020.

Γνωρίζουμε όλοι/ες τι σημαίνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας για την κυβέρνηση, την οικογένεια Μητσοτάκη-Μπακογιάννη αλλά και την αμερικανική πρεσβεία: ενσαρκώνει τον απόλυτο “εχθρό” σε τέτοιο βαθμό που είναι ακλόνητοι και με όλες τους τις πράξεις τον οδηγούν στον θάνατο. Πάνω στον συγκεκριμένο κρατούμενο, υλοποιούν τη πολιτική τους ατζέντα για μία κοινωνία “τάξης και ασφάλειας”, όπου η εξαίρεση από τα δικαιώματά θα είναι ο κανόνας. Παράλληλα, προσπαθούν να φιμώσουν οποιαδήποτε φωνή αλληλεγγύης στον κρατούμενο, ξεκινώντας από τις επιθέσεις σε πανεπιστημιακούς, λογοκρίνοντας εκδηλώσεις στο διαδίκτυο και επιδεικνύοντας ακραία καταστολή και βία σε όλες τις σχετικές κινητοποιήσεις. Για αυτό, η υπόθεση του μας αφορά όλους/ες και για αυτό συνεχώς νέες φωνές υψώνονται ενάντια στον μισανθρωπισμό του κράτους.

Δικηγόροι, γιατροί, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, εκατοντάδες πολίτες από όλο το κόσμο μιλούν ενάντια στην φρίκη του να έχουμε τον πρώτο νεκρό απεργό πείνας στην Ευρώπη από την δεκαετία του 1980. Αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο τι σημαίνει να λειτουργεί το κράτος με διακόπτη on-off για τα δικαιώματα, ανάλογα με το υποκείμενο τους.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας οδηγήθηκε στις 16/2/2021 στην εντατική και η κατάσταση της υγειας του είναι οριακή. Καλούμε όσους/ες μίλησαν ενάντια στην αδικία, υπέρ της ζωής, να τοποθετηθούν ξανά με όλους τους δυνατούς τρόπους εκ νέου, πριν να είναι αργά. Διεκδικούμε, μαζί με χιλιάδες ανθρώπους σε όλο το κόσμο:

– Άμεση ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του Δ. Κουφοντίνα.

– Να τηρηθεί ο νόμος και να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού.

– Ενάντια στην εξοντωτική μανία της Σοφία Νικολάου και του καθεστώτος Μητσοτάκη.

– Να μην εκτελεστεί η εισαγγελική παραγγελία για αναγκαστική σίτιση. Η αναγκαστική σίτιση αποτελεί βασανιστήριο.

– Δε θα επιτρέψουμε να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας.

Τα αιτήματα αυτά είναι δίκαια και εύκολα να υλοποιηθούν. Η άρνησή τους αποτελεί μια ακόμα περίπτωση τρομοϋστέριας, κοινωνικής πειθάρχησης και κατασκευής ενός νέου “εχθρού” σε μία κοινωνία ήδη μουδιασμένη από τις απαγορεύσεις και την ανασφάλεια για την πανδημία.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι:

Δεν υπάρχει ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη. Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους.

Η θανατοπολιτική της κυβέρνησης θα ανατραπεί!

Συμμετέχουμε και καλούμε σε συγκέντρωση στα Προπύλαια την Παρασκευή 19/02, 6μμ, στα πλαίσια της 5ης πανελλαδικής μέρας αλληλεγγύης στον Δ.Κουφοντίνα

Κοινή Ανακοίνωση: Συνάντηση Για μία Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά και Αναμέτρηση

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του Δ. Κουφοντίνα. Συγκέντρωση Αλληλεγγύης – Παρασκευή 19/2 6μμ, Προπύλαια

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης – Παρασκευή 19/2, 6μμ, Προπύλαια

ΤΩΡΑ, ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!
NA ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ
Να μην επιτρέψουμε νεκρό απεργό πείνας από το μένος Κυβέρνησης – Μηχανισμών – ΗΠΑ

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, σε απεργία πείνας από τις 8 Γενάρη, πλέον βρίσκεται στην Εντατική σε πολύ επιβαρυμένη κατάσταση, με μη αναστρέψιμες βλάβες και σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή του. Στο παρελθόν έχει επαναλάβει τις απεργίες πείνας για το δίκαιο αίτημά του να πάρει τις νόμιμα προβλεπόμενες άδειες – τις οποίες η ταξική, αστική δικαιοσύνη εκδικητικά μπλοκάρει (δεν του χορηγούνταν επί 15 χρόνια). Αυτή τη φορά, μόνο αίτημά του είναι η επιστροφή στις φυλακές Κορυδαλλού. Είχε προηγηθεί βίαιη μεταγωγή του από την Κασσαβέτεια στο Δομοκό, με πρόσχημα τον κορονοϊό. Μια μεταγωγή αποτέλεσμα του καθεστώτος «εξαίρεσης» που αντιμετωπίζει, μετά και από φωτογραφική διάταξη εναντίον του.

Η «τυφλή» αστική δικαιοσύνη, σε συνεργασία με την κυβέρνηση, δεν αναγνωρίζει ούτε τα (λίγα) δικαιώματα που κατοχυρώνει το ίδιο το σύνταγμα. Παραβιάζει κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος, κάθε όριο της ίδιας της αστικής νομιμότητας. Το μόνο «επιχείρημά» τους είναι ότι ο Δ. Κουφοντίνας δεν έχει δηλώσει μετάνοια για την δράση και τις ιδέες του. Αυτό ουρλιάζουν μέρα νύχτα από τα ΜΜΕ -πραγματικά μιντιακά ΜΑΤ- οι κυβερνητικοί «άριστοι», οι αργυρώνητοι δημοσιογράφοι, οι προνομιακοί προσκεκλημένοι τους, φασιστοειδή της αστυνομίας και των ειδικών σωμάτων της ή «σύμμαχοι» και παπαγαλάκια απ’ την αμερικανική πρεσβεία.

Το νέο αστυνομικό κράτος γίνεται μέρα με τη μέρα πιο ζοφερό. Οι δημοκρατικές ελευθερίες καταπατούνται διαρκώς, επιβάλλεται γενική αστυνομοκρατία, στα πανεπιστήμια εισβάλλει η νέα χουντοαστυνομία των Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη. Απαγορεύονται διαδηλώσεις και συναθροίσεις, εξαπολύονται πογκρόμ ενάντια σε διαδηλωτές και νέους. Συνεχίζεται η χουντικού τύπου απαγόρευση της κυκλοφορίας και τα εξοντωτικά πρόστιμα (μέτρα καθαρά κατασταλτικά, όχι υγειονομικά). Καταδικασμένοι Χρυσαυγίτες αποφυλακίζονται ή κυκλοφορούν ελεύθεροι, με σκανδαλώδη ανοχή-συνενοχή του υπουργείου ΠροΠο του Μ. Χρυσοχοϊδη. Και ενώ ενοχοποιούνται μαζικά οι εργαζόμενοι, νέοι και φτωχοί με την αθλιότητα της «ατομικής ευθύνης», στα ΜΜΕξαπάτησης αποθεώνεται ο Μητσοτάκης και το «επιτελικό κράτος» των ά(χ)ριστων, που έχουν αποδείξει την εγκληματική, ταξική ανικανότητά τους ενάντια στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, είτε στη διαχείριση της πανδημίας είτε στην πρόσφατη κακοκαιρία.

Γι’ αυτό, η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα μας αφορά όλους. Να μην επιτρέψουμε σε κυβέρνηση – μηχανισμούς να οδηγήσουν τον Δ. Κουφοντίνα στο μοιραίο. Είναι ζήτημα ανθρώπινης αξιοπρέπειας αλλά και έμπρακτης υπεράσπισης των δημοκρατικών, συνταγματικών, πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Πρέπει να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να υποχωρήσει. Θα είναι μια ανάσα-νίκη ενάντια στον καθημερινό αντιδημοκρατικό κατήφορο.

Καλούμε και απαιτούμε όλες οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, στα δικαιώματα και τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, να σηκώσουμε ψηλά το ζήτημα της έμπρακτης συμπαράστασης στον Δ. Κουφοντίνα. Με ψηφίσματα και αποφάσεις που θα δυναμώσουν τη φωνή των δικηγόρων, γιατρών, καλλιτεχνών κ.λπ. που ήδη έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους και ζητάνε την ικανοποίηση του δίκαιου-στοιχειώδους αιτήματός του. Χρειάζεται ετοιμότητα για άμεση κινητοποίηση. Τώρα, που οι στιγμές για τη ζωή του είναι κρίσιμες, πριν να είναι πολύ αργά!

Άμεση ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του Δ. Κουφοντίνα

Να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού

Όχι στο καθεστώς “εξαίρεσης”

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η αντίσταση και η αδιαλλαξία δεν είναι νεκρές λέξεις, είναι αγώνας για ζωή και ελευθερία

Για ακόμη μια φορά ο επαναστάτης Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται στο στόχαστρο της εκδικητικής μανίας της Δεξιάς. Δεν αρκούν πάνω απο 18 χρόνια κράτησης, δεν αρκεί η στέρηση των προβλεπόμενων αδειών και κάθε ευεργετικής διάταξης που δικαιούται. Η Νέα Δημοκρατία βάζει ιώδιο στις ιστορικές πληγές της αυτή τη φορά, προχωρώντας στην έκτακτη απαγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας και τη μεταγωγή του σε κλειστό κατάστημα κράτησης. Όμως ούτε οι νόμοι δεν αρκούν για να ικανοποιήσουν τη δίψα της Δεξιάς για εκδίκηση και τιμωρία. Ο Κουφοντίνας αντί να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου και είναι χρεωμένος, μετάγεται έκτακτα στο κολαστήριο του Δομοκού. Απέναντι σε ακόμη ένα χτύπημα η συνέπεια του Δημήτρη στον αγώνα και τις αντιστάσεις δείχνει ένα και μόνο δρόμο: ακόμα μια απεργία πείνας (από τις 8 Γενάρη) ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης και απομόνωσης. Ο ίδιος αιτείται την άμεση επιστροφή του στην υπόγεια πτέρυγα κράτησης του Κορυδαλλού. Στο πλάι του απεργού στάθηκαν έμπρακτα αλληλέγγυoι και οι πολιτικοί κρατούμενοι Β. Σταθόπουλος, Π. Γεωργιάδης, Ν. Μαζιώτης και Γ. Δημητράκης που πραγματοποίησαν απεργία πείνας.

