8 Ιουνίου 2026Κοινωνία - Κινήματα / ΠαλαιστίνηΕκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την αποστολή στην Γάζα, Δευτέρα 8/6, 19:00, πλ. Αυδή
Εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την αποστολή στην Γάζα, Δευτέρα 8/6, 19:00, πλ. Αυδή
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σας προσκαλεί σε εκδήλωση με θέμα: “Η αποστολή στην Γάζα και το αντιπολεμικό κίνημα “
την Δευτέρα 8/6 στις 19:00, στην πλατεία Αυδή (Μεταξουργείο)
Έχουμε την τιμή να συζητάμε με τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ταξίδεψαν με τον διεθνή στόλο αλληλεγγύης για την Γάζα, Global Sumud Flotilla
Παντελής Βλάχας / Μέλος του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Χριστίνη Δέση Λουκά / Γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Κωστής Πλεύρης / Μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών [...]
8 Ιουνίου 2026Έμφυλο / Κοινωνία - ΚινήματαΣυγκέντρωση αλληλεγγύης στην επιζώσα βιασμού στο α.τ. Ομόνοιας
Για τον ομαδικό βιασμό στο α.τ. Ομόνοιας
Στις 11 Οκτωβρίου του 2022 οι δύο μπάτσοι της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., Πρόδρομος Τ. και Ανδρέας Φ., βίασαν την τότε 19χρονη Σ. στον χώρο των αποδυτηρίων του Αστυνομικού Τμήματος Ομόνοιας όσο ένας τρίτος μπάτσος, ο Νίκος Τ., βρισκόταν έξω από την πόρτα, γνωρίζοντας τί συνέβαινε εντός της. Ο ένας βιαστής μάλιστα βιντεοσκόπησε τη δράση του, με το 18λεπτο βίντεο όλως τυχαίως να ”εξαφανίζεται”, κρατώντας μονάχα κάποια στιγμιότυπα όπου δεν φαίνονται οι πράξεις τους, αφήνοντάς τους το περιθώριο να δώσουν τη δική τους ερμηνεία (βολικότατο!). Αξιοσημείωτο είναι ακόμη πως οι κάμερες ενός ολόκληρου αστυνομικού τμήματος δεν κατέγραψαν τίποτα, και έτσι η παρουσία και η αποχώρηση της γυναίκας επιβεβαιώθηκαν τελικά από κάμερες παρακείμενων καταστημάτων. Φέτος ξεκίνησε η δίκη σε πρώτο βαθμό με την έδρα να πιέζει την επιζώσα σαν να ήτανε αυτή η κατηγορούμενη. Πριν όμως πάμε σε αυτή την ανάλυση θα πιάσουμε τα γεγονότα από την αρχή.
Η εμπιστοσύνη στην αστυνομία είναι βαρβαρότητα.
Στο κρατικό-καπιταλιστικό-πατριαρχικό σύστημα ο ρόλος της αστυνομίας είναι να διαφυλάσσει τόσο αυτό όσο και τους έχοντες εξουσία, καθώς αυτοί από μόνοι τους δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη θέση τους, ειδικά σε περιπτώσεις κοινωνικών αναταραχών και εξεγέρσεων. Οι μηχανισμοί του κράτους πάντα θα επιβάλλουν ως κανονικότητα την ταξική, έμφυλη και φυλετική διαίρεση της κοινωνίας και την διαμεσολάβηση σε κάθε λειτουργία της κοινωνικής ζωής. Όσους μετασχηματισμούς και αν κάνουν στα σώματα «ασφαλείας», όσα επιμορφωτικά σεμινάρια και να παρακολουθήσουν οι μπάτσοι, η ιστορία και η πραγματικότητα που ζούμε μας υπενθυμίζει ότι κανένα εξουσιαστικό σύστημα δεν μας προστατεύει ακόμη και αν φορέσει προοδευτικό και συμπεριληπτικό μανδύα. Στις περισσότερες περιπτώσεις έμφυλης βίας όταν τα βαλλόμενα άτομα απευθύνονται στην αστυνομία, είτε δεν ανταποκρίνεται, με τρανταχτό παράδειγμα τη φράση των μπάτσων «το περιπολικό δεν είναι ταξί» όταν η Κυριακή Γρίβα ζήτησε τη βοήθεια τους λίγο πριν τη δολοφονήσει ο πρώην της έξω από το αστυνομικό τμήμα Αγίων Αναργύρων, είτε αντιμετωπίζονται ως ένα «συζυγικό καβγαδάκι», υποτιμώντας την επιζώσα και προσπαθώντας να περιφρουρήσουν την «αγία ελληνική οικογένεια». Αντιθέτως, το σύστημα δίνει εξουσία στα τσιράκια του, τους μπάτσους, οι οποίοι την χρησιμοποιούν όπως γουστάρουν απέναντι σε θηλυκότητες, μετανάστριες, τοξικοεξαρτημένα άτομα, αγωνίστριες κοκ, απολαμβάνοντας ατιμωρησία σε κάθε τι που κάνουν. Οι καταγγελίες για παρενοχλήσεις σε α.τ. είναι αμέτρητες, από γυναίκες κρατούμενες που τις κακοποιούν σεξουαλικά μπάτσοι εντός των τειχών, κακοποιήσεις μεταναστριών, κυκλώματα trafficking στα οποία εμπλέκονται μπάτσοι (βλέπε Μπουγιούκος ή την υπόθεση της Greek Mafia), καθώς και οι παρενοχλήσεις στους δρόμους από τα ένστολα σκουπίδια. Η σεξουαλικοποιημένη βία και η εξουσία/ισχύς αλληλοδιαπλέκονται. Για το α.τ. Ομόνοιας συγκεκριμένα, γνωρίζουμε πολλά περιστατικά βίας από μπάτσους, με χαρακτηριστικά παραδείγματα: τον «αδιευκρίνιστο» θάνατο στις 29/12/17
μιας 28χρονης Ρομά στις τουαλέτες του τμήματος, τη δολοφονία του Ζακ/Zackie-oh στο κέντρο της Ομόνοιας στις 21/09/18 στην οποία συνέβαλλαν σκουπίδια της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., τη δολοφονία στις 8/02/19 του Νιγηριανού Εμπουκά Σούμπεκ και άλλα τόσα και τόσα κρατικά εγκλήματα σε μία μονάχα περιοχή.
Η αναπαραγωγή της κουλτούρας του βιασμού εντός των δικαστικών αιθουσών
Το πρόβλημα στην πατριαρχική κοινωνία είναι ότι στην έμφυλη κακοποίηση όλοι έχουν λόγο για αυτό που βίωσες εκτός από εσένα. Οι δομές του κράτους βγάζουν ορισμούς και νόμους για τους βιασμούς, οι μπάτσοι συνδιαλέγονται για τον αν εσύ πράγματι κινδύνεψες, οι δικαστές αποφασίζουν αν τα βιώματά σου εμπίπτουν σε αυτούς τους νόμους κοκ. Καταλήγει λοιπόν το σώμα σου, οι ιστορίες σου και εν τέλει η ίδια σου η ζωή να παίρνετε μέσα από τα χέρια σου, καθώς εσύ σε πολλές περιπτώσεις θεωρείσαι άβουλο ον, που χρήζει προστασίας ή συμβουλών. Για όσα εξιστορείσαι, η αμφισβήτηση είναι ο κανόνας. Το ελληνικό́ κράτος, η πατριαρχικών δομών ελληνική́ κοινωνία κάνουν ότι μπορούν για να κρύψουν επιμελώς τη συνέργιά τους στους βιασμούς υποβιβάζοντας τους σε μεμονωμένα περιστατικά. Σε αυτή τη δίκη είδαμε την πρόεδρο να επιπλήττει την επιζώσα για το τί έπρεπε και τί δεν έπρεπε να κάνει, υποτιμώντας την ίδια της την κρίση, την ικανότητά της να θέσει τα όρια της και τελικώς τα όσα βίωσε από τους ένστολους βιαστές εκείνο το βράδυ. Συγκεκριμένα στην κατάθεση της Σ. που είπε τι έκανε όταν πήγε στο τμήμα για το θέμα εργασίας που είχε της έκανε την εξής επίδειξη:
Πρόεδρος: Γιατί δεν του είπατε «Εγώ θέλω τον αξιωματικό υπηρεσίας και πήγαινέ με στον αξιωματικό υπηρεσίας για να τον ρωτήσω αυτό που με απασχολεί»; Το είπατε αυτό; Γιατί δεν το είπατε; Αφού ξέρατε ακριβώς τι θέλετε και γιατί έχετε πάει εκεί.
Στη συνέχεια της απαράδεκτης ανάκρισής της, σαν να βρίσκεται για κάποια αποτρόπαια πράξη η επιζώσα στο εδώλιο, όταν αυτή μίλησε για το πως έγινε ο βιασμό της, χωρίς ντροπή ακολούθησαν οι παρακάτω ατάκες της προέδρου, η οποία από ότι φαίνεται δεν είναι απλώς ότι δεν έχει καμία αίσθηση για το τι σημαίνει συναίνεση, αλλά καταχράται και τον ίδιο τον όρο από την καλογυαλισμένη θεσούλα εξουσίας της.
Πρόεδρος: Πώς θα γίνει αυτό όταν τον φιλάς τον άλλον; Κανονικά του δίνεις ένα χαστούκι, τον κλωτσάς κιόλας, βγαίνεις από το δωμάτιο, πας στον αξιωματικό υπηρεσίας, καταγγέλλεις και το φιλί και τις αγκαλιές και τα υπόλοιπα, είσαι μέσα στο αστυνομικό τμήμα και μετά φεύγεις. Για πείτε μας, για πείτε μας. Ακριβώς επειδή είσαι μέσα σε αστυνομικό τμήμα και όπως είπατε προστατεύουν.
Πρόεδρος: Η συναίνεση δεν είναι πάντα λεκτική, «ναι συναινώ, ναι θέλω». Με την όλη μου συμπεριφορά εξωτερικεύω την άρνησή μου ή τη συναίνεσή μου.
Στις επόμενες δικασίμους, η Πρόεδρος, συνεχίζοντας να κατηγορεί την καταγγέλλουσα για τα όσα βίωσε δεν παρέλειψε την γνωστή ερώτηση «τί φορούσε; Φούστα ή παντελόνι;» μια ερώτηση που έχει καθιερωθεί στην πατριαρχική κοινωνία που ζούμε ως άλλοθι για τους βιαστές, μια φράση δύο λέξεων και το τεράστιο βάρος που κουβαλάει.
Ο βιασμός δεν έχει ειπωθεί καν σαν λέξη από την έδρα, παρότι η ιατροδικαστική εξέταση τον έχει επιβεβαιώσει, ενώ αναφέρονται σε αυτόν χαρακτηρίζοντας τον «one night stand», «ένα λάθος της στιγμής», καθώς σύμφωνα με τα λεγόμενα της προέδρου «είναι και ευπαρουσίαστη», και κάνοντας το αισχρό σχόλιο «η αγάπη θέλει δύο» – ο βιασμός όμως θέλει έναν(!).
Η έδρα με τις ερωτήσεις της μέχρι στιγμής κατευθύνει τον βιασμό σαν μία πράξη ατοπήματος των αστυνομικών, που δεν έπρεπε να την κάνουν εντός του τμήματος και να σπιλώσουν το όνομα της Ελληνικής Αστυνομίας, την οποία και αποθέωσε. Το ότι δεν έπρεπε να βιάσουν μάλλον δεν το έχει σκεφτεί κανείς. Ταυτόχρονα, οι μπάτσοι και οι μάρτυρες υπεράσπισής τους, λένε πως αυτή τους προκάλεσε για να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις της και άλλες τέτοιες μαλακίες. Το να μετακυλίεται η ευθύνη στο επιζών άτομο είναι γνωστή τακτική στην πατριαρχία. Μπαίνουν στο μικροσκόπιο η κοινωνική και ταξική της θέση, τί έκανε πριν και τί την ώρα του συμβάντος και πώς επέλεξε να το αντιμετωπίσει. Από την άλλη, για τους θύτες θα χρησιμοποιηθούν ως ελαφρυντικό όλες οι επιδείξεις του γλυκού παιδιού, του έντιμου πολίτη, του πιστού συζύγου, του καλού αστυνομικού και πάει λέγοντας… η υπεράσπιση και η προστασία των βιαστών δεν έχει τελειωμό.
Εντός των αιθουσών της αστικής δικαιοσύνης τα επιζώντα αγωνίζονται για να αποδείξουν τα όσα έζησαν. Η δικαστική εξουσία λειτουργεί προς όφελος των ισχυρών, επιβεβαιώνοντας δια του νόμου την κυριαρχία τους. Ταυτόχρονα, τα βιώματα, οι ιστορίες και οι αγώνες των από τα κάτω χρησιμοποιούνται για να περάσουν πιο αυστηρούς νόμους, οι οποίοι εφαρμόζονται για περαιτέρω κοινωνικό έλεγχο της ταξικής βάσης και διασφάλιση ότι δεν θα εξεγερθεί στις ανισοτητες που αυτή βιώνει. Έτσι έγινε και με το νέο Ποινικό Κώδικα, εξαιτίας του οποίου όλες οι φυλακές έχουν κορεστεί λόγω του υπερπληθυσμού, αφού τα κριτήρια για το ποιά καταλήγει φυλακή έγιναν πιο ελαστικά, ενώ οι όροι αποφυλάκισης πιο αυστηροί. Ο νέος ΠΚ για να δικαιολογηθεί κοινωνικά και να κατευνάσει τις όποιες αντιδράσεις, προβλήθηκε και ως αλλαγή που θα προστατεύσει τις θηλυκότητες από την ενδοοικογενειακή βία. Έτσι, ενώ η πατριαρχική βία συνεχίζει να συγκαλύπτεται και να φυσικοποιείται σε συνεργασία με την κρατική, και όσο η αντιβία σε αυτήν τιμωρείται, νέοι κυρίαρχοι λόγοι και νομικά πλαίσια έρχονται να παράξουν μία εικόνα φιλοφεμινιστικού κράτους, το οποίο συνοδεύεται με αύξηση της αστυνόμευσης και αυστηροποίηση των ποινών. Ως επίδοξος απόλυτος διαμεσολαβητής επιδιώκει να χτίσει τη συνείδηση πως η προστασία έρχεται μόνο μέσα από την ποινική δίωξη. Συντελείται έτσι μια προσπάθεια αφομοίωσης της (αντ)επίθεσης στην πατριαρχία με σκοπό την αποριζοσπαστικοποίηση των προταγμάτων και των πρακτικών μας και την ποινικοποίηση των αγώνων μας.
Στο δρόμο θα τσακίσουμε τη βία της πατριαρχίας
Ο βιασμός, για μας, δεν αποτελεί́ εξαίρεση του κανόνα αλλά́ τον ίδιο τον κανόνα της νομιμοποιημένης βίας εις βάρος των θηλυκοτήτων. Εντός οικογενειακού πλαισίου, στην εργασία, στο δρόμο και σε κάθε περιβάλλον που ζούμε η έμφυλη βία είναι κομμάτι της καθημερινότητας μας. Είναι ένα καθεστώς επιβολής πάνω στα σώματα μας και στο βίωμα της ίδιας της ζωής.
Για τα βιώματά μας θα μιλάμε μόνο εμείς. Δεν θα αφήσουμε κανένα κράτος-προστάτη να παρουσιάζει τα δικά του αφηγήματα, κανέναν καταπιεστή να εκμεταλλευτεί τους αγώνες μας ή να μας κάνει υποδείξεις για “σωστή” και “λάθος” αντιμετώπιση. Η ιστορία μπορεί να αλλάξει αποκλειστικά από εμάς, όσο χτίζουμε σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ μας και μαχόμαστε έναντι σε κάθε θεσμό που μας θέλει υποταγμένες.
Μόνο οργή έχουμε για όλους αυτούς που αναπαράγουν την έμφυλη βία και για το σύστημα που τη συντηρεί• και πίστη πως κάποια στιγμή θα δούμε αυτό το σάπιο καθεστώς να καίγεται ολοσχερώς. Αν δεν είμαστε εμείς θα είναι οι επόμενες και τα επόμενα από εμάς που θα γιορτάσουν την καταστροφή του. Ό,τι έχουμε είναι η μία το άλλο, στο δρόμο, στη δουλειά και στο λεωφορείο• με οξυμένα αντανακλαστικά αντιδράμε στην έμφυλη βία, αποδομούμε κάθε ρόλο που μας έμαθαν ως “φυσιολογικό” και βάζουμε αναχώματα μέχρι να μην υπάρχει κανένα μόνο και ο φόβος να αλλάξει πλευρά.
Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας!
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΒΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΞΕΠΛΕΝΟΥΝ
ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ
ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ/ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην επιζωσα βιασμού στο α.τ. Ομονοίας τη Δευτέρα 8/06 στις 19:00 στην Καμάρα εν όψει της συνέχισης της δικής στις 18/06 στο δικαστήριο της Ευελπίδων
Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα [...]
7 Ιουνίου 2026ΚόσμοςΓια όγδοη μέρα συνεχίστηκαν οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας του αλβανικού λαού, με χιλιάδες κόσμου να έχει κατέβει σήμερα στο κέντρο των Τιράνων ενάντια στην αρπαγή, ιδιωτικοποίηση και αποκλεισμό ολόκληρων περιοχών. Όπως το νησί Σάσων/Sazan που εποφθαλμιλα ο γαμπρός του Τραμπ και γενικότερα την περιοχή Zvernec-Narte της Αυλώνας/Vlore ισραηλινά συμφέροντα, να δημιουργήσουν ένα τεράστιο πολυτελές θέρετρο, εξ ου και το κύριο σύνθημα “Η Αλβανία δεν πωλείται!”.
Το κίνημα που έχει ξεσπάσει στην Αλβανία, έχει ονομαστεί «Επανάσταση των Φλαμίνγκο» εξαιτίας των φλαμίνγκο που ζουν στην προστατευόμενη περιοχή. Οι διαδηλώσεις πλέον παίρνουν ευρύτερα χαρακτηριστικά με αιτήματα για πολιτική αλλαγή. Με τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα να κατηγορείται ότι ξεπουλήθηκε στα αμερικανο-ισραηλινά συμφέροντα. Οι κινητοποιήσεις κλιμακώθηκαν το Σαββατοκύριακο με ολοένα και περισσότερες φωνές να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού της χώρας Έντι Ράμα.
Διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για το συγκεκριμένο σχέδιο πραγματοποιήθηκαν και εκτός Αλβανίας, όπως σε Αθήνα, Λονδίνο, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Βερολίνο, Νέα Υόρκη, με τους συγκεντρώμενους να ζητούν την ακύρωση της επένδυσης και την προστασία της φυσικής κληρονομιάς της χώρας από την ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη.
>Koha Jone
Κοντινό πλάνο της σκηνής της όγδοης πράξης της διαμαρτυρίας πολιτών «Η Αλβανία δεν πωλείται»
Κυριακή, 7 Ιουνίου 2026 20:42
Για όγδοη συνεχόμενη ημέρα, η πλατεία μπροστά από το Γραφείο του Πρωθυπουργού παρέμεινε γεμάτη με φωνές, πανό, εκκλήσεις και αιτήματα για αλλαγή. Αυτό που ξεκίνησε ως αντίδραση σε ένα έργο στο οποίο αντιτίθενται οι πολίτες, σταδιακά μετατράπηκε σε διαμαρτυρία με ευρύτερα πολιτικά και κοινωνικά αιτήματα, εκφράζοντας δυσαρέσκεια που επηρεάζει όχι μόνο περιβαλλοντικά ζητήματα και ζητήματα δημόσιας περιουσίας, αλλά και τον τρόπο διακυβέρνησης, τη δικαιοσύνη, τη μετανάστευση, τις συντάξεις, την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη.
Η όγδοη ημέρα της διαμαρτυρίας για τη «Νέα Αλβανία» συγκέντρωσε διανοούμενους, νέους, συνταξιούχους, μετανάστες που επέστρεψαν από διάφορες χώρες του κόσμου, οικογένειες με παιδιά και πολίτες που, παρά τις διαφορετικές πεποιθήσεις, ενώθηκαν γύρω από μια κοινή ιδέα: την ανάγκη για αλλαγή.
Στο ανοιχτό βήμα της διαμαρτυρίας ακούστηκαν έντονα λόγια κατά της κυβέρνησης, κριτική προς την πολιτική τάξη στο σύνολό της, εκκλήσεις για περισσότερη δημοκρατία και αιτήματα για βαθιές θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Τα μηνύματα των ομιλητών συνοδεύτηκαν από δημιουργικά πανό, ειρωνικά συνθήματα και σύμβολα που αντιπροσώπευαν τη μετανάστευση, την απώλεια ελπίδας, αλλά και την επιθυμία για ένα διαφορετικό μέλλον.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αυτής της ημέρας παρέμεινε ο ειρηνικός χαρακτήρας της διαμαρτυρίας. Όπως και τις προηγούμενες ημέρες, οι πολίτες διαδήλωσαν χωρίς επεισόδια, χωρίς εντάσεις και χωρίς συγκρούσεις, μετατρέποντας τη λεωφόρο σε χώρο όπου η πολιτική αντίθεση εκφράστηκε μέσω του λόγου, της συζήτησης και της συμμετοχής των πολιτών.
Στην πλατεία, ακούστηκαν οι φωνές της διασποράς, που υπόσχονταν ότι δεν θα ήταν πλέον απλοί θεατές των εξελίξεων στην Αλβανία, αλλά ενεργά μέρη τους. Ακούστηκαν οι φωνές των νέων, που απαιτούσαν να μην εγκαταλείψουν τη χώρα και να χτίσουν το μέλλον τους εδώ. Ακούστηκαν οι συνταξιούχοι που απαιτούσαν αξιοπρέπεια, τα παιδιά που μίλησαν για την πατρίδα τους και οι διανοούμενοι που εξέφρασαν ανησυχίες για τον τρόπο που αναπτύσσεται η χώρα.
Το κάλεσμα «Νέα Αλβανία» παρέμεινε το ρεφρέν που ένωσε όλες αυτές τις φωνές. Για κάποιους, σημαίνει πολιτική αλλαγή. Για άλλους, ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης. Για πολλούς από τους παρόντες, ήταν απλώς η επιθυμία για μια Αλβανία όπου οι πολίτες θα αισθάνονται ότι ακούγονται, εκπροσωπούνται και σέβονται.
Καθώς το σούρουπο έπεφτε πάνω από τα Τίρανα και οι διαδηλωτές άρχισαν να διαλύονται, ένα μήνυμα παρέμεινε αμετάβλητο: οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι η διαμαρτυρία δεν τελειώνει εδώ. Προειδοποίησαν ότι οι συγκεντρώσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες, επιμένοντας ότι τα αιτήματά τους θα συνεχίσουν να διατυπώνονται με ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο.
Η όγδοη ημέρα δεν έφερε πολιτική λύση. Δεν έφερε καν αποχώρηση από τα κόμματα. Αλλά απέδειξε ότι ένα μέρος των πολιτών επέλεξε να μην σιωπά πλέον. Και αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα που απομένει μετά από μια ακόμη μέρα διαμαρτυρίας: η επιθυμία να ακουστεί, να συμμετάσχει και να αναζητήσει μια διαφορετική πορεία για το μέλλον της χώρας.
Το αν η διαμαρτυρία για τη «Νέα Αλβανία» θα παραμείνει ένα προσωρινό επεισόδιο ή θα εξελιχθεί σε ένα κίνημα με ευρύτερο αντίκτυπο, θα το δείξουν οι επόμενες μέρες. Αλλά η όγδοη ημέρα έδειξε ότι η πλατεία συνεχίζει να είναι γεμάτη με ανθρώπους που πιστεύουν ότι η αλλαγή ξεκινά όταν οι πολίτες αποφασίζουν να μην σιωπήσουν.
ΑΘΗΝΑ Σάββατο 6/6
[...]
7 Ιουνίου 2026Κοινωνία - ΚινήματαΕκδήλωση από το Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών/στριων: “Από τα κέντρα κράτησης- μαζικών βασανιστηρίων των ισραηλινών φυλακών στα πλωτά κοντέινερ του τρόμου. Θα γίνει τηλεφωνική παρέμβαση από Παλαιστίνιο πρώην κρατούμενο. Θα μιλήσουν συντρόφισσες και σύντροφοι που απήχθησαν από τον ισραηλινό στρατό. Προβολή βίντεο.”
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ
Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών/στρίων [...]
7 Ιουνίου 2026Δημοτικά / ΠΟΛΕΙΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - ΤεχνολογίαΠΙΚ ΝΙΚ ΣΑΝ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΗ ΔΕΘ
Κυριακή 7 Ιουνίου, 17:00 | Πάρκο ΧΑΝΘ
Πώς θα ήταν η καρδιά της Θεσσαλονίκης αν στον χώρο της ΔΕΘ υπήρχε ένα πραγματικό, δημόσιο Μητροπολιτικό Πάρκο; Πώς θα έμοιαζε μια πόλη πιο πράσινη, πιο ανθρώπινη και πιο φιλόξενη για όλους και όλες;
Συνεχίζοντας τον αγώνα για ένα πραγματικό μητροπολιτικό πάρκο, η Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ καλεί τους πολίτες την Κυριακή 7 Ιουνίου, στις 5 το απόγευμα, σε ένα ανοιχτό, συμμετοχικό πικ νικ στο πάρκο της ΧΑΝΘ, απέναντι από τη ΔΕΘ. Σε μια συμβολική δράση που μετατρέπει για λίγες ώρες έναν δημόσιο χώρο σε εικόνα του μέλλοντος που διεκδικούμε.
Μικροί και μεγάλοι θα απολαύσουν δραστηριότητες, παιχνίδι, μουσική και στιγμές συνάντησης και συνδημιουργίας. Θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν γιόγκα με τη Νάντια Στελετάρη, αφήγηση παραμυθιών από τις Στέλλα Τσατσαρώνη και Στέλλα Στιβαχτάρη της ομάδας «Αφηγηματικά Δρώμενα», καθώς και το καλλιτεχνικό εργαστήρι «Ένα δέντρο για το Πάρκο μας» με τη Φώφη Παπαδοπούλου.
Με τραπεζομάντηλα και ταπεράκια στο γρασίδι, με παρέες, οικογένειες και φίλους, οι συμμετέχοντες θα μοιραστούν την εμπειρία ενός ανοιχτού δημόσιου χώρου γεμάτου ζωή, σκιά, δέντρα και ανθρώπινη παρουσία.
