Συνεργατική για την ανεξάρτητη ενημέρωση και επικοινωνία
Την Παρασκευή 11 Ιουλίου, Φοιτητικοί Σύλλογοι οργάνωσαν παρέμβαση στην 109η σύνοδο των Πρυτάνεων που έλαβε χώρα στην Ανάβυσσο. Φοιτητές και φοιτήτριες διαδήλωσαν έξω απο τη σύνοδο και κατήγγειλαν τη κυβέρνηση και τις πρυτανικές αρχές των ελληνικών πανεπιστημίων για το νομοσχέδια περί διαγραφής φοιτητών αλλά και θέσπισης ποινικού πλαισίου σε αγωνιστές/τριες του φοιτητικού κινήματος.
Διάβασε περισσότερα
Η εκτεταμένη αποστείρωση των δημόσιων χώρων, είτε μέσω της καταστολής των καταλήψεων, είτε με την εκκένωση πανεπιστημιακών χώρων παραχωρημένων σε πολιτιστικές και πολιτικές δράσεις φοιτητών αλλά και γενικότερα του κοινωνικού συνόλου, αποτελεί σαφή προσπάθεια ελέγχου και ομογενοποίησης του κοινωνικού ιστού.
Υπό το πρόσχημα της «τάξης» και της «ασφάλειας», αλλά και την αναπτυξιακή φρενίτιδα απομακρύνονται εστίες ελεύθερης έκφρασης, δημιουργικότητας και πολιτικής ζύμωσης, ιδίως όταν αυτές φέρουν ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά.
Την Πέμπτη (3/7), δεύτερη μέρα ανοίγματος του χώρου, ήμασταν και πάλι εκεί. Αυτή τη φορά το μαγαζάκι άδειο, με τρείς ΔΑΠίτες που δεν έμειναν και πολύ. Φωνάζοντας συνθήματα προσεγγίσαμε τον χώρο και ανοίξαμε το πανό μας μπροστά στην είσοδο. Αυτό δεν άρεσε πολύ στους κυλικιάρχες, που μας έβγαζαν βίντεο, έπαιρναν συνεχώς τηλέφωνα και μας επιτέθηκαν επανειλλημένα. Πολλές φορές προσπάθησαν να αρπάξουν το πανό, και η Γεωργία Τύρου, ούσα εκπαιδευμένη άλλωστε στις επιθέσεις, με το μένος της μία φορά σχεδόν τα κατάφερε, ενώ χρειάστηκε η επέμβαση του θυρωρού για να ηρεμήσει και να εμποδίσει τα χειρότερα… Παρόλα αυτά αργότερα ο συνέταιρός της δεν δίστασε να ρίξει χλέπες στον συγκεντρωμένο κόσμο.
Την Πέμπτη φάνηκε ξεκάθαρα ότι στρατηγική τους ήταν να προβοκάρουν για να προκαλέσουν ένταση ώστε να μπορούν να εδραιώσουν την παρουσία τους μέσω της θυματοποίησής τους και προκαλώντας την λύπηση προς το πρόσωπό τους διασπείροντας ψεύδη. Ξέροντας τον τρόπο που λειτουργούν και πώς στήνουν ψευδείς δικογραφίες τραβήξαμε και δικά μας βίντεο, στα οποία φαίνεται ότι τα αφεντικἁ-φίλοι-των-πρυτάνεων ξαναεπιτέθηκαν σε φοιτητά και σε αγωνιζόμενο κόσμο μέσα σε πανεπιστήμιο.
Απέναντι σε όλη αυτή την επίθεση και την αναμενόμενη όξυνσή της, εμείς διεκδικούμε τις σχολές μας ως ελεύθερους δημόσιους χώρους προς όλη την κοινωνία, ως ορμητήρια και εδάφη αγώνα ενάντια στη λεηλάτηση της παιδείας, αλλά και ευρύτερα σε Κράτος, καπιταλισμό, πατριαρχία και κάθε εξουσία. Συλλογικά και αυτοοργανωμένα, στέκια, ελευθεριακά σχήματα και ευρύτερα αντιεξουσιαστικές πρωτοβουλίες εντός σχολών καλούμε ως ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την καταστολή στα πανεπιστήμια σε στήριξη της συγκέντρωσης και συμμετοχή στον αγώνα μας, για να γίνουν τα πανεπιστήμια που ονειρεύονται οι χειρότεροί τους εφιάλτες.
Διάβασε περισσότερα
Το “Ανοιχτό Αναγνωστήριο” αποτελεί από το 2015 έναν ζωντανό, αυτοδιαχειριζόμενο χώρο στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης που στεγάζει πολιτιστικές, κοινωνικές και πολιτικές ομάδες της πόλης και πριν λίγες μέρες ο Κοσμήτορας των Σχολών Επιστημών Υγείας, Θ. Κωνσταντινίδης, σε αγαστή συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές του Φ. Μάρη και τις κεντρικές κυβερνητικές εντολές ανακοίνωσε την εκκένωσή του. Στον χώρο αυτό πραγματοποιούνται καλλιτεχνικές πρόβες, συνελεύσεις, εκδηλώσεις, προβολές ταινιών, συλλογικές κουζίνες και πολλά ακόμα, χωρίς αντίτιμο, προσβάσιμα και ανοιχτά για όποιο άτομο επιθυμεί, χωρίς διακρίσεις και διαχωρισμούς.