«Πρόκειται για την προσπάθεια να συντρίψουν ένα πρόσωπο, όχι γι αυτό που είναι, αλλά για αυτό που σηματοδοτεί, με την άρνηση του να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις που το σύστημα του ασκεί, όπως ζητούσαν επίμονα και πρόσφατα στη Βουλή οι εκπρόσωποι της οικογένειας και ο εκλεκτός της Πρεσβείας. Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας.»

Πάνω στον Δημήτρη Κουφοντίνα έχουν εφαρμοστεί όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες φωτογραφικές διατάξεις, νομοσχέδια, ειδικές συνθήκες κράτησης και τιμωρίας. Τα λευκά κελιά που πρωτοχτίστηκαν για τους κρατούμενους της επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, τα έκτακτα τρομοδικεία και τα δικαστήρια μέσα στις φυλακές, τα δεκάδες ισόβια σε ποινές, η στέρηση κάθε ευεργετικού δικαιώματος, οι εκδικητικές μεταγωγές, η στέρηση των αδειών και τώρα η ψήφιση του νέου νομοσχεδίου για στέρηση της παραμονής σε αγροτικές φυλακές. Ακόμα και μέσα από τα κάγκελα η Δεξιά κατέθεσε τα διαπιστευτήρια στις υπηρεσίες των ξένων διπλωματών, φιμώνοντας το λόγο του Κουφοντίνα όταν κύρυξε το περίφημο lock out της Νομικής για την απαγόρευση της εκδήλωσης με θέμα τη χορήγηση άδειας, καθώς και τις προειδοποιητικές κυρώσεις στη φυλακή σε περίπτωση που του επιτρεπόταν να μιλήσει.

Στο πρόσωπο του Δημήτρη Κουφοντίνα, η εξουσία βλέπει τους αγώνες που δόθηκαν δεκαετίες τώρα απέναντι στην καταπίεση και εκμετάλλευση. Βλέπει την πίστη στο δίκαιο της κοινωνικής απελευθέρωσης. Βλέπει όλα όσα περήφανα έπραξε και υπερασπίστηκε απέναντι στην καταστολή, τον εγκλεισμό, τα εκατοντάδες χρόνια φυλάκισης στις ποινές των τρομοδικείων. Όλα όσα υπερασπίζεται ακόμα και σήμερα, δίχως ίχνος μεταμέλειας. Το επίδικο είναι ένα και μοναδικό για την εξουσία: να αποσπάσει δηλώσεις μετάνοιας και αποκήρυξης της ένοπλης πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση.

Η κυβέρνηση και οι δικαστικοί θέλουν νεκρό τον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

Η υγεία του συντρόφου Δημήτρη αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, με τους γιατρούς να τον μεταφέρουν στην εντατική. Ανοιχτό παραμένει το ζήτημα της εντολής αναγκαστικής σίτισης-ένα σύγχρονο βασανιστήριο που έχει διαταχθεί από την εισαγγελία Δομοκού και βρίσκει έδαφος συνεργασίας με τους υπεύθυνους της ΜΕΘ. Επαναστάτες σαν το Δημήτρη Κουφοντίνα ποτέ τους δε ζητήσαν τίποτα. Το κέρδισαν με αγώνες, πολλές φορές αιματηρούς. Γι αυτό και είναι χρέος μας πλάι του να υπερασπιστούμε όλοι/ες μαζί, μαχητικά και αδιάλλακτα, ότι έχει κερδηθεί τόσα χρόνια. Απέναντι στην εξουσία τίποτα δεν είναι αυτονόητο και τίποτα δεδομένο.

Αλληλεγγύη και σεβασμό στον επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα

Νίκη στην απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική του μεταγωγή στο κολαστήριο του Δομοκού

Συγκέντρωση αλληλεγγύης εν όψει της 5ης πανελλαδικής μέρας δράσης

Παρασκευή 19/2 17:00 Αγ. Βενιζέλου

κατάληψη Terra Incognita

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

Την ίδια στιγμή που το κράτος μας καλεί -υπό το πρόσχημα της πανδημίας- να παγώσουμε κάθε μας δραστηριότητα, πλην αυτών που σχετίζονται με την παραγωγή και την κατανάλωση, η κυβέρνηση έχει πατήσει γκάζι φέρνοντας προς ψήφιση στη βουλή το ένα επαίσχυντο νομοσχέδιο μετά το άλλο. Με δεδομένο το μούδιασμα των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, που έχει ενταθεί και λόγω της υγειονομικής κρίσης, αλλά και μπροστά σε μια νέα όξυνση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και τις άμεσες συνέπειές που αυτό θα έχει για την κοινωνική βάση, κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να ενισχύσουν τη θέση τους. Έτσι, είδαμε αυτούς τους μήνες να περνάνε το νέο ασφαλιστικό και νέο πτωχευτικό κώδικα, αντιπεριβαλλοντικά, αντιεκπαιδευτικά και αντιμεταναστευτικά νομοσχέδια, νομοσχέδιο για την ποινικοποίηση των διαδηλώσεων, ενώ υπό τη μορφή «έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας» επιβλήθηκαν μέτρα περιστολής των ατομικών ελευθεριών και περαιτέρω ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.

Το πιο πρόσφατο -νομοθετικό- σκέλος αυτής της επίθεσης στους όρους ζωής όσων αντιστέκονται ή περισσεύουν, ψηφίστηκε στις αρχές του Δεκέμβρη και αποτελεί ένα ακόμη χτύπημα σε βασικά δικαιώματα των κρατουμένων, όπως το δικαίωμα στην άδεια, τη δυνατότητα μείωσης της ποινής όταν εκτίεται σε αγροτικές φυλακές και την υφ’όρον απόλυση. Μεταξύ άλλων, αυστηροποιούνται και οι όροι που πρέπει να πληροί ένας κρατούμενος προκειμένου να μεταφερθεί σε αγροτικές φυλακές. Πιο συγκεκριμένα, απαγορεύονται πλέον οι μεταγωγές κρατουμένων που έχουν κατηγορηθεί για τρομοκρατία σε αγροτικές φυλακές. Μια διάταξη που είναι στην πραγματικότητα φωτογραφική για την περίπτωση του επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα, καθώς είναι ο μόνος κρατούμενος ο οποίος εμπίπτει σε αυτό το καθεστώς. Μια διάταξη που ακόμα κι αυτή κουρελιάστηκε, καθώς στις 22 Δεκέμβρη, στις 3:30 το βράδυ, ο Δ. Κουφοντίνας μετήχθη εκδικητικά στις φυλακές Δομοκού, με την κυβέρνηση να παρουσιάζει σε επίσημα έγγραφα, πως μέσα στο ίδιο βράδυ πρόλαβε να πάει όχι μόνο στο Δομοκό αλλά και στον Κορυδαλλό.

Απέναντι στην εκδικητικότητα του ελληνικού κράτους και το διαρκές καθεστώς εξαίρεσης προς το άτομό του, ο Κουφοντίνας στις 08/01 ξεκίνησε απεργία πείνας διεκδικώντας το ελάχιστο: την τήρηση έστω αυτού του φωτογραφικού νόμου που του στερεί το δικαίωμα έκτισης της ποινής του στις αγροτικές φυλακές και ορίζει ότι θα έπρεπε να μεταχθεί στο προηγούμενο κατάστημα κράτησής του, δηλαδή τις φυλακές Κορυδαλλού. Έκτοτε έχει μεταχθεί 3 φορές στο νοσοκομείο Λαμίας λόγω επιπλοκών στην υγεία του, ενώ κρατείται υπό καθεστώς πλήρους απομόνωσης και διαρκούς παρακολούθησης. Σε ένδειξη αλληλεγγύης στον δίκαιο αγώνα του έχει ξεσηκωθεί κύμα αντιδράσεων απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία. Οι περίφημοι υπερασπιστές “του κράτους δικαίου” όμως δε φαίνεται να προτίθενται να τηρήσουν τους νόμους τους και αντ’ αυτού έχουν το θράσος να προσπαθούν να διαστρεβλώσουν πλήρως την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας τον αγώνα του Κουφοντίνα ως αίτημα για “προνομιακή μεταχείριση”.

Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κουφοντίνας βρίσκεται αντιμέτωπος με την εκδικητικότητα του κράτους και της αστικής τάξης της χώρας. Χρειάστηκε να περάσουν 8 χρόνια, αμέτρητες αιτήσεις και αγώνες που περιλάμβαναν και την απεργία πείνας του ιδίου, προκειμένου να του χορηγηθούν άδειες που -με βάση την αστική δικαιοσύνη- δικαιούταν από καιρό. Πέρα από την ικανοποίηση του συντηρητικού ακροατηρίου της κυβέρνησης και των στελεχών των ΗΠΑ που ασκούν μόνιμα πιέσεις για την εξόντωση του Κουφοντίνα, ένας από τους λόγους που το κράτος αρνείται πεισματικά να τηρήσει ακόμα και τους ίδιους του τους νόμους στην περίπτωση του συγκεκριμένου πολιτικού κρατούμενου είναι ότι, δε δέχτηκε ποτέ να προχωρήσει σε δήλωση μετάνοιας. Από το Σεπτέμβρη του 2002, όταν παραδόθηκε αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες της 17 Νοέμβρη, μέχρι το Φλεβάρη του 2019 και τις πιέσεις που δέχτηκε όταν ο εισαγγελέας άσκησε βέτο ενάντια στη χορήγηση νόμιμης άδειας λόγω του πολιτικού του λόγου και της στήριξής του σε αγώνες κρατουμένων, ο Δημήτρης Κουφοντίνας δεν σιώπησε ποτέ, δεν έπαψε ποτέ να είναι συνεπής στις ιδέες του.

