Πανδημία… αυταρχισμού και αντισυνταγματικότητας

Του Βαγγέλη Σπυριδωνίδη

Ζούμε, πλέον, υπό την ασφυκτική πίεση δύο πανδημιών. Του covid και του κυβερνητικού αυταρχισμού.

Η Δημοκρατία, η Αστική Δημοκρατία, δεν μένει πιά εδώ…

Ο πολιτικός αστικός πολιτισμός, λείπει …για δουλειές στο εξωτερικό και η αστική δημοκρατία έχει… χαθεί, περιδιαβαίνοντας στον «Μεγάλο περίπατο-περίδρομο» του νεοδημοκράτη δημάρχου Αθηναίων, Μπακογιάννη-Μητσοτάκη.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη – Γεωργιάδη – Βορίδη – Χρυσοχοΐδη και λοιπών, με πρόσχημα την πανδημία, προσπάθησαν, αρχικώς, να περιορίσουν και να καταργήσουν εργατικά-εργασιακά  και συνδικαλιστικά δικαιώματα, να καταπνίξουν κάθε φωνή και πράξη αντίδρασης και διεκδίκησης και, στη συνέχεια επιτέθηκαν με σφοδρότητα στο ίδιο το (αστικό) Σύνταγμα.

Μητσοτάκης-Χρυσοχοΐδης, υπαγόρευσαν στον Αρχηγό της Αστυνομίας μια ανακοίνωση χουντικής εμπνεύσεως, σύμφωνα με την οποία απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις,που σκοπό έχουν να τιμήσουν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, σε ολόκληρη τη χώρα, κουρελιάζοντας στην κυριολεξία το Σύνταγμα.

Κι αυτό, παρόλο που γνωρίζουν, ότι η απόφαση του αρχηγού της αστυνομίας αντιβαίνει το άρθρο 11 του Συντάγματος, ενώ για την επέτειο του Πολυτεχνείου δεν οφείλεται γνωστοποίηση στις αρχές

Παρά τις σφοδρές και αναμενόμενες αντιδράσεις που ακολούθησαν από κινήματα, συλλογικότητες, κοινωνικούς φορείς, νομικούς, επιστήμονες, αλλά και κόμματα της αντιπολίτευσης, η ακροδεξιά κυβέρνηση, επιμένει, επισείοντας βαρύτατα χρηματικά πρόστιμα, σε όσους δεν συμμορφωθούν στο συνταγματικό πραξικόπημά της, που δεν έχει όμοιό του σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο.

Το θράσος και η υποκρισία της κυβέρνησης και του «αρχιπραξικοπηματία» Μητσοτάκη, δεν έχουν προηγούμενο. Ίσως αυτός ο αντισυνταγματικός κατήφορος, να οδήγησε δυνάμεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, για πρώτη φορά, να συμπλεύσουν σε ένα κοινό καταγγελτικό κείμενο και σε κοινές παραστάσεις διαμαρτυρίας στην Πρόεδρο της Δημοκρατία και στον Πρόεδρο της Βουλής.

Όλα,τα ως άνω, αλλά και όσα έχουν προηγηθεί, με το όργιο καταστολής, αστυνομικών αυθαιρεσιών και εισαγγελικών παρεμβάσεων, ανά τη χώρα, καταδεικνύουν περίτρανα την αγωνία της ακροδεξιάς κυβέρνησης να αλλάξει την ατζέντα, να στρέψει τα βλέμματα της κοινωνίας, αλλού, εκεί που αυτή επιθυμεί. Προς τούτο, δεν ορρωδεί προ ουδενός!

Δυστυχώς γι αυτήν, παρά τον πακτωλό οικονομικών ενισχύσεων προς τους δικούς της επιχειρηματίες-εφοπλιστές, ιδιοκτήτες καναλιών, εφημερίδων, σάιτ, κλπ, η κοινωνία γνωρίζει τις τεράστιες και αποκλειστικές κυβερνητικές ευθύνες στην μη αντιμετώπιση της θανατηφόρου πανδημίας.

Αποτελεί, πλέον, κοινό τόπο, ότι ήταν δική της επιλογή, ιδεοληπτική, να αφήσει ανοχύρωτο το Εθνικό Σύστημα Υγείας και στο έλεος της πανδημίας γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Ήταν δική της επιλογή, σύμφωνα πάντα με την ακραία νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων, να μην ενισχύσει τον τομέα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς (παντού), αφήνοντας εργαζόμενους, ανέργους, συνταξιούχους, νέους να στοιβάζονται σ΄ αυτά, σαν τις σαρδέλες… εκτεθειμένους στον covid.

Είναι δική της, αποκλειστική η ευθύνη, για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο χώρος της Παιδείας, με όλα τα ευτράπελα και κωμικοτραγικά που συνέβησαν, και συνεχίζουν να συμβαίνουν.

Επιπροσθέτως, η κοινωνία (εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες), γνωρίζει ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη με τη νεοφιλελεύθερη οικονομική λαίλαπα που εξαπέλυσε από την ημέρα της ανόδου στην εξουσία, όχι μόνο έχει επιτεθεί λυσσαλέα στις εργατικές κατακτήσεις και έχει συρρικνώσει τα εισοδήματα, τις συντάξεις και τα επιδόματα, αλλά και έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού την εθνική οικονομία.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη, αν έχει στείλει στην χειμαζόμενη κοινωνία ένα ηχηρό μήνυμα, τούτο είναι το εξής:

Θέλει την καθολική επικράτηση ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου καθεστώτος.Με λιγότερα δικαιώματα για τους πολλούς, με λιγότερες ελευθερίες, με λιγότερη δημοκρατία.

Θέλει την κοινωνία φοβισμένη, να περιμένει στη γωνία, άβουλη και άπραγη.

Θέλει την επικράτηση ενός καθεστώτος, έμπλεο αυθαιρεσιών, απαγορεύσεων και καταστολής.

Μοιραία, όλα αυτά κατατείνουν σε ένα συμπέρασμα. Στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, κουμάντο κάνει μία δράκα ακροδεξιών. Αυτή καθορίζει και την εφαρμοζόμενη πολιτική, εδώ και 16 μήνες, με την ανοχή και την ηχηρή σιωπή των υπολοίπων νεοδημοκρατών, σε κυβέρνηση και κόμμα.

Αύριο η κοινωνία, φορείς, κινήματα, συλλογικότητες, καλούνται να τιμήσουν την ηρωϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973, μέσα σε ένα πλαίσιο ασφυκτικό και αστυνομοκρατούμενο.

Πρέπει, παρά τις πρωτοφανείς συνθήκες, η κοινωνία να στείλει τα δικά της μηνύματα.

Μηνύματα αντίστασης, μηνύματα αντίδρασης, μηνύματα αγώνα και αλληλεγγύης.

Οι εργατικές κατακτήσεις, η «προίκα» της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες, αποτελούν πολύ σοβαρά πράγματα, ώστε να τα αφήσουμε στα χέρια καλοταΐσμένων μιντιαρχών, ακροδεξιών, φιλοχουντικών και φιλοναζιστών.

Και, όπως έχει πλέον γραφεί στους τοίχους, στα πανό και στα πλακάτ, αλλά και έχει καταγραφεί στις συνειδήσεις,

«Όταν η αδικία γίνεται νόμος, η αντίσταση γίνεται καθήκον»!