Διάβασε περισσότερα
Δηλώνουμε ρητά πως ΔΕΝ ΤΟ ΚΟΥΝΑΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ. Δέκα χρόνια δεν είναι αρκετά, θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε, να δημιουργούμε και να αγωνιζόμαστε.
Υπερασπιζόμαστε το Ανοιχτό Αναγνωστήριο και την παραμονή του στα χέρια των φοιτητών με κάθε μέσο!
Φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, όλοι μαζί στην προσπάθεια να κρατήσουμε τον χώρο ζωντανό και ανοιχτό για όλους. Να κρατήσουμε τον χώρο στα χέρια του πολιτισμού, της κοινωνικής προσφοράς και της αλληλεγγύης
Η δικοίκηση του Δ.Π.Θ. ξεκίνησε μεθοδεύσεις για εκκένωση του Ανοιχτού Αναγνωστηρίου.
Το Αναγνωστήριο ανήκει σε όλον τον κόσμο που εδώ και 10 χρόνια το έχει κρατήσει ζωντανό, ανοιχτό, κοινωνικό. Ανήκει σε κάθε άτομο που έχει βρει καταφύγιο εδώ, που έχει εκφραστεί, έχει προβληματιστεί, έχει κοινωνικοποιηθεί.
Καλούμε όλον τον κόσμο που δεν μπορεί και δε θέλει να φανταστεί την Αλεξανδρούπολη χωρίς αυτόν τον χώρο να πλαισιώσει την Ανοιχτή Διαχειριστική Συνέλευση και να στηρίξει την οργάνωση της καμπάνιας για την υπεράσπισή του.
Φοιτητικοί Σύλλογοι επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν παρέμβαση στην εκδήλωση που διοργάνωνε το Α.Π.Θ. για τα 100 χρόνια λειτουργίας του στο Μέγαρο Μουσικής, με πλήθος αστυνομικών δυνάμεων να μην επιτρέπουν την προσέγγιση του κτηρίου. Στην εκδήλωση παρευρέθηκε ο πρόεδρος της βουλής Κώστας Τασούλας. Οι σύλλογοι καταγγέλουν την πολιτική που ακολουθεί το πανεπιστήμιο όπου για χρόνια σε αγαστή συνεργασία με το κράτος και τους μηχανισμούς του τρομοκρατούν και διώκουν φοιτητές/ριες, συμπράττουν μέσω ερευνητικών προγραμμάτων στρατιωτικού τύπου μετατρέπει την έρευνα σε εργαλείο επιτήρησης, καταστολής και πολέμου.
Διάβασε περισσότερα
Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε για άλλη μια φορά την καταστολή στην φοιτητική κοινότητα και την κοινωνική βάση ευρύτερα. Οι συνεχείς επιθέσεις κατά των κατειλημμένων χώρων εντός και εκτός πανεπιστημίων ακολουθούνται από απειλές από την πλευρά του κράτους προς όλο τον αγωνιζόμενο κόσμο. Κομμάτι αυτών των επιθέσεων αποτελούν τα τελευταία μέτρα γύρω απο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αφορούν παύση της φοιτητικής ιδιότητας σε περίπτωση σύλληψης εντός πανεπιστημίου και πλήρης διαγραφή σε ενδεχόμενο ενοχής, εγκατάσταση καμερών εντός και τουρνικέ στην είσοδο των πανεπιστημίων, ελέγχους κατά την είσοδο και έξοδο και παρουσία μπάτσων εντός των χώρων.
Διάβασε περισσότερα
…απαντάμε με κατάληψη ξανά. Για να μην επιτρέψουμε το πανεπιστήμιο που σπουδάζουμε ή η πόλη που μένουμε να μετατραπούν σε δυστοπία, για να σταματήσουμε να μένουμε αμέτοχοι μπροστά στις εξελίξεις, για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Επιμένουμε να υπερασπιζόμαστε τα σημεία εκείνα που στον χώρο και στον χρόνο μας έφεραν κοντά, που μας έδωσαν τη δυνατότητα να ανασάνουμε σε μία ασφυκτική καθημερινότητα, που μας απέδειξαν πως παρέα καταφέρνουμε να σπάμε τον φόβο, που μας δίνουν κουράγιο να οραματιζόμαστε και να δημιουργούμε άλλες δικές μας διαδρομές. Από κάπου πρέπει να αρχίσουμε…
Η ζωή δεν θα μας χαριστεί, πρέπει να την κερδίσουμε εμείς.