Ένας άλλος λόγος για την αντιμετώπιση αυτή, είναι ότι ο Δ. Κουφοντίνας, μέσω της δράσης του ως μέλος της επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, τόλμησε να αμφισβητήσει το μονοπώλιο της κρατικής βίας. Και σε αυτό το σημείο οφείλει να αναδειχθεί και να απογυμνωθεί η ταξική ερμηνεία της αξίας της “ανθρώπινης ζωής” από τα πολιτικά τζάκια, τους εφοπλιστές, τους βιομηχάνους, τους στρατοκράτες, τους καταπιεστές και τους εκμεταλλευτές. Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη δυστυχία και τη φτώχεια εκατομμυρίων, αλλά και για το θάνατο χιλιάδων από τους “εξοστρακισμούς” των όπλων των μπάτσων, από “εργατικά ατυχήματα”, από “αυτοκτονίες” λόγω οικονομικών συνθηκών, από τη μεθοδευμένη κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας, τολμούν χωρίς καμία ντροπή να κατηγορούν για τρομοκρατία αγωνιστές που επέστρεψαν στο καπιταλιστικό σύστημα και τους εκφραστές του λίγη από την ίδια τους τη βία. Είναι οι ίδιοι που μπροστά στο κέρδος τους δεν αρκούνται μόνο στα παραπάνω, και δε θα διστάσουν να προκαλέσουν πολέμους στους οποίους θα χύσουμε εμείς το αίμα μας για να δημιουργηθούν νέες συνθήκες κερδοφορίας για εκείνους. Από έπαρση ή από αφέλεια πάντως, είναι τρομερά ειλικρινείς: η ζωή ενός εργάτη, μιας μετανάστριας, ενός μαθητή, μιας κρατούμενης, ενός συνταξιούχου δεν έχουν την ίδια αξία με τη ζωή ενός εφοπλιστή, ενός μεγαλοεπιχειρηματία ή ενός πολιτικού.

Θα μπορούσαμε να φέρουμε αμέτρητα παραδείγματα για το πώς όταν έχεις λεφτά μπορείς να δολοφονείς χωρίς να έρθεις ποτέ αντιμέτωπος με συνέπειες (όπως το πρωτοπαλίκαρο του Μαρινάκη που αποφυλακίστηκε προ ολίγων ημερών), ενώ όταν δεν έχεις μπορείς να καταλήξεις στη φυλακή για χρέη ή μικροκλοπές (όπως ο 35χρονος που αυτοκτόνησε πριν από ένα μήνα στις φυλακές Δομοκού). Η συνθήκη μάλιστα της πανδημίας κάνει την παραπάνω ανισότητα ακόμα πιο σαφή.

Γι’ αυτό είδαμε βουλευτές, υπουργούς και συζύγους αυτών να τρέχουν να εμβολιαστούν πρώτοι-πρώτοι/εκατομμύρια να δίνονται σε στρατό, αστυνομία, ιδιωτικές κλινικές, καναλάρχες, αεροπορικές, ΚΕΚ και λοιπούς φίλους των κυβερνώντων/την ακύρωση του 80% των τακτικών χειρουργείων στα δημόσια νοσοκομεία, χωρίς καμία μέριμνα για το τι θα απογίνουν όσοι αδυνατούν να πάνε σε κάποια ιδιωτική κλινική/ την παντελή έλλειψη κινήσεων αποσυμφόρησης σε camp μεταναστριών και φυλακές όπου η πανδημία χρησιμοποιήθηκε μόνο για τον περαιτέρω περιορισμό των κρατουμένων.

Όσο και να μας προσπαθούν να πείσουν ότι τρομοκράτες είναι όσοι στοχοποιούν τους εξουσιαστές, οι φτωχοί κι όσοι περισσεύουμε σ’αυτή την κοινωνία, δε φοβόμασταν ποτέ τη 17 Νοέμβρη. Φοβόμαστε το ότι τον επόμενο μήνα δε θα βγαίνει το νοίκι και το ότι μπορεί να ξαναείμαστε άνεργοι άμα διεκδικήσουμε τα νόμιμα στις δουλειές μας, το ότι τα παιδιά μας στοιβάζονται στις τάξεις, και το ότι δε μας φτάνουν τα φράγκα για τις εξετάσεις στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και τις κλινικές. Φοβόμαστε για τα πιτσιρίκια που κυκλοφορούν στην πλατεία να μη βρεθούν μπροστά στους μπάτσους, φοβόμαστε για το ότι οι ορέξεις της ντόπιας αστικής τάξη μπορούν να μας μπλέξουν σε κάναν πόλεμο που θα πάμε να σκοτωθούμε πάλι εμείς, οι περιττοί, οι αναλώσιμοι, οι προλετάριοι. Μπροστά σε μια νέα κρίση που θα κληθούμε πάλι να βάλουμε πλάτη για να σωθούν τα αφεντικά, μπροστά σε μια νέα κλιμάκωση της επίθεσης απέναντι σε όσους αντιστέκονται, ο Δημήτρης Κουφοντίνας αποτελεί σύμβολο για τους καταπιεσμένους απέναντι στο κλίμα φόβου που καλλιεργείται. Και ο αγώνας του είναι και δικός μας αγώνας. Για αυτό την Τρίτη 09/02 καλούμε όλους όσους και όσες δε δέχονται να μένουν άπραγοι απέναντι στη δολοφονική πολιτική του ελληνικού κράτους σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 08/01

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ

Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά/ anatolika.espivblogs.net

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Στις 8 Ιανουαρίου ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας δήλωσε, για πολλοστή φορά, την έναρξη απεργίας πείνας, χρησιμοποιώντας το μόνο μέσο διεκδίκησης που του έχει απομείνει ως ανάχωμα απέναντι στην επίθεση του κράτους εναντίον του. Σκοπός του αγώνα του είναι η μεταγωγή του στον Κορυδαλλό από τις φυλακές Δομοκού, όπου μεταφέρθηκε βίαια έπειτα από την «απαγωγή» του από τις αγροτικές φυλακές Βόλου. Ο Δ. Κουφοντίνας έχει εκτίσει τα 16 από τα 18 χρόνια του εγκλεισμού του στα υπόγεια των φυλακών του Κορυδαλλού, που φτιάχτηκαν κατ΄εντολή του ίδιου του Μ. Χρυσοχοΐδη ειδικά για τα μέλη της ε.ο. 17 Νοέμβρη, και εκεί πρέπει να επιστρέψει όπως προβλέπεται από το αντισωφρονιστικό νόμο που πέρασε πρόσφατα η κυβέρνηση.

Όπως δήλωσε και ο ίδιος: «Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ. Χρυσοχοΐδης, για να θάψει την 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή».

Η διεύθυνση των φυλακών Δομοκού μετέφερε τον Δ. Κουφοντίνα -με ήδη σοβαρά προβλήματα υγείας- σε θάλαμο νοσηλείας της φυλακής, όπου παραμένει κλειδωμένος 24ώρες το εικοσιτετράωρο. Με αυτόν τον τρόπο, του στερείται κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με τους συγκρατούμενους του. Παράλληλα, δεν υπάρχει καμία επιτήρηση της υγείας του, δεδομένου ότι ο μόνος δίαυλος επικοινωνίας με τους νοσηλευτές είναι ένα ηλεκτρικό κουδούνι. Πρόκειται επομένως για μία ξεκάθαρη τακτική βασανισμού. Ο κρατικός μηχανισμός με όλο του το μένος στρέφεται εκδικητικά προς το πρόσωπο του, προσπαθώντας να κάμψει το ηθικό του και αδιαφορώντας πλήρως για την ίδια του τη ζωή. Σε ένδειξη αλληλεγγύης προέβησαν σε απεργία πείνας και άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι όπως ο Π. Γεωργιάδης, ο Β. Σταθόπουλος, ο Γ. Δημητράκης και ο Ν. Μαζιώτης.

Οι κρατούμενοι χάνουν κάθε ανθρώπινη ιδιότητα όταν διαβαίνουν τις πύλες των φυλακών. Το σύστημα «σωφρονισμού» ισοδυναμεί με σύστημα εξόντωσης, ειδικά στην δεδομένη χρονική στιγμή με την έξαρση της πανδημίας του κορονοϊού. Μοναδικό μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας -οξύμωρα- αποτελεί η καταπάτηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων, τα οποία δεν τους δόθηκαν απλόχερα, αλλά κατακτήθηκαν από αγώνες εντός και εκτός των τοίχων των φυλακών. Το κράτος επιλέγει την αναστολή αδειών, επισκεπτηρίων και μεταγωγών, την ίδια στιγμή που τα κρούσματα ολοένα και αυξάνονται με είδη εκατοντάδες επιβεβαιωμένα κρούσματα και πάνω από 5 νεκρούς. Στο ίδιο καθεστώς αορατότητας αργοπεθαίνουν σε άθλιες συνθήκες και οι έγκλειστοι μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις εικόνες από το Καρά Τεπέ στη Λέσβο.

Με πρόσχημα την πανδημία, το κράτος επιχειρεί μέσω νομοσχεδίων και ωμής βίας την πλήρη πειθάρχηση της κοινωνικής βάσης. Η παρουσία της αστυνομίας είναι ασφυκτική στα αστικά κέντρα αλλά δεν έχουν λείψει και περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και σε μικρότερες πόλεις. Ο ρόλος των κατασταλτικών δυνάμεων είναι πλέον εξόφθαλμος, και δεν είναι άλλος από την πλήρη εξαφάνιση -σύμφωνα πάντα με τις κρατικές προσταγές- κάθε ταξικής και κοινωνικής αντίστασης. Αστυνομοκρατία- αυθαιρεσία- καταστολή: τρείς λέξεις χαρακτηριστικές για το σήμερα. Το κερασάκι στην τούρτα έρχεται να συμπληρώσει το νέο νομοσχέδιο για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, το οποίο υπερψηφίστηκε στις 11/2 ενώ πανελλαδικά χιλιάδες άνθρωποι πλαισίωσαν τις μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις εναντίων του, έναν χρόνο μάλιστα μετά την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Το νομοσχέδιο αυτό μέσα σε όλα συμπεριλαμβάνει την λειτουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας, face control και πειθαρχικά για τους αγωνιζόμενους φοιτητές. Οτιδήποτε δεν χωράει δηλαδή στα πλαίσια της εύρυθμης λειτουργίας κράτους και καπιταλισμού διώκεται και καταστέλλεται.