Η εκδήλωση αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση ότι οι πόλεις διαμορφώνονται από τους κατοίκους τους και ότι η διεκδίκηση περισσότερου δημόσιου και πράσινου χώρου αφορά την ποιότητα ζωής όλων.
Για λίγες ώρες, ας φανταστούμε – και ας ζήσουμε – τη Θεσσαλονίκη που αξίζουμε: μια πόλη ανοιχτή, πράσινη και δημόσια, με ένα πραγματικό Μητροπολιτικό Πάρκο στον χώρο της ΔΕΘ.
Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ [...]
6 Ιουνίου 2026Έμφυλο / Κοινωνία - ΚινήματαΧιλιάδες κόσμου κατέβηκε στους δρόμους της Καλαμάτας σε διαμαρτυρία μιάς ακόμη γυναικοκτονίας, αυτής στην πόλη τους. Δονήθηκε το κέντρο από την οργή των διαδηλωτών με κύριο σύνθημα: Καμία άλλη δολοφονημένη!
KALAMATA JOURNAL
“Μια γροθιά” και ένα ματωμένο ποτάμι διαδήλωσε στην Καλαμάτα για τη Βασιλική και για κάθε γυναικοκτονία
Ένα ματωμένο ποτάμι γυναικών, κοριτσιών, ανδρών, αγοριών πέρασε το βράδυ της Παρασκευής κάτω από το σπίτι της Βασιλικής. Ενώ πριν και μετά το μεγάλο πλήθος φώναζε συνθήματα και τραγουδούσε κατά της πατριαρχίας, κατά των εκμεταλλευτικών σχέσεων, κάτω από το σπίτι ο κόσμος σώπασε, δάκρυσε, μούδιασε, θύμωσε για τη σφαγή της 39χρονης μητέρας δύο κοριτσιών από τον κακοποιητή σύζυγό της.
Ήταν η κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Φεμινιστικής Καλαμάτας, η οποία έδειξε, με τη τόσο μεγάλη συμμετοχή, ότι σ’ αυτή την πόλη, εκτός από τους κακοποιητές υπάρχουν πολλοί και πολλές που παίρνουν θέση απέναντί τους, που φωνάζουν “ως εδώ” και “καμία άλλη δολοφονημένη”.
Η κινητοποίηση ξεκίνησε από την κεντρική πλατεία Καλαμάτας, απέναντι από το Πνευματικό Κέντρο, όπου η Φεμινιστική άπλωσε ένα μακρύ κόκκινο πανί με τα ονόματα δολοφονημένων γυναικών, θυμάτων έμφυλης βίας. Γυναίκες και άνδρες κατέφθαναν συνεχώς με πλακάτ με διάφορα μηνύματα, όπως “Η πατριαρχία βιάζει και σκοτώνει”, “Καμία μόνη”, “Όχι στην ενοχοποίηση της Βασιλικής”, “Δεν είναι αγάπη ο πόνος και η βία, όλες απαντάμε αν αγγίξεις μία”, “Κανένας δεν ρωτάει ποτέ τον βιαστή, τι φόραγε, αν έβγαινε, αν έπινε πολύ” κ.ά Ακολούθησε η μεγάλη πορεία, με το κόκκινο πανί στην κεφαλή και με γυναίκες να τραγουδούν “δίχως φόβο”:
“Όλες μαζί μια γροθιά
Να τρέμει το κράτος, να κλείνουν οι δρόμοι
Να τρέμει όποιος χέρι τολμά και σηκώνει
Μας παίρνουν με βία την ξεγνοιασιά
Μας φύτεψαν φόβο
μα φυτρώσαν φτερά
Και κάθε λεπτό σχεδόν κάθε μέρα
Θρηνούμε μια κόρη αδερφή και μητέρα
Μέσα σε μια νύχτα μας εξαφανίζουν
Συνένοχος είναι όποιος σιωπά
σα μας αφανίζουν”
Κάτω από το σπίτι της Βασιλικής το κόκκινο πανί κόπηκε σε πένθιμες κορδέλες που κρεμάστηκαν στα δέντρα της πόλης.
Στην κινητοποίηση συμμετείχε ο Σύλλογος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας Καλαμάτας, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες, συνταξιούχοι και συνταξιούχες, φοιτητές και φοιτήτριες, μαθητές και μαθήτριες.
Στ.Μ.
[...]
6 Ιουνίου 2026Κοινωνία - ΚινήματαΔιεθνής αντιπροσωπεία της Καταληψης Προσφυγικών στην Αθήνα μετέβη στις Βρυξέλες, όπου συμμετείχε σε δράσεις αλληλεγγύης. Πραγματοποίησε συνέντευξη Τύπου και ενημέρωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ζητώντας την ακύρωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την έξωσή τους, την προστασία των 400 κατοίκων και των δύο απεργών πείνας.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
Η αντιπροσωπεία Προσφυγικών στις Βρυξέλλες απαιτεί τη διακοπή του σχεδίου έξωσης που χρηματοδοτείται από την ΕΕ και την προστασία 400 κατοίκων και δύο απεργών πείνας
Μια διεθνής αντιπροσωπεία της Καταληψης Προσφυγικών στην Αθήνα μετέβη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες για να ζητήσει την ακύρωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την έξωσή τους.
χθες, στο κέντρο των Βρυξελλών, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσαν η Κοινότητα Κατάληψης Προσφυγικών και η Επιτροπή Προώθησης και Υπεράσπισης της Κοινότητας και της συλλογικής της μνήμης. Πάνω από 30 παρευρισκομεν@, μεταξύ των οποίων δημοσιογράφοι από 5 διαφορετικές χώρες, συμμετείχαν και συζήτησαν τα σχέδια έξωσης του ελληνικού κράτους και τον αγώνα της Κοινότητας ενάντια σε αυτή την απειλή.
Στη συνέντευξη παρευρέθηκαν επίσης φίλ@ και συγγεν@ της Βελγίδας πολίτη SuzonDoppagne, η οποία συμμετέχει στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου μαζί με τον σύντροφό Αριστοτέλη Χαντζή. Στη δήλωσή της, όταν ξεκίνησε την απεργία πείνας την 1η Μαΐου 2026, ανέφερε: «Ξεκινάω αυτή την απεργία πείνας μέχρι θανάτου με βάση τη συλλογική μας απόφαση ως Κοινότητα να φέρουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι τέλους. Με σεβασμό στη ζωή και για την υπεράσπιση της Κοινότητας, των δομών της, των ανθρώπων της, των σχέσεών μας, της δικαιοσύνης και του ευρύτερου κοινωνικού μας οράματος.»
Η SuzonDoppagne βρίσκεται τώρα σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου εδώ και 36 ημέρες, ο Αριστοτέλης Χαντζής εδώ και 121 ημέρες.
Τα τελευταία 16 χρόνια ύπαρξής της, η κοινότητα των καταληψιών στα Προσφυγικά έχει δημιουργήσει μια αυτοοργανωμένη και κοινοτική ζωή για πάνω από 400 ανθρώπους από 27 διαφορετικές χώρες, που ζουν στα Προσφυγικά με βάση τις αρχέςτης ισότητας, της οριζοντιότητας και της άμεσης δημοκρατίας. 22 αυτόνομες δομέςκαλύπτουν τις ανάγκες της Κοινότητας και των υπόλοιπων κατοίκων της Αθήνας, όπωςμια δομή παιδιών, ένας συλλογικός χώρος κουζινας και καφέ, έναν φούρνο, μια δομήφιλοξενίας καρκινοπαθών και συγγενών τους, μια δομή υγείας και κοινωνικούφαρμακείου, μια τεχνική δομή, μια δομή λογιστικών και άλλες.
Από τις 2 έως τις 5 Ιουνίου, μια αντιπροσωπεία από την Κοινότητα Καταληψίας Προσφυγικών, συνοδευόμενη από τα μέλη της οικογένειας της Suzon Doppagne, ταξίδεψε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες για να ζητήσει την ακύρωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την προγραμματισμένη έξωση της Κοινότητας. Εκτός από συζητήσεις με διάφορ@ ευρωβουλευτ@, πραγματοποιήθηκε διεθνής διαμαρτυρία στις 3 Ιουνίου με πάνω από 250 συμμετέχοντ@ από 6 διαφορετικές χώρες.
Στη συνέντευξη Τύπου, ο δικηγόρος και μέλος της Επιτροπής Προώθησης και Υπεράσπισης της Κοινότητας και της συλλογικής της μνήμης, Νίκος Κολοκοτρώνης, περιέγραψε ότι είχαν αρκετές συναντήσεις με ευρωβουλευτές από διαφορετικά κόμματα, όλοι από τους οποίους δεσμεύτηκαν να υποστηρίξουν την Κοινότητα και τον αγώνα τους για δικαιοσύνη. Αυτό θα περιλαμβάνει την υποβολή ερωτήσεων προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μια κοινή ανακοίνωση υποστήριξης της Κοινότητας και την προτεραιοποίηση αυτού του αγώνα λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της απεργίας πείνας.
Τον Ιούνιο του 2025, η Περιφέρεια Αττικής ενέκρινε μια προγραμματική σύμβαση για την «αποκατάσταση» και εκκενωση των Προσφυγικών. Το έργο αναμένεται να λάβει περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ σε χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά δημόσια κονδύλια.
Η Όλγα Νάσση, μέλος της Επιτροπής Προώθησης και Υπεράσπισης της Κοινότητας Καταληψίας Προσφυγικών, εξήγησε ότι «γι’ αυτό ζήτησαν κονδύλια από το ΕΣΠΑ και Ταμεία Κοινωνικής Συνοχής από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο αρμόδιος από αυτήν την Επιτροπή, κ. Παναγιώτης Παγκασιάτης, έδωσε στις 6 Φεβρουαρίου την έγκριση να χρησιμοποιηθούν αυτά τα κονδύλια για την ανακαίνιση κτιρίων, περιγράφοντάς τα ως αδεια. Αυτό είναι μια τεράστια παρατυπία, διότι παραβιάζει τις αρχές της εταιρικής σχέσης, τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη χρήση των κονδυλίων κοινωνικής συνοχής. Απλώς λένε ψέματα για να εκτοπίσουν και να εξευγενίσουν έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας».
Επιπλέον δήλωσε ότι «τα Προσφυγικά είναι το μοναδικό παράδειγμα κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα, μια χώρα όπου η πλειονότητα του πληθυσμού ξοδεύει το 80% του εισοδήματός της για στεγαστικό κόστος. Επομένως, δεν είναι μόνο ένας αγώνας για την Κοινότητα, αλλά ένας αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για το δικαίωμα στη στέγη, και είναι ένας πολύ ισχυρός πολιτικός αγώνας που πρέπει όλ@ μαζί να υποστηρίξουμε».
Την τελευταία τους ημέρα, η αντιπροσωπεία θα συναντήσει διάφορες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών πριν επιστρέψει στην Αθήνα.
Τον Φεβρουάριο του 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδέσμευσε κονδύλια συνοχής για την Περιφέρεια Αττικής με σκοπό την ανάπτυξη «προσιτής κατοικίας» στο συγκρότημα των Προσφυγικών στην Αθήνα. Ωστόσο, η έγκριση αυτή βασίζεται σε μια σοβαρή παρατυπία: επίσημα έγγραφα κατατάσσουν ψευδώς τα κτίρια ως «κενά». Με τη διαγραφή των κατοίκων από τα χαρτιά, οι αρχές παρέκαμψαν την Αρχή της Εταιρικής Σχέσης, αποφεύγοντας την υποχρεωτική διαβούλευση με όσους επηρεάζονται άμεσα. Στην πραγματικότητα, τα Προσφυγικά δεν αποτελούν έναν άδειο χώρο, αλλά μια ζωντανή κοινότητα και το μοναδικό υφιστάμενο παράδειγμα κοινωνικής στέγασης στην Ελλάδα. Ο Νάσσης υπογραμμίζει ότι ο νόμος δεν μπορεί να εφαρμόζεται *à la carte*, επισημαίνοντας ότι ευρωπαϊκοί πόροι που προορίζονται για την κοινωνική ένταξη χρησιμοποιούνται αντίθετα για τη χρηματοδότηση αναγκαστικών εξώσεων και την προώθηση του εξευγενισμού του κέντρου της Αθήνας. Αυτή η μεθοδευμένη παραποίηση της πραγματικότητας, με στόχο να δικαιολογηθεί ο εκτοπισμός των κατοίκων, έχει θέσει ανθρώπινες ζωές σε άμεσο κίνδυνο.
Prosfygika Delegation in Brussels demands Halt to the EU funded Eviction Plan and Protection of 400 Residents and two Hunger Strikers
An international delegation of the Community of Squatted Prosfygika in Athens went to the European Parliament in Brussels to demand the cancellation of the EU funding for itseviction.
Brussels, 5.6.26. Yesterday, in central Brussels, the Community of Squatted Prosfygikaand its Committee for the Promotion and Defense of the Community and its CollectiveMemory held a press conference attended by over 30 people, including journalists fromfive countries, to discuss the Greek State’s eviction plans and the community’s response.Present at the conference were also friends and family members of the Belgian citizenSuzon Doppagne, who joined her companion Aristotelis Chantzis in Hunger Strike untildeath. In her statement announcing her Hunger Strike, at its start on May first, 2026, shedeclared: “I begin this Hunger Strike until death based on our collective decision as acommunity to carry this struggle through to the end. With respect for life and in defense ofthe community, its structures, its people, its relationships, justice, and our broader socialvision.” Suzon Doppagne is now since 36 days in Hunger Strike until death, AristotelisChantzis since 121 days.
Over 16 years, the Community of Squatted Prosfygika has built a self-organized andcommunal life for over 400 people from over 27 countries who are living in Prosfygika onthe principles of equality, horizontal and direct democracy. 22 autonomous structurescovering the needs of the Community and the broader districts, like a children structure, acollective kitchen and café, a bakery, a hosting structure for cancer patiens and theirrelatives, a health structure and social pharmacy, a technical structure, a logistic structureand others.
From 2nd to 5th of June, a delegation from the Community of Squatted Prosfygika,accompanied by the family members of Suzon Doppagne, travelled to the EuropeanParliament in Brussels to demand the cancellation of the EU funding for the plannedeviction of the Community. Next to discussions with different Members of the EuropeanParliament, an international protest took place on June 3rd with participants from over 6different countries.
In the press conference, the lawyer and member of the Committee for the Promotion andDefense of the Community and its collective Memory, Nikos Kolokotronis described that
they had several meetings with members of the European Parliament from differentparties, in which all of them committed to support the community and their struggle forjustice. This will include the submission of questions to the European Parliament, acommon announcement of their support for the Community and the priorization of this
struggle, due to the urgency that the Hunger Strike demands.In June 2025, the Regional Government of Attica approved a programmatic agreement forthe “restoration” and evacuation of Prosfygika. The project, expected to receiveapproximately 15 million euros in funding through European public money.In February 2026, the European Commission unlocked cohesion funds for the AtticaRegion to develop “affordable housing” at the Prosfygika complex in Athens. Olga Nassis,a participant of the delegation, stated that “this approval relies on a severe irregularity:official documents falsely classify the buildings as “vacant.” By erasing the residents onpaper, authorities have circumvented the Partnership Principle, dodging the mandatoryrequirement to consult those affected. In reality, Prosfygika is not an empty space, but avibrant community and the only existing model of social housing in Greece. ” Nassisstresses that the law cannot be applied *à la carte*, pointing out that EU resourcesintended for social inclusion are instead being weaponized to bankroll forced evictions andgentrify central Athens. This manipulation to justify displacement has put lives at extremerisk.Furthermore, she states “that Prosfygika is the only example of social housing in Greece, acountry where the majority of the population is paying 80 % of their income for housingcosts. So it is not only a fight for the community, it is a fight for human rights, the right tohousing, and it is a very strong political struggle that we have to support all together.”On their last day, the delegation will meet different organizations of the civil society beforethey return to Athens.
Background Information according due to the Press release
Background
In the heart of Athens, a living community is under attack. Prosfygika, a historic refugee housing complex built in 1933 to accommodate refugees from Asia Minor, is today home to more than 400 residents, including refugees, migrants, elderly people, individuals with chronic health conditions, low-income families, women, and more than 50 children.
Over the past fifteen years, residents and solidarity networks have collectively restored and inhabited buildings that the Greek state had deliberately left to deteriorate, transforming Prosfygika into one of the largest self-organized communities in Greece. Through systems of mutual aid and collective self-organization, the community has created 22 social structures dedicated to food distribution, healthcare, childcare, education, and women’s support.
These structures include healthcare facilities, accommodation for cancer patients and their companions, a social pharmacy, childcare spaces, a library, workshops, and solidarity kitchens. Today, Prosfygika stands as a vital social and political space in the center of Athens, providing protection, dignity, housing, and collective care to people facing displacement, poverty, exclusion, and marginalization.
This living community is now under threat following a highly irresponsible eviction order announced by the Greek state and the Attica Region last December. Residents are strongly resisting the destruction of their homes and community.
The Illegal Erasure of a Living Community
On June 6, 2025, the Regional Committee of the Region of Attica adopted Decision No. 864/2025 approving the Programmatic Cultural Development Agreement for the “Restoration of Four Housing Blocks of Prosfygika on Alexandras Avenue for Social Housing Use.” The agreement has also been approved by the Greek Ministry of Culture and, initially, by the Public Employment Service (DYPA). Although DYPA has since withdrawn from the project, recent statements by the Region of Attica indicate that it will now be financed through regional resources and European Partnership Agreement funds (2021–2027).
This agreement falsely and intentionally describes the buildings as “vacant”. Because the Region of Attica’s only official document fails to acknowledge the presence of any of the hundreds of residents, the plan is to evacuate the historic neighborhood of Prosfygika and dismantle an existing self-organized social housing community that has thrived for nearly 20 years. In any case, the plan for forced evictions and evacuation has been openly outlined by officials of the Region of Attica in the Greek media, as well as by the representative of the Greek Government, Mr. P. Marinakis.
The above decision and the approved agreement blatantly violate Greek and European legislation, as well as international human rights protections. Most critically, they strike at the very core of the right to housing, the protection of residents, and the safeguarding of a historic monument and its living community. Furthermore, this agreement is illegal and cannot proceed due to the following critical legal and procedural breaches:
Unresolved issues regarding the legality of the ownership status of the buildings.
Substantial, unauthorized changes to the original agreement and funding structure.
Alleged irregularities concerning Regional NSRF funding procedures. Blatant incompatibility between the approved project and the officially approved restoration study of 2018.
The absolute necessity to protect the historical and architectural character of the Prosfygika complex, officially recognized as a protected modern monument due to its Bauhaus architecture and its role in the modern history of Greece.
Urgent Humanitarian
Crisis We are facing an urgent humanitarian crisis. Two residents of Prosfygika and members if the community, Aristotelis Chantzis and Suzon Doppagne, have been on a hunger strike until death since the 5th of February and the 1st of May, respectively. The medical team supporting them describes their condition as critical. Both are putting their bodies on the line to defend the human rights and the lives of the more than 400 residents of Prosfygika, defending life itself.
“A hunger strike is a form of protest in which the striker decides to put their health and very life at risk to highlight an issue that is a matter of life and death … it is not enough simply to have just demands in a general and vague sense; but there must also be a flagrant injustice being committed by the institutions.”
(Aristoteles Chantiz, May, 2026) The planned eviction of the Prosfygika community raises serious concerns regarding violations of Greek, European, and international law, as well as multiple international human rights conventions. According to residents and supporting legal experts, the threatened displacement of hundreds of vulnerable people would constitute violations of:
The right to adequate housing;
The inviolability of the home;
The right to a fair trial;
The principle of equality and non-discrimination;
The right to human dignity and personal development
The demands of the Hunger-striker, which also express the main demands of the Community, are:
The immediate revocation of Decision No. 864/6-6-2025 of the Region of Attica and the cancellation of the approved Programmatic Agreement.
The guarantee that all residents of the Community of Prosfygika will remain in their homes, in the neighborhood where they live and have established social, cultural, and organic ties.
Concrete guarantees that the restoration of Prosfygika will be carried out by the non-profit civil law company created by the Community and the residents under the name “Residents and Friends of Prosfygika Alexandras Av.” using its own funding. We demand that not a single euro of public money be exploited for the so-called “rehabilitation” of Prosfygika!
Widespread Solidarity vs. Institutional Silence
The residents and the Community of Prosfygika, together with supporting organisations, have carried out multiple interventions and public actions in response. We have submitted an official complaint to the UN Special Rapporteur on the right to adequate housing. We have also formally requested an urgent hearing and dialogue regarding the revocation of the decision through a special Regional Council session, which has been categorically denied to us. Representatives of the community, architects, engineers, lawyers, professors, academics, and other experts have repeatedly attended council meetings and publicly challenged the legality, funding structure, ownership claims, and technical basis of the project.
Several external actors have also intervened to support the Community of Prosfygika. Amnasty International Greece has publicly called on the Region of Attica to freeze its plans that could lead to evictions and violate human rights until proper safeguards are established. The Athens City Council adopted a resolution calling for the suspension of redevelopment procedures, public consultation, transparency regarding studies and uses, and the protection of current residents. Other municipalities, unions, organizations, hundreds of artists and academics, as well as thousands of supporters have publicly expressed solidarity with the community and demanded the withdrawal of the regional decision. Furthermore, four parliamentary questions have already been submitted to the Greek Parliament, among them one (Prot. 817, 30/04/2026) urging the Greek government to implement strict controls on the transparent use of EU funds and demanding mandatory ex-ante consultation with the directly affected residents. In addition, the Human Rights Centre of the University of Padua has opened a formal case study on the matter.
Despite this overwhelming mobilization, the Region of Attica has so far refused repeatedrequests by residents and supporting organisations to place the issue on the agenda ofthe Regional Council for discussion. During the Regional Council session on the 27th ofApril 2026, the President of the Council stated that the regional administration consideredthe matter already decided and saw no reason for any discussion, completely dismissingthe voices of thousands of citizens and international observers.
For almost 120 days, Aristotelis Chantzis, a resident and member of the Community of Squatted Prosfygika in Athens, has carried out a hunger strike until death in defense of the community and against its planned eviction. His struggle is rooted in the defense of life, dignity, solidarity, and the conviction that another form of collective social existence is possible.
On May 1st, a second resident and member of the Prosfygika community, Suzon Doppagne, joined the hunger strike in solidarity with Aristotelis Chantzis and with the shared goal of preventing the destruction and evacuation of the neighborhood.
Internationalists Save Prosfygika
Mail: [email protected]
Blog: https://saveprosfygika.gr
Instagram: @int.saveprosfygika
Linktree: https://linktr.ee/saveprosfygikainternationalist
Ο αγώνας των Προσφυγικών στις Βρυξέλες και το Ευρωκοινοβούλιο: Να σταματήσει η χρηματοδότηση της έξωσης από την ΕΕ – ΦΩΤΟ/BINTEO [...]
6 Ιουνίου 2026Εκδηλώσεις / ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - Τεχνολογία-Φεστιβάλ Λόφου Στρέφη
-Αυτοοργανωμένη λαϊκή “Το κηπάκι”
-Μαγείρεμα της Συν-τροφικής Κουζίνας Αλληλεγγύης / Solidarity Kitchen Cooking
-Ιστορικός περίπατος: Στο δρόμο των εργοστασίων
-Η αλβανική κυβέρνηση ξεπουλάει την γη της Αλβανίας
-Καταστολή και κοινωνικοί αγώνες στις γειτονιές της ανάπλασης και της επενδυτικότητας
-Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική
-Γιατί δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν;
-Αναρχικοί αντισιωνιστές αρνητές στράτευσης από το Τελ Αβίβ
Ανοιχτό Κάλεσμα Φεστιβάλ Στρέφη – Κατοικώντας τον λόφο
Το Φεστιβάλ Στρέφη επιστρέφει το Σαββατοκύριακο 6 και 7 Ιουνίου στον λόφο και τη γειτονιά των Εξαρχείων!
Ένα χρόνο μετά την τελευταία μας συνάντηση, η κατάσταση στον λόφο και ευρύτερα στη γειτονιά παραμένει αποκαρδιωτική. Η προκλητική καταπάτηση του δημόσιου χώρου από τις δυνάμεις καταστολής καλά κρατεί και ο ελεύθερος και κοινός χρόνος συρρικνώνεται. Όσο η κατάσταση γύρω μας γίνεται ολοένα πιο βίαιη, σκοτεινή και αφιλόξενη, όσο το χνώτο της πολεμικής μηχανής εξαπλώνεται παντού, τόσο πιο επιτακτική είναι η ανάγκη για αντίσταση στη συνήθεια και διεκδίκηση μιας άλλης πραγματικότητας.
Από την πλευρά μας, διανύοντας πια τον τρίτο χρόνο του φεστιβάλ, επιμένουμε να προτάσσουμε τη δημιουργία απέναντι στην καταστροφή, τη φαντασία ενάντια στον κυνισμό, τη συλλογικότητα ενάντια στον ατομικισμό.
Φέτος θα δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Το ανοιχτό κάλεσμα αυτού του φεστιβάλ αφορά αποκλειστικά εργαστήρια και ανοιχτά μαθήματα, τα οποία θα εμπνέονται από τον λόφο και τον δημόσιο χώρο. Αναζητούμε την επί τόπου συνάντηση και τη δημιουργική ζύμωση, εστιάζοντας στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα. Στόχος είναι η από κοινού κατοίκηση και η ανταλλαγή, πέρα από τους συμβατικούς και καταναλωτικούς όρους.
Πιο συγκεκριμένα, τα εργαστήρια και τα ανοιχτά μαθήματα μπορούν να προέρχονται από τα πεδία των παραστατικών τεχνών (θέατρο, χορός, τσίρκο, κλόουν, κουκλοθέατρο), των εικαστικών τεχνών (κατασκευή μάσκας, ζωγραφική, πηλός, χρώμα, γλυπτική, φωτογραφία), της μουσικής, της γραφής, των χειροποίητων κατασκευών, αλλά και οτιδήποτε άλλο δεν έχουμε φανταστεί και μπορεί να συνομιλεί με τον λόφο και το φεστιβάλ. Επιπλέον, μπορούν να απευθύνονται είτε σε ενήλικες είτε σε παιδιά.
Οι ενδιαφερόμενες ομάδες καλούνται να αντιγράψουν τη φόρμα από τον σύνδεσμο https://shorturl.at/5J0PK, να τη συμπληρώσουν και να την αποστείλουν σε μορφή pdf ή word στο [email protected].
