“Ερχόμαστε στην “Γεράνεια” όχι απλώς για να υπερασπιστούμε μια τοπική κοινότητα απέναντι σε ένα ακόμη έργο ενεργειακής λεηλασίας. Βρισκόμαστε εδώ γιατί η Κορινθία, η Αθήνα, η Καλαμάτα, η Γάζα, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, οι κοινότητες που υπερασπίζονται τη γη, το νερό, την τροφή, την κατοικία και την αξιοπρέπεια, αποτελούν διαφορετικές όψεις του ίδιου παγκόσμιου πολέμου: του πολέμου της Κυριαρχίας ενάντια στη ζωή.
Ο αγώνας ενάντια στους πυλώνες υπερυψηλής τάσης και την αρπαγή των βουνών, ενάντια στη μετατροπή της γης σε ενεργειακό διάδρομο και των τοπικών κοινωνιών σε ζώνες θυσίας στο βωμό του κέρδους, δεν είναι ένα στενά περιβαλλοντικό ζήτημα. Είναι ζήτημα βαθιά κοινωνικό, ταξικό, αντι-αποικιακό και πολιτικό. Αφορά το ποιος αποφασίζει για τη γη, το νερό, την ενέργεια, την τροφή και τους κοινούς πόρους. Αφορά το αν οι ζωές μας θα οργανώνονται από τις ανάγκες των ανθρώπων και των κοινοτήτων ή από τις ανάγκες των κρατών, των εταιρειών, των στρατών και των αγορών.
“…Σε αυτόν τον χάρτη, η ενέργεια, η τροφή και οι πόροι δεν είναι ουδέτερα αγαθά. Είναι πεδία πολέμου. Όποιος ελέγχει την ενέργεια, ελέγχει την παραγωγή και την κίνηση. Όποιος ελέγχει την τροφή, ελέγχει το σώμα και την επιβίωση. Όποιος ελέγχει το νερό, ελέγχει την ίδια τη δυνατότητα ζωής. Όποιος ελέγχει τη γη, ελέγχει το μέλλον. Η σύγχρονη αποικιοκρατία δεν έρχεται πια με τη μορφή της παλιάς αυτοκρατορικής κατοχής. Έρχεται ως σύμβαση, ως επένδυση, ως ενεργειακό έργο, ως ανάπλαση, ως πράσινη μετάβαση, ως τεχνολογικός εκσυγχρονισμός, ως στρατηγική ασφάλειας. Έρχεται με τη γλώσσα της ανάπτυξης και σκορπά πίσω της θάνατο, εκτοπισμό, φτώχεια, επιτήρηση, οικολογική καταστροφή και κοινωνική ερήμωση.
Απέναντι σε αυτό δεν αρκεί η καταγγελία. Δεν αρκούν πορείες διαμαρτυρίας μόνο. Χρειάζεται να χτίζουμε τους όρους ενός άλλου κόσμου μέσα στον παλιό. Χρειάζεται να οργανώνουμε δομές κοινωνικής αυτοάμυνας, αλληλοβοήθειας, διατροφικής και ενεργειακής αυτάρκειας, συλλογικής κατοικίας, κοινής φροντίδας, πολιτικής εκπαίδευσης και καθημερινής αυτονομίας. Χρειάζεται να ξαναπιάσουμε το νήμα της κοινότητας όχι ως φολκλόρ και νοσταλγία, αλλά ως πραγματικό όπλο επιβίωσης και ελευθερίας…”
Αυτό είναι και το πολιτικό νόημα του MEKAREVERSE. Δεν θέλουμε απλώς να περιγράψουμε την καταστροφή. Θέλουμε να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός ελευθεριακού μετώπου βάσης, ενός δικτύου αλληλεγγύης που θα συνδέει αγώνες, ανθρώπους, συλλογικότητες, συνεργατικά εγχειρήματα, κοινότητες, παραγωγικές δυνατότητες, υπηρεσίες, γνώσεις και πόρους. Θέλουμε να συμβάλουμε στη δημιουργία μιας πραγματικής βάσης κοινωνικής αλληλοϋποστήριξης, όπου η καθημερινότητα πολιτικοποιείται όχι μόνο μέσα από τη διαδήλωση και τις συμβολικές δράσεις, αλλά υλικά: μέσα από την τροφή, την εργασία, την ανταλλαγή, τη φροντίδα, την εκπαίδευση, την παραγωγή, την αλληλεγγύη.
Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός αγώνας για το βουνό χωρίς αγώνα ενάντια στην πολεμική οικονομία. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός αγώνας για την ενέργεια χωρίς αγώνα για την Παλαιστίνη. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός αγώνας για την τροφή χωρίς αγώνα ενάντια στην αρπαγή της γης και του νερού. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός αγώνας για την κοινωνική αυτονομία χωρίς υπεράσπιση των Προσφυγικών και κάθε κοινότητας που ήδη χτίζει έναν άλλο τρόπο ζωής.
Το MEKAREVERSE δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους αγώνες. Έρχεται να συμβάλει στη διασύνδεσή τους. Να στηρίξει τις δομές τους. Να χτίσει γέφυρες ανάμεσα σε ανθρώπους, συλλογικότητες, παραγωγούς, τεχνικούς, εργάτες, εκπαιδευτικούς, καλλιεργητές, καλλιτέχνες, αυτοοργανωμένους χώρους, κοινότητες και τοπικές αντιστάσεις. Να βοηθήσει να περάσουμε από τη διάσπαση στη σύνθεση, από την ανάθεση στη συμμετοχή, από την καταγγελία στην πράξη, από την άμυνα στη δημιουργία.
Γιατί δεν μας αρκεί να μην περάσουν οι πυλώνες εδώ. Θέλουμε να περάσει ένας άλλος τρόπος ζωής.
Δεν μας αρκεί να σταματήσει ένα πρότζεκτ. Θέλουμε να σταματήσει η λογική που κάνει τη γη πρότζεκτ, τη ζωή εμπόρευμα και τον άνθρωπο αναλώσιμο.
Δεν μας αρκεί να μιλάμε για ελευθερία. Θέλουμε να χτίζουμε τις υλικές της προϋποθέσεις.
Στεκόμαστε με τον αγώνα στα Γεράνεια.
Στεκόμαστε με τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Στεκόμαστε με την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Στεκόμαστε με κάθε τόπο που αντιστέκεται στην ενεργειακή, πολεμική και αποικιοκρατική λεηλασία.
Για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση.
Για την τροφή, την ενέργεια, τη γη και το νερό ως κοινά αγαθά.
Για δομές κοινωνικής αυτοάμυνας και αυτονομίας παντού.
Για ένα ελευθεριακό μέτωπο βάσης.
Από το ιδεατό στο πραγματικό.
Πρόγραμμα 4 & 5 Ιουλίου 2026 -κτήμα Gerania Naturation
4/7/2026
- 10:30 Έναρξη ώρας προσέλευσης επισκεπτών
- 13:00 -14:30 Κύκλος γνωριμίας – πληροφορίες για τις δράσεις και εκδηλώσεις του διημέρου. Παρουσίαση του οικοεγχειρήματος Gerania Naturation-Φυσικοποίηση
- 15:00 Συλλογική κουζίνα
- 20:30 Συναυλία από τους Stress
- 22:00 Μεθυσμένα Ξωτικά
5/7/2026
- 9:00 -10:30 Wudang Tai Chi
- 11:00- 13:00 1ος θεματικός κύκλος συζητήσεων : Ενεργειακό ζήτημα -Πόλεμος (γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί)-Λεηλασία της Φύσης & των Ανθρώπινων Κοινωνιών
- 13:30 -15:00 2ος θεματικός κύκλος συζητήσεων : Βιωματική μάθηση στην ελευθεριακή παιδεία για την ενεργειακή & διατροφική αυτονομία & αυτάρκεια
- 15:30 Συλλογική κουζίνα
- 17:30 3ος θεματικός κύκλος συζητήσεων : Δικτύωση τροφής. Βάση αλληλεγγύης -ελευθεριακές κοινότητες -Η αλληλεγγύη στα κατειλημμένα Προσφυγικά της Λ.Αλεξάνδρας
- 20:00 Hχητικό performance « Ηλεκτρικά Βουνά» -ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΜΟΥ ( μια μουσική ηλεκτρονική τελετουργία ηχητικού εξορκισμού.
Ήχοι από μια απερχόμενη βουκολική ζωή και από τις εξάρσεις των ηλεκτρικών συχνοτήτων που εναλλάσσονται μέσα σ΄ ένα σύμπαν καταστροφής και αναγεννητικής δημιουργίας).
https://www.facebook.com/events/1695362021617141/?active_tab=discussion