Η πολιτική της προληπτικής αντιεξέγερσης, οι ταξικοί φραγμοί και ο ιδεολογικός πόλεμος του κράτους ολοένα και εντείνονται. Μέρος της πολιτικής αυτής ατζέντας είναι και η εξόντωση των πολιτικών κρατούμενων. Για αυτό και το κράτος επιλέγει να χτυπήσει έναν πολιτικό κρατούμενο σαν τον Δ. Κουφοντίνα, του οποίου το πρόσωπο συμπυκνώνει για τους εξουσιαστές όλο το φάσμα των πολιτικών τους αντιπάλων, που μάχονται ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Σήμερα ο Δ. Κουφοντίνας διανύει την 43η ημέρα απεργίας πείνας με τους γιατρούς να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, δηλώνοντας πως η κατάσταση της υγείας του έχει φτάσει σε πολύ κρίσιμη κατάσταση. Συγκεκριμένα, από την πολυήμερη ασιτία έχουν εκδηλωθεί σοβαρά προβλήματα στη χολή και στο στομάχι του απεργού, τα οποία εκδηλώνονται με εμέτους, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προσλάβει νερό. Η ενυδάτωσή του γίνεται πλέον αναγκαστικά με ορό, κάτι που βέβαια δε μειώνει ούτε τον κίνδυνο της ζωής του ούτε τη μη αντιστρεψιμότητα κάποιας βλάβης.

Μέσα σε ένα χρόνο από το ξέσπασμα της πανδημίας παραπάνω από 6.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στον ελλαδικό χώρο με το κυβερνόν κόμμα να αδιαφορεί πλήρως και να νομοθετεί συνεχώς ενάντια στην κοινωνική βάση απαγορεύοντας μάλιστα τις διαδηλώσεις με πρόσχημα την προστασία της υγείας. Αν κάποιοι ακόμα αδυνατούν να καταλάβουν πως οι θάνατοι αυτοί αποτελούν ένα μαζικό κρατικό έγκλημα μπορούν, για να καταλάβουν το τι αξία έχει η ανθρώπινη ζωή για τους εξουσιαστές, να στραφούν στην υπόθεση του Δ. Κουφοντίνα, τον οποίο δολοφονούν λίγο λίγο μέρα με τη μέρα επειδή διεκδικεί το αυτονόητο με το μόνο μέσο που έχει.

Ως αναρχικοί/ες στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα του Δ. Κουφοντίνα, ενάντια στις ρεβανσιστικές τακτικές του κράτους. Οφείλουμε να υψώσουμε αναχώματα στην κρατική αυθαιρεσία, να σταθούμε δίπλα σε αυτούς που διεκδικούν και αγωνίζονται.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 61 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙΣΕΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/02, 17:00 Αγ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τοπικός συντονισμός Θεσσαλονίκης, Αναρχική Πολιτική Οργάνωση- Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

“Η διαφαινόμενη δολοφονία του Κουφοντίνα δεν αποτελεί μια εξαίρεση ή ειδική μεταχείριση της αστικής εξουσίας απέναντι σε κάποιον που αμφισβήτησε έμπρακτα το κρατικό μονοπώλιο της βίας. Η πολιτική, που εξοντώνει σήμερα τον Κουφοντίνα σε ένα κελί νοσοκομείου είναι στην πραγματικότητα η ίδια με αυτή που δολοφονεί ανθρώπους της τάξης μας λόγω έλλειψης κλινών ΜΕΘ. Είναι η ίδια με αυτή που δολοφονεί και σακατεύει εργάτες στους χώρους εργασίας, είναι η ίδια με αυτή που καταστέλλει αιματηρά τις διαδηλώσεις, είναι η ίδια με αυτή, που αύριο δε θα διστάσει να οδηγήσει ακόμα και σε πόλεμο για την υπεράσπιση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Είναι Η πολιτική της απανθρωπιάς, του σαδισμού, της ταξικής βίας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και γι’ αυτό η αντίσταση στη θανατοπολιτική τους δε μπορεί παρά να είναι υπόθεση της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων συνολικά.”

Στις 8/1/2021 ο σύντροφος, πολιτικός κρατούμενος, Δημήτρης Κουφοντίνας, μέλος της Ε.Ο. 17 Νοέμβρη, ξεκίνησε απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική μεταχείριση του από την κυβέρνηση και τους διωκτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι παραβαίνοντας ακόμα και τους δικούς τους αστικούς νόμους αρνούνται να τον μεταφέρουν από τις φυλακές Δομοκού, στις φυλακές Κορυδαλλού όπου και δικαιούται να βρίσκεται με βάση τον φωτογραφικό νόμο που ψήφισε εις βάρος του η κυβέρνση της ΝΔ. Σήμερα ο απεργός πείνας βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική.

Βάζοντας το σώμα του ανάχωμα, για ακόμη μια φορά, αντιστέκεται στο καθεστώς εξαίρεσης, στο μακροχρόνιο, αυτό σχεδιασμό που διεξάγεται μεθοδικά και διαχρονικά από το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις του. Που με ειδικούς νόμους (187 Α) και συνεχόμενες επιβαρυντικές τροπολογίες προσπαθούν να εξοντώσουν τους πολιτικούς κρατούμενους.

Η κυβέρνηση της ΝΔ εν μέσω τις υγειονομικής και οικονομικής κρίσης που διανύουμε βρήκε την ευκαιρία να εξαπολύσει σφοδρή επίθεση στην εργατική τάξη και τη κοινωνική βάση ψηφίζοντας αντιλαϊκά νομοσχέδια που τσακίζουν το λαό, την νεολαία, τους εργαζομένους, τους φοιτητές, τους μετανάστες, τους πολιτικούς κρατουμένους και τους φυλακισμένους. Η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος και την αστική τάξη κορυφώθηκε με την επιλογή της στήριξης των πολεμικών εξοπλισμών, του ΝΑΤΟ, των ΜΜΕ και των κατασταλτικών μηχανισμών. Στον αντίποδα η δημόσια υγεία και το υγειονομικό προσωπικό έμειναν να παλεύουν στην υγειονομική κρίση στα ίδια πλαίσια υποβάθμισης που το σύνολο των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων φρόντισε να εγκαθιδρύσει.

Το όργιο καταστολής που έλαβε χώρα στις κινητοποιήσεις της 17ης Νοέμβρη και της 6ης Δεκέμβρη, η φωτογραφική απόφαση της αστυνομίας για απαγόρευση συγκεντρώσεων την τρέχουσα εβδομάδα (συνάμα με την προκλητικό “παραθυράκι” που επιτρέπει τον συνωστισμό σε εμπορικά καταστήματα), το νομοσχέδιο για την καταστολή των διαδηλώσεων, η επίθεση στα εργατικά σωματεία και στο φοιτητικό κίνημα αλλά και η εντεινόμενη καταστολή του αναρχικού και του ευρύτερα ανταγωνιστικού κινήματος αποδεικνύουν όχι απλά το ότι η αστική τάξη και το κράτος οχυρώνονται απέναντι στις κοινωνικές θύελλες που επιφυλάσσουν οι πολιτικές τους, αλλά το ότι προσπαθούν να εξαφανίσουν κάθε φωνή αντίστασης.

Στο πρόσωπο του Δημήτρη Κουφοντίνα, το αστικό κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί θέλουν να πάρουν εκδίκηση για όλους εκείνους που δεν έσκυψαν το κεφάλι , που δεν μετανόησαν, για όλους αυτούς που παρέμειναν πιστοί στην Επαναστατική Υπόθεση και δώσανε τη ζωή τους γι’ αυτή.

Γιατί ο σύντροφος Δημήτρης Κουφοντίνας καταγράφεται στην ιστορική μνήμη του κινήματος ως τέτοιος. Ως αλύγιστος κομμουνιστής, λαϊκός αγωνιστής, αμετανόητος επαναστάτης, ως ένας αντάρτης πόλης που αμφισβήτησε έμπρακτα το κρατικό μονοπώλιο της βίας, επιστρέφοντας ένα μερίδιο από την καθημερινή βία που επιβάλλουν κεφάλαιο, κράτος και ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί.

Γιατί πάλεψε από το μετερίζι του για τα συμφέροντα του λαού, της εργατικής τάξης και της νεολαίας και σήμερα ακόμη για μία φορά συνεχίζει να αντιστέκεται απέναντι στην κατασταλτική ασυδοσία.

Απέναντι στον ρεβανσισμό που εκφράζεται στο πρόσωπο του αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα από την κυβέρνηση, την αστική τάξη, το κράτος αντιτάσσουμε την Αλληλεγγύη, την Οργάνωση, την Αντεπίθεση ως τον μόνο δρόμο ανύψωσης αναχωμάτων αντίστασης μπροστά στην επελαύνουσα κρατική καταστολή.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 61 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙΣΕΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Η ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΣΙΤΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ

Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστών)

Νίκη στην απεργία πείνας (από 8/1) του επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα

Τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση περνάει τον νόμο με τίτλο «Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας», στον οποίο προβλέπεται ότι «απαγορεύεται η μεταγωγή σε αγροτικές φυλακές και στην ΚΑΥΦ σε όσους κρατουμένους έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα τρομοκρατίας». Ο νόμος είναι φωτογραφικός προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη μεταγωγή του Δ. Κουφοντίνα από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου όπου κρατούνταν. Λίγες μέρες μετά ο Δ. Κουφοντίνας μετάγεται όχι στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως προβλέπει ο νόμος, αλλά στο Δομοκό, με απόφαση -φυσικά- της γενικής γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου. Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ σπεύδουν να δικαιολογήσουν την καταστρατήγηση του νόμου, αλλά δεν το κάνουν επιτυχημένα με αποτέλεσμα σε κάθε ειδησεογραφικό μέσο να αναγράφονται άλλες γελοίες δικαιολογίες για την καθαρά πολιτική αυτή απόφαση. Στο έγγραφο που επιδόθηκε για τη μεταγωγή του Δ. Κουφοντίνα από την Κασσαβέτεια στο Δομοκό, φαίνεται ότι μετήχθη και στον Κορυδαλλό ώστε, όπως αναφέρει και ο ίδιος στην ανακοίνωση του, να τηρηθεί «αυτό που απαιτούσε ο φωτογραφικός νόμος για τις αγροτικές, που έφτιαξαν για να με εκτοπίσουν από αυτές».