Προθεσμία υποβολής: 30 Απριλίου 2026
Στην πρόταση θα πρέπει να αναφέρεται η περιγραφή του προτεινόμενου εργαστηρίου (500 έως 1500 λέξεις), η διάρκεια, και προαιρετικά μπορείτε να προσθέσετε οπτικοακουστικό υλικό, συνδέσμους κτλ για την παρουσίαση της δράσης ή της ομάδας που καταθέτει την πρόταση. Από μέρους μας οι απαντήσεις θα δοθούν την πρώτη εβδομάδα του Μαΐου. Βασική προϋπόθεση είναι η διαθεσιμότητα και η συμμετοχή όλων των μελών των ομάδων που συντονίζουν τα εργαστήρια στις δύο συναντήσεις που θα προηγηθούν, μία στις 10/5 και μία στα τέλη Μαΐου. Μέλημά μας είναι οι συλλογικές διαδικασίες, η φροντίδα του λόφου και η δημιουργία κοινότητας.
Το Φεστιβαλ δεν επιχορηγείται ούτε χρηματοδοτείται από κάποιον φορέα. Είναι ελεύθερο στο κοινό, και στο χώρο υπάρχει κουτί ελεύθερης συνεισφοράς, τα έσοδα του οποίου μοιράζονται ισόποσα στις συμμετέχουσες ομάδες.
Η συντονιστική ομάδα
Αυτοοργανωμένη λαϊκή “Το κηπάκι”
Η συλλογική κουζίνα El Chef δραστηριοποιείται εδώ και 18 χρόνια στην περιοχή των Εξαρχείων, μαγειρεύοντας και διαθέτοντας ποιοτικό και θρεπτικό φαγητό σε όποιον/-α/-ο το έχει ανάγκη. Ως εκ τούτου, αναγνωρίζουμε τη σημασία της πρόσβασης σε ποιοτικές πρώτες ύλες και όσο το δυνατόν πιο ηθικούς τρόπους καλλιέργειας και διάθεσης. Με σκοπό την κάλυψη αυτής της ανάγκης, πήραμε την απόφαση να συνδιαμορφώσουμε μαζί με αλληλέγγυους/-ες μικροπαραγωγούς, αγροκολεκτίβες και μεταποιητικά αυτοοργανωμένα εγχειρήματα τροφής, μια αυτοοργανωμένη λαϊκή στο κηπάκι της Τσαμαδού.
Ποιοί είναι οι λόγοι που μας έκαναν να πάρουμε αυτή την απόφαση:
Προτάσσουμε τη διάθεση αγαθών χωρίς μεσάζοντες (κράτος, πολυεθνικές, μεγαλέμποροι) απευθείας από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας έτσι την αισχροκέρδεια που συμβαίνει στις πλάτες μας.
Αντιλαμβανόμαστε τη λαϊκή ως χώρο συνάντησης στον οποίο χτίζονται σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ των παραγωγών και της γειτονιάς.
Πιστεύουμε ότι η πρόσβαση σε ποιοτική τροφή θα πρέπει να είναι αυτονόητο αγαθό μας και όχι προνόμιο των λίγων.
Επιθυμούμε τη σύνδεση των παραγωγών με αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που ασχολούνται με την τροφή (συλλογικές κουζίνες, δομές αλληλεγγύης).
Το Κηπάκι είναι ένας ελεύθερος χώρος συνάντησης και συζήτησης, ενάντια σε σεξιστικές και ρατσιστικές συμπεριφορές που κάνουν μη φιλόξενο το χώρο στις λαϊκές. Προσπαθεί να δώσει λύσεις με συλλογικό και αυτοοργανωμένο τρόπο στο ζήτημα της προμήθειας και διάθεσης της τροφής μας.
Συναντιόμαστε κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα, 11:30- 15:30 στο κηπάκι της Τσαμαδού στα Εξάρχεια.
Το δεύτερο Σάββατο κάθε μήνα 10:30-14:30 στην κατάληψη Κολοκοτρώνη 14, Βύρωνας Τροφοτόπια Ομάδα καλαθιού- Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα- Καισαριανής- Παγκρατίου.
ΟΜΑΔΑ “ΤΟ ΚΗΠΑΚΙ”/ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΛ ΣΕΦ
Μαγείρεμα της Συν-τροφικής Κουζίνας Αλληλεγγύης / Solidarity Kitchen Cooking
Μετά από τόσα χρόνια κρίσης, οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχουν μαγικές, αυτόματες και μεγάλες λύσεις. Σε μια κατάσταση που πολύ μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού αντιμετωπίζουν πλέον προβλήματα επιβίωσης, έχουμε δύο ξεκάθαρες επιλογές: ή θα συνεχίσουμε σε έναν κατήφορο που μόνο σε μεγαλύτερη εκμετάλλευση, εξάρτηση και αλληλοφάγωμα μπορεί να οδηγήσει ή θα παρουμε αποφαση οτι κανένας σωτήρας δεν υπάρχει να μας σώσει: έχουμε μόνο ο ένας τον άλλο και η μία την άλλη. Αντιμέτωποι με πολιτικές που έχουν ως σκοπό την διαίρεση, την εκμετάλλευση και την αναζήτηση αποδιομπομαίων τράγων, προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια. Δεν μιλάμε για “φιλανθρωπία” και ελεημοσύνη: μιλάμε για αλληλοϋποστήριξη, για χέρια που απλώνονται για να βοηθήσουν τους άλλους να σηκωθούν χωρίς να ξεχωρίζουν φυλή, φύλο, θρησκεία. Αντιπαλεύουμε την φτώχεια και τον αποκλεισμό με την αλληλεγγύη. Απέναντι σε ένα κράτος και ένα οικονομικό σύστημα που μας θέλει μονους να παλεύουμε κάθε μέρα για την επιβίωση, η κάθε δομή αλληλεγγύης είναι μια σπίθα αντίστασης. Μια τέτοια σπίθα διαλέγουμε να ανάψουμε και εμείς, οργανώνοντας μια ανοιχτή συλλογική κουζίνα στα δυτικά της Θεσσαλονίκης, εκεί που η φτώχεια και η εξαθλίωση είναι κάτι παραπάνω από καθημερινότητα: είναι το μέλλον που μας περιμένει όλους. Μαγειρεύουμε συλλογικά, τρώμε συλλογικά, αλληλοϋποστηριζόμαστε, δίνουμε το χέρι για να σηκωθούμε όλοι μαζί και οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας.
Κάθε Σάββατο στις 12:00, μαγειρεύουμε συλλογικά στην Λαϊκή Ξηροκρήνης (Πάρκο Λεωφ. Καλλιθέας και Συνταγματάρχου Φρύζη)
Κάθε Δευτέρα συνέλευση στις 20:00 στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών – Βαλαωρίτου 20, 6ος όροφος.
Κανένας/καμία μόνος/η απέναντι στην κρίση.
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας την άλλη, η μία τον άλλο.
Αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση, αλληλοβοήθεια, αντίσταση.
Συν-τροφική Κουζίνα Αλληλεγγύης
After so many years of crises, we all have to realize that there are no magic, instant or grand solutions. In this situation, where very large parts of the population are now facing problems with surviving, we have two clear options: either we will continue in a downward spiral that can only lead to greater exploitation, dependence and strife, or we will have to understand that there is no savior for us : we only have each other. In the face of government policies that divide, hurt, exploit and search for scapegoats to blame, we unite for active solidarity and mutual support. Not charity or philanthropy, but hands that pull up one another, not distinguishing between race, gender, religion. We fight poverty and division, by uniting in solidarity. Against a state and an economic system that wants us alone and fighting every day for survival, every solidarity structure is a spark of resistance. Such a spark is the one we are trying to ignite by organizing an open solidarity kitchen at the west part of Thessaloniki, where poverty and misery are more than everyday life: it is the future that awaits us all. We cook collectively, we eat collectively, we support each other, we give a hand to stand up together and we organize our resistances.
Every Saturday at 12:00, collective cooking at Ksirokrini Open Market (Park at Leoforos Kallitheas and Colonel Frizi)
Every Monday at 20:00, open assembly at Steki Metanast(ri)on, Valaoritou 20 6th Floor.
No one alone in times of crisis
We only have each other
Solidarity, self-organisation, mutual help, resistance
Syn-trofiki Solidarity Kitchen
Στο δρόμο των εργοστασίων: Ιστορικός περίπατος από την Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Ν. Ιωνίας | Σάββατο, 6/6/2026
Η Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Νέας Ιωνίας της Εργατικής Λέσχης “Υδραγωγείο” διοργανώνει μία περιήγηση σε χαρακτηριστικά βιομηχανικά τοπόσημα της περιοχής.
Σας προσκαλούμε να περπατήσουμε μαζί, αναζητώντας τα εναπομείναντα ίχνη μίας εποχής που χάνεται ανεπιστρεπτί: φουγάρα από τούβλο, βιομηχανικά κελύφη που αλλάζουν χρήση, οικόπεδα, βιοτεχνίες, γειτονιές, που χαρακτήρισαν μία ολόκληρη περιοχή από τη γέννησή της με τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, προσδίδοντάς της τον χαρακτηρισμό της “εργατούπολης”.
Παρέα θα επιχειρήσουμε να γνωρίσουμε τα μέρη όπου δεκάδες χιλιάδες, άνδρες, γυναίκες και ανήλικα παιδιά, για σχεδόν 100 χρόνια εργάστηκαν, συχνότατα υπό άθλιες συνθήκες, και αγωνίστηκαν συλλογικά, εντός και εκτός των εργασιακών χώρων, για μεροκάματα, υγιεινή/ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Παρέα θα επιχειρήσουμε να ψηλαφήσουμε ίχνη από τη φωνή, τις εμπειρίες και την καθημερινότητα χιλιάδων εργαζομένων, κλωστοϋφαντουργών, ταπητουργών κ.ά.
Η βόλτα μας θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 6 Ιουνίου, με ώρα έναρξης στις 6 το απόγευμα. Σημείο συνάντησης: ο σταθμός του ΗΣΑΠ στον Περισσό (πάνω πλευρά).
Θα ακολουθήσουμε μία διαδρομή, η οποία θα ξεκινήσει από τα εργοστάσια της βιομηχανικής περιοχής του Περισσού, θα περάσει μέσα από τις γειτονιές με τα χαρακτηριστικά προσφυγικά σπίτια της Ελευθερούπολης και θα καταλήξει στη βιομηχανική ζώνη της .
Pishë Poro-Narta: Ούτε γή, ούτε νερό !!!
Η αλβανική κυβέρνηση ξεπουλάει την γη της Αλβανίας!
Από τα τέλη Απριλίου έχουμε γίνει μάρτυρες μιας συνεχούς διαδικασίας ξεπουλήματος και καταστροφής ενός από τους σημαντικότερους παράκτιους οικοτόπους της Ευρώπης!
Ένα project που προχωράει χωρίς μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς άδειες και φυσικά με τις ευχές και την κάλυψη της αλβανικής κυβέρνησης η οποία παρέχει μόνο παραπλανητικές εξηγήσεις στο κοινοβούλιο.
Οι καταστροφές λαμβάνουν χώρα στην Προστατευόμενη Περιοχή Pishë Poro-Narta, εντός του Προστατευόμενου Τοπίου Vjosa (Αωός)- Narta, που αποτελεί μέρος του δέλτα του ποταμού Βιόσα (Αωός), του τελευταίου άγριου ποταμού της Ευρώπης. Στην ίδια περιοχή έχει σχεδιαστεί η ανάπτυξη ενός πολυτελούς τουριστικού θερέτρου που υποστηρίζεται από τον Jared Kushner, γαμπρό του Donald Trump. Ο πρωθυπουργός Edi Rama έχει επιβεβαιώσει ότι οι κατασκευαστικές εργασίες συνδέονται άμεσα με το έργο.
Οι εκατοντάδες πολίτες που επιχείρησαν να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά αντιμετώπισαν βίαιη καταστολή από μπράβους των “επιχειρηματιών”, ενώ συρματοπλέγματα εμποδίζουν πλέον τη δημόσια πρόσβαση στην ακτογραμμή. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν διαδηλώσει και συνεχίζουν να διαδηλώνουν στα Τίρανα.
Η τροποποίηση του νόμου για τις προστατευόμενες περιοχές από την αλβανική κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2024, επέτρεψε την κατασκευή πολυτελών θερέτρων σε ζώνες που μέχρι τότε προστατεύονταν αυστηρά. Άλλωστε το ίδιο βιώνουν και οι κάτοικοι του χωριού Rrjoll στη βόρεια Αλβανία.
Το σενάριο είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο σε πολλά μέρη των Βαλκανίων. Η δημόσια γη χαρίζεται στους ξένους και ντόπιους “στρατηγικούς επενδυτές” οι οποίοι υπόσχονται σε αντάλλαγμα χιλιάδες νεες θεσεις εργασιας σε βάρος της φύσης και των ντόπιων ιδιοκτητών. Αλβανοί και ξένοι ολιγάρχες, μαφιόζοι και πλαστογράφοι τίτλων ιδιοκτησίας, διεφθαρμένοι κυβερνητικοί παράγοντες και κατευθυνόμενα μέσα ενημέρωσης έχουν ενωθεί για να προωθήσουν μια άλλου τύπου αφήγηση που μιλάει για “στρατηγική επένδυση” και “ανάδειξη της φυσικής ομορφιάς της χώρας στον κόσμο”. Ταυτόχρονα σε αλβανικά ΜΜΕ αναπαράγονται θεωρίες συνομωσίας για υποκινούμενες διαδηλώσεις από ξένο δάκτυλο (ελληνικό, σερβικό κλπ).
Προβληματικός είναι ωστόσο και ο τρόπος που καλύπτονται οι διαμαρτυρίες από τα ελληνικά ΜΜΕ και η στάση διαφόρων κομμάτων στην Ελλάδα για την υπόθεση που εργαλειοποιούν τους Έλληνες ομογενείς. Όντως υπάρχουν κάτοικοι της περιοχής που ανήκουν στην ελληνική ομογένεια, των οποίων ιδιοκτησίες έχουν υφαρπαχτεί, όπως και των Αλβανών κατοίκων της περιοχή. Αλβανοί πολίτες, αλβανικής και ελληνικής καταγωγής βιώνουν την ίδια αδικία από τα ίδια μεγάλα συμφέροντα που ξεκινάνε από την Ιβάνκα Τραμπ και το σύζυγό της Τζάρεντ Κούσνερ, περνάνε από ομίλους Ισραηλινών, Εμιρατιανών και άλλων συμφερόντων, συντονίζονται με το Ράμα και την αλβανική ολιγαρχία και καταλήγουν σε μαφιόζους και μπράβους που δρουν στο πεδίο.
Ο πρωθυπουργός Ράμα είπε σε συνέντευξή του ότι δεν έχει τίποτα η Αλβανία να ζηλέψει από την Ελλάδα και το Costa Navarino. Έχει δίκιο. Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει, αλλά έχει αντιθέτως να μάθει πολλά. Τα μεγάλα αυτά τουριστικά πρότζεκτ έχει αποδειχτεί ήδη στην Ελλάδα ότι προκαλούν τεράστιες οικολογικές καταστροφές και εμποδίζουν την πρόσβαση των ντόπιων στις ακτές και σε πολλά στρέμματα γης. Όσο για τις θέσεις εργασίας, τα κέρδη από αυτές τις επενδύσεις δεν περνάνε στον λαό. Κερδίζουν λίγοι και οι υπόλοιποι αναγκάζονται να δουλεύουν σε κακοπληρωμένες θέσεις, εξυπηρετόντας πλούσιους πάνω στην γη που τους έκλεψαν.
Ενώνουμε τις φωνές μας με όσους και όσες μέρες τώρα διαδηλώνουν ενάντια στο ξεπούλημα της γης τους στην Αλβανία.
Καλούμε συμπατριώτισσες/ες και αλληλέγγυες/ους σε διαδήλωση για την άμεση ακύρωση του έργου!
Να αποτρέψουμε την πλήρη οικολογική καταστροφή!
Να αποτρέψουμε το ξεπούλημα της γής!
Αυτή η γη ανήκει στον λαό της!
* Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων
Βιβλιοπαρουσίαση: Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική, του Ηλ. Σκυλλάκου
Οι εκδόσεις Τόπος και το Πολιτιστικό Στέκι Μπάρκο σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου “Η Σκιά του Πενταγώνου στην Λατινική Αμερική” του Ηλία Σκυλλάκου.
Ένα βιβλίο γραμμένο εν μέσω της εκκωφαντικής εμφάνισης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε ολόκληρο τον πλανήτη, το οποίο επιχειρεί να σκιαγραφήσει τους βασικούς σταθμούς των πολύμορφων και πολύπλευρων επεμβάσεων των ΗΠΑ στην Λατινική Αμερική. Επεμβάσεις, οι οποίες αφήνουν έντονο το χνάρι τους και σήμερα.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
• Θέμης Τζήμας, Επίκουρος Καθηγητής Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας
• Θάνος Παπαδόπουλος, Δικηγόρος
και ο συγγραφέας του βιβλίου, Ηλίας Σκυλλάκος.
Τη συζήτηση συντονίζει η δημοσιογράφος Μίκα Αγραφιώτου.
📍 Θεσσαλονίκη- Πολιτιστικό Στέκι Μπάρκο (Πεζόδρομος Γκαρμπολά)
📅 Σάββατο 6 Ιουνίου 2026
🕗 Ώρα 19:00
“Καταστολή και κοινωνικοί αγώνες στις γειτονιές της ανάπλασης και της επενδυτικότητας”, εκδήλωση το Σάββατο 6/6 στις 19:00 στη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου
Ποια είναι η σχέση των αστικών αναπλάσεων, του διαρκούς εξευγενισμού, της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου χώρου και του κατακλυσμού των airbnb με τα δικαιώματα τις κοινωνικής πλειοψηφίας στις πόλεις που ζει;
Η ελευθερία των επενδυτικών project, οι Ισραηλινές και ενεργειακές επενδύσεις και η τουριστικοποίηση μήπως μειώνουν την ελευθερία, και ρίχνουν στα τάρταρα το επίπεδο ζωής των φτωχών στρωμάτων των πόλεων;
Η επιτήρηση, η καταστολή και ο αναβαθμισμένος ρόλος των σωμάτων ασφαλείας, που δρουν ως securyty επενδυτών και των κρατικών manager διαμορφώνουν ένα περιβάλλον κοινωνικού πολέμου μέσα στις γειτονιές μας;
Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη Μάγγου ήταν τελικά ένα πιλοτικό σχέδιο καταστολής για την εποχή της επενδυτικότητας και της τουριστικοποίησης;
Την Τετάρτη 06 Μαΐου ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις απέκλεισαν το χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας στο Βόλο, επιχείρησαν να προσαγάγουν – συλλάβουν τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που βρίσκονταν εκεί, έσπασαν μέρος της τζαμαρίας της και επιχείρησαν να εισβάλλουν στο εσωτερικό της. Τα γεγονότα αυτά εξελίχθηκαν αμέσως μετά από μαζική παρέμβαση συλλογικοτήτων της πόλης, φοιτητικών συλλόγων και αγροτικών συλλόγων, σε εκδήλωση της κυβερνητικής παράταξης της ΔΑΠ -ΝΔΦΚ, στο δημαρχείο της πόλης, υπό την αιγίδα του Δήμου και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τη συμμετοχή της CNH, εταιρίας που συνεργάζεται με τον Ισραηλινό στρατό στο γενοκτονικό του έργο.
Αποτέλεσμα της αστυνομικής επιχείρησης, που επεκτάθηκε και την επόμενη ημέρα με συλλήψεις αγωνιστών στους δρόμους της πόλης του Βόλου, ήταν η προσαγωγή 12 αγωνιστών και η σύλληψη 6, ενώ υπάρχουν πληροφορίες για δικογραφία και εις βάρος άλλων 2, με κατηγορίες για απείθεια και συμμετοχή σε φθορά δημόσιας περιουσίας.
Με αφορμή τα παραπάνω γεγονότα η Λέσχη εργαζομένων και νεολαίας διοργανώνει πολιτική εκδήλωση το Σάββατο 06 Ιούνη στις 19:00, με θέμα: “Καταστολή και κοινωνικοί αγώνες στις γειτονιές της ανάπλασης και της επενδυτικότητας”, με καλεσμένους το Γιάννη Μάγγο, τον Κώστα Παπαδάκη δικηγόρο, και μέλη της Ανοιχτής Συνέλευσης Υπεράσπισής Λόφου Στρέφη.
Εκδήλωση-συζήτηση: Γιατί δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν;
Γιατί δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν;
εκδήλωση-συζήτηση με αφορμή την έκδοση: ιστορίες λιποταξίας από το ρωσο-ουκρανικό μέτωπο
+ μετά την εκδήλωση θα ακολουθήσει μπαρ
Σάββατο 06.06
19:30
στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ
Λιποτάκτ(ρι)ες της καπιταλιστής ειρήνης
Συναντήσεις ενάντια στον πόλεμο και στην ειρήνη των κυρίαρχων
RevDef
Ανοιχτή συζήτηση με αναρχικούς αντισιωνιστές αρνητές στράτευσης από το Τελ Αβίβ
Αυτόνομο Στέκι Καβάλας
Ανοιχτή συζήτηση με αναρχικούς αντισιωνιστές αρνητές στράτευσης από το Τελ Αβίβ Σάββατο 06 Ιουνίου 2026, 20:00, Αυτόνομο Στέκι, Φιλίππου 46, Καβάλα
Η στρατιωτικοποίηση μιας κοινωνίαςΠώς ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός κατέστησαν το Ισραήλ γενοκτονική χώραΑνοιχτή συζήτηση με αναρχικούς αντισιωνιστές αρνητές στράτευσης από το Τελ ΑβίβΤα τελευταία 3 χρόνια βλέπουμε σε απευθείας σύνδεση την αποικιοκρατική-καπιταλιστική μανία της ισραηλινής στρατιωτικής μηχανής να ξεσπάει επάνω στη Μ.Ανατολή, σε μια προσπάθεια βίαιου μετασχηματισμού της περιοχής.Οι πρόσφατοι πόλεμοι κατά του Ιράν και του Λιβάνου αποτελούν τη συνέχεια μιας εν εξελίξειγενοκτονίας των Παλαιστινίων στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη.Καθώς οι πρακτικές του σιωνιστικού καθεστώτος γίνονται όλο και πιο φρικώδεις, το ισραηλινόκράτος ξεφορτώνεται κάθε πρόσχημα, και περήφανα πια επιδεικνύει την απόλυτη έλλειψησεβασμού στα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς εφορμά προς τον στόχο της εγκαθίδρυσης ενός μόνο-για-Εβραίους «Μεγάλου Ισραήλ». Κι ενώ είναι ξεκάθαρο το πώς η ισραηλινή ακροδεξιά ακολούθησε αυτό το μονοπάτι, είναι ακόμη πιο περίπλοκο να κατανοηθεί το πώς αυτές οι βαρβαρότητες υποστηρίζονται από σχεδόν το σύνολο της ισραηλινής κοινωνίας, ακόμη και από την αριστερή πλευρά του πολιτικού χάρτη.Στη συζήτηση με 2 αναρχικούς, αντισιωνιστές, αρνητές στράτευσης από το Τελ Αβίβ θααποπειραθούμε να κατανοήσουμε το πώς το Ισραήλ κατέστη ένα αιμοσταγές γενοκτονικό κράτος και να ανιχνεύσουμε τρόπους δράσης και εναντίωσης. Τέλος, θα συζητήσουμε για το πώς μπορούμε να εμποδίσουμε αυτή τη διαδικασία από το να προκύψει οπουδήποτε αλλού…
Χρήσιμα sites newproGle.org – New ProGle: φεμινιστικό κίνημα για την από-στρατιωτικοποίηση της ισραηλινή ςκοινωνίας
dimse.info – Βάση δεδομένων με τις ισραηλινές εξαγωγές υλικού πολέμου και ασφάλειας.
[...]
5 Ιουνίου 2026Κοινωνία - Κινήματα / ΠαλαιστίνηΞΑΝΘΗ: Αντιπολεμική συγκέντρωση, 11:00 πλατεία Δημοκρατίας
ΑΘΗΝΑ: Έκθεση βιβλίου για το παλαιστινιακό, 14:00-22:00 εντευκτήριο Ευτοπίας
ΑΘΗΝΑ: Εβδομαδιαία συγκέντρωση για την Παλαιστίνη και το Λίβανο, 19:00 πλατεία Συντάγματος
>ΞΑΝΘΗ: 11:00 πλατεία Δημοκρατίας
Αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση
Κάλεσμα σε αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση (6/6)
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να πάμε ΚΟΝΤΡΑ στο «ρεαλισμό» της ΥΠΟΤΑΓΗΣ, που ΟΔΗΓΕΙ σε ΝΕΑ ΣΦΑΓΕΙΑ!
ü Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τη Μεσόγειο έως τον Ιορδάνη. Καμιά εμπλοκή της χώρας στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Καμία συνεργασία της χώρας με τους σιωνιστές.
ü Έξω οι Βάσεις του θανάτου. Να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η χώρα σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.
ü Έξω ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ρωσία από την Ουκρανία.
ü Για να οικοδομήσουμε μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ και ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΖΩΗ.
ΚΚΕ(μ-λ)
>ΑΘΗΝΑ: ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ
ΣΤΟ ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΟΠΙΑΣ (ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ 17 – ΕΞΑΡΧΕΙΑ) (ΣΑΒΒΑΤΟ 6/6, ΑΠΟ ΤΙΣ 2 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΩΣ ΤΙΣ 10 ΤΟ ΒΡΑΔΥ)
Στο πλαίσιο της έκθεσης, θα πραγματοποιηθούν οι εξής παρουσιάσεις εκδόσεων:
– 6 μ.μ.: Ακαδημία Δημοκρατικής Νεωτερικότητας, Αντανακλάσεις πάνω στην Παλαιστινιακή και στην Κουρδική Αντίσταση: Ιστορία, Προκλήσεις και Προοπτικές Επίλυσης, συνέκδοση στα ελληνικά: Ακαδημία Δημοκρατικής Νεωτερικότητας, Ευτοπία (ημερομηνία έκδοσης: 05/06/2026)
– 7 μ.μ.: Βασίλης Ηλιακόπουλος, Το Παλαιστινιακό Σκοτάδι, εκδ. Αλήστου Μνήμης (ημερομηνία έκδοσης: 01/01/2024
>ΑΘΗΝΑ: Εβδομαδιαία συγκέντρωση για την Παλαιστίνη και το Λίβανο, Σάββατο 6/6 στις 19:00 στην πλατεία Συντάγματος
Τους τελευταίους δύο μήνες, μέλη της Συνέλευσης σε Αλληλεγγύη με την Παλαιστινιακή Αντίσταση συγκεντρώνονται μαζί με μέλη άλλων συλλογικοτήτων στο Σύνταγμα κάθε Σάββατο. Ο σκοπός αυτών των συγκεντρώσεων είναι ο εξής:
Πρώτον — να εγκαθιδρύσουμε μια σταθερή παρουσία στο κέντρο της πόλης για την Παλαιστίνη· δεύτερον — να αντιπαλέψουμε τη στασιμότητα που αισθανόμαστε ότι έχει καταλάβει το φιλοπαλαιστινιακό κίνημα μετά την «εκεχειρία»· και τρίτον — να διασφαλίσουμε ότι οι Σιωνιστές στο κέντρο καταλαβαίνουν ότι η Αθήνα παραμένει εχθρικό έδαφος, και ότι παρά την ερωτική σχέση της ελληνικής κυβέρνησης με το σιωνιστικό κράτος, η Αθήνα παραμένει φιλοπαλαιστινιακή και αποφασιστικά αντιφασιστική.