Ήδη από τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας, ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας κρατείται στην απομόνωση, σε ένα κελί, που το έχουν βαφτίσει θάλαμο νοσηλείας, με 24ωρη παρακολούθηση μέσω κάμερας. Η παρακολούθηση του εσωτερικού του κελιού, φυσικά, αποτελεί κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του κρατουμένου. Μέχρι σήμερα έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο ήδη τρεις φορές, με την κατάσταση της υγείας του να επιβαρύνεται σημαντικά κάθε μέρα που περνάει.
Ο απεργός πείνας δήλωσε ήδη ρητά την αντίρρηση του σε κάθε απόπειρα σίτισης του. Να τονίσουμε εδώ ότι πέρα από το ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να μη συναινέσει σε οποιαδήποτε ιατρική πράξη, άρνηση την οποία οι γιατροί είναι υποχρεωμένοι να σεβαστούν, η ΕΙΝΑΠ (Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά) έχει και σε άλλες φορές πάρει ομόφωνη αρνητική απόφαση σχετικά με την πιθανότητα υποχρεωτικής σίτισης απεργών πείνας, σεβόμενη το στοιχειώδη κώδικα δεοντολογίας που οφείλουν να ακολουθούν οι γιατροί. Άλλωστε υπάρχει και σχετική διακήρυξη των Παγκόσμιων Ιατρικών Συνεδρίων, η οποία παίρνει ρητή θέση ενάντια σε κάθε προσπάθεια υποχρεωτικής σίτισης απεργών πείνας, την οποία χαρακτηρίζει αδικαιολόγητη και αντιδεοντολογική (Μάλτα 1991, και αναθεωρήσεις Ισπανία 1992 και Ν. Αφρική 2006 WMV). Σε ανακοίνωση της η ΟΕΝΓΕ (Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος) στις 15/2/2021 αναφέρει:

“Με αφορμή την επιδείνωση της υγείας του κρατούμενου απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα, η ΟΕΝΓΕ δηλώνει άλλη μια φορά πως πάγια και σταθερή θέση των νοσοκομειακών γιατρών σε όλες ανεξαίρετα τις περιπτώσεις απεργίας πείνας είναι:
1. Σύμφωνα και με την ισχύουσα νομοθεσία περί ιατρικής δεοντολογίας δεν νοείται ιατρική πράξη χωρίς την εκούσια συναίνεση του έχοντος ικανότητα καταλογισμού ασθενούς και παρά την θέλησή του.
2. Ιδιαίτερα δε η αναγκαστική σίτιση θεωρείται βασανιστήριο σύμφωνα με αποφάσεις διεθνών ιατρικών συνεδρίων περί ιατρικής δεοντολογίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και του ΟΗΕ και της Διεθνούς Αμνηστίας.”
Αλλά φυσικά η Εξουσία δεν άργησε πολύ να βρει κάποιον πρόθυμο υποψήφιο βασανιστή. Σύμφωνα με την συνήγορο του απεργού πείνας, Ιωάννα Κούρτοβικ, ο Διευθυντής Μ.Ε.Θ. του νοσοκομείου Λαμίας «έχει, σε προηγούμενο στάδιο, δηλώσει, ότι αν το κρίνει αναγκαίο θα προβεί σε αναγκαστική σίτιση, ακόμη και με ακινητοποίηση».

Η απάντηση του κινήματος αλληλεγγύης προς αυτή τη χυδαία αυτή απειλή, αλλά και σε όσους γιατρούς ίσως σκεφτούν να την υλοποιήσουν, γελοιοποιώντας κάθε έννοια δεοντολογίας και ηθικής, είναι η ίδια με αυτή που έχει πολλαπλώς δώσει και ο ίδιος ο Κουφοντίνας: ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ.

Την ίδια στιγμή οι υπεύθυνοι για την παραβίαση της -ψηφισμένης από τους ίδιους!- νομοθεσίας προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν ή λεν ευθαρσώς ψέματα. Σε συνέντευξη του στις 21/01 ο Υπουργός “Προστασίας του Πολίτη”, Μ. Χρυσοχοΐδης είπε απλά και ξεκάθαρα ψέματα, υποστηρίζοντας ότι ο Δ. Κουφοντίνας μέσω της απεργίας πείνας του απαιτεί “διακριτική μεταχείριση” καθώς, όπως είπε, όλοι οι κρατούμενοι θέλουν να μεταφερθούν στην Αθήνα, αποκρύπτοντας πλήρως ότι ο νόμος όριζε το σημείο της μεταγωγής και ο νόμος αυτός δεν τηρήθηκε. Η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου, δε, η οποία όπως τόσες και τόσες φορές αποτέλεσε το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στην υποτιθέμενα ανεξάρτητη δικαστική εξουσία, διατάσσοντας παρανόμως την μεταγωγή του Δ. Κουφοντίνα στο Δομοκό δηλώνει… αναρμόδια για το θέμα! Την ίδια στιγμή τα καθεστωτικά ΜΜΕ κάνουν ότι μπορούν για να αποκρύψουν το ζήτημα, ενώ εκπρόσωποι του Αμερικανικού κράτους ασκούν πιέσεις για την σκληρότερη αντιμετώπισή του Κουφοντίνα.

Ττην ίδια στιγμή ακόμα και ο Συνήγορος του Πολίτη με επιστολή του στις 23/1 αναρωτιέται για πιο λόγο παραβιάστηκε η κείμενη νομοθεσία και ξεκινά έρευνα. Στην επιστολή του ο Συνήγορος ζητά στοιχεία για το κατά πόσο σύννομη είναι η μεταγωγή του Δ. Κουφοντίνα, ως προς την αιτιολογία, τη διαδικασία και την ειδικότερη τεκμηρίωση των αιτιών της παράκαμψης των νομίμων διαδικασιών, ενώ κάνει ξεκάθαρα λόγο για παράκαμψη της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών και των αποφάσεων αυτής για αναστολή των μεταγωγών, λόγω της πανδημίας. Τέλος καλεί την -υποτίθεται αναρμόδια!- κα. Νικολάου να δώσει στον κρατούμενο τα αντίγραφα των εγγράφων για τη μεταγωγή του, κάτι που η ίδια αρνήθηκε να κάνει, χωρίς φυσικά καμία δικαιολογία ή νόμιμα αποδεκτή αιτία.

Την ίδια στιγμή, και λίγο καιρό πριν συμπληρωθούν 19 χρόνια κράτησης του Δ. Κουφοντίνα, χρονική στιγμή που του επιτρέπει να κάνει αίτηση για υφ’ όρων απόλυση, το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας καλούμενο να αποφασίσει σχετικά με μία αίτηση συγχώνευσης ποινής που κατατέθηκε από την πλευρά του και αφορά ποινή δύο χρόνων για ανυποταξία, έκρινε ανεπαρκή την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου που τον καταδίκασε. Με αυτή τη δικαιολογία δεν προχώρησε στη συγχώνευση των ποινών, ως όφειλε, και διέταξε τη συμπλήρωση της απόφασης της δίκης της 17Ν. Για να γίνει αυτό προβλέπεται εκ νέου συγκρότηση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, μελέτη του φακέλου για να διαπιστωθεί το όποιο έλλειμμα και κλήση όλων των διαδίκων της δίκης, δηλαδή 50 διαδίκων και 16 κατηγορουμένων. Για να κατανοήσει κανείς τη σημαίνει αυτό πρακτικά, αρκεί να αναφέρουμε ότι πρέπει να επανεξεταστεί η απόφαση η οποία είναι… 8,5 χιλιάδες σελίδες! Κι όλα αυτά για μια συγχώνευση ποινής σχετικά με πλημμεληματική υπόθεση που δεν αλλάζει τίποτε στα εκτιτέα χρόνια του κρατουμένου. Στην πραγματικότητα, απλώς «επινοήθηκε ένα κώλυμα για να μην μπορέσει ο κατηγορούμενος να ασκήσει το δικαίωμά του για τη συγχώνευση ποινής και αναπροσδιορισμού της ποινής σύμφωνα με τον καινούριο νόμο. Ένα εμπόδιο για να μην μπορεί να κάνει χρήση των ευεργετικών διατάξεων», όπως αναφέρει και η συνήγορος του Γ. Κούρτοβικ.

Σε αυτό τον αγώνα ο κομμουνιστής πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας δεν είναι μόνος. Τόσο για την προσωπική του στάση τόσα χρόνια μέσα στα κελιά της δημοκρατίας τους, που κάνει τη λέξη «αξιοπρέπεια» να φαντάζει λίγη, όσο και γιατί τα αιτήματα του μας αφορούν όλες και όλους. Όπως είχε γράψει και ο ίδιος σε παλιότερη ανακοίνωση του ο δικός του αγώνας μέσα στα κελιά δεν αφορά μόνο τον ίδιο, αφορά «την επίθεση στο δικαίωμα του λόγου και της έκφρασης, στα δικαιώματα του κρατούμενου, στα δικαιώματα του λαού.» Είναι ευθύνη όλων μας να σταθούμε δίπλα στους πολιτικούς κρατούμενους, απέναντι σε κάθε απόπειρα καταστρατήγησης των δικαιωμάτων τους, που στόχο έχει τόσο την εξόντωση των ίδιων, όσο και την εδραίωση ενός καθεστώτος εξαίρεσης για όλες και όλους τους αγωνιστές που μπορεί να βρεθούν στην θέση τους.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το νομικό πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας γίνεται κουρελόχαρτο όποτε χρειάζεται… Το ίδιο έχει υποστεί ο Δ. Κουφοντίνας πολλές φορές προκειμένου να μη του χορηγηθούν οι άδειες τις οποίες σύμφωνα με το νόμο δικαιούται. Είναι πλέον δεδομένο ότι όποιος αμφισβητεί έμπρακτα τον καπιταλισμό αλλά και το μονοπώλιο της κρατικής βίας καταδικάζεται και θα συνεχίσει να καταδικάζεται εσαεί με πολλαπλά μέσα: χαλκευμένα στοιχεία, test DNA μηδενικής αξιοπιστίας, μαρτυρίες μπάτσων και στελεχών της αντιτρομοκρατικής, ποινικοποίηση προσωπικών σχέσεων ώστε να καταφέρουν να βάλουν αγωνιστές στη φυλακή, καθεστώς απομόνωσης, στέρηση εκπαιδευτικών ή τακτικών αδειών, 18μηνες προφυλακίσεις χωρίς στοιχεία, άρνηση αποφυλάκισης για ιατρικούς λόγους, ακόμα και απόπειρα στέρηση των παιδιών των κρατουμένων αφού μπουν στη φυλακή, πολλαπλές νέες διώξεις με ανύπαρκτα κατηγορητήρια σε όσους καταφέρουν να αποδείξουν τη γελοιότητα των κατηγοριών της αντιτρομοκρατικής και (τελικά) αποφυλακίζονται. Η λίστα των συντρόφων/ισσων και συναγωνιστών/στριών που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη μανία του κράτους είναι μεγάλη: Ρούπα, Μαζιώτης, Θεοφίλου, Περικλής, Ηριάνα, Σεϊσίδης, Σειρηνίδης, Σακκάς, Ασπιώτης, Τσιρώνης, Ρωμανός, κάτοικοι Χαλκιδικής, Χριστοδούλου, Σωτηροπούλου, Τσάκαλου, Στατήρη, Μ. Θεοφίλου και πολλές και πολλοί ακόμα κλήθηκαν να «αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες».

Κάθε περίπτωση έχει τις ιδιαιτερότητες της. Κάθε διωκόμενος εκφράζει ένα ιδιαίτερο πολιτικό περιεχόμενο. Για τους καταπιεσμένους, ανεξάρτητα με ποια πολιτικά περιεχόμενα μπορεί να ταυτίζονται, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και όλες μαζί καταδεικνύουν τον ουσιαστικό πολιτικό πυρήνα κάτω από την επιφάνεια «αμεροληψίας» που η αστική δικαιοσύνη αξιώνει για τον εαυτό της. Ο πολιτικός αυτός πυρήνας παράγει μία γκρίζα ζώνη αυτό-αναίρεσης του «κράτους δικαίου», η οποία ανάλογα με τη συγκυρία μπορεί να διογκωθεί αισθητά. Μια τέτοια συγκυρία είναι η σημερινή, κατά την οποία γινόμαστε μάρτυρες μιας συστηματικής επίθεσης μέσα από την κινητοποίηση ενός ολόκληρου μηχανισμού: φωτογραφικοί νόμοι, “επανεξέταση” αποφάσεων δικαστηρίων απλά και μόνο για να στερηθούν οι κρατούμενοι τα εκ του νόμου δικαιώματα τους, καταδίκες χωρίς στοιχεία, κατασκευή «στοιχείων», αδιανόητα διογκωμένα κατηγορητήρια, αναιρέσεις αποφάσεων και «εφέσεις υπέρ του νόμου», διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Στην ανακοίνωσή του ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας γράφει:
«Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας.
Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ.Χρυσοχοίδης, για να θάψει την 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή.»

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όποιον χαμογελάει κοιτώντας κατάματα το κρατικό θηρίο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ (ΑΠΟ 8/1)

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΙΤΙΣΗ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/2 17:00 ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Οι χουντικής έμπνευσης απαγορεύσεις δε θα περάσουν.
Όλοι στους δρόμους, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας για τον εαυτό μας και του γύρω μας.

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)
e-mail επικοινωνίας: lib_thess@hotmail.com
blog: libertasalonica.wordpress.com

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Στις 08/01 ο πολιτικός κρατούμενος και μέλος της Ε.Ο 17 Νοέμβρη Δ.Κουφοντίνας ξεκινά απεργία πείνας ενάντια στις εκδικητικές μεθοδεύσεις του κράτους. Μετά τον φωτογραφικό νόμο που πέρασε η κυβέρνηση, που απαγορεύει την μεταγωγή σε αγροτικές φυλακές σε όσους κρατουμένους έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα τρομοκρατίας, ουσιαστικά άνοιξε ο δρόμος για τη μεταγωγή του Δ. Κουφοντίνα από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου. Ωστόσο αντί να μεταχθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως προβλέπει ο νόμος, μετήχθη στο κολαστήριο της Δομοκού, με απόφαση της γενικής γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου.

Ο Δ. Κουφοντίνας έχει εκτίσει ήδη 16 από τα 18 χρόνια του εγκλεισμού του στα υπόγεια των φυλακών του Κορυδαλλού, τα «λευκά κελιά» τα οποία φτιάχτηκαν κατ΄εντολή του ίδιου του Μ. Χρυσοχοΐδη ειδικά για τα μέλη της 17 Νοέμβρη. Και εκεί πρέπει να επιστρέψει, όπως προβλέπεται και απο την ίδιο τον φωτογραφικό νόμο που ψήφισαν. Βάζοντας το σώμα του ανάχωμα για ακόμη μια φορά ο Δ. Κουφοντίνας αντιστέκεται στην εκδικητική μανία της ΝΔ, αλλά και στο μακροχρόνιο καθεστώς εξαίρεσης που διεξάγει διαχρονικά το κράτος σε πολιτικούς κρατουμένους και αγωνιστές. Ένα κράτος που πάνω στο πρόσωπο του Δ. Κουφοντίνα έχει εφαρμοστεί όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες φωτογραφικές διατάξεις, στερεί κάθε ευεργετικό δικαιώμα, προχωρά σε εκδικητικές μεταγωγές και στέρηση αδειών. Ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας διεκδικεί, βάζοντας σε κίνδυνο άλλη μια φορά την ίδια του τη ζωή, να συμβεί το αυτονόητο. Να μεταφερθεί στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα και όπου πέρασε τα 16 από τα 18 χρόνια που είναι στη φυλακή.

Όσο και αν η εκάστοτε εξουσία προσπαθεί να αποσπάσει δηλώσεις μετάνοιας, όσες και αν είναι οι προσπάθειες και το εκδικητικό μένος που προσπαθούν να συντρίψουν με κάθε τρόπο τον αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα, όσο και αν το κράτος εκμεταλλεύεται την συνθήκη της πανδημίας για να εξαντλήσει την εκδικητικότητα του απέναντι σε έναν αγωνιστή, δεν πρόκειται να πετύχουν τίποτα. Οι αγωνιστές συνεχίζουν και διεκδικούν, βάζοντας μπροστά το σώμα τους. Η υγεία του Δ. Κουφοντίνα έχει κλονιστεί από τις αλλεπάλληλες απεργίες πείνας που έχει πραγματοποιήσει για να υπερασπιστεί όχι μόνο τα δικά του δικαιώματα αλλά και όσων αντιστάθηκαν για δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Oι πολιτικοί κρατούμενοι Ν. Μαζιώτης, Γ. Δημητράκης, Π. Γεωργιάδης και Β. Σταθόπουλος στάθηκαν στο πλευρό και πραγματοποίησαν απεργία πείνας ως ένδειξη αλληλεγγύης.

Ήδη σήμερα ο Δ. Κουφοντίνας διανύει την 43η ημέρα απεργίας πείνας με την κατάσταση της υγείας του να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς έχει ήδη μεταφερθεί στην εντατική. Ανοικτό παραμένει το ενδεχόμενο αναγκαστικής σίτισης, το οποίο συνιστά βασανιστήριο, απο τους σύγχρονους βασανιστές και τους εντολοδόχους τους. Σε αυτόν τον αγώνα δεν είναι μόνος. Ως αναρχικοί/ες στεκόμαστε δίπλα σε αυτούς/ες που αγωνίζονται και διεκδικούν. Απέναντι στις δολοφονικές πολιτικές και στον ρεβανσισμό του κράτους, την εκκωφαντική σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ, αντιτάσσουμε την αλληλεγγύη. Δεν θα αφήσουμε κανέναν αγωνιστή να θαφτεί στα κελιά της αστικής δημοκρατίας. Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής, κανένας αγωνιστής μόνος στα χέρια του κράτους.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/02 ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΟ ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Α.Σ.Pueblo

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Στις 8/1 ο Δημήτρης Κουφοντίνας μετάγεται στις φυλακές Δομοκού, σε αντίθεση με τον (νεοσύστατο) σωφρονιστικό νόμο που προβλέπει την επαναμεταγωγή των κρατουμένων για εγκλήματα τρομοκρατίας στις φυλακές Κορυδαλλού. Ωστόσο αναφέρεται σε έγγραφο του υπουργείου πως κατά τη μεταγωγή του πέρασε και από τον Κορυδαλλό, για να αποδειχθεί έστω και στο ελάχιστο ότι το κράτος τήρησε τη νομοθεσία που κατασκεύασε ειδικά για το πρόσωπο του αγωνιστή. Ως πρόφαση για την μη παραμονή του εκεί φαίνεται να παρουσιάζεται το υψηλό ιικό φορτίο που επικρατεί στη Δυτική Αττική, η οποία είναι τουλάχιστον προκλητική, αφού σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας το κράτος και οι ανθρωποφύλακες του μας έχουν καταστήσει σαφές πως η ζωή και η υγεία των κρατουμένων είναι μηδαμινής σημασίας. Το μαρτυρεί εξάλλου η καθ όλα επιφανειακή – η σε κάποιες περιπτώσεις ανύπαρκτη- μέριμνα για τις υγειονομικές συνθήκες στις φυλακές. Ωστόσο, η πολιτική ουσία αυτής της κίνησης του κράτους, από την ίδια την ψήφιση της νομοθεσίας περί μεταγωγής των «τρομοκρατών» μέχρι το χειρισμό του Δ.Κ, μας υπενθυμίζει το εξής : το κράτος κατασκευάζει και θα συνεχίσει να κατασκευάζει φωτογραφικούς νόμους, με σκοπό να εξοντώνει όσες και όσους αμφισβητούν τον δομικό χαρακτήρα του, τόσο ως μηχανισμού ελέγχου και καταστολής των αγωνιζομένων, όσο και ως φορέα αναπαραγωγής των ανισοτήτων σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου. Η προέκταση ωστόσο αυτών των νομοθετικών πρακτικών καταλήγει να αφορά -όχι μερικές μεμονωμένες περιπτώσεις αγωνιστών- αλλά όλο το αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας.