Η εγκαθίδρυση μιας επαναλαμβανόμενης παρουσίας στο κέντρο της πόλης για την Παλαιστίνη είναι σημαντική για την ορατότητα και τη συνέπεια. Μας προσφέρει έναν χρόνο και έναν χώρο για να συγκεντρωνόμαστε και να υψώνουμε παλαιστινιακές σημαίες ακριβώς μπροστά από την έδρα της ελληνικής κυβέρνησης, λίγο πιο πάνω από τον κύριο εμπορικό δρόμο της πόλης, και προσφέρει στους περαστικούς που θέλουν να δείξουν αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη έναν χώρο για να το κάνουν. Μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσές μας από τα Προσφυγικά, που επίσης συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα κάθε Σάββατο, σπάμε έστω και ελάχιστα το κοινωνικό ξόρκι που έχει καταλάβει την περιοχή τα τελευταία χρόνια. Δεν ξεχνάμε ότι μόλις πριν λίγα χρόνια το Σύνταγμα ήταν ένας τόπος εξέγερσης και αγώνα, όπου εργάτες και συνταξιούχοι που είχαν χάσει τα πάντα συγκεντρώνονταν για να εκφράσουν την οργή τους.
Ελπίζουμε επίσης ότι η σταθερή μας παρουσία στο Σύνταγμα θα αντιπαλέψει τη στασιμότητα που αισθανόμαστε ότι έχει καταλάβει το κίνημα μετά τη λεγόμενη «εκεχειρία». Όλοι γνωρίζουμε ότι η εκεχειρία δεν υπάρχει. Κάθε μέρα Παλαιστίνιοι στη Γάζα δολοφονούνται από σιωνιστικές βόμβες, drones, πυρά ελεύθερων σκοπευτών και την πείνα που επιβάλλεται μέσω της πολιορκίας. Ολόκληρες γειτονιές συνεχίζουν να στοχοποιούνται, ενώ σχεδόν ολόκληρος ο πληθυσμός παραμένει εκτοπισμένος και παγιδευμένος μέσα σε καταστροφικές συνθήκες. Στη Δυτική Όχθη, στρατιωτικές επιδρομές, επιθέσεις εποίκων, κατεδαφίσεις, συλλήψεις και δολοφονίες συνεχίζονται αδιάκοπα, καθώς η Τζενίν, η Τουλκαρέμ, η Ναμπλούς και προσφυγικοί καταυλισμοί σε όλα τα κατεχόμενα εδάφη μετατρέπονται σε στρατιωτικοποιημένες ζώνες. Την ίδια στιγμή, ο νότιος Λίβανος παραμένει υπό συνεχή επίθεση: σιωνιστικές αεροπορικές επιδρομές και εισβολές έχουν στοχοποιήσει την Μπιντ Τζμπέιλ, την Αϊταρούν, τη Γιαρούν, τη Χιάμ και τα περίχωρα της Τύρου, καταστρέφοντας σπίτια, εκτοπίζοντας αμάχους και επιχειρώντας να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό ώστε να υποταχθεί. Καμία εκεχειρία δεν υπάρχει εκεί, άρα καμία εκεχειρία δεν πρέπει να υπάρχει ούτε εδώ.
Και εφόσον η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει τη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική της συνεργασία με το σιωνιστικό κράτος — καλωσορίζοντας σιωνιστές τουρίστες ενώ καταστέλλει διαδηλώσεις αλληλεγγύης, εμβαθύνοντας ενεργειακές και στρατιωτικές συμφωνίες, προστατεύοντας Σιωνιστές στους δρόμους της Αθήνας και λειτουργώντας ως πιστός συνεργάτης του ΝΑΤΟ και της σιωνιστικής αποικιοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο — τότε κι εμείς πρέπει να παραμείνουμε δεμένοι με την παλαιστινιακή αντίσταση. Η Αθήνα πρέπει να συνεχίσει να στέκεται με την Παλαιστίνη! Καμία ειρήνη μέχρι την απελευθέρωση!
Η παρουσία μας στο Σύνταγμα θα οδηγήσει επίσης αναπόφευκτα σε δυσάρεστες αλληλεπιδράσεις με Σιωνιστές. Άλλωστε, κάθε αλληλεπίδραση με έναν Σιωνιστή είναι δυσάρεστη! Τις τελευταίες εβδομάδες, αυτή η πραγματικότητα έχει γίνει πιο έντονη· Σιωνιστές μάς έχουν απειλήσει λεκτικά και έχουν προκαλέσει Παλαιστίνιους συντρόφους και συντρόφισσες. Τις Κυριακές, Σιωνιστές και Ιρανοί μοναρχικοί έχουν συγκεντρωθεί στο ίδιο σημείο κρατώντας αγχόνες – μια αναφορά στον νέο νόμο που πέρασε η Κνεσέτ και επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστίνιων κρατουμένων. Στα Προπύλαια, ένας Σιωνιστής καταγράφηκε σε βίντεο να απειλεί μέλη του March to Gaza με βιασμό. Γνωρίζουμε ότι η διαστροφή των Σιωνιστών δεν γνωρίζει όρια· γιατί λοιπόν τους επιτρέπουμε να κινούνται στην Αθήνα με ατιμωρησία; Καθώς πλησιάζει η τουριστική περίοδος, η εχθρότητα απέναντι στην παρουσία μας στο Σύνταγμα αναμφίβολα θα αυξηθεί, και οι μπάτσοι, που έχουν λάβει εντολή να προστατεύουν τα σιωνιστικά αφεντικά τους, θα το κάνουν αναλόγως. Όπως πάντα, πρέπει να προστατεύουμε ο ένας τον άλλον. Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που καλούμε το φιλοπαλαιστινιακό κίνημα στην Αθήνα να ενωθεί μαζί μας κάθε Σάββατο, να εγκαθιδρύσουμε μια παρουσία και να σπάσουμε την αδράνεια που έχει καταλάβει το κίνημα.
Καμία ειρήνη μέχρι την απελευθέρωση!
Αλληλεγγύη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση!
Λευτεριά στους κρατούμενους!
Συνέλευση σε Αλληλεγγύη με την Παλαιστινιακή Αντίσταση
For the last two months, members of the Assembly in Solidarity with the Palestinian Resistance have gathered with members of other groups at Syntagma every Saturday. The purpose of these gatherings is as follows:
First — to establish a consistent presence in the center of the city for Palestine; second — to counter the stagnation that we sense has gripped the pro-Palestine movement since the “cease-fire”; and third, to ensure that Zionists in the center understand that Athens is still hostile territory, and that despite the Greek government’s deep involvement with the Zionist state, Athens is still pro-Palestine and decidedly anti-fascist.
Establishing a recurring presence in the center of the city for Palestine is important for visibility and consistency. It provides us with a time and a place to convene and fly Palestinian flags directly in front of the seat of the Greek government, just up from the city’s main commercial street, and it offers passersby who want to show solidarity with Palestine a space to do so. Along with our comrades from Prosfigika, who also gather in Syntagma every Saturday, we are breaking ever so slightly the social spell that has been dominating the area in recent years. We do not forget that only a few years ago Syntagma was a place of rebellion and struggle, where workers and pensioners who had lost everything gathered to voice their rage.
We also hope that our consistent presence at Syntagma will counter the slump that we see the movement going through since the so-called cease-fire. We all know the “cease-fire” doesn’t exist. Every day Palestinians in Gaza are killed by zionist bombs, drones, sniper fire, and starvation imposed through siege. Entire neighborhoods continue to be targeted, while nearly the entire population remains displaced and trapped under catastrophic conditions. In the West Bank, military raids, settler attacks, demolitions, arrests, and killings continue unabated, as Jenin, Tulkarem, Nablus, and refugee camps across the occupied territories are transformed into militarized zones. At the same time, southern Lebanon remains under continuous attack: The Zionist Colony airstrikes and incursions have targeted Bint Jbeil, Aitaroun, Yaroun, Khiam, and the outskirts of Tyre, destroying homes, displacing civilians, and attempting to terrorize the population into submission. No cease-fire exists there, so no cease-fire should exist here.
And if the Greek government continues its military, political, and economic collaboration with the Zionist state — welcoming zionist tourists while repressing solidarity demonstrations, deepening energy and military agreements, protecting Zionists in the streets of Athens, and acting as a loyal partner of NATO and zionist colonialism in the Eastern Mediterranean — then we must remain bound to the Palestinian resistance. Athens must continue to stand with Palestine! No peace until liberation!
Our presence at Syntagma will also inevitably result in unpleasant interactions with Zionists. After all, any interaction with a Zionist is unpleasant! In recent weeks, this reality has become more pronounced; Zionists have threatened us verbally and taunted Palestinian comrades. On Sundays, Zionists and Iranian monarchists have gathered in the same place holding gallows – a reference to the new law that was passed by the Knesset permitting the execution of Palestinian prisoners. At Propylaia, a Zionist was caught on camera threatening members of March to Gaza with rape. We know that the Zionists’ depravity knows no limits; why then are we allowing them to move through Athens with impunity? As the tourist season approaches, the hostility towards our presence at Syntagma will undoubtedly increase, and the cops, who have been ordered to protect their Zionist masters, will do so accordingly. As always, we must protect each other. It is for this reason that we appeal to the pro-Palestine movement in Athens to join us every Saturday, to establish a presence, and to break the inertia that has come upon the movement in Athens, as in the West in general.
No peace until liberation!
Solidarity with the Palestinian Resistance!
Free the prisoners!
Assembly in Solidarity with the Palestinian Resistance
على مدى الشهرين الماضيين، اجتمع أعضاء “التجمّع التضامني مع المقاومة الفلسطينية” مع أعضاء من مجموعات أخرى في ساحة سينتاغما كل يوم سبت. أهداف هذه التجمعات هي كالتالي:
أولًا – ترسيخ حضور ثابت لفلسطين في مركز المدينة؛
ثانيًا – مواجهة حالة الركود التي نشعر بأنها سيطرت على الحركة الداعمة لفلسطين منذ ما يُسمّى بـ”وقف إطلاق النار”؛
وثالثًا – التأكد من أن الصهاينة الموجودين في مركز المدينة يفهمون أن أثينا ما تزال أرضًا معادية لهم، وأنه رغم التورط العميق للحكومة اليونانية مع الدولة الصهيونية، فإن أثينا ما تزال منحازة لفلسطين ومعادية للفاشية بشكل واضح.
إن بناء حضور متكرر لفلسطين في مركز المدينة أمر مهم من ناحية الرؤية والاستمرارية. فهو يمنحنا وقتًا ومكانًا للتجمع ورفع الأعلام الفلسطينية مباشرة أمام مقر الحكومة اليونانية، على مقربة من الشارع التجاري الرئيسي في المدينة، كما يوفّر للمارة الراغبين في إظهار تضامنهم مع فلسطين مساحة لفعل ذلك. وبالاشتراك مع رفاقنا في بروسفيغيكا، الذين يتجمعون أيضًا في سينتاغما كل يوم سبت، فإننا نكسر-ولو بشكل بسيط-حالة الشلل الاجتماعي التي هيمنت على المنطقة خلال السنوات الأخيرة. نحن لا ننسى أن سينتاغما كانت قبل سنوات قليلة مكانًا للتمرّد والنضال، حيث كان العمّال والمتقاعدون الذين فقدوا كل شيء يتجمعون للتعبير عن غضبهم.
كما نأمل أن يساهم حضورنا المستمر في سينتاغما في مواجهة حالة التراجع التي تمر بها الحركة منذ ما يسمّى بـ”وقف إطلاق النار”. نحن جميعًا نعلم أن “وقف إطلاق النار” غير موجود. ففي كل يوم يُقتل فلسطينيون في غزة بالقنابل الصهيونية، والطائرات المسيّرة، ونيران القناصة، والتجويع المفروض عبر الحصار. تستمر الأحياء السكنية بأكملها في التعرّض للاستهداف، بينما يبقى معظم السكان مشرّدين ومحاصرين تحت ظروف كارثية. وفي الضفة الغربية، تستمر الاقتحامات العسكرية، واعتداءات المستوطنين، وعمليات الهدم، والاعتقالات، والقتل دون توقف، فيما تتحوّل جنين وطولكرم ونابلس ومخيمات اللاجئين في أنحاء الأراضي المحتلة إلى مناطق عسكرية. وفي الوقت نفسه، يبقى جنوب لبنان تحت هجوم متواصل: إذ تستهدف غارات وتوغلات المستعمرة الصهيونية بلدات بنت جبيل، وعيتا الشعب، ويارون، والخيام، وأطراف صور، مدمّرة المنازل، ومهجّرة المدنيين، وساعية إلى إخضاع السكان عبر الإرهاب. لا يوجد وقف إطلاق نار هناك، ولذلك لا ينبغي أن يوجد وقف إطلاق نار هنا.
وإذا كانت الحكومة اليونانية تواصل تعاونها العسكري والسياسي والاقتصادي مع الدولة الصهيونية-من خلال استقبال السياح الصهاينة بينما تقمع التظاهرات التضامنية، وتعميق اتفاقيات الطاقة والتعاون العسكري، وحماية الصهاينة في شوارع أثينا، والعمل كشريك مخلص لحلف الناتو والاستعمار الصهيوني في شرق البحر الأبيض المتوسط-فعلينا نحن أن نبقى مرتبطين بالمقاومة الفلسطينية. يجب أن تبقى أثينا إلى جانب فلسطين! لا سلام قبل التحرير!
إن وجودنا في سينتاغما سيؤدي حتمًا أيضًا إلى احتكاكات غير مريحة مع الصهاينة. فكل احتكاك مع صهيوني هو احتكاك غير مريح أصلًا! وفي الأسابيع الأخيرة، أصبحت هذه الحقيقة أكثر وضوحًا؛ فقد قام صهاينة بتهديدنا لفظيًا واستفزاز رفاق فلسطينيين. وفي أيام الأحد، تجمع صهاينة وملكيون إيرانيون في المكان نفسه وهم يحملون مشانق-في إشارة إلى القانون الجديد الذي أقرّه الكنيست ويسمح بإعدام الأسرى الفلسطينيين. وفي بروبيلايا، تم توثيق صهيوني بالفيديو وهو يهدد أعضاء “March to Gaza” بالاغتصاب. نحن نعلم أن انحطاط الصهاينة لا حدود له؛ فلماذا نسمح لهم بالتجول في أثينا دون محاسبة؟ ومع اقتراب الموسم السياحي، فإن العداء تجاه وجودنا في سينتاغما سيزداد بلا شك، كما أن الشرطة، التي أُمرت بحماية أسيادها الصهاينة، ستقوم بذلك وفقًا لذلك. وكما هو الحال دائمًا، علينا أن نحمي بعضنا البعض. ولهذا السبب ندعو الحركة الداعمة لفلسطين في أثينا إلى الانضمام إلينا كل يوم سبت، لترسيخ حضور دائم وكسر حالة الجمود التي أصابت الحركة في أثينا، كما في عموم الغرب.
لا سلام قبل التحرير!
التضامن مع المقاومة الفلسطينية!
الحرية للأسرى!
التجمّع التضامني مع المقاومة الفلسطينية
[...]
5 Ιουνίου 2026Ελευθερίες-Δικαιώματα / Κοινωνία - ΚινήματαΣυγκέντρωση στα Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας το Σάββατο 6/6 στις 19:30 και μοτοπορεία προς την Περιφέρεια Αττικής στις 20:30.
Συγκέντρωση την Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στο Μετρό Ακρόπολης.
Πανελλαδική και διεθνή ημέρα δράσεων για τα Προσφυγικά την Κυριακή 14/6 με κεντρική πορεία στις 12:00 στο Σύνταγμα.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
4 σχεδόν μήνες μετά την έναρξη της απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή
μέχρι θανάτου και 1 μήνα μετά την έναρξη της απεργίας πείνας της Suzon
Doppagne, οι απαντήσεις της Περιφέρειας Αττικής, του Νίκου Χαρδαλιά, του
Δήμου Αθηναίων, της κυβέρνησης Μητσοτάκη και όλων των μηχανισμών του
κράτους αρκούνται σε επικοινωνιακά παιχνίδια και εμπαιγμούς προς την
Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και τον αγώνα επιβίωσης που
διεξάγει. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να
καταδικάσει σε θάνατο τους 2 απεργούς πείνας και τις ευπαθείς κοινωνικές
ομάδες των Προσφυγικών, διά στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου της.
Παράλληλα, η υγεία των απεργών πείνας κλονίζεται διαρκώς, με τον
Αριστοτέλη Χαντζή να διακομίζεται πριν λίγες ημέρες στο νοσοκομείο για
εξετάσεις μετά από αίσθηση μουδιάσματος στο κεφάλι και θολή όραση, ενώ
έχει ξεκινήσει να εμφανίζει διαταραχές στη λειτουργία ζωτικών οργάνων,
στις σχεδόν 120 ημέρες απεργίας πείνας του.
Οι απεργοί πείνας και ολόκληρη η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών
έχουμε δηλώσει πως ο αγώνας αυτός θα φτάσει μέχρι τέλους, μέχρι τη νίκη.
Ανυποχώρητα θα υπερασπιστούμε τους 400 ανθρώπους, την Κοινότητά μας και
την πρόταση για μια αυτοοργανωμένη κοινωνία βασισμένη στην αλληλεγγύη,
την αξιοπρέπεια και τη ζωή.
Είναι η στιγμή να πυκνώσουμε τις δράσεις αλληλεγγύης, κάθε είδους, και
να δίνουμε όλο και πιο μαζικά παρών στους δρόμους, μέχρι την τελική
νικηφόρα έκβαση αυτού του αγώνα, που θα είναι μια νίκη όλων μας.
Έτσι, τον μήνα του Ιουνίου καλούμε:
Σε μοτοπορεία προς τα γραφεία της Περιφέρειας Αττικής το Σάββατο
6/6 στις 19:30, με σημείο συγκέντρωσης στα Προσφυγικά επί της Λ.
Αλεξάνδρας και παράλληλα στις 20:30 σε συγκέντρωση έξω από την
Περιφέρεια Αττικής
Σε συγκέντρωση την Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στο Μετρό Ακρόπολης
Σε πανελλαδική και διεθνή ημέρα δράσεων για τα Προσφυγικά την
Κυριακή 14/6 με κεντρική πορεία στις 12:00 στο Σύνταγμα
Σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων σε κάθε τοπικότητα μέχρι την
πανελλαδική και διεθνή ημέρα δράσεων στις 14/6
Κάθε πόλη και τοπικότητα της Ελλάδας να στηρίξει την απεργία πείνας
και τον αγώνα των Προσφυγικών με καλέσματα σε κινητοποιήσεις κάθε
Σάββατο μετά τις 14/6 στις κεντρικές πλατείες πόλεων και χωριών.
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ ΤΗΣ SUZON DOPPAGNE
ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
Mail: [email protected]
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram: @sykapro_
Twitter: @Prosfygika [...]
4 Ιουνίου 2026Πολιτική-ΟικονομίαΟι Ισραηλινοί δεν ξέχασαν την περυσινή αποτροπή προσέγγισης στη Σύρο του ισραηλινού κρουαζιεροπλοίου Crown Iris και φέτος προγραμμάτισαν 10 τέτοιες αφίξεις σιωνιστών, εγκκληματιών πολέμου, υποστηρικτών της γενοκτονίας. Με την αμέριστη υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία έσπευσε να ανακοινώσει αστυνομική απαγόρευση των συγκεντρώσεων που έχουν εξαγγελθεί.
Η Αντιπόλεμική Πρωτόβουλια Σύρου γνωστοποιεί ότι οι συγκεντρώσεις θα γίνουν κανονικά! Την Παρασκευή 5 Ιουνίου, στις 07:30, την ώρα της άφιξης του κρουαζιερόπλοιου, μπροστά στο κτίριο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, και στις 14:00, αντιπολεμική συγκέντρωση στην πλατεία Μιαούλη. [...]
4 Ιουνίου 2026Ελευθερίες-Δικαιώματα / Κοινωνία - ΚινήματαΟλοκληρώνεται η συμβολική απεργία πείνας από δύο αλληλέγγυους/ες αγωνιστές/ριες στην Καλαμάτα, στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Kάλεσμα την Παρασκευή 5/6 στις 18:00 στην πλατεία Όθωνος, σε συγκέντρωση-παρέμβαση αλληλεγγύης με live μουσική και ανοιχτή κουβέντα.
Η σημερινή ανακοίνωση από την “Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στα Προσφυγικά στην Καλαμάτα” :
Για τη ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
Κάλεσμα για συγκέντρωση συμπαράστασης την Παρασκευή (6 μ.μ.) στην πλατεία Όθωνος στην Καλαμάτα
Συνεχίζεται η συμβολική απεργίας πείνας της Μαρίας Γ. και του Σταύρου Κ.-σε υποστήριξη του Αριστοτέλη Χαντζή και της Suzon Doppagne.
Με δυναμικό τρόπο η Καλαμάτα συμπαραστέκεται στον αγώνα διατήρησης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, όπου εδώ και 16 χρόνια γίνεται πράξη η άμεση δημοκρατία με αυτοοργάνωση και κοινωνική αλληλεγγύη. Στην πλατεία Όθωνος αυτή την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026 και ώρα 6 το απόγευμα έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση, με ανοικτό κάλεσμα σε πολίτες και συλλογικότητες, για ευαισθητοποίηση και υποστήριξη του αγώνα της Κοινότητας που απειλείται με διάλυση μετά την κυβερνητική απόφαση για ανάπλαση της περιοχής (η ίδια η Κοινότητα έχει δεσμευτεί για αποκατάσταση των προσόψεων των κτιρίων). Θα γίνει ενημέρωση με ομιλίες και βίντεο και θα ακολουθήσει ανοικτός διάλογος.
Στο μεταξύ, κρίσιμη παραμένει η υγεία του Αριστοτέλη Χαντζή, ο οποίος έχει συμπληρώσει 4 μήνες απεργίας πείνας και μαζί με τη Suzon Doppagne που τον ακολούθησε τον τελευταίο μήνα, είναι αποφασισμένοι να υπερασπιστούν μέχρις εσχάτων ένα εγχείρημα-πρότυπο για μια πραγματική ανθρώπινη κοινωνία πλήρους νοήματος. Τη δική τους κραυγή αγωνίας στέλνουν από την Καλαμάτα η Μαρία Γ. και ο Σταύρος Κ., κάνοντας συμβολική 3ημερη απεργία πείνας (3-5 Ιουνίου), που συνοδεύεται από διακηρύξεις και βίντεο. «Η απόφασή μου αυτή δεν είναι μια ατομική χειρονομία διαμαρτυρίας αποκομμένη από τον συλλογικό αγώνα· είναι ένας ελάχιστος τρόπος να σταθώ δίπλα σε ανθρώπους που υπερασπίζονται τα σπίτια τους, τις δομές τους, την κοινότητά τους, την ιστορική μνήμη και την ίδια τη δυνατότητα μιας ζωής βασισμένης στην αλληλοβοήθεια, την αυτοοργάνωση και την αξιοπρέπεια· είναι μια ελάχιστη πράξη συμπαράστασης στον Αριστοτέλη Χαντζή και την Suzon Doppange, που δίνουν αυτόν τον αγώνα μέχρι θανάτου» αναφέρει ανάμεσα σε άλλα ο Σταύρος (video δήλωσής του).
Και η Μαρία λέει, μεταξύ άλλων «επιλέγω να συμμετάσχω σε τριήμερη απεργία πείνας. Όχι ως πράξη ηρωισμού. Όχι ως θέαμα. Αλλά ως ελάχιστη χειρονομία συμπαράστασης και πολιτικής σύνδεσης με τους ανθρώπους που υπερασπίζονται τα Προσφυγικά.
Αρνούμαι συμβολικά την τροφή σε μια στιγμή όπου η ίδια η ζωή δηλητηριάζεται από την εκμετάλλευση, την καταστολή, την ιδιωτικοποίηση και την αδιαφορία. Αρνούμαι την κανονικότητα μιας κοινωνίας που θεωρεί αναλώσιμους τους ανθρώπους και εμπορεύσιμους τους τόπους τους. Αρνούμαι να δεχτώ ότι η συλλογική ζωή μπορεί να ξεριζώνεται στο όνομα της “ανάπτυξης”» (video δήλωσής της).
Η υπεράσπιση των Προσφυγικών μας αφορά όλους…
Τέλος, σε φυλλάδιο που διανέμει αυτές τις μέρες η μεσσηνιακή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στα Προσφυγικά, σε συνέχεια παλαιότερων δράσεων και έτοιμη για συνέχιση του αγώνα έως την τελική δικαίωση, τονίζει στο κάλεσμά της για την εκδήλωση της Παρασκευής ότι «Η υπεράσπιση των Προσφυγικών δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της κοινότητας. Αφορά όλους και όλες μας. Αφορά το δικαίωμα στην κατοικία, την υγεία, τη συλλογική ζωή, την ιστορική μνήμη και την κοινωνική δικαιοσύνη».
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στα Προσφυγικά ★ Καλαμάτα
Σχετικό άρθρο:
Έναρξη συμβολικής τριήμερης απεργίας πείνας σε στήριξη του αγώνα των Προσφυγικών, ανοιχτή συζήτηση στην Καλαμάτα, Παρασκευή 5/6 στις 18:00 στην πλατεία Όθωνος (δημοσιεύτηκε στις 2/6/2026). [...]