Την ημέρα της μεταγωγής του, ο Δ. Κουφοντίνας ανακοινώνει την έναρξη απεργίας πείνας του, ζητώντας να εφαρμοστεί ο νόμος που ψήφισαν για τον ίδιο και να τον μεταφέρουν στις φυλακές του Κορυδαλλού. Όπως αναφέρει και στην ανακοίνωση του «Η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας». Στις 16/01 μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Λαμίας μετά από εισαγγελική παραγγελία και παρά την θέληση του, κάνοντας ξεκάθαρο στην διοίκηση των φυλακών, την άρνηση του για παροχή φαρμακευτικής ή οποιαδήποτε άλλης αγωγής. Στο διάστημα αυτο, μεσολαβεί ένα ακόμα βασανιστήριο εις βάρος του αγωνιστή. Σε μία ολιγοήμερη επιστροφή του στο κέντρο κράτησης του Δομοκού, μεταφέρεται σε θάλαμο νοσηλείας των φυλακών με πλήρη απομόνωση και αποκόβονται οι -έστω και αυτές οι λίγες- επαφές που είχε προηγουμένως. Η κατάσταση υγείας του απεργού πείνας, επιδεινώνεται κάθε μέρα όλο ένα και περισσότερο, με αποτέλεσμα την Τρίτη 16/02, διανύοντας την 40η μέρα απεργίας, να ενημερωνόμαστε ότι εισήχθη στην ΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας). Βέβαια ήταν από μέρες πριν γνωστή, η διάταξη της εισαγγελέας Λαμίας η οποία ζητούσε από τους γιατρούς του νοσοκομείου Λαμίας, να παράσχουν ιατρική υποστήριξη, παρεμβαίνοντας στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και την βούληση του.

Όσον αφορά την ίδια την απεργία πείνας, ιστορικά έχει καταδειχθεί ότι είναι το έσχατο μέσο πίεσης ενός ανθρώπου για την διεκδίκηση βασικών, και τις περισσότερες φορές των ελάχιστων, δικαιωμάτων. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το γεγονός πως ο παγκόσμιος οργανισμός υγειονομικών (world medics association) έχει θεσπίσει συγκεκριμένες ηθικές επιταγές για όλους τους ιατρικούς κλάδους που εμπλέκονται στην παρακολούθηση ενός απεργού πείνας, που κατατάσσουν ως απαράδεκτη κάθε παρέμβαση χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή του. Έτσι όταν το ίδιο το σώμα μπαίνει ως οδόφραγμα στην καταπάτηση ελευθεριών, καμία απειλή βιοπολιτικού τύπου δε μπορεί να σταματήσει τον απεργό, πόσο μάλλον όταν αυτή έρχεται από κυβερνήσεις που χειροκροτούν υγειονομικούς αυτάρεσκα για το ήθος τους. Νεκρός απεργός πείνας στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης δεν έχει υπάρξει, κι αυτή είναι μάλλον μία από τις πρωτιές που διεκδικεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνούμενη να αναγνωρίσει το κράτος δικαίου που η ίδια καυχιέται πως υπηρετεί, ενώ αντίθετα στρέφει τη συζήτηση στη δράση του Κουφοντίνα. Το κρατικό μονοπώλιο της βίας, όταν απειλείται, δεν δίνει περιθώριο σε καμία συζήτηση γύρω από δικαιώματα για τους αμφισβητουντες, είτε αυτά εκφέρονται από πιο ανατρεπτικά κομμάτια της κοινωνίας είτε είναι οι ακαδημαϊκοί που τα αξιώνουν θεωρητικά. Σε κάθε περίπτωση, όπου κι αν τοποθετούμαστε σαν ατομικότητες, είναι αυτονόητη η συλλογική στήριξη του αγώνα ενός κρατουμένου που διεκδικεί να επιβάλλει το κράτος το θάνατό του μέσα από το χυδαίο εμπαιγμό στον οποίο ως δυνάστης τον έχει υποβάλει.

Στηρίζουμε τα δικαιώματα και τους αγώνες των πολιτικών κρατουμένων και ειδικότερα στην προκειμένη του Δ.Κ., χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα και ιδεολογική ταύτιση μαζί τους (πολιτική σκέψη/δράση), αναγνωρίζοντας, όμως, τη θέση τους μέσα στο πολύμορφο ανταγωνιστικό κίνημα καθώς και ότι η θέση αυτή είναι στην ίδια μεριά του οδοφράγματος με μας, τους εκμεταλλευόμενους και τους αγωνιζόμενους.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΓΩΝΙΖΩΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΜΗ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Η πρόσφατη μεταγωγή του Δημήτρη Κουφοντίνα από την αγροτική φυλακή Κασσαβέτειας στη φυλακή Δομοκού υπενθυμίζει την χρόνια εκδικητική μανία της κυβέρνησης Μητσοτάκη προς το πρόσωπο του και επιβεβαιώνει πώς μπροστά σ΄αυτή τη σκοπιμότητα, κανένας νόμος δεν ισχύει για όσους τάσσονται απέναντι της, όσο και εάν το ελληνικό κράτος συστήνεται ως Κράτος Δικαίου. Συνιστά κοινή γνώση άλλωστε, πως όταν η εκάστοτε ηγεσία ελληνικών κυβερνήσεων θέλει να «τιμωρήσει» κάποιον κρατούμενο συνηθίζει πέραν άλλων ευφάνταστων σχεδίων, να πράττει αιφνίδιες και δυσμενείς μεταγωγές, κρατώντας είτε τα προσχήματα (πειθαρχική τιμωρία κρατουμένου) είτε επικαλούμενη λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας του σωφρονιστικού καταστήματος (με πλήρως αόριστη άρα ανύπαρκτη αιτιολογία).

Αυτό που μάθαμε όμως, για πρώτη φορά, είναι πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη ταγμένη στην προσπάθεια να εξοντώσει όσους ανέλαβαν την ευθύνη για την οργάνωση της 17Ν, άλλαξε ολόκληρη νομοθετική διάταξη και κατέστησε φωτογραφική και ισχυρή την εντολή της εξουσίας να απαγορεύσει την παραμονή κρατουμένων στις αγροτικές φυλακές που έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατία, κάτι που δεν ίσχυε μέχρι την πρόσφατη τροποποίηση με το νόμο 4760/2020 που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, συγκεκριμένα στις 11-12-2020. Μετά από 10 ημέρες εφαρμογής του νέου νόμου- τόση ασυγκράτητη χαρά- ο Δημήτρης Κουφοντίνας μετήχθη στη φυλακή Δομοκού και μετά από 2 έτη «συνεπούς» παραμονής του στην αγροτική φυλακή και λήψη αδειών εξόδου του από τις φυλακές, διότι πολύ απλά η εφαρμογή της είχε αποκλειστικό αποδέκτη το πρόσωπο του.

Και εάν όλα τα ανωτέρω δεν πείθουν, ας προστεθεί το γεγονός πως στην περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα η μεταφορά του δεν έγινε προς τη φυλακή του Κορυδαλλού όπου κρατούνταν για 16 έτη πριν από τη μεταγωγή του στην αγροτική φυλακή, όπως δηλαδή ορίζει ο φωτογραφικός νόμος, ότι δηλαδή ο κρατούμενος για τον οποίο απαγορεύεται η παραμονή του στην αγροτική φυλακή επαναμετάγεται στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη. Πως κανένα σχετικό έγγραφο δεν του κοινοποιήθηκε που να του αναφέρει τη διαταγή και την αιτιολογία της μεταγωγής του και όταν ακόμη αιτήθηκε τη λήψη του, η απάντηση που πήρε ήταν απορριπτική (με ασαφή αναφορά στο άρθρο 3 του νόμου και με ανύπαρκτη αιτιολογία). Πως με βάση τη βασική ποινική διάταξη του άρθρου 2 του Ποινικού Κώδικα, δυσμενείς ποινικές διατάξεις δεν πρέπει να εφαρμόζονται για όποιον εκτίει ήδη την ποινή του με βάση προηγούμενες ευμενέστερες διατάξεις. Πως η μεταφορά του έγινε εν μέσω κρατικής διαταγής απαγόρευσης μεταγωγών λόγω της πανδημίας και ενώ οι φυλακές συνιστούν μία τεράστια υγειονομική βόμβα έτοιμη να εκραγεί (τα κρούσματα και οι θάνατοι «θάβονται» κάτω από το χαλί, με τις πλάτες των ΜΜΕ).

Ο κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας αντιστέκεται στη προκλητική αυτή μεθόδευση με όπλο το σώμα του και την υγεία του η οποία απειλείται άμεσα καθώς ήδη εκτίει την 14η ημέρα απεργία πείνας (ξεκινώντας στις 8-1-2021) και μέρα με τη μέρα οι εξελίξεις για τη ζωή του αποβαίνουν κρίσιμες. Το αίτημα του να μεταχθεί στη φυλακή του Κορυδαλλού που συνιστά τη πλησιέστερη προς τον τόπο κατοικίας των μελών της οικογένειας του – και συνιστά υποχρέωση κατά τον Σωφρονιστικό Κώδικα και τις ανωτέρω διατάξεις του νόμου- είναι δίκαιο και μας συναντά μαζί του στον αγώνα του.

– ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

– ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

– ENANTIA ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΟΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης προς τον απεργό πείνας Δ.Κουφοντίνα

Η απεργία πείνας αποτελεί την τελευταία ελπίδα και μάχη για τις έννοιες της δικαιοσύνης και της ηθικής. Σε μία τέτοια συνθήκη βρίσκεται ο Δημήτρης Κουφοντίνας από τις 8 Γενάρη (40 ημέρες!), ζητώντας απλώς να εφαρμοστεί και για αυτόν ο νόμος και διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα του να μην βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση εξαίρεσης. Για μια ακόμα φορά εξωθείται στο να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του, προκειμένου να διασώσει την αξιοπρέπειά του, έχοντας ως τελευταίο, αδιαπραγμάτευτο όριο το σώμα του.

Μπροστά στην κραυγαλέα μεθόδευση εις βάρος του, το Υπουργείο και η κυβέρνηση στηλώνουν πεισματικά τα πόδια τους και ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει διάκριση εις βάρους του κρατούμενου ούτε παραβίαση του νόμου που οι ίδιοι φωτογραφικά ψήφισαν. Με δικαιολογίες, υπεκφυγές και με την ενορχήστρωση νέων τηλε-δικών για τη δράση του απεργού πείνας (λες και αυτό είναι το ζήτημα!), αποσιωπούν ότι στερούν το δικαίωμα του κρατούμενου να μεταχθεί στη φυλακή «από την οποία προήλθε», δηλαδή τον Κορυδαλλό, όπως ρητά προβλέπει ο Ν. 4760/2020.

Γνωρίζουμε όλοι/ες τι σημαίνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας για την κυβέρνηση, την οικογένεια Μητσοτάκη-Μπακογιάννη αλλά και την αμερικανική πρεσβεία: ενσαρκώνει τον απόλυτο “εχθρό” σε τέτοιο βαθμό που είναι ακλόνητοι και με όλες τους τις πράξεις τον οδηγούν στον θάνατο. Πάνω στον συγκεκριμένο κρατούμενο, υλοποιούν τη πολιτική τους ατζέντα για μία κοινωνία “τάξης και ασφάλειας”, όπου η εξαίρεση από τα δικαιώματά θα είναι ο κανόνας. Παράλληλα, προσπαθούν να φιμώσουν οποιαδήποτε φωνή αλληλεγγύης στον κρατούμενο, ξεκινώντας από τις επιθέσεις σε πανεπιστημιακούς, λογοκρίνοντας εκδηλώσεις στο διαδίκτυο και επιδεικνύοντας ακραία καταστολή και βία σε όλες τις σχετικές κινητοποιήσεις. Για αυτό, η υπόθεση του μας αφορά όλους/ες και για αυτό συνεχώς νέες φωνές υψώνονται ενάντια στον μισανθρωπισμό του κράτους.

Δικηγόροι, γιατροί, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, εκατοντάδες πολίτες από όλο το κόσμο μιλούν ενάντια στην φρίκη του να έχουμε τον πρώτο νεκρό απεργό πείνας στην Ευρώπη από την δεκαετία του 1980. Αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο τι σημαίνει να λειτουργεί το κράτος με διακόπτη on-off για τα δικαιώματα, ανάλογα με το υποκείμενο τους.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας οδηγήθηκε στις 16/2/2021 στην εντατική και η κατάσταση της υγείας του είναι οριακή. Καλούμε όσους/ες μίλησαν ενάντια στην αδικία, υπέρ της ζωής, να τοποθετηθούν ξανά με όλους τους δυνατούς τρόπους εκ νέου, πριν να είναι αργά. Διεκδικούμε, μαζί με χιλιάδες ανθρώπους σε όλο το κόσμο:

-Άμεση ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του Δ. Κουφοντίνα.

-Να τηρηθεί ο νόμος και να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού.

-Ενάντια στην εξοντωτική μανία της Σοφία Νικολάου και του καθεστώτος Μητσοτάκη.

-Να μην εκτελεστεί η εισαγγελική παραγγελία για αναγκαστική σίτιση. Η αναγκαστική σίτιση αποτελεί βασανιστήριο.

-Δε θα επιτρέψουμε να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας.

Τα αιτήματα αυτά είναι δίκαια και εύκολα να υλοποιηθούν. Η άρνησή τους αποτελεί μια ακόμα περίπτωση τρομοϋστέριας, κοινωνικής πειθάρχησης και κατασκευής ενός νέου “εχθρού” σε μία κοινωνία ήδη μουδιασμένη από τις απαγορεύσεις και την ανασφάλεια για την πανδημία.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι:

Δεν υπάρχει ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη. Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους. Η θανατοπολιτική της κυβέρνησης θα ανατραπεί!

Συμμετέχουμε και καλούμε σε συγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου την Παρασκευή 19/02, 5μμ, στα πλαίσια της 5ης πανελλαδικής μέρας αλληλεγγύης στον Δ.Κουφοντίνα

Αναμέτρηση – Ομάδα Κομμουνιστών/στριών

Συνάντηση για μια αντικαπιταλιστική διεθνιστική Αριστερά

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

Στις 8/1/2021 ο επαναστάτης πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ξεκινά για 5η φορά απεργία πείνας προκειμένου να θέσει το ίδιο το σώμα ως οδόφραγμα αξιοπρέπειας απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που επιθυμεί να τον εξουθενώσει ηθικά και ψυχικά με σκοπό τη μεθόδευση της σταδιακής του εξόντωσης. Η μεθόδευση αυτή εν προκειμένω ξεκινάει με τη ψήφιση του νέου νομοσχεδίου για τις φυλακές, νομοσχέδιο που καταργεί μια σειρά κεκτημένων των κρατουμένων και που εμπεριείχε φωτογραφική διάταξη ειδικά για την περίπτωση του συντρόφου, όσον αφορά τη δυνατότητα παραμονής του σε αγροτικές φυλακές. Ακολούθησε η βίαιη μεταγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Βόλου όπου βρισκόταν για τουλάχιστον δύο χρόνια, στις φυλακές Δομοκού κάτι που ωστόσο συνιστά θεσμική παρατυπία, καθώς η ίδια η φωτογραφική διάταξη για όσους επαναμετάγονται από τις αγροτικές φυλακές, προβλέπει την επιστροφή τους στα καταστήματα κράτησης που βρισκόντουσαν προηγουμένως, στην περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα δηλαδή, στις φυλακές Κορυδαλλού.

Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως ηθική αυτουργό τη συνήθη ύποπτο Σοφία Νικολάου, ως Γενική Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, που με πρόσχημα μέτρα πρόληψης σχετικά με τον covid 19, υπέγραψε αυτήν την παράτυπη μεταγωγή-με χαρακτηριστικά απαγωγής- του Κουφοντίνα στις φυλακές Δομοκού. Γνωρίζοντας ωστόσο ότι η απόφαση αυτή αποκλίνει από το νόμο που η ίδια η κυβέρνηση προώθησε με εκδικητικές προθέσεις εναντίον του συντρόφου, επιχείρησε να καλύψει τα νώτα της για το τυπικό της υπόθεσης, με ένα ψευδές έγγραφο που φαίνεται ότι της μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού προηγήθηκε στάση στις φυλακές Κορυδαλλού.

Η νέα αυτή βασανιστική μεταχείριση του Δημήτρη Κουφοντίνα- προφανώς με τις ευλογίες της κυβερνητικής οικογενειοκρατίας- με τον τρόπο που υλοποιήθηκε και τα χαρακτηριστικά που είχε, ως συνέχεια δηλαδή ενός μόνιμου καθεστώτος εξαίρεσης στο πρόσωπού του, αποτέλεσε μονόδρομο ώστε να προχωρήσει στην απόφαση να διεκδικήσει πίσω την αξιοπρέπεια του, με έναν από τους ελάχιστους τρόπους που διαθέτουν οι κρατούμενοι, ως άνθρωποι πραγματικά στριμωγμένοι στον τοίχο, χωρίς πολλά περιθώρια κινήσεων, την απεργία πείνας.

Αυτή η οριακή απόφαση, που τοποθετεί εκ νέου το σύντροφο σε κίνδυνο για τη σωματική του υγεία και την ίδια του τη ζωή, είναι και το βήμα αντίστασης απέναντι στη συνολική αντιμετώπιση του από την πολιτική διαχείριση της εξουσίας και τα διάφορα θεσμικά και παραθεσμικά της κέντρα. Για αυτό η ικανοποίηση του αιτήματος του για άμεση μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού δεν έχει μόνο τεχνικό χαρακτήρα, που είναι εξίσου σημαντικός, αλλά και βαθιά ουσιαστικό, καθώς θα είναι μια πρώτη μικρή νίκη απέναντι στο καθεστώς που επιλέγει να προβεί σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών μέσω ενός συστηματικού βασανισμού του.

Ως Ταμείο δε μπορούμε παρά να εκφράσουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, και να πιέσουμε με τις μικρές μας δυνάμεις για την ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος τους.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Παρασκευή 19/2 στις 17:00 Άγαλμα Βενιζέλου. Όλοι/ες στο δρόμο.

Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων & διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών – συνέλευση θεσ/νίκης

Παρέμβαση στην ΓΑΔΘ

[Βίντεο] https://www.youtube.com/watch?v=21nLfDQ7gLo

Το πρωί της Πέμπτης 18/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με ανάρτηση πανό, καπνογόνα και συνθηματα απέναντι από τη ΓΑΔΘ από συντρόφους/σες, ως ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα. Μετα το κρέμασμα του πανό, δυνάμεις όλων των ειδών (μηχανές, ΟΠΚΕ, περιπολικά, ασφαλίτες) κινήθηκαν προς το σημείο και προέβησαν σε προσαγωγές 5 συντρόφων στην περιοχή. Τελικά οι σύντροφοι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την επιβολή προστίμων για παράνομη μετακίνηση

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/2 ΣΤΙΣ 17.00 ΣΤΟ ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Πηγή: athens.indy

ΒΟΛΟΣ

Πορεία Αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Την Παρασκευή 19/02 στις 18:30 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση και στη συνέχεια πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα.

 

 

 

 

 

ΡΕΘΥΜΝΟ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου , 12μμ

δημαρχείο ρεθύμνου

Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Άμεση ικανοποίηση του αιτήματος

Κανένα καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους

πρωτοβουλία αναρχικών / αντιεξουσιαστ(ρι)ών στο ρέθυμνο

Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι αμερόληπτη και όχι εκδικητική

Από την Παρασκευή, 8/1/2020, ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τη μεταγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας στις φυλακές Δομοκού αντί για τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού όπως ορίζει ο πρόσφατος νόμος 4760/2020. Διεκδικεί δηλαδή το νόμιμο δικαίωμά του σε ένα από τα υπόγεια κελιά που φτιάχτηκαν στον Κορυδαλλό για περιπτώσεις όπως η δική του. Η υγεία του –η οποία έχει ήδη επιβαρυνθεί από προηγούμενες απεργίες πείνας, αλλά και από την ηλικία του– επιδεινώνεται καθημερινά. Μετά δε από την εισαγωγή του στην εντατική, οι γιατροί διατρανώνουν την υποχρέωσή τους να προβούν –εφόσον χρειαστεί– σε αναγκαστική σίτιση, που ως γνωστόν αποτελεί αναγνωρισμένο βασανιστήριο. Είναι προφανές ότι «θα χρειαστεί», αφού η κυβέρνηση μοιάζει διατεθειμένη να τον αφήσει να πεθάνει. Η παράνομη και εκδικητική αυτή μεταγωγή δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, η δικαιοσύνη οφείλει να είναι αμερόληπτη και οι νόμοι να ισχύουν για όλους, ανεξαρτήτως των αδικημάτων που έχουν διαπράξει. Τα δικαιώματα κάθε κρατούμενου/ης πρέπει να γίνονται σεβαστά γιατί στόχος του σωφρονιστικού συστήματος δε θα ’πρεπε να είναι η εξόντωση των κρατουμένων. Συντασσόμαστε με φορείς και μεμονωμένα άτομα στην Ελλάδα και το εξωτερικό που καταδικάζουν την απάνθρωπη μεταχείριση του Δημήτρη Κουφοντίνα και απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού.

Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών

Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  
  •  
  •