4 Ιουνίου 2026Αθλητισμός / ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - ΤεχνολογίαΗ Αλάνα κλείνει φέτος τα 10 χρόνια ζωής και γιορτάζει τις σχέσεις που έχει χτίσει και το ποδόσφαιρο που (δεν) έμαθε με ένα γεμάτο γενεθλιακό τριημεράκι!
Σας καλούμε την Παρασκευή 5 Ιουνίου στην κατάληψη του Άνω Κάτω στις 18:30 για να συζητήσουμε πάνω στη νέα μας μπροσούρα για την σχέση μας με το ποδοσφαιρο, τους (έμφυλους) αποκλεισμούς μέσα σε αυτό αλλά και στον αθλητισμό ευρύτερα, όπως και το τι βρηκαμε και χτίσαμε στον χώρο του αυτοοργανωμένου αθλητισμού.
Το Σάββατο 6 Ιουνίου από τις 17:30 μαζευόμαστε στο 11άρι της Ακαδημίας Πλάτωνος για φαντασμαγορικό φεμ-κουήρ τουρνουά με άφθονη μπαλίτσα και κερκίδα: Αλάνα-Αλάνα legends και Αδέσποτες-Έκρηξη φεμ-κουήρ τμήμα! Θα ακολουθήσουν στο μπασκετάκι μέσα στο πάρκο της Ακαδημίας ανοιχτά 5×5 ματσάκια και χαλαρό μπαρ με μουσικούλα.
Το τριήμερο θα κλείσει την Κυριάκη 7 Ιούνιου με αυτοοργανωμένο φεμ και κουήρ ραπς, πανκ και drag perfomance λάηβ στην κατάληψη του κτήματος Πραποπούλου που θα ξεκινήσει στις 18:30 νταν νταν!
Σε όλη τη διάρκεια του τριημέρου θα υπάρχει τραπεζάκι με αυτοκόλλητα, νέα μπλουζάκια και τη μπροσούρα της ομάδας που θα διατίθενται με ελεύθερη συνεισφορά.
Σας περιμένουμε όλα!
10, 100, 1000 αυτογκόλ ενάντια σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό
Η αυτοοργάνωση είναι το όπλο μας
ανώμαλη μπαλίτσα σ’ όλες τις γειτονιές ⚽️
Αλάνα – αυτοοργανωμένη ομάδα ποδοσφαίρου [...]
4 Ιουνίου 2026Αθλητισμός / ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - Τεχνολογία13o ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΣΤΙΣ ΔΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ
αφιερωμένο στη μνήμη φίλου και συντρόφου
5-6 Ιουνίου στο Πάρκο Ι. Γωγούση
Λεωφορεία: 32(A) Συνεργείο, 34
Καπνομάγαζο
ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΓΚΡΑΦΙΤΙΑ ΣΤΑ BLOCKS ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
Τι είναι:
Για 13η συνεχή χρονιά οργανώνουμε το αντιφασιστικό τουρνουά στις δυτικές συνοικίες. Σκοπός μας είναι να δώσουμε το μήνυμα ότι στις γειτονιές μας δεν υπάρχει χώρος για κανενός είδους φασιστικές, ρατσιστικές και σεξιστικές συμπεριφορές. Αποτελεί ακόμα μια ευκαιρία για να βρεθούμε με ελεύθερους όρους, να παίξουμε, να αράξουμε, να ακούσουμε μουσική και να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα που μας βαραίνει. Τουρνουά μπάσκετ 3*3, μουσικές, συλλογική κουζίνα, παιχνίδια, έκθεση έντυπου υλικού, εργαστήρια και άλλα δρώμενα και εκδηλώσεις για όλες τις ηλικίες, είναι κάποιες από τις δραστηριότητες που πλαισιώνουν τη διοργάνωση όλα αυτά τα χρόνια.
Ποιες/οι/α είμαστε:
Το τουρνουά συνδιοργανώνεται από την Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών, τον Αστέρα Κουκλουτζά, τον Μαχαλά-Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη, την Συν-τροφική Κουζίνα Αλληλεγγύης και από αντιφασίστ(ρι)ες/α.
Η Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών παράγει λόγο και δράσεις για τοπικά ζητήματα που αφορούν τις συνοικίες αυτές και όχι μόνο. Είμαστε αντιφασίστριες/στες/α, αντισεξίστριες/στές/α και συμμετέχουμε σε αδιαμεσολάβητους αγώνες μακριά από δήμο, κόμματα και αυθεντίες. Μοναδικό όργανο απόφασης είναι η τακτική μας συνέλευση, στην οποία λειτουργούμε αντιιεραρχικά, οριζόντια και επιδιώκουμε την ομοφωνία μέσω της συνδιαμόρφωσης.
Ο Α.Σ. Κουκλουτζά ιδρύθηκε το 2013 στον Εύοσμο με σκοπό να εφαρμόσει τις αρχές της αυτοοργάνωσης της ισότητας και της αλληλεγγύης, στηρίζοντας κάθε αντιφασιστική δράση στην πόλη με όχημα τον αθλητισμό και συγκεκριμένα την καλαθοσφαίριση. Ενάντια στα κλασικά μοντέλα διοίκησης (παράγοντες-χορηγοί-εμπορευματοποίηση) και με όργανο αποφάσεων την συνέλευσή μας, καταφέραμε να έχει κρεμαστεί η σημαία του αντιφα σχεδόν σ’ όλα τα γήπεδα του νομού.
Ο Μαχαλάς αποτελεί νεοσύστατη κοινωνική-πολιτικη συλλογικότητα στην Δυτική Θεσσαλονίκη με βασικές αρχές τον αντιρατσισμό, αντικρατισμό, αντικαπιταλισμό, αντιπατριαρχία, την αλληλεγγύη, ισοτιμία, οριζοντιότητα, αυτοοργάνωση και συλλογική φροντίδα. Στόχος είναι η συγκρότηση κοινοτήτων αγώνα μεταναστριών, ρομά και μπαλαμών, ντόπιων και ξένων, όλων των χρωμάτων θρησκειών και εθνών. Να αποτελέσουμε μια συλλογικότητα με ανθρώπους που αγωνίζονται μαζί, σπάζοντας σύνορα και αντιθέσεις που γεννά ο καπιταλισμός.
Τι θέλουμε:
Για εμάς, τα πάρκα και οι πλατείες δεν είναι κενά σημεία στο χάρτη της πόλης αλλά σημεία συνάντησης, παιχνιδιού, συζητήσεων και χαλάρωσης, μακριά από κάθε λογική εμπορευματοποίησης. Κόντρα την υποβάθμιση των ζωών μας μέσα σε ολοένα και λιγότερο βιώσιμες πόλεις, στην αδιαφορία από δημοτικούς και κρατικούς θεσμούς για τις συνθήκες διαβίωσης -ενώ παράλληλα γίνεται ανάθεση δημόσιων χώρων σε ιδιωτική εκμετάλλευση (βλ. πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά) – , στην ανύπαρκτη μέριμνα για νέους χώρους πρασίνου, στην κακομεταχείριση των ήδη υπάρχοντων, στην επίθεση του εξευγενισμού (gentrification), του Airbnb και της τουριστικοποίησης, εμείς συνεχίζουμε να διεκδικούμε τον ζωτικό μας χώρο στο δημόσιο πεδίο, στα πάρκα και στις πλατείες των γειτονιών μας. Εκεί μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε για τα κοινά μας προβλήματα και στη συνέχεια να παλέψουμε για αυτά συλλογικά.
Γιατί παλεύουμε;
Είμαστε ενάντια σε ένα σύστημα που θέλει τους/τις μετανάστ(ρι)ες να βρίσκονται στοιβαγμένοι/ες σε κέντρα κράτησης μακριά από τον αστικό ιστό και να γίνονται θύματα δολοφονικών καταδιώξεων και βίαιων επαναπροωθήσεων. Αντιδρούμε απέναντι στην επίθεση στις πολιτικές και κοινωνικές μας ελευθερίες, σε κεκτημένα κοινωνικών αγώνων και στην εμπέδωση του φόβου και της καταστολής που φτάνει μέχρι και σε εν ψυχρώ κρατικές δολοφονίες. Παλεύουμε μαζί με τη φοιτητική κοινότητα ενάντια στην ιδιωτική εκπαίδευση, μαζί με την μαθητική κοινότητα ενάντια στα Ωνάσεια σχολεία και στο διαχωρισμό της σε ανταγωνιστικές κατηγοριοποιήσεις, μαζί με την κοινωνία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση κάθε πτυχής της ζωής μας.
Είμαστε οργισμένες/οι/α για τις γυναικοκτονίες και τα περιστατικά έμφυλης βίας, τις τρανσοφοβικές και ομοφοβικές επιθέσεις και τη σεξουαλική εκμετάλλευση ακόμα και ανήλικων παιδιών που έχει γίνει εικόνα της καθημερινότητας, με θύτες (παρα)βιαστές της διπλανής πόρτας αλλά και υψηλά πολιτικά στελέχη και “επιφανείς” ανθρώπους τους συστήματος και της διαπλοκής του.
Δεν θα πληρώσουμε με κανένα τίμημα τις συνέπειες των ανταγωνισμών των ισχυρών αυτού του κόσμου, που οδηγούν σε πολέμους και περαιτέρω εξαθλίωση των αδύναμων. Ενώ μια μικρή μερίδα ελίτ συνεχίζει να πλουτίζει, οι/τα υπόλοιποι/ες/α βιώνουμε ένα νέο κύμα ακρίβειας, ακόμα πιο σκληρό και καταστροφικό. Η αυξανόμενη φτωχοποίηση γίνεται πιο αισθητή στις γειτονιές μας, των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων, της εγκατάλειψης, της προσφυγιάς. Τα κέρδη τους στοιχίζουν ζωές. Ζωές που χάνονται καθημερινά λόγω της έλλειψης των απαραίτητων για τη διαβίωση, σε πολεμικές συρράξεις για τα συμφέροντα της εξουσίας. Κέρδη που μπαίνουν πάνω από τους ανθρώπους και οδηγούν σε σχεδόν καθημερινά «εργατικά ατυχήματα» αλλά και σε «ατυχήματα» – δολοφονίες, όπως αυτή των Τεμπών.
Η φρίκη του γενοκτονικού πολέμου γίνεται συνήθεια, μια είδηση στην τηλεόραση, αρκεί να βρίσκεται μακριά μας. Στην Παλαιστίνη, η ανθρωποσφαγή, οι εκατόμβες νεκρών παιδιών, οι βομβαρδισμοί νοσοκομείων και σχολείων, οι βιασμοί Παλαιστινίων, η εξαναγκαστική πείνα και δίψα, γίνονται όλα κάτω από το φως της μέρας. Παράλληλα, το ελληνικό κράτος συμμαχεί με τους δολοφόνους του Ισραήλ, συνεργάζεται οικονομικά, στρατιωτικά, και φιλοξενεί τους εγκληματίες του IDF. Στεκόμαστε δίπλα και μαζί με το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης και μαζί με τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που βρίσκονται στα μέρη μας. Διακηρύσσουμε πως αγωνιζόμαστε για τη νίκη της παλαιστινιακής αντίστασης, για μια ελεύθερη Παλαιστίνη.
Παράλληλα βιώνουμε την προσπάθεια των φασιστών να σηκώσουν κεφάλι. Ξέρουμε ότι ο φασισμός είναι μέρος αυτού του συστήματος που πολεμάμε. Οι διάφορες φασιστικές ομάδες, χρησιμοποιώντας ρατσιστική ρητορική, προσπαθούν να στρέψουν την οργή για την καταπίεση και την ανέχεια που βιώνουμε καθημερινά απέναντι σε κάθετί το διαφορετικό, σε περιθωριοποιημένες ή αποκλεισμένες ομάδες, παρουσιάζοντας το διαχρονικά πολυπολιτισμικό χαρακτήρα των γειτονιών μας ως απειλή. Ο «αντισυστημικός» χαρακτήρας που προσπαθούν να προβάλουν είναι στην ουσία του βαθιά προς όφελος του κεφαλαίου.
Στους δρόμους, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, η αλληλεγγύη μας να νικήσει το ρατσιστικό οχετό. Στις δυτικές συνοικίες χωράμε όλες/οι/α ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φύλο, σεξουαλικό προσδιορισμό, χρώμα!
ΟΥΤΕ ΔΥΤΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ
Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών
Α.Σ. Αστέρας Κουκλουτζά
Μαχαλάς, Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη
Συν-τροφική Κουζίνα Αλληλεγγύης
Αντιφασίστ(ρι)ες/ά [...]
4 Ιουνίου 2026ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - Τεχνολογία🟢 12ο ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 5-6-7/6
⚫ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/6 | 19.30 | ΑΛΣΟΣ
“Ο κόσμος σε καιρό γενικευμένου πολέμου. Αντιπολεμική προοπτική και κοινωνικές αντιστάσεις.”
Ομιλητές:
• Μιχάλης Μαραγκάκης, Αντιρρησίας συνείδησης, Εκπαιδευτικός
• Εκδόσεις των ξένων
• Σημειώσεις της Στέπας
+ AFTER BAR
🔴 ΣΑΒΒΑΤΟ 6/6 | 19.30 | ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΣΚΑΛΑΣ
“Τα Γιάννενα σαν καρτ ποστάλ. Η Παμβώτιδα σα «νεκρή φύση». Αρμονική συνύπαρξη ή ανάπτυξη και καταστροφή;”
Ομιλητές:
• Γιάννης Παπαδημητρίου, Μέλος οικολογικών πρωτοβουλιών
• Γιάννης Πάσχος, Ιχθυολόγος
• Πέτρος Περράκης Κόλλιας, Υποψήφιος Διδάκτορας Περιβαλλοντικής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
LIVE
• Luckies
• Dramachine
• Pink Maggit
+ AFTER PARTY
• Dj Set Kapo x Comandante (techno)
*Σε περίπτωση βροχής στις εστίες της Δόμπολης.
⚫ ΚΥΡΙΑΚΗ 7/6 | 19.00 | Ε.Κ.Χ ΑΛΙΜΟΥΡΑ
Παραδοσιακό γλέντι:
• <<Τα Μπενγκα της Ηπειρου>> και φίλοι
Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση
(Ανοιχτή συνέλευση κάθε Πέμπτη 8μμ στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Αλιμούρα)
* Κατά την διάρκεια του φεστιβάλ θα υπάρχει πάγκος από το βιβλιοπωλείο της Αλιμούρας [...]
4 Ιουνίου 2026Εργατικό / Κοινωνία - ΚινήματαΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ YES! STORES ΣΤΗ ΔΕΛΦΩΝ!
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ, ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ!
Μετά από ένα χρόνο κινητοποιήσεων, ο συνάδελφος κέρδισε πάνω από 2 χιλ. ευρώ δεδουλευμένων! Με απόφαση της επιθεώρησης εργασίας, ο εργοδότης υποχρεώθηκε να καταβάλει κλεμμένες αποζημιώσεις αδειών 2 χρόνων. Η απόφαση αυτή έρχεται μετά από απόφαση του δικαστηρίου για επιστροφή του συναδέλφου στη δουλειά, μετά την παράνομη απόλυσή του. Σύμφωνα με αυτήν:
• έπρεπε να εφαρμόζεται η κλαδική σύμβαση του επισιτισμού (κι άρα να καταβληθούν στο συνάδελφο τα δεδουλευμένα που δικαίως διεκδικούσε)
• δεν μπορεί ο εργοδότης να “κόβει” μεροκάματα όποτε θέλει
• πρέπει να αποζημιώσει τον συνάδελφο, για το διάστημα που βρισκόταν απολυμένος.
Η εργοδοσία, με σύμμαχο την κυβέρνηση της ΝΔ, εξαπέλυσε ένα πρωτοφανές κυνηγητό, με αποτέλεσμα τη σύλληψη του εργαζόμενου και ενός μέλους του σωματείου επισιτισμού με την κατηγορία του εκβιασμού, από την οποία αθωωθήκαν πανηγυρικά, καθώς και στην βίαιη προσαγωγή και σύλληψη 28 αλληλέγγυων σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα. Μόνος λόγος αυτόν τον διώξεων ήταν ότι ο συνάδελφος και η επιτροπή αλληλεγγύης στα ΥΕS!STORES διεκδικούσε ΝΑ ΤΗΡΕΙΤΑΙ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ!
Η απόφαση της επιθεώρησης εργασίας, όπως και προηγουμένως η απόφαση της “ανεξάρτητης” ελληνικής δικαιοσύνης για την επαναπρόσληψη, επιβλήθηκαν από τον έναν χρόνο κινητοποιήσεων της Επιτροπής Αλληλεγγύης. Με εβδομαδιαίες παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα, με παρεμβάσεις στη μητρική εταιρεία, σε καταστήματα του κλάδου, με παρεμβάσεις στις μεγάλες διαδηλώσεις για το κυβερνητικό έγκλημα στα Τέμπη. Επιβλήθηκαν από την αλληλεγγύη και στήριξη των συναδέλφων, συναγωνιστών, όπως και της γειτονιάς, ηθικά και έμπρακτα έξω από το κατάστημα, καθώς και τα δεκάδες ψηφίσματα συμπαράστασης σωματείων. Η αλληλεγγύη και οι αγώνες είναι τα όπλα των εργαζομένων!
Η εργοδοσία δέχτηκε ένα ακόμη γερό χτύπημα. Κάθε προσπάθειά της να κάμψει τον δίκαιο αγώνα για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, έχει πέσει στο κενό. Παρόλα αυτά εξακολουθεί να μην εφαρμόζει την Κλαδική Σύμβαση του Επισιτισμού και να μην καταβάλλει τα χρωστούμενα δεδουλευμένα! Συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση του συναδέλφου.
Η νίκη αυτή ήρθε σε μια περίοδο που ο κίνδυνος ενός τρίτου παγκόσμιου πολέμου είναι μπροστά μας, που η κυβέρνηση των “φραπέδων” και των “χασάπηδων” κλονίζεται από συνεχή σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές κτλ.) και που τα εργοδοτικά εγκλήματα, όπως αυτό στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ, είναι μια καθημερινότητα για τους εργαζόμενους. Μέσα σε όλη τη χαβούζα των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής, της διεφθαρμένης δικαιοσύνης, ο ανυποχώρητος αγώνας στα Yes! STORES δείχνει το δρόμο! Τέτοιοι ανυποχώρητοι αγώνες είναι ο μόνος τρόπος για να προστατέψουμε τα δικαιώματά μας. Ο μόνος τρόπος για να βάλουμε φρένο στην ασυδοσία των εργοδοτών και να ξεμπερδέψουμε μια και καλή με την κυβέρνησή τους! Συνεχίζουμε τον αγώνα ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ, παίρνοντας παράδειγμα από τον αγώνα των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, την ηρωική απεργία πείνας του Π. Ρούτσι, τον αγώνα εκπαιδευτικών – αγροτών.
• Να αναγνωριστεί άμεσα η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας επισιτιστικών επιχειρήσεων!
• Να καταβληθούν τώρα τα δεδουλευμένα!
• Να αποσυρθούν οι κατασκευασμένες-ψευδείς κατηγορίες!
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ YES!STORES [...]
4 Ιουνίου 2026Βιβλίο / ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / Πολιτισμός / Πόλεις / Επιστήμη - ΤεχνολογίαΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ «ΖΕΣΤΟ ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ ΚΟΛΛΑΕΙ – Η ένοπλη εργατική εξέγερση στο Ηράκλειο της Κρήτης τον Αύγουστο του 1935»
Παρασκευή 5 Ιούνη στις 6μμ
Τοποθεσία: Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης – Πανεπιστημιούπολη Βουτών
Πρωτοβουλία για την Ιστορική Καταγραφή και την Επαναστατική Μνήμη απ’ την Κατάληψη Ευαγγελισμού [...]
4 Ιουνίου 2026Πολιτική-ΟικονομίαΚαλούμε σε αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 19.00 μ.μ.
Ενάντια σε κάθε πόλεμο κράτων και κεφαλαίου, φωτιά στα σύνορα, αλληλεγγύη με τις εξεγερμένες
Πέρα από κάθε γεωπολιτική ανάλυση που μπορούμε να διαβάσουμε ή να αποπειραθούμε να διατυπώσουμε, ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι διακρατικοί πόλεμοι δεν αφορoύν τους ανθρώπους, αλλά τα κράτη και τα καπιταλιστικά συμφέροντα, και καταλήγουν πάντα να καταστρέφουν ανθρώπινες και μη ζωές. Ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28/02/2026 με επίθεση του δυτικού μπλοκ ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και στον νότιο Λίβανο μετρά ήδη -παρά τις φαινομενικές εκεχειρίες- πολλούς νεκρούς στο πεδίο της μάχης και οι καταστροφικές συνέπειές του είναι εμφανείς σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πρόφαση της καταστροφής του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και της απελευθέρωσης του πληθυσμού από το καταπιεστικό καθεστώς του , που προβλήθηκαν από τις ΗΠΑ ως αιτίες του πολέμου, δεν είναι ικανές να αποκρύψουν τις βλέψεις για έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων από την αμερικανική αυτοκρατορία που φαίνεται να χάνει την παντοδυναμία της. ΗΠΑ και Ισραήλ φαίνεται να επιδιώκουν την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος με απώτερο στόχο την κατάρριψη κάθε εμποδίου στην κυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή της δυτικής Ασίας.
Η δεδομένη εναντίωσή μας απέναντι στις επεκτατικές πολεμικές επιχειρήσεις των αποικιοκρατικών δυτικών δυνάμεων δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως ο πόλεμος αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου συστήματος που αναπαράγεται και συντηρείται μέσω της πολεμικής οικονομίας (βιομηχανία όπλων, εδαφικός έλεγχος, συστήματα επιτήρησης). Τα κράτη, επιδιώκοντας να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν μέσα σε αυτό το αδηφάγο σύστημα, στρέφονται ενάντια στον εξωτερικό επιτιθέμενο εχθρό και παράλληλα σε κάθε εσωτερικό εχθρό που αμφισβητεί τη διαιώνισή τους. Γι’ αυτό ως αναρχικά υποκείμενα στο επίκεντρο του πολέμου δεν βλέπουμε τη γεωπολιτική ανάλυση που επιτάσσει την επιλογή ανάμεσα στο «λιγότερο κακό» στρατόπεδο, αλλά τις αντιστάσεις που διαμορφώνονται απέναντι σε αυτό το δολοφονικό σύστημα.
Στο Ιράν συγκεκριμένα, η αντίσταση -όσες πολυπλοκότητες κι αν έχει ως προς την κατανόηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών προεκτάσεών της- δεν είναι κάτι αφηρημένο αλλά πραγματικοί αγώνες που κλιμακώθηκαν ξανά τον Γενάρη του 2026 ως αντίδραση στον αυξανόμενο πληθωρισμό και διευρύνθηκαν κοινωνικά πριν ξεκινήσει ο πόλεμος. Η αντίσταση αυτή υπήρξε συνέχεια χρόνιων εξεγέρσεων και επαναστατικών κινημάτων, με πιο πρόσφατα παραδείγματα το 2009, 2017, 2019 και το κίνημα Jin/Jihan/Azadi. Το ιρανικό κράτος είχε πάντα μόνο μία απάντηση: εκτελέσεις, βασανισμοί, φυλακίσεις και δολοφονίες εν ψυχρώ στον δρόμο. Οι εκτελέσεις από το ιρανικό κράτος αποτελούν μια συστημική πρακτική που συνεχίζει να συμβαίνει, ενώ η παγκόσμια προσοχή έχει στραφεί κυρίως προς τον πόλεμο. Ιστορικά ωστόσο, υπάρχουν αντιστασιακοί αγώνες που θυμόμαστε και στηρίζουμε όπως αυτούς των κουρδικών, των Μπαλούχ και των Αφγανικών μειονοτήτων, οι οποίες είναι αυτές που έχουν στοχοποιηθεί πιο αιχμηρά από το ιρανικό κράτος. Είμαστε σε πλήρη αλληλεγγύη με την παλαιστινιακή και τη λιβανέζικη αντίσταση, που συνεχίζει να πολεμά τον εποικισμό και τον αποικιοκρατισμό ως έναν διαρκή αγώνα, ενώ συχνά ωθείται στο παρασκήνιο. Στο ίδιο πλαίσιο, οφείλουμε να αναφερθούμε και στην πρόσφατη ψήφιση της θανατικής ποινής για Παλαιστίνιους/ες κρατούμενους/ες από το ισραηλινό κοινοβούλιο, η οποία έρχεται ως συνέχεια της θεσμικής γενοκτονίας των Παλαιστίνιων από το αποικιοκρατικό κράτος του Ισραήλ.
Όσο ο πολεμος παρουσιάζεται από τα συστημικά ΜΜΕ σαν μια “μακρινή εκρηκτική συνθήκη που διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη”, οι άνθρωποι που αντιστέκονται πρόβάλλονται είτε ως υποστηρικτές και υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ, είτε ως άμεσα συνδεδεμένοι με συγκεκριμένες αντιστασιακές ομάδες όπως πχ. η Χεζμπολάχ ή η Χαμάς. Το διπολικό αφηγήμα που δημιουργείται εδώ, που επιτάσσει την σύμπραξη με το ένα ή το άλλο στρατόπεδο, υπονομεύει την υπαρκτή αντίσταση απέναντι στην εξουσία και τροφοδοτεί την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση ως τη μοναδική λύση. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στις εμπόλεμες ζώνες αλλά παντού. Στην Ευρώπη το βλέπουμε ξεκάθαρα: τα ευρωπαϊκά κράτη αναβαθμίζουν τα εξοπλιστικά τους προγράμματα, η καταστολή αυξάνεται, η μετανάστευση ποινικοποιείται και η ιδέα του «εσωτερικού εχθρού» συνεχίζει να μεγαλώνει. Όσο και αν το θέαμα που ταίζουν τα ΜΜΕ αποσκοπεί στο να αποσυνδεθούμε και να παραμείνουμε παθητικά απέναντι στα όσα βλέπουμε να εξελίσσονται στις οθόνες μας, γνωρίζουμε πολύ καλα πως ο πόλεμος δεν είναι μόνο οι βόμβες, είναι επίσης τα σύνορα, η εκμετάλλευση, η ακρίβεια και ο περισσότερος έλεγχος πάνω στην κοινωνία.
Φέρνοντας το σκηνικό στο τοπικό επίπεδο όπου ζούμε, το ελληνικό κράτος αποτελεί ενεργό υποστηρικτή του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ και με κάθε ευκαιρία βάζει το λιθαράκι του για τη συνέχιση αυτού του πολέμου. Η βάση του ΝΑΤΟ στη Σούδα αποτελεί το σημείο ανεφοδιασμού των αμερικανικών αεροπλανοφόρων που κινούνται προς το Ιράν, το ελληνικό κράτος στέλνει φρεγάτες στην Κύπρο με την έναρξη του πολέμου και κομπάζει για το αντιπυραυλικό σύστημα patriot που έχει εγκαταστήσει στη Σαουδική Αραβία το οποίο συνέβαλε στην κατάρριψη ιρανικών drones. Το ελληνικό κράτος ενεργά φιλοδοξεί να βαφτίζεται στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ και ο έμπιστος εκτελεστής των ισραηλινών συμφερόντων στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Τελευταίο εξόφθαλμο παράδειγμα της ενεργής υποστήριξης της Ελλάδας στο Ισραήλ αποτελεί η αναχαίτηση των πλοίων του διεθνούς στολου αλληλεγγύης global summut flotilla σε διεθνή ύδατα αλλά εντός της ελληνικής περιοχής διάσωσης λίγο έξω από την Κρήτη, η οποία πραγματοποιήθηκε, όχι απλώς με τη συνενοχή, αλλά με τη συνεργασία του ελληνικού κράτους.
Στη συνεργασία αυτή, το ελληνικό κράτος δεν πρόκειται για μαριονέτα, αλλά για γνήσιο εκφραστή των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου. Οι εφοπλιστές πλουτίζουν όσο στέλνουν ανθρώπους στην εμπόλεμη ζώνη αναγκάζοντάς τους να υπογράψουν «σύμφωνα θανάτου» ενώ η τουριστική βιομηχανία και το κτηματομεσιτικό κεφάλαιο ανθίζουν με ισραηλινές επενδύσεις.
Αναγνωρίζοντας πως η μετανάστευση μπορεί να αποτελέσει και άμεσο αποτέλεσμα αυτών των πολέμων, η ανάγκη για αδιάκοπη αντίστασή ενάντια στις ρατσιστικές ιδέες είναι επιτακτική. Όλος αυτός ο κόσμος που του φοριέται η ταμπέλα του “μετανάστη” υποβάλλεται στην κρατική διπολική ρητορική περί εχθρών και θυμάτων που δικαιολογεί στη δημόσια σφαίρα τον πολυμέτωπο πόλεμο του κράτους απέναντι στις/στους/στα μετανάστριες/ες/α (όπως ακριβώς ΗΠΑ-Ισραήλ προβάλλουν το Ιράν ως απειλή). Έναν πόλεμο για τον οποίο η εξουσία έχει ήδη εξοπλιστεί νομικά με το τελευταίο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την είσοδο και την παραμονή στη χώρα μετατρέποντας τη διοικητική κράτηση σε ποινική, αυξάνοντας τα χρονικά όρια εγκλεισμού των μεταναστ(ρι)ών, σκοπεύοντας έτσι να τις αορατοποιεί και να τους αποκλείει ακόμα περισσότερο. Οι άνθρωποι που δολοφονούνται στα σύνορα, οι φυλακισμένοι στα κέντρα κράτησης, αυτές των οποίων οι απλήρωτες εργατοώρες εξυπηρετούν την άνθηση του ντόπιου κεφαλαίου είναι που βαφτίζονται ως εχθροί. Την ίδια στιγμή ο δυτικός κόσμος -του οποίου ο μηχανισμός- εκμεταλλεύεται φυσικούς πόρους, ολόκληρους πληθυσμούς και οικονομίες φτωχότερων χωρών και εντείνει την παραγωγή των όπλων και της στρατιωτικής τεχνολογίας είναι αυτός που βαφτίζεται ως “θύμα” και “σωτήρας”. Ενώ η καπιταλιστική κρίση θερίζει, τα ευρωπαϊκά κράτη επιλέγουν να θυματοποιούνται και να αποδίδουν ευθύνες στις μετανάστριες για την φτώχεια και το κόστος ζωής, μεταμορφώνοντάς τες ξαφνικά σε παράνομες εισβολείς από τις οποίες η Ευρώπη πρέπει να προστατευτεί. Το ελληνικό κράτος συγκεκριμένα -που ποινικοποιεί οποιοδήποτε άτομο περνάει τα σύνορα ενώ γνωρίζει πολύ καλά πως η πλειονότητα του εργατικού δυναμικού σε οικοδομές, αγροτικές δουλειές και τουρισμό, αποτελείται από μετανάστ(ρι)ες συνήθως χωρίς χαρτιά – αναπαράγει πιστά αυτή τη ρητορική. Με τον τρόπο αυτό κανονικοποιούνται οι βίαιες μαζικές επαναπροωθήσεις, οι φυλακίσεις σε κέντρα κράτησης, οι απελάσεις και οι συνεχείς αστυνομικές παρενοχλήσεις στο δρόμο,πράγματα που μπορεί να φάνταζαν απίθανα το 2015. Όλο αυτό το πατριαρχικό -και εξαιρετικά αντιφατικό- αφήγημα αποκαλύπτει μια ξεκάθαρη αδυναμία της δυτικής εξουσίας που παλεύει να διατηρήσει την κοινωνική υποταγή στο κεφάλαιο και την ψευδαίσθηση του καπιταλιστικού συστήματος ως μοναδικού τρόπου λειτουργείας.
Για εμάς ένα πράγμα είναι σίγουρο: αρνούμαστε να περιχαρακωθούμε στην επιλογή ανάμεσα σε διαφιλονικούμενα κυριαρχικά στρατόπεδα. Δεν τασσόμαστε στο πλευρό κανενός κράτους-προστάτη, κανενός γενοκτόνου, κανενός αυταρχικού καθεστώτος που καταστέλλει τις αντιστάσεις, κανενός επεκτατή. Δεν θα εξυπηρετήσουμε καμία “κρυμμένη” ελίτ που βγάζει φράγκα από την πολεμική βιομηχανία εις βάρος τόσων ζωών, ούτε θα αναλωθούμε σε κάποιο θεαματικό μιντιακό παιχνίδι περί καλών και κακών. Η αλληλεγγύη μας είναι με τις από τα κάτω εξεγερμένες όλου του πλανήτη, ενάντια στα κράτη και κάθε εξουσία. Προσπαθώντας να κατανοήσουμε τον πόλεμο στην ολότητά του και τις επιδράσεις που έχει στο εσωτερικό του δικού μας τοπικού πεδίου, ως ομάδα που δραστηριοποιούμαστε σε μια από τις κατεξοχήν μεταναστευτικές περιοχές του κέντρου, όσο κι αν οι πολιτικές εξευγενισμού παλεύουν να αλλοιώσουν αυτόν τον χαρακτήρα της, είναι επιτακτικό να στραφούμε συλλογικά ενάντια στον πόλεμο αυτόν που -πέρα από τα σύνορα- εδαφικοποιείται και στη γειτονιά μας με τους ρατσιστικούς «τυπικούς» ελέγχους χαρτιών και την καθημερινή ρατσιστική αστυνομική βία. Η επικοινωνία και το χτίσιμο σχέσεων με τον κόσμο που έχει ξεφύγει από αυτόν και τόσους άλλους αντίστοιχους πολέμους, η σύνδεση των αγώνων μας θα γεννήσει τις αντιστάσεις απέναντι σε κάθε κράτος-δολοφόνο και στα επανεμφανιζόμενα φασιστικά μορφώματα των κοινωνικών στρωμάτων. Να στραφούμε στο εσωτερικό ενάντια στο ελληνικό κράτος, να παρέμβουμε διαχέοντας τις αντιπολεμικές και αντικρατικές μας θέσεις με πολύμορφους αγώνες.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΥΤΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑ-ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Against every war of states and capital, fire to the borders, solidarity with the uprisers
Beyond any geopolitical analysis we might read or attempt to formulate, one thing is certain: interstate wars do not concern people, but states and capitalist interests, and they always end up destroying human and non-human lives. The war that began on February 28, 2026, with an attack by the Western bloc-the U.S. -Israel against Iran and southern Lebanon has already claimed-despite the apparent ceasefires-many lives on the battlefield, and its devastating consequences are evident on a global scale. The pretext of destroying Iran’s nuclear program and liberating the population from its oppressive regime, which the U.S. put forward as reasons for the war, cannot conceal the ambitions of the American empire-which appears to be losing its omnipotence-to control energy reserves. The US and Israel appear to be seeking the overthrow of the Iranian regime with the ultimate goal of removing any obstacle to Israel’s dominance in the region of West Asia.
Our opposition to the expansionist military operations of the colonialist Western powers cannot overlook the fact that war is part of a broader system that is reproduced and sustained through the war economy (arms industry, territorial control, surveillance systems). States, seeking to survive and grow within this insatiable system, turn against the external aggressor and, at the same time, against any internal enemy that challenges their perpetuation. That is why, as anarchist subjects at the center of the war, we do not see the geopolitical analysis that dictates choosing between the “lesser evil” camp, but rather the resistances that are forming against this murderous system.
In Iran, specifically, the resistance-no matter how complex it may be in terms of understanding its social, economic, and cultural ramifications-is not an abstract concept but real struggles that escalated again in January 2026 in response to rising inflation and broadened socially before the war began. This resistance was a continuation of chronic uprisings and revolutionary movements, with the most recent examples occurring in 2009, 2017, 2019, and the Jin/Jihan/Azadi movement. The Iranian state has always had only one response: executions, torture, imprisonment, and cold-blooded murders in the streets. Executions by the Iranian state are a systemic practice that continues to this day, while global attention has been focused primarily on the war. Historically, however, there are resistance struggles that we remember and support, such as those of the Kurdish, Baluchi, and Afghan minorities, who have been the most sharply targeted by the Iranian state. We stand in full solidarity with the Palestinian and Lebanese resistance, which continues to fight against settlement and colonialism as an ongoing struggle, even as it is often pushed into the background. In the same context, we must also mention the recent vote by the Israeli Knesset to impose the death penalty on Palestinian by the Israeli parliament, which follows on from the institutional genocide of Palestinians by the colonial state of Israel.
While the mainstream media portrays the war as a “distant, explosive event that disrupts social peace,” those who resist are portrayed either as supporters of and backed by the U.S., or as directly linked to specific resistance groups such as Hezbollah or Hamas. The bipolar narrative created here, which demands alignment with one camp or the other, undermines actual resistance against authority and fuels further militarization as the only solution. This is not limited to war zones but is happening everywhere. In Europe, we see it clearly: European states are ramping up their military programs, repression is on the rise, migration is being criminalized, and the idea of the “internal enemy” continues to grow. No matter how much the spectacle fed to us by the media aims to disconnect us and keep us passive in the face of what we see unfolding on our screens, we know very well that war is not just bombs; it is also borders, exploitation, the rising cost of living, and broader social control.
Bringing the issue down to the local level where we live, the Greek state is an active supporter of the genocidal state of Israel and, at every opportunity, does its part to perpetuate this war. The NATO base in Souda serves as a refueling point for U.S. aircraft carriers heading toward Iran; the Greek state is sending frigates to Cyprus at the start of the war and boasting about the Patriot anti-missile system it has installed in Saudi Arabia, which contributed to the downing of Iranian drones. The Greek state actively aspires to be designated a strategic ally of the U.S. and the trusted executor of Israeli interests in the Eastern Mediterranean region. The most recent glaring example of Greece’s active support for Israel is the interception of ships from the international solidarity fleet, the Global Solidarity Flotilla, in international waters but within the Greek search-and-rescue zone just off Crete, which took place not merely with the complicity, but with the active cooperation of the Greek state.
In this cooperation, the Greek state is not a puppet, but a genuine representative of the interests of Greek capital. Shipowners grow rich by sending people into the war zone, forcing them to sign “death contracts,” while the tourism industry and real estate capital flourish with Israeli investments.
Recognizing that migration can also be a direct consequence of these wars, the need for unrelenting resistance against racist ideas is imperative. All these people labeled as “migrants” are subjected to the state’s binary rhetoric of enemies and victims, which justifies in the public sphere the state’s multi-front war against migrants (just as the U.S. and Israel portray Iran as a threat). A war for which the authorities have already equipped themselves legally with the latest anti-immigration bill, which criminalizes entry into and stay in the country by converting administrative detention into criminal detention, increasing the time limits for the detention of migrants, thus aiming to render them invisible and further marginalize them. The people murdered at the borders, those imprisoned in detention centers, and those whose unpaid labor serves the flourishing of local capital are the ones labeled as enemies. At the same time, the Western world-whose machinery exploits natural resources, entire populations, and the economies of poorer countries while ramping up the production of weapons and military technology-is the one labeled a “victim” and “savior” . While the capitalist crisis rages on, European states choose to play the victim and blame migrant women for poverty and the cost of living, suddenly transforming them into illegal intruders from whom Europe must protect itself. The Greek state, in particular-which criminalizes anyone who crosses the border while knowing full well that the majority of the workforce in construction, agricultural work, and tourism consists of migrants, usually undocumented-faithfully reproduces this rhetoric. In this way, violent mass pushbacks, detentions in detention centers, deportations, and constant police harassment on the streets-things that might have seemed unimaginable in 2015-are normalized. This entire patriarchal and highly contradictory narrative reveals a clear weakness of Western power as it struggles to maintain social subjugation to capital and the illusion of the capitalist system as the only way of functioning.
For us, one thing is certain: we refuse to be boxed into a choice between conflicting sovereign camps. We do not side with any protector state, any genocidal regime, any authoritarian regime that suppresses resistance, or any expansionist power. We will not serve any “hidden” elite that profits from the war industry at the expense of so many lives, nor will we be consumed by some spectacular media spectacle about good and evil. Our solidarity lies with the oppressed revolting across the globe, against states and all forms of authority. In our effort to understand war in its entirety and the effects it has within our own local context, as a group active in one of the city center’s most prominent immigrant neighborhoods-even as gentrification policies struggle to alter its character-it is imperative that we collectively turn against this war which, beyond borders -is also taking root in our neighborhood through racist “routine” ID checks and daily racist police violence. Communicating and building relationships with the people who have escaped this and so many other similar wars, and the uniting of our struggles will give birth to resistance against the (Greek) murderous state and the resurgent fascist formations within society. Το turn our attention inward against the Greek state and take action by spreading our anti-war and anti-state positions through diverse forms of struggle.
COMMUNITIES OF STRUGGLE IN EVERY NEIGHBOURHOOD AGAINST WAR, STATES AND BOSSES
NEITHER NATIONALIST NOR RELIGIOUS, OUR WAR IS A CLASS-WAR
AGAINST THE GREECE-USA-ISRAEL ALLIANCE
SOLIDARITY WITH ALL THE UPRISINGS FROM THE BOTTOM
FREE PALESTINE
Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Ζιζανίων
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΕΙΣ ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…
Σήμερα, που οι πολεμικές συρράξεις μαίνονται ανά τον πλανήτη και που η στρατιωτικοποίηση των ζωών μας ολοένα και σκληραίνει, μπορούμε με ευκολία να συμπεράνουμε ότι βρισκόμαστε στην ιστορική καμπή μίας νέας επίθεσης της κυρίαρχης τάξης στους από τα κάτω.
Η Ευρώπη πλέον, με την ακροδεξιά να λαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο σε κυβερνητικά σχήματα αλλά και στη δημόσια σφαίρα, κουρελιάζει περαιτέρω τις «φιλελεύθερες» ανθρωπιστικές αξίες. Αυτές που συχνά επικαλείται στην κούρσα της πολιτισμικής δυτικής υπεροχής, στο βωμό της εξυπηρέτησης των οικονομικών συμφερόντων των ισχυρών. Τα προσχήματα των ψευδεπίγραφων αξιών της Ευρώπης που δεν αλέθονται στον μύλο της πολεμικής βιομηχανίας, θάβονται στη συνοριογραμμή της, εκεί που καθημερινά ορίζεται ξανά και ξανά η αξία κάθε ζωής.
Το ελληνικό κράτος πειραματίζεται εδώ και χρόνια πάνω στα σώματα των μεταναστών, δοκιμάζοντας τις πιο απάνθρωπες πολιτικές του. Στα πρόσωπά τους δεν αναγνωρίζει ανθρώπους, παρά μόνο ένα πρόβλημα προς διαχείριση, μια κρίση που προσπαθεί να μετατρέψει σε ευκαιρία. Πάνω στις πλάτες τους αναπτύσσει πολιτικές και τεχνολογίες ελέγχου πληθυσμών, ενώ την ίδια στιγμή αναζητά τρόπους να βγάλει κέρδος από τη δυστυχία τους. Είτε χρησιμοποιώντας τους ως διαπραγματευτικό χαρτί στο διακρατικό παζάρι για τη νομή ευρωπαϊκών πόρων, είτε μέσω της ανάπτυξης μιας στρατο – αστυνομικής βιομηχανίας που αναλαμβάνει την επιτήρησή τους.
Η σταδιακή στρατιωτικοποίηση των συνόρων στον Έβρο και το Αιγαίο, σε συνδυασμό με τη ρητορική περί «υβριδικής απειλής», κατέστησε το μεταναστευτικό αμιγώς στρατιωτικό ζήτημα, νομιμοποιώντας ολοένα και πιο σκληρές πρακτικές. Τα σύνορα της Ελλάδας μετατράπηκαν την τελευταία πενταετία από διοικητικά όρια σε «πολεμικές ζώνες». Μετά τον Μάρτιο του 2020, ο Έβρος δεν φυλάσσεται απλώς· οχυρώνεται. Η κατασκευή του φράχτη και η χρήση στρατιωτικών μέσων επιτήρησης (drones, θερμικές κάμερες, ηχητικά κανόνια) καλλιέργησαν στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι η χώρα δέχεται «εισβολή». Μόλις πρόσφατα ο πρωθυπουργός σε επίσκεψή του στον Έβρο είπε απευθυνόμενος σε κατοίκους «τίποτε από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη δική σας βοήθεια. Εσείς οι Εβρίτες κρατήσατε τη χώρα και την Ευρώπη ασφαλή», δηλώνοντας ξεκάθαρα τη στήριξή του στα παραστρατιωτικά τάγματα που βγήκαν εκείνη την περίοδο.
Η στρατιωτικοποίηση της διαχείρισης οδήγησε στην αποδοχή των pushbacks και των δολοφονιών μεταναστών στα σύνορα ως μιας «νόμιμης» αμυντικής πρακτικής, παρά τις καταγγελίες και καταδίκες από διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς. Στις 3/2/2026 το ελληνικό λιμενικό δολοφόνησε τουλάχιστον 15 μετανάστες στα ανοικτά της Χίου, λίγα χρόνια μετά τη δολοφονία περίπου 600 ανθρώπων στα ανοιχτά της Πύλου. Σε αυτές τις δολοφονίες μεταναστών έχουν να προστεθούν εκατοντάδες ακόμα, οι οποίες συμβαίνουν σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση. Μέσα από τα παραπάνω, καθίσταται σαφές ότι το ελληνικό κράτος μέσα από τις επιλογές του, έχει πάρει θέση «μάχης», μέσα από τις δολοφονικές ενέργειες του λιμενικού, της frontex και των (παρα)στρατιωτικών φασιστικών ομάδων στα σύνορα αλλά και μέσα από τη σταθερή συμμετοχή και στήριξη του στην ευρωπαϊκή και νατοϊκή μηχανή πολέμου.
Αλλά και όσες μετανάστριες καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα, η πραγματικότητα που τους επιφυλάσσει το ελληνικό κράτος είναι δυσοίωνη. Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει την αύξηση στα όρια ποινών, χρηματικά αλλά και φυλάκισης, για τους “παράτυπους” μετανάστες και ποινικοποιεί επ’ άπειρον κάθε μη χαρτογραφημένη παραμονή στη χώρα. Κλείνει τα μάτια σε καθημερινές ρατσιστικές επιθέσεις φασιστών και νοικοκυραίων και τις κρατικές δολοφονίες μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα. Θεσμοθετεί την απαγόρευση εισόδου για λόγους δημόσιας τάξης και εθνικής ασφάλειας ενώ επεκτείνει τους ορισμούς αυτών των λόγων. Η διάρκεια του χρονικού διαστήματος απαγόρευσης εισόδου για ζητήματα εθνικής ασφάλειας εκτείνεται από 5 έτη σε 10 έτη και εισάγεται δυνατότητα παράτασης αυτής μέχρι και για 5 έτη περαιτέρω. Με την ίδια τεκμηρίωση το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου έχει πρόσφατα προβεί στην επανεξέταση του καθεστώτος προστασίας στα πλαίσια του πολιτικού ασύλου σε δεκάδες πολιτικούς πρόσφυγες στην ελληνική επικράτεια, μεταξύ των οποίων και ο σύντροφος B.E.
Σε ιδεολογικό επίπεδο, το ελληνικό κράτος προσπαθεί μέσω της διαχείρισης των μεταναστριών να διεγείρει τα πιο φοβικά ένστικτα της κοινωνίας, κατασκευάζοντάς τους ως υπαρξιακή απειλή για την ευημερία του ντόπιου πληθυσμού. Καλλιεργεί συστηματικά την πεποίθηση ότι οι ζωές κάποιων είναι παντελώς αναλώσιμες καθώς αποτελούν εμπόδιο ή παράπλευρη απώλεια προς τη συλλογική πρόοδο. Και την ίδια στιγμή σφυγμομετρεί. Ζυγίζει πόση βία και θάνατο μπορεί να συνηθίσει η ντόπια κοινωνία, ώστε σιγά σιγά να αρχίζει να εφαρμόζει και πάνω της τις πολιτικές που εφάρμοζε για τους μετανάστες, ώστε να γίνουν αναλώσιμες και όσες ζωές δεν είναι ήδη. Για πολύ καιρό οι αιτίες που προκαλούν τη μετανάστευση είχαν σκεπαστεί από το κατεπείγον της διαχείρισης αυτού του πληθυσμού. Όλοι μιλούσαν για το «τι θα κάνουμε με τους μετανάστες;» και κανείς για το πώς προέκυψαν. Σήμερα πλέον οι πόλεμοι, η εξαθλίωση και τα αυταρχικά καθεστώτα, φαντάζουν όλο και πιο γνώριμα σε μεγάλες μερίδες του πληθυσμού. Καθώς όλα αυτά έρχονται κατά πάνω μας με γοργούς ρυθμούς, καλούμαστε να στήσουμε αναχώματα και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας. Αυτόν τον αγώνα θέλουμε να τον δώσουμε μαζί με τις μετανάστριες, ανταλλάσσοντας εμπειρίες επιβίωσης και αντίστασης στον αυταρχισμό, καλλιεργώντας σχέσεις μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων.
Είναι καιρός που δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να δυναμώσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης και το πείσμα μας για αγώνα. Να επαναφέρουμε το όραμα και τον αγώνα στην καθημερινότητά μας. Να σαμποτάρουμε τις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, να αρνηθούμε τη στρατιωτικοποίηση των ζωών μας, να αγωνιστούμε μαζί με μεταναστες/τριες και να συγκρουστούμε με τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ «ΕΙΡΗΝΗ» ΤΟΥΣ
αναρχικό στέκι υπόκεντρο
Κάλεσμα σε αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση στην Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, την Παρασκευή 5/6 στις 19.00
Καλούμε σε αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα την Παρασκευή 6 Ιουνίου,στις 7 το απόγευμα.
Ακολουθεί το κείμενο του καλέσματος :
Nα σαμποτάρουμε την πολεμική μηχανή
Ο πόλεμος δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις, στον δρόμο γεννιούνται συνειδήσειςΗ παγκόσμια πολεμική συγκυρία χτίζεται γύρω από στρατιωτικές συγκρούσεις για ηγεμονία, οικονομική και πολιτική εξουσία. Η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ με τη στήριξη ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας/ΝΑΤΟ, οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνα-Ρωσία, συνθέτουν μια γενικευμένη πολεμική συνθήκη.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν, με εκατοντάδες νεκρούς αμάχους. Στόχος τους η αποσταθεροποίηση και ρήξη του καθεστώτος του Ιράν όπως και η πολιτική ευθυγράμμιση της χώρας με τα δυτικά συμφέροντα.Το ελληνικό κράτος συμμετείχε και συμμετέχει ενεργά στην πολεμική αναμέτρηση, αποστέλλοντας φρεγάτες και αεροσκάφη F-16 στην Κύπρο και πυρομαχικά στα ΗΑΕ. Ταυτόχρονα, εντείνει τον ανταγωνισμό μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού κράτους, τοποθετώντας κοντά στα σύνορα,συστοιχίες πυραύλων στο νησί της Καρπάθου και ύστερα πολεμικά αεροσκάφη.Παράλληλα, οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, και κατά κύριο λόγο η βάση της Σούδας στην Κρήτη, αξιοποιούνται για τον ανεφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών που συμμετέχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώταυτόχρονα αναβαθμίζουν τα οπλικά τους συστήματα.
Εδώ πνιγμένοι, εκεί βομβαρδισμένοι οι μετανάστ(ρι)ες είναι της γης οι κολασμένοι Διαχρονικά και μέσα σε αυτή την πολεμική συγκυρία, πέφτουν βόμβες,επικρατούν η πείνα, η εξαθλίωση, το δουλεμπόριο, οι γενοκτονίες και οι πολεμικές συρράξεις με τη χρηματοδότηση, τη στρατιωτική εμπλοκή και τηνενίσχυση της ΕΕ. Εκείνοι/ες/α που προσπαθούν να διασωθούν και αναγκάζονται να φύγουν από τον τόπο τους, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη και ζωή, χαρακτηρίζονται από το ελληνικό κράτος ως «εισβολείς»,«υβριδική απειλή» και «κίνδυνος». Με αυτόν τον τρόπο, το κράτος και οι μηχανισμοί καταστολής του (μπάτσοι, λιμενικό, στρατος, Frontex) στα σύνορα επιχειρεί για ακόμη μία φορά να αυστηροποιήσει τους νόμους – μεαναστολή χορήγησης ασύλου και φυλακίσεις ανθρώπων χωρίς χαρτιά – να ισχυροποιήσει την καταστολή, να χτίσει νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης και να δολοφονεί στη θάλασσα, είτε μέσω pushbacks, είτε βυθίζοντας βάρκες,όπως στην Πύλο το καλοκαίρι του 2023, με δεκάδες νεκρούς και αγνοούμενους.Όσοι/ες/α καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα και να φτάσουν στον ελλαδικό χώρο, έρχονται αντιμέτωποι/ες/α με απελάσεις, μαζικές συλλήψεις -σκούπες στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες πόλεις, με τον εγκλεισμό, τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και αστυνομικά τμήματα. Ταυτόχρονα και σε πλαίσιο εκμετάλλευσης, το ελληνικό κράτος έχει προχωρήσει σε συμφωνίες εισαγωγής μεταναστών εργατών που δουλεύουν σε άθλιες εργασιακές συνθήκες στα χωράφια και τον τουρισμό. H μετανάστευση αποτελεί για τους κυρίαρχους πεδίο κερδοφορίας, αφού τους προσφέρει φθηνό, ‘αόρατο’ εργατικό δυναμικό, από μικρά και μεγάλα αφεντικά, μπάτσους και συνοριοφύλακες, κυκλώματα διακίνησης,εκμεταλλευόμενοι τον πόνο και τη δυσμενή θέση των μεταναστών/ιων για τηνενίσχυση των κερδών τους. Ενάντια σε κράτος – κεφάλαιο και κάθε εξουσία Σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που ο ρατσιστικός λόγος και πρακτικές ξεχειλίζουν και κατακλύζουν την καθημερινότητα του πολέμου, της ακρίβειας, της εξαθλίωσης, της μιζέριας, της υποτίμησης του μισθού μας και της ζωής μας, ευθύνονται οι ίδιοι μηχανισμοί που ευθύνονται και για τα αίτια που οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στον δρόμο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Οι υπεύθυνοι για τον πόλεμο, τη φτώχεια, την εκμετάλλευση και την καταπίεση είναι τα κράτη και το κεφάλαιο, όχι οι φτωχές και οι φτωχοί κατατρεγμένοι από τις χώρες που λεηλατεί η «δύση».Αγωνιζόμαστε με την προοπτική κοινών αγώνων ντόπιων και μεταναστών/ιων.Με τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου, εντός και εκτός συνόρων, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Με κοινό πρόταγμα την αλληλεγγύη, να οργανωθούμε και να παλέψουμε μαζί, πλάι η μία στο άλλο, ενάντια στονκοινό εχθρό και καταπιεστή μας: τα κράτη και τους διαχειριστές τους,κάθε μορφή φασισμού, εθνικισμού, ρατσισμού και μιλιταρισμού, σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και εξουσίας. Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, πολέμους και έθνη. Για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Για την αναρχία.
Αναρχική συλλογικότητα Acte [...]
4 Ιουνίου 2026Κοινωνία - Κινήματα / Νεολαία-Φοιτητές / ΠαιδείαΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΟΝΟΗΜΕΡΟ;
Την Παρασκευή 5 Ιουνίου, σας καλούμε όλα στο Πάντειο, από τις 16:00 και μέχρι αργά το βράδυ, να συναντηθούμε και να αράξουμε στον πολιτικό και κοινωνικό μας χώρο, μιας που το τελευταίο διάστημα αυτά τα συλλογικά ραντεβού όλο και λιγοστεύουν, τη στιγμή που συρρικνώνεται ο χώρος και ο χρόνος που έχουμε στα χέρια μας.
Οι ζωές μας διαπερνώνται από τη βίαιη απόπειρα κράτους και κεφαλαίου να μας απομονώσουν, να μας οδηγήσουν προς έναν ατομοκεντρικό και «ιδιωτικό» τρόπο ζωής που μας κάνει να ξεχνάμε ώρες-ώρες τη δυνατή, συστατική ουσία που φέρει το «μαζί» για να ανταπεξέλθουμε σε αυτήν την κοινωνική πραγματικότητα. Χρόνια τώρα που υπάρχουμε στο πανεπιστήμιο, στα στέκια μας, στους δρόμους, αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα των χώρων μας ως το πλέον σημαντικό, για τις υλικές και συναισθηματικές ανάγκες και επιθυμίες μας. Όμως, το να φροντίζουμε έναν χώρο και να υπάρχουμε εκεί παρέα, δεν αποτελεί μόνο ανάγκη, αλλά ταυτόχρονα και μια απάντηση στη γενικευμένη συνθήκη επισφάλειας και καταπίεσης που ζούμε. Ανάγκη για ζύμωση, συντροφικότητα και εδαφικοποίηση των σχέσεων και των δικτύων φροντίδας και ασφάλειας, αλλά και απάντηση στην αυξημένη καταστολή, επιτήρηση και υποτίμηση των ζωών μας.
Αυτός είναι ο λόγος που προτάσσουμε να συναντιόμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε σε αυτούς τους χώρους, να τους αγαπάμε σαν τα σπίτια μας -όπως τους αισθανόμαστε εξάλλου – και να χτίζουμε μέσα σε αυτούς αντιστάσεις και τρόπους συλλογικής διαβίωσης και αλληλεγγύης. Τη στιγμή λοιπόν που αυτοί οι χώροι απειλούνται από μια σειρά κατασταλτικών μέτρων, όπως τα λοκ άουτ, οι εκκενώσεις και οι εισβολές των μπάτσων, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα πολιτικό μονοήμερο, με στόχο να σκαλίσουμε το τι πραγματικά συμβαίνει στο Πάντειο πίσω από τις πλάτες μας και εις βάρος αυτών. Να θυμίσουμε στις εαυτές μας γιατί βρεθήκαμε εδώ, γιατί είμαστε ακόμα εδώ και γιατί θέλουμε να αγωνιζόμαστε.
Το τελευταίο διάστημα, έχουμε δει “έμμεσες” συνεργασίες των σχολών μας με πανεπιστήμια του Ισραήλ, προγράμματα σπουδών που προωθούν φιλο-σιωνιστικά ιδεολογήματα, ερευνητικά προγράμματα που προωθούν τον πόλεμο και – άρα – παίρνουν ξεκάθαρη στάση υπέρ της γενοκτονίας των Παλαιστινίων. Ένα πανεπιστήμιο που χρόνια τώρα προωθεί το “αριστερίστικο” προφίλ του και φιλοδοξεί να φημίζεται για τις “ριζοσπαστικές” ιδέες του, αποκρύπτει στην πραγματικότητα υπέρ ποιας πλευράς τάσσεται: υπέρ της πλευράς των καταπιεστών, των αποικιοκρατών, των γενοκτόνων. Μία διοίκηση που τάχα αγωνιά για το μέλλον των ανθρωπιστικών επιστημών και τις δημόσιες σπουδές, λαμβάνει αποφάσεις ξεκάθαρα υπέρ του κέρδους και της εμπορευματοποίησης της γνώσης, της γνώσης για λίγους με μεγάλες τσέπες, των αφεντικών και των ρουφιάνων.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η πρυτανεία, εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις κρατικές εντολές και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, έρχεται να μας απειλήσει εμμέσως πλην σαφώς, αξιοποιώντας το νέο κατασταλτικό μενού που διαθέτει, από την αυστηροποίηση του ωραρίου κλεισίματος των κτιρίων, τις περιφράξεις, μέχρι και την πρακτική του λοκ άουτ και επιβάλλοντας ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο πραγματοποίησης πολιτικών και κοινωνικών εκδηλώσεων, οι οποίες πλέον μπορούν να πραγματοποιηθούν στο πανεπιστήμιο μόνο εφόσον περνάνε από την άδεια και τον έλεγχο της.
Όσο οι φοιτητικές εστίες μας είναι άφαντες, η λέσχη μας πιο άδεια και ξεπουλημένη στις εργολαβίες από ποτέ, οι γενικές συνελεύσεις απομαζικοποιημένες και το πανεπιστήμιο ένας φυσικός χώρος που επιτελεί απλά το όνειρο για μια φαντασιακή κοινωνική ανέλιξη, τόσο περισσότερο θα ερχόμαστε να διαταράξουμε τη νέα αυτή κανονικότητα στο Πάντειο: με την καθημερινή μας συν-ύπαρξη εδώ και την καθημερινή παρέμβαση στην “εύρυθμη” λειτουργία του, τα αντι-εμπορευματικά λάιβ και τις πολιτικές εκδηλώσεις μας, μέχρι τις μαζικές κινηματικές διαδικασίες και καταλήψεις.
Για όλους αυτούς τους λόγους, σας καλούμε όλα στο αίθριο του Παντείου να αράξουμε, να φάμε συλλογικά, να ζυμωθούμε και να χορέψουμε, να επανοικειοποιηθούμε το χώρο μας. Να τους δείξουμε ότι εμείς είμαστε ακόμα εδώ, προβάλλοντας μικρές και μεγάλες αντιστάσεις, οικοδομώντας τους κοινούς τόπους συνάντησης και καλλιεργώντας την συντροφική αλληλεγγύη, ολά τα μέσα, δηλαδή, που διαθέτουμε και που είναι ικανά να ανταγωνιστούν τα συμφέροντα του επιχειρηματικού πανεπιστημίου. Δεν σταματάμε να υπενθυμίζουμε η μια στο άλλο, ακόμα και όταν αισθανόμαστε πιο μόνες και αβοήθητες από ποτέ ότι: Το «μαζί» είναι δυνατότερο από κάθε εξουσία, το «μαζί», είναι η μόνη απάντηση σε έναν κόσμο χτισμένο πάνω στην έλλειψη.
Σας περιμένουμε όλες και όλα λοιπόν από τις 16:00, να φάμε παρέα από τη κοινωνική κουζίνα Mataris, να ξεμπροστιάσουμε τις βρωμοδουλειές του πανεπιστημίου με τη βοήθεια του research critique μέσω του workshop στις 17:00 και στη συνέχεια να πιούμε πολλές μπίρες και να ακούσουμε πανκ -και όχι μόνο- μουσικές. Μια μέρα όλη δική μας, από τα κάτω, από εμάς για εμάς.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ, Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ.
Αυτόνομη Πρωτοβουλία Παντείου [...]
4 Ιουνίου 2026Θέμα ΒΔιαμαρτυρία πραγματοποίησαν οι διαμένοντες στο καμπ – κολαστήριο της Σιντικής Σερρών την Τετάρτη 3/6, ενάντια στις άθλιες και τραγικές συνθήκες διαβίωσης που τους έχουν επιβληθεί από το ελληνικό κράτος. 700 άνδρες βρίσκονται υπό καθεστώς «διοικητικής κράτησης» σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης μόνο και μόνο λόγω της καταγωγής τους, δείγμα της κρατικής δολοφονικής αντιμεταναστευτικής πολιτικής.
Από το 2025, μέσα σε μία χαράδρα ένα στρατόπεδο έξω από τις Σέρρες κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, μετατράπηκε σε ένα κολαστήριο για τους 700 αυτούς ανθρώπους. Από τον Αύγουστο του ίδιου έτους αντιστάθηκαν απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα προσπαθώντας να αποδράσουν και να διεκδικήσουν αξιοπρεπή αντιμετώπιση από ένα ανάλγητο κράτος που στοχοποιεί και βασανίζει ανθρώπους. Μέσα σε κοντέινερ, χωρίς καμία πρόσβαση σε είδη υγιεινής, αφόρητο κρύο και ζέστη (ανάλογα την εποχή), ολική απαγόρευση εξόδου, καμία ιατροφαρμακευτική κάλυψη ακόμα και για τα πιο αναγκαία, συνεχή επιτήρηση και καταστολή από τις αστυνομικές δυνάμεις είναι ορισμένες από τις συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν, παράλληλα με τις διώξεις απέναντι στις διαμαρτυρίες τους για τα αυτονόητα.
Χαρακτηριστικό της αντιμεταναστευτικής τιμωρητικής κρατικής πολιτικής, είναι η εξέγερση το Νοέμβριο του 2025 και η προσπάθεια κάποιων να αποδράσουν. Οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια ενώ 30 μετανάστες καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 3 ετών χωρίς ελαφρυντικά, με την έφεση που άσκησαν κάποιοι από αυτούς να εκδικάζεται στις Σέρρες στις 26 Ιουνίου. Τον Μάρτη του 2026 οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν καθότι οι συνθήκες δεν άλλαξαν στο παραμικρό ενώ η ουσιαστικά η φυλάκισή τους συνεχίζεται. Συγκεντρώσεις, εξεγέρσεις, απεργίας πείνας οι οποίες αντιμετωπίστηκαν για μία ακόμα φορά με καταστολή.
Συνελεύσεις και συλλογικότητες στέκονται αλληλέγγυες στον αγώνα που δίνεται, με τελευταία κινητοποίηση – δράση να πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη στις 28/5 στην Καμάρα.
Για το χρονικό των εξελίξεων δείτε τις ανακοινώσεις της Ανοιχτής Συνέλευση για το καμπ-κολαστήριο της Σιντικής και άλλων συλλογικοτήτων και συνελεύσεων από τα καλέσματα της κινητοποίησης: https://infolibre.gr/2026/05/27/sygkentrosi-gia-toys-30-fylakismenoys-apo-tin-exegersi-sto-camp-sintikis-pempti-28-5-stis-20-30-stin-kamara/
Το ελληνικό κράτος και οι γενικότερες “θεσμικές πολιτικές” όσον αφορά το ζήτημα της μετανάστευσης, την πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας τις αντιμετωπίζουν ως πεδίο εκδικητικότητας αλλά και κέρδους. Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με ρεπορτάζ δημοσιογραφικών μέσων, διεξάγεται έρευνα για πιθανή κακοδιαχείριση και υπερκοστολόγηση κοινοτικών κονδυλίων σχετικά με τα έργα κατασκευής και συντήρησης του camp – κολαστηρίου.
Δείτε αποσπάσματα από βίντεο μεταναστών από την κινητοποίησή τους και τις συνθήκες που επικρατούν στο κάμπ, στους παρακάτω συνδέσμους:
https://www.youtube.com/watch?v=GH5_7Th34f4
https://www.youtube.com/watch?v=3ZdXb9uSyRE [...]
4 Ιουνίου 2026Κοινά / Συνεργατικά / Περιβάλλον / Υγεία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΜε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, πραγματοποιούνται σε όλη την Ελλάδα εκδηλώσεις, προβολές και παρεμβάσεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Στην Αθήνα προβάλλεται το ντοκιμαντέρ «Ο Αίολος στα Άγραφα», που αναδεικνύει τον αγώνα των πολιτών ενάντια στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων στην περιοχή. Στη Χαλκίδα διοργανώνεται εκδήλωση για τις απειλές που δέχονται τα δάση της Εύβοιας από ενεργειακά και αναπτυξιακά έργα. Στα Χανιά πραγματοποιείται συνέδριο με θέμα τη βιωσιμότητα της Κρήτης και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το νησί. Παράλληλα, φορείς και πολίτες των Αγράφων καλούν σε συμβολική ανάβαση στην Καζάρμα, λίγες ημέρες πριν από την εκδίκαση κρίσιμης προσφυγής στο ΣτΕ.
Προβολή του ντοκιμαντέρ “Ο ΑΙΟΛΟΣ ΣΤΑ ΑΓΡΑΦΑ!”
Πέμπτη 4/6 στις 20:30 στα γραφεία του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου στην Αθήνα ( Απολλώνιου 16, ‘Άνω Πετράλωνα), και με αφορμή την παγκόσμια μέρα Περιβάλλοντος θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ “O Αίολος στα Άγραφα”.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος ιδρύθηκε ως θεσμός το 1972 από τα Ηνωμένα Έθνη, κατά τη πρώτη μέρα της Διάσκεψης της Στοκχόλμης για το Ανθρώπινο Περιβάλλον (5-16 Ιουνίου 1972). Η απόφαση για την καθιέρωση του θεσμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος προήλθε από συζητήσεις για την ενσωμάτωση των ανθρώπινων αλληλεπιδράσεων και του περιβάλλοντος. Δύο χρόνια αργότερα, το 1974, εορτάστηκε η πρώτη Παγκόσμια μέρα Περιβάλλοντος με τίτλο “Μόνο μια γη”. Παρόλο που η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος εορτάζεται ετησίως από το 1974, μόλις το 1987 άρχισε να εφαρμόζεται η ιδέα της ανάθεσης της θέσης του οικοδεσπότη σε διαφορετική χώρα κάθε χρόνο.
Οπότε, εν όψη της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, ελάτε να ταξιδέψουμε όλοι μαζί με τα υπέροχα πλάνα της ορεινής φύσης των Αγράφων. Σε μία κρίσιμη για τα Άγραφα περίοδο, οι πολίτες έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποτροπή μη αντιστρέψιμων βλαβών του εκεί Οικοσυστήματος και μέσω του ντοκιμαντέρ θα εξιστορηθεί ο μέχρι τώρα αγώνας τους για την υπεράσπισή τους.
Την Πέμπτη 04/06/26 θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του Νίκου Ντούρλιου «Ο ΑΙΟΛΟΣ ΣΤΑ ΑΓΡΑΦΑ» στα γραφεία του Συλλόγου στις 20:30.
ΧΑΛΚΙΔΑ: Εκδήλωση για τα δάση της Εύβοιας και τις απειλές που δέχονται
ΕΥΒΟΪΚΑ ΔΑΣΗ: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ
Τα δάση της Εύβοιας βρίσκονται αντιμέτωπα με μια πρωτοφανή πίεση.
Στη Βόρεια Εύβοια, μετά την καταστροφική πυρκαγιά που αφάνισε σχεδόν όλο το δασικό απόθεμα, σχεδιάζονται τουριστικές επενδύσεις, φωτοβολταϊκά συστήματα, data centers και άλλες παρεμβάσεις.
Στη Νότια Εύβοια, τεράστιες δασικές εκτάσεις έχουν ήδη καταστραφεί ανεπανόρθωτα από την αιολική βιομηχανία. Πρόκειται για ένα μοναδικό και θλιβερό φαινόμενο παγκοσμίως, που αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας «πράσινης ανάπτυξης» η οποία εξυπηρετεί την κερδοσκοπία μιας μικρής μερίδας μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Τα απαράμιλλης ομορφιάς ελατοδάση, τα υπόλοιπα δασικά οικοσυστήματα, τα σπάνια ενδημικά είδη και τα αιωνόβια μνημειακά δέντρα της Κεντρικής Εύβοιας απειλούνται άμεσα από την αιολική βιομηχανία αλλά και από άλλες δραστηριότητες.
Το νέο χωροταξικό για τις ΑΠΕ δεν προστατεύει τα ευβοϊκά δάση. Αντίθετα, τα αδειοδοτημένα και σχεδιαζόμενα έργα, εφόσον υλοποιηθούν, απειλούν να καταστρέψουν τα δάση της Κεντρικής Εύβοιας και να αποτελειώσουν ό,τι έχει απομείνει στη Νότια Εύβοια. Άλλωστε όλη σχεδόν η Εύβοια, από την Όχη μέχρι τη Δίρφη και τον Πυξαριά, στο νέο χωροταξικό θεωρείται περιοχή κατάλληλη για τοποθέτηση αιολικών.
Γι’ αυτό στην Εύβοια δεν γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Ενημερωνόμαστε, συμμετέχουμε στη δημόσια διαβούλευση για το νέο χωροταξικό των ΑΠΕ, παραμένουμε σε επιφυλακή απέναντι σε νέους και παλιούς σχεδιασμούς και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.
Ο δασικός πλούτος της Εύβοιας ανήκει στους κατοίκους της, στον ευβοϊκό λαό, στους επισκέπτες ήπιων δραστηριοτήτων και στις επόμενες γενιές – όχι σε όσους αντιμετωπίζουν τον τόπο ως πεδίο κερδοσκοπίας.
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026
19:00 – 21:00
Αίθουσα Εκδηλώσεων Δήμου Χαλκιδέων, Αβάντων 50
Θεματικές εισηγήσεις:
«Τα δασικά οικοσυστήματα στην Εύβοια – Δασοπροστασία»
Δρ. Γιώργος Καρέτσος, Δασολόγος, τέως Διευθυντής Ερευνών ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ
«Επιπτώσεις προγραμμάτων εμπορικής παραγωγής ηλιακής και αιολικής ενέργειας στην ελληνική δασική βιοποικιλότητα και χωροταξικός σχεδιασμός»
Θεόδωρος Καρφάκης, PhD Αειφορική Δασική Διαχείριση, ΑΜΚΕ Terra Sylvestris
Βόρεια Εύβοια:
α) «Νέο Δάσος και ιδιωτικοποίηση μέσω Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων»
Νέλλη Ψαρρού, πρόεδρος Συλλόγου «ΜΑΚΙΣΤΟΣ», Λίμνη
β) «Η υφιστάμενη κατάσταση στα δάση της Β. Εύβοιας»
Βαγγέλης Γεωργαντζής, αντιπρόεδρος σωματείου δασεργατών ρητινοκαλλιεργητών Ευβοίας
«Τα αιωνόβια δένδρα στα δάση της Εύβοιας – Απειλές από την αιολική βιομηχανία και άλλους παράγοντες»
Ηλίας Καραμπάς, MSc Οικολογία και Διαχείριση Περιβάλλοντος
Θα ακολουθήσει συζήτηση.
Διοργάνωση:
Σύλλογος ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ & Δίκτυο Συλλόγων και Φορέων για την Προστασία της Ευβοϊκής Γης.
#save_evia #διρφυς #ευβοια
ΧΑΝΙΑ | ΣΥΝΕΔΡΙΟ: «ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ»
Σάββατο 6 Ιουνίου 2026 16:00
ΤΕΕ Δυτικής Κρήτης, Νεάρχου 23, Χανιά
Ελεύθερη είσοδος
Ποιο είναι το μέλλον της Κρήτης;
Μπορεί ένα νησί να αντέξει την αδιάκοπη επέκταση του μαζικού τουρισμού, τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις ΑΠΕ και τα σχέδια εξορύξεων υδρογονανθράκων χωρίς να υπονομευτούν οι φυσικοί πόροι, οι υποδομές, η τοπική παραγωγή και η κοινωνική συνοχή;
Το 2026, το ζήτημα της βιωσιμότητας της Κρήτης τίθεται πιο επιτακτικά από ποτέ. Το Συντονιστικό για το Περιβάλλον Χανίων διοργανώνει συνέδριο με τη συμμετοχή επιστημόνων, πανεπιστημιακών, νομικών, δημοσιογράφων και ενεργών πολιτών, με στόχο την ενημέρωση, τον δημόσιο διάλογο και την κατάθεση προτάσεων για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης.
Υποδομές και Χωρικός Σχεδιασμός
Ενεργειακή Δημοκρατία και Βιώσιμη Κρήτη
Μονοκαλλιέργεια Τουρισμού ή Παραγωγική Ανασυγκρότηση;
Κύρια ομιλήτρια:
▪ Μαρία Καραμανώφ, Αντιπρόεδρος του ΣτΕ ε.τ. και Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας
Στην καταληκτική συνεδρία θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με το κοινό.
Η Κρήτη είναι ένας ζωντανός τόπος με ιστορία, κοινωνία, παραγωγή, φυσικό πλούτο και μέλλον. Δεν πρέπει να θυσιαστεί στο βωμό καμίας ανάπτυξης, πράσινης ή μαύρης. Ελάτε να συζητήσουμε πώς μπορεί να υπάρξει πραγματικά βιώσιμη ανάπτυξη για το νησί.
#savecrete #χανια
Άγραφα απάτητα ,ανυπότακτα και ελεύθερα.
Με τον αγώνα μας να μπλοκάρουμε τα σχέδια κράτους και εταιρειών.
Συμβολική ανάβαση ενάντια στην εγκατάσταση αιολικών στην Καζάρμα Αγράφων.
Tην Κυριακή 7 Ιούνη 10.00, στο Διάσελο του Αγίου Νικολάου Αργιθέας
Την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026, στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) πρόκειται να εξετασθεί η προσφυγή τεσσάρων Δήμων, της Καρδίτσας, Αργιθέας, Λίμνης Πλαστήρα και Μουζακίου ,του Δικτύου και του ΕΟΣΚ ενάντια στη δημιουργία αιολικού πάρκου στη θέση «Ζυγουρολίβαδο».
Το επικείμενο έργο αποτελεί συνέχεια της ισοπέδωσης του Τυμπάνου και εντάσσεται στα σχέδια των «αρπακτικών» για τη μετατροπή των Αγράφων σε βιομηχανική περιοχή, τη λεηλασία της φύσης και την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας.
Η παραπάνω εξέλιξη δεν είναι ένα γεγονός που έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία. Είναι η λογική συνέχεια των πολιτικών κράτους, κεφαλαίου και Ε.Ε., οι οποίες βασίζονται στις επιδιώξεις τους για την ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων, του νερού, της ενέργειας και οδηγούν σε ενεργειακό παροξυσμό, ενώ ταυτόχρονα εκτινάσσουν τις τιμές της ενέργειας στα ύψη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τίποτα δεν μας χαρίστηκε· όλα τα κατακτήσαμε με τους αγώνες μας. Είμαστε σίγουροι ότι με πολλούς και πολλές από εσάς έχουμε βρεθεί στις εκδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις ενάντια στα αιολικά και την «πράσινη» ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκαν στην πόλη και στα χωριά μας. Έχουμε συζητήσει πολλές φορές στα μοιράσματα και στις εξορμήσεις. Συναντηθήκαμε στις διαδηλώσεις στην πόλη της Καρδίτσας και στο βουνό, εκφράζοντας την αντίθεσή μας στη λεηλασία και την καταστροφή των Αγράφων. Μαζί πανηγυρίσαμε, όταν μπλοκάραμε τη δημοπρασία δημοτικών δασικών τεμαχίων, για να μην περάσει η αδειοδοτημένη γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος για τα αιολικά εργοστάσια. Μαζί βρεθήκαμε στους δρόμους και στα βουνά, για να υπερασπιστούμε τη φύση, τα χωριά και τη ζωή μας από αυτούς που τα ρημάζουν. Μαζί σταθήκαμε στο πλευρό όσων διώκονται γιατί έπραξαν το αυτονόητο, γιατί υπερασπίστηκαν τα Άγραφα από τα αδηφάγα σχέδια κράτους και επενδυτών. Και δικαιωθήκαμε! Μαζί χαρήκαμε και στη νίκη που επισφραγίστηκε με την απόφαση του ΣτΕ, έπειτα από χρόνια πολύμορφων αγώνων του κινήματος για τη σωτηρία των Αγράφων, για το οριστικό μπλοκάρισμα στις επιδιώξεις προς εγκατάσταση αιολικών στην ιστορική κορυφογραμμή της Νιάλας και στο Βοϊδολίβαδο.
Για εμάς τίποτα δεν τελειώνει στην αδειοδότηση ή όχι ενός έργου. Για να μην ξεχνάμε, ο Τύμπανος λεηλατήθηκε χωρίς τις νόμιμες αδειοδοτήσεις
Το δίκιο του αγώνα μας θα κριθεί στους δρόμους, στις παρεμβάσεις, στις πορείες και στα μπλόκα των έργων.
Καλούμε κάθε σύλλογο, κάθε πολίτη της Καρδίτσας, της περιοχής της Λίμνης Πλαστήρα και της ευρύτερης περιοχής και όλους τους υπερασπιστές των Αγράφων σε διαρκή επαγρύπνηση και αγώνα, γιατί ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε και πάλι με το κράτος, τους επενδυτές και τους μηχανισμούς τους, για να μην επιτρέψουμε να ισοπεδωθεί ακόμη ένα βουνό των Αγράφων. Για να μπλοκάρουμε τους σχεδιασμούς που φέρνουν την ακρίβεια και θέλουν να μετατρέψουν την περιοχή σε μια απέραντη βιομηχανική ζώνη από μπετό και παλιοσίδερα, από αποψιλωμένα δάση και ερημωμένα χωριά. Δεν περιμένουμε από κανένα σωτήρα να μας δώσει τη λύση. Ο μόνος δρόμος είναι αυτός του μαζικού και μαχητικού αγώνα. Με εμπιστοσύνη και βασισμένοι στις δικές μας δυνάμεις, με οργάνωση και συντονισμό από τα κάτω, να βρεθούμε στους δρόμους του αγώνα, για να υπερασπιστούμε τα Άγραφα και να μπλοκάρουμε την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Καζάρμα και σε κάθε βουνό των Αγράφων .
Σας καλούμε και εμείς στην συμβολική ανάβαση ενάντια στην εγκατάσταση αιολικών στην Καζάρμα Αγράφων την Κυριακή 7 Ιούνη 10.00, στο Διάσελο του Αγίου Νικολάου Αργιθέας
Τα Άγραφα στο διάβα των αιώνων παρέμειναν ανυπότακτα, απάτητα και ελεύθερα με αγώνες και αντίσταση.
Στον ίδιο δρόμο να βαδίσουμε και εμείς
Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στην Πράσινη Ανάπτυξη και στα Αιολικά στα Άγραφα
ΑΓΡΑΦΑ: Ανάβαση ενάντια στην αι-ολική καταστροφή της Καζάρμας
Κυριακή 7 Ιουνίου 2026
10:00 π.μ.
Διάσελο Αγίου Νικολάου Αργιθέας
Τρεις μόλις ημέρες πριν από την εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας της προσφυγής κατά των σχεδίων εγκατάστασης αιολικών στην Καζάρμα, δίνουμε ραντεβού στο βουνό.
Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας και το Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων καλούν πολίτες, συλλογικότητες, ορειβατικούς και φυσιολατρικούς συλλόγους, κινήσεις υπεράσπισης της γης και του περιβάλλοντος σε συμβολική ανάβαση στην κορυφή Καζάρμα (Ζυγουρολίβαδο).
Στόχος είναι να σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα υπεράσπισης των Αγράφων απέναντι στα σχέδια μετατροπής τους σε βιομηχανικές ζώνες ενεργειακών εγκαταστάσεων.
Πριν την ανάβαση θα πραγματοποιηθεί ενημέρωση για τις εξελίξεις γύρω από τις αδειοδοτήσεις στην περιοχή και χαιρετισμοί από συλλογικότητες και φορείς που στηρίζουν τον αγώνα.
Η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη, διάρκειας περίπου 1,5 ώρας, και οδηγεί σε μία από τις πιο εμβληματικές κορυφές των Αγράφων, με μοναδική θέα στον Θεσσαλικό κάμπο, τη λίμνη Πλαστήρα και τις γύρω βουνοκορφές.
Καλούμε όλους τους φίλους των Αγράφων να δώσουν το παρών.
#save_agrafa #Αγραφα
[...]
4 Ιουνίου 2026Πολιτική-ΟικονομίαΤη συχνή χρήση υπερβολικής και μη αναγκαίας βίας από την ελληνική αστυνομία κατά ειρηνικών διαδηλωτών, δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ, καταγγέλλει στην τελευταία έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία. με τίτλο “Ελλάδα: Επικίνδυνες αστυνομικές τακτικές έχουν μετατρέψει την ειρηνική διαμαρτυρία σε πεδίο μάχης” και καλεί τις ελληνικές αρχές να απαγορεύσουν τη χρήση χειροβομβίδων κρότου-λάμψης.
Στην έκθεση εντοπίζονται μοτίβα παράνομης χρήσης αστυνομικής βίας, κυρίως με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και γκλομπ, καθώς και μια διαρκή κουλτούρα ατιμωρησίας που επιτρέπει την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς συνέπειες, που δεν συμμορφώνεται με τα διεθνή πρότυπα. Τα θύματα συχνά δυσκολεύονται να βρουν δικαιοσύνη λόγω ανεπαρκών ερευνών και περιορισμένων μηχανισμών εποπτείας.
Η έκθεση τεκμηριώνει πολυάριθμα περιστατικά, όπως τραυματισμούς δημοσιογράφων και διαδηλωτών από χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, κακοποίηση με γκλομπ, καθώς και αυθαίρετες προσαγωγές και εξευτελιστικούς ελέγχους. Συνεντεύξεις και βίντεο αποδεικνύουν ότι οι τακτικές αυτές δεν περιορίζονται σε μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτελούν συστηματική πρακτική κατά την αστυνόμευση ειρηνικών διαδηλώσεων.
«Το δικαίωμα στην ελευθερία στο ειρηνικώς συνέρχεσθαι στην Ελλάδα παραβιάζεται κατάφωρα τόσο στη νομοθεσία όσο και στην πράξη, με ειρηνικούς διαδηλωτές και διαδηλώτριες να υφίστανται αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας τους, να ποινικοποιούνται και να υφίστανται παράνομη χρήση βίας στα χέρια της αστυνομίας», δήλωσε η Κονδύλια Γώγου, Περιφερειακή Ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη.
«Το οπτικοακουστικό υλικό και οι μαρτυρίες που έχουμε καταγράψει αποκαλύπτουν ένα μοτίβο επικίνδυνης χρήσης χειροβομβίδων κρότου-λάμψης και κακής χρήσης γκλομπ και άλλων λιγότερο θανατηφόρων όπλων, που έχουν προκαλέσει μια σειρά τραυματισμών, ενώ και δημοσιογράφοι βρίσκονται στο στόχαστρο. Οι τακτικές αυτές, σε συνδυασμό με τη διάχυτη ατιμωρησία για αστυνομικές παραβιάσεις, έχουν αποτρεπτικό αποτέλεσμα στην άσκηση του δικαιώματος στο ειρηνικώς συνέρχεσθαι». [...]
4 Ιουνίου 2026Έμφυλο / Κοινωνία - ΚινήματαΑνταπόκριση από Καλαμάτα
Η Φεμινιστική Καλαμάτας αντιδρά άμεσα με αφορμή την τελευταία γυναικοκτονία που συγκλόνισε πρόσφατα την πόλη. Κόκκινο το συντριβάνι της Κεντρικής Πλατείας σε παρέμβασή της αμέσως μετά την κηδεία της Βασιλικής. Συγκέντρωση πορεία για την Παρασκευή 5/6 στις 20:00 στην Κεντρική Πλατεία.
Η Φεμινιστική Καλαμάτας καλεί σε συγκέντρωση πορεία Παρασκευή 5/6 στις 20:00, Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας με την ακόλουθη πρόσκληση:
«ΘΛΙΨΗ – ΠΟΝΟΣ – ΟΡΓΗ
Δικαιοσύνη για τη Βασιλική!
Η Φεμινιστική Καλαμάτας καλεί όλες, όλους και όλ@ σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στις γυναικοκτονίες,
με αφορμή την τελευταία που συγκλόνισε πρόσφατα την πόλη μας.
Να ενώσουμε τις φωνές μας για να ακουστεί δυνατά ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να ζει με τον φόβο και την κακοποίηση.
Να βροντοφωνάξουμε…
ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ!
Συγκέντρωση -πορεία: Παρασκευή, 5 Ιουνίου στις 8:00 μμ., στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας»
-*-
Από την πρώτη μέρα η Φεμινιστική Καλαμάτας αντέδρασε στον τρόπο που παρουσιάστηκε η γυναικοκτονία σε κάποια τοπικά, και όχι μόνο, μμε:
«ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ
Όχι μια ακόμα τραγωδία…
Δεν ήταν μια ακόμα τραγωδία…
(Σύμφωνα με τον ορισμό, η τραγωδία είναι απομίμηση μιας σοβαρής και με αξιόλογο περιεχόμενο πράξης· είναι αναπαράσταση της πραγματικότητας, όχι όμως πιστή και δουλική αλλά ελεύθερη και δημιουργική, με τάση εξιδανίκευσης).
Ήταν Γυναικοκτονία!
Γυναικοκτονία είναι η σκόπιμη δολοφονία γυναικών ή κοριτσιών εξαιτίας του φύλου τους. Πρόκειται για την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας, η οποία υποκινείται από κίνητρα μίσους, περιφρόνησης, αίσθησης ιδιοκτησίας ή κυριαρχίας πάνω στις γυναίκες.
Σύμφωνα με το ελληνικό τμήμα του Παρατηρητηρίου για τις γυναικοκτονίες είναι η 6η για το 2026. Και μέσα σε μόλις μια εβδομάδα καταγράφηκε μια απόπειρα γυναικοκτονίας και μια συντελεσμένη γυναικοκτονία.
Ξέρουμε ότι οι λέξεις δεν θα φέρουν πίσω τις δολοφονημένες, αλλά η αλλαγή κουλτούρας στα τοπικά ΜΜΕ και οι λέξεις τους που “ξεπλένουν” γυναικοκτονίες σαν “τραγικά συμβάντα” έχουν σημασία . Έχουν σημασία για την αλλαγή κουλτούρας σε μια κοινωνία που νοσεί, για την πίεση στις τοπικές αρχές να λάβουν μέτρα πρόληψης, ενημέρωσης και πραγματικές δομές προστασίας και ενδυνάμωσης για γυναίκες σε περιβάλλοντα έμφυλης βίας».
-*-
Την Τετάρτη 3/6 είχε προηγηθεί δυναμικό κάλεσμα της Φεμινιστικής Καλαμάτας στην κηδεία της Βασιλικής:
«Απόψε στις 19:00 στο κοιμητήριο της Καλαμάτας
κηδεύουμε τη Βασιλική, τη Βάσω.
Και η πόλη πρέπει να πάρει θέση.
Γιατί δεν μπορούμε να επιτρέψουμε άλλο χώρο στο σκοτάδι και τις χυδαιολογίες τους.
Γιατί δεν μπορούμε να αφήσουμε καμία άλλη δίπλα μας μόνη στο φόβο και τη σιωπή.
Η πόλη έχει την ευκαιρία να πάρει θέση και θα το κάνει.
Γιατί είμαστε όλες Βασιλική».
Αμέσως μετά από την κηδεία της Βασιλικής, μέλη της Φεμινιστικής Καλαμάτας αλλά και πολλές ακόμα γυναίκες κατευθύνθηκαν από το δημοτικό κοιμητήριο προς την Κεντρική Πλατεία. Με κεντρικό σύνθημα “Καμιά άλλη δολοφονημένη!” αποτύπωσαν στο πλακόστρωτο τα χέρια και τα πόδια τους με κόκκινη μπογιά γράφοντας “ΩΣ ΕΔΩ!” και το κεντρικό συντριβάνι βάφτηκε κόκκινο. Οι φωνές τους ενώθηκαν στο “Τραγουδάμε δίχως φόβο” (δείτε το βίντεο). Τα μωβ αυτοκόλλητα γέμισαν τους κεντρικούς δρόμους.
-*-
“Χθές το απόγευμα, μετά το τελευταίο αντίο στην αδερφή μας Βασιλική, η θλίψη μας έγινε οργή και η οργή μας δράση.
Το συντριβάνι της κεντρικής πλατείας της Καλαμάτας βάφτηκε κόκκινο, να μας καθρεφτίζει την ωμή πραγματικότητα, ότι το αίμα της Βασιλικής κυλάει σαν ποτάμι στην πόλη μας.
Η πλατεία γέμισε συνθήματα και αποτυπώματα, οι φωνές και τα βαμμένα με αίμα σώματά μας έγιναν μια εκκωφαντική κραυγή:
Δεν σιωπούμε, δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε.
Καμία μόνη, καμία λιγότερη.
ΩΣ ΕΔΩ!
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
Παρασκευή 5/6 στις 20:00 στην Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας
ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ!
Φεμινιστική Καλαμάτας”
Πηγή: Φεμινιστική Καλαμάτας
[...]
4 Ιουνίου 2026Ελευθερίες-Δικαιώματα / Κοινωνία - ΚινήματαΑντιπροσωπεία της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών στην Αθήνα πήγε χθες στις Βρυξέλες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ζητώντας να σταματήσει η χρηματοδότηση της ΕΕ που συνδέεται με τη σχεδιαζόμενη έξωση της ιστορικής Κοινότητας των Προσφυγικών στο κέντρο της Αθήνας. Μαζί τους συγκεντρώθηκαν 250 αλληλέγγυοι από 15 πόλεις και 6 χώρες. Καθώς μέλη της οικογένειας και φίλοι της βελγίδας απεργού πείνας Suzon Doppagne. Η αντιπροσωπεία συνάντησε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο και ενημέρωσε μέλη του. Συνέντευξη Τύπου σήμερα στις 16:00 CEST.
Prosfygika Delegation in Brussels, Demands Halt to the EU-Funded Eviction
Plan and Protection of 400 Residents and Two Hunger Strikers
BRUSSELS, June, 4 2026 — A delegation representing the Community of Squatted
Prosfygika in Athens went yesterday in front of the European Parliament to call on
European Union officials to halt funding connected to the planned eviction of the historic
Prosfygika community in central Athens.
While 250 participants from around 15 different cities and 6 different countries as well as
friends and family members of the beligian hunger striker Suzon Doppagne demonstrated
against the eviction plans outside the European Parliament, one part of the delegation
scheduled inside meetings with different Members of the European Parliament.
Today at 4 pm a public press conference in Brussels will happen in
La Fleur en Papier Doré
Rue des Alexiens 55,
Brussels.
Internationalists Save Prosfygika
Mail: [email protected]
Blog: https://saveprosfygika.gr
Instagram: @int.saveprosfygika
Linktree: https://linktr.ee/saveprosfygikainternationalist
Phone: English and German: +49 176 89 83 53 59
English and German: +49 176 44 24 02 05
French and English: +32 479 62 60 02 [...]
4 Ιουνίου 2026Κοινά / Συνεργατικά / Περιβάλλον / Υγεία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΑνακοινώνονται και φέτος από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης τα βραβεία αντιοικολογικής δράσης σε δημόσια πρόσωπα, που έχουν διαπρέψει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς για πράξεις ή παραλείψεις σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής. Τα βραβεία έχουν συμβολικό χαρακτήρα και αποτελούν ύστατη άμυνα σε όλους αυτούς που κάθε 5η Ιουνίου φορούν τα καλά τους ρούχα και πλέκουν εγκώμια σε ένα περιβάλλον που εξοντώνεται.
Καθώς η οικολογική κατάσταση του πλανήτη γνωρίζει μια επιδείνωση άνευ προηγουμένου, τα Οικολογικά Αντι-βραβεία είναι έτοιμα να γυριστούν πλέον και σε ταινία: “The Eco Anti-Awards Strike Back!”
Α. Βραβείο «ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ»
Το πρώτο βραβείο, ταυτόχρονα με το Νόμπελ Ειρήνης (εκείνο που του χάρισε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο), απονέμεται στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, για την ακλόνητη πίστη του ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια «μεγάλη απάτη» και για την επιμονή του να επιβάλει τον νόμο των πετρελαϊκών κολοσσών ακόμη και με πολεμικές ιαχές – με το αζημίωτο φυσικά! Σε αντίθεση με όσους τον θεωρούν ναρκισσιστή, κακομαθημένο πλουσιόπαιδο ή απλά μια ακροδεξιά μαριονέτα αδίστακτων οικονομικών συμφερόντων, έχει αποδείξει την πνευματικότητά του και τη θεία του καταγωγή, σύμφωνα τουλάχιστον με τους Τηλε-Ευαγγελιστές Χριστιανο-Σιωνιστές που τον υποστηρίζουν. Αυτοί του προσφέρουν μια τεράστια δεξαμενή πιστών ψηφοφόρων μέσω των τηλεοπτικών τους δικτύων και σε αντάλλαγμα Εκείνος τους προσφέρει πρόσβαση στην εξουσία και νομοθετικές διευκολύνσεις. Κι έτσι όλοι μαζί μπορούν να αποθεώνουν τον Πρόεδρο που «σταμάτησε οκτώ πολέμους»…
Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, για τον εξωραϊσμό και εξευγενισμό του περιβάλλοντος στη Γάζα και πιο πρόσφατα, στον νότιο Λίβανο. Συν-δικαιούχος στο Νόμπελ Ειρήνης με τον Ντόναλντ Τραμπ, εφόσον υιοθέτησε ανθρωπιστικές πρακτικές «μη-γενοκτονίας», όπως οι περιπτώσεις όπου άμαχοι Παλαιστίνιοι δέχθηκαν πυρά ή βομβαρδισμούς ενώ περίμεναν ανθρωπιστική βοήθεια. Αδικαιολόγητα, ορισμένοι ψυχολόγοι μιλούν για την ανάγκη του θύτη να αποδείξει τη δύναμή του μέσω της απόλυτης επιβολής, προκειμένου να ξορκίσει το ιστορικό τραύμα της βίας που υπέστη ο λαός του.
Το τρίτο βραβείο απονέμεται στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, για την προώθηση μιας πιο φιλόδοξης «Πράσινης Συμφωνίας», η οποία ατυχώς ονομάστηκε «Στρατηγική για την Αμυντική Βιομηχανία». Όπως και για την πολιτική στροφή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο υπό την ηγεσία της φλερτάρει ανοιχτά με την Ευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Η «Πρόεδρος της Πολεμικής Οικονομίας» βραβεύεται για τη βαθιά της πεποίθηση ότι τα 650 δισεκατομμύρια ευρώ που λείπουν από την υγεία και την παιδεία θα επιστρέψουν στους πολίτες με τη μορφή θέσεων εργασίας σε εργοστάσια όπλων. Πρόκειται για μια μοναδική μετατροπή του παρωχημένου σχεδίου ειρηνικής συμφιλίωσης της Ευρώπης σε ένα σύγχρονο, δυναμικό σχέδιο διάσωσης της γαλλογερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.
Β. Βραβείο «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ»
Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, για την απαράμιλλη ικανότητα να βγάζει selfies σε καμένα δάση υποσχόμενος «ανασυγκρότηση», αλλά και για τη θεωρία του ότι η κλιματική κρίση αποτελεί τον τέλειο «αποδιοπομπαίο τράγο» για κάθε διαχειριστική αποτυχία του κρατικού μηχανισμού. Κρίμα είναι να έχει και αυτός την τύχη του Βίκτορ Όρμπαν, εφόσον η Ελλάδα διαφέρει ριζικά από την Ουγγαρία! Σύμφωνα με τον Δείκτη Κράτους Δικαίου (Rule of Law Index) του 2025, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 29η θέση μεταξύ 31 χωρών της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής (https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/country/2025/Greece), αφήνοντας την Ουγγαρία απομονωμένη στην τελευταία θέση. Ο κ. Μητσοτάκης έχει διακριθεί για τον αγώνα του ενάντια στην υπονόμευση των ανεξάρτητων αρχών και τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης. Αδίκως παραλληλίστηκε η υπόθεση των υποκλοπών (Predator) στην Ελλάδα με τη χρήση του λογισμικού Pegasus στην Ουγγαρία, ως εργαλείο παρακολούθησης πολιτικών αντιπάλων και δημοσιογράφων. Ο Όρμπαν χρειάστηκε να δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο φιλικών επιχειρηματιών για να ελέγξει τα ΜΜΕ, ενώ στην Ελλάδα αρκούσε μια απλή «Λίστα Πέτσα» και η αυθόρμητη συγκέντρωση των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών στα χέρια ομίλων που διατηρούν άριστες σχέσεις με το Μαξίμου. Μήπως στην Ουγγαρία υπήρξε και σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ;;;
Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, γνωστού και ως ΤΕΡΝΑπετρίτη, για τον ρόλο του στην προστασία της ελληνικής φύσης και… της ενεργειακής ελίτ. Η σύζυγός του είναι κόρη του Μιχαήλ Γουρζή, ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος και εκ των βασικών μετόχων της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Η εν λόγω εταιρεία, κατά τη διάρκεια της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, έχει αναλάβει πληθώρα εμβληματικών έργων (από την Εγνατία Οδό και το αεροδρόμιο στο Καστέλι μέχρι τεράστια αιολικά πάρκα). Ο όρος «διαπλοκή» δεν τον αφορά, αφού δεν ευνοεί τα μεγάλα ενεργειακά καρτέλ (φωτοβολταϊκά, αιολικά, υποδομές φυσικού αερίου και ηλεκτροπαραγωγής), ούτε και τον όμιλο με τον οποίο είχε συγγένεια, πριν τουλάχιστον περάσει ο έλεγχός του σε Άραβες «επενδυτές».
Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον τέως Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, για το μοναδικό δόγμα πρόληψης: «εκκενώστε τους οικισμούς, αφήστε τα δάση να καούν και μετά θα κάνουμε συσκέψεις για την ανασυγκρότηση». Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στη θριαμβευτική υλοποίηση του προγράμματος «Anti-Nero» (που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης), το οποίο οι κακεντρεχείς οικολογικές οργανώσεις χαρακτήρισαν καταστροφικό. Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωριστεί η βαθιά του οικολογική σοφία: βάζοντας μπουλντόζες να ισοπεδώνουν την υπόροφη βλάστηση και να κατακρεουργούν τα δάση χωρίς μελέτες, ο κ. Κεφαλογιάννης εφάρμοσε το απόλυτο αξίωμα: «αν δεν υπάρχει δάσος, δεν υπάρχει και τίποτα για να καεί!» Φυσικά, ο νεαρός πολιτικός τίμησε την οικογενειακή παράδοση και τη βαριά πολιτική κληρονομιά του Ρεθύμνου. Την ώρα που το 112 χτυπούσε μανιωδώς, το πολιτικό του γραφείο έδινε τη δική του «Ενεργή Μάχη» στα τηλέφωνα, μεριμνώντας για τη «διάσωση» των ημέτερων αγροτικών επιδοτήσεων και των εικονικών κοπαδιών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τελικά, κατάφερε να γίνει «καπνός» από το Υπουργείο του πριν προλάβει να σφίξει η ζέστη του καλοκαιριού!
Γ. Βραβείο «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ»
Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Στέλιο Αγγελούδη, ο οποίος κατάφερε με συνοπτικές διαδικασίες να κατατροπώσει τη δημοκρατική διεκδίκηση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με την ανάπλαση της ΔΕΘ. Ο κ. Αγγελούδης εξελέγη με κεντρική προεκλογική δέσμευση τη δημιουργία ενός μεγάλου πάρκου. Και σήμερα, επιμένει στη θέση για ενιαίο πάρκο περίπου 100-120 στρέμματα (από τα συνολικά 170 της έκτασης) στο νότιο τμήμα της ΔΕΘ. Το επίσημο σχέδιο που προωθεί το ΤΑΙΠΕΔ και η διοίκηση της ΔΕΘ βέβαια κάνει λόγο για «50% ελεύθερους χώρους και πράσινο». Ωστόσο, στην πολεοδομική γλώσσα, ο «ελεύθερος χώρος» περιλαμβάνει πλατείες, διαδρόμους κυκλοφορίας και ακάλυπτους χώρους ανάμεσα στα νέα κτίρια, και όχι απαραίτητα ένα ενιαίο, φυσικό πάρκο με χώμα και δέντρα. Ο κ. Αγγελούδης θα μείνει στην ιστορία της πόλης ως ο Δήμαρχος που κατάργησε τα δημοψηφίσματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν ακόμη αυτά εφαρμοστούν!…
Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον «παλαιοχριστιανό» Υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαο Ταχιάο, ο οποίος συνεχίζει να καμαρώνει για τις νέες καθυστερήσεις του Μετρό προς Καλαμαριά. Οι καθυστερήσεις αυτές κοστίζουν στα δημόσια ταμεία άλλα 100 εκατομμύρια ευρώ σε μορφή απευθείας αποζημιώσεων στους εργολάβους, ανεβάζοντας, έτσι, τις αποζημιώσεις για τις καθυστερήσεις που η κυβέρνηση προκάλεσε από το 2019 μέχρι σήμερα, στο πρωτοφανές ποσό των 600 εκατομμυρίων ευρώ!
Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον αντιπεριφερειάρχη Υποδομών και Δικτύων κ. Πάρι Μπίλλια, για τη διαχρονική του πίστη ότι η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης περνάει αποκλειστικά μέσα από μπετονιέρες, εργοτάξια και τεχνικά έργα που μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί στη δεκαετία του ’70. Πιστός στρατιώτης των κεντρικών επιλογών του πρωθυπουργικού γραφείου, στηρίζει με πάθος κάθε έργο που ξεσηκώνει διαμαρτυρίες: Flyover, «ανάπλαση» ΔΕΘ, Κέντρο Καινοτομίας & Τεχνολογίας ThessIntec στον υγρότοπο που βρίσκεται στα Τσαΐρια Περαίας, αστική ανάπτυξη στη Μαρίνα Καλαμαριάς, αμμοληψίες από το Ακρωτήρι Επανομής για τον 6ο προβλήτα του ΟΛΘ, σταθμός LNG στο κέντρο του Θερμαϊκού!
Εύφημος μνεία γίνεται για τους «παραγωγικούς φορείς» της Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ, ΒΕΘ, ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, ΕΣΘ και ΣΕΤΕ)*, οι οποίοι έσπευσαν να ζητήσουν να προχωρήσει άμεσα η πρόταση του ΤΑΙΠΕΔ για την «ανάπλαση» της ΔΕΘ, επιθυμώντας διακαώς να έχουν τον πρώτο λόγο στην «ανάπτυξη» της πόλης. Βραβεύονται για την αστική τους κουλτούρα και για τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα επενδύσεων που υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο, την ποιότητα ζωής των πολιτών, την αύξηση του πράσινου και τη μακροπρόθεσμη ελκυστικότητα της πόλης. Λειτούργησαν ως σοβαρό αντίβαρο στο ΤΑΙΠΕΔ, ενώ άσκησαν σοβαρή κριτική στο κράτος – εργολάβο, στην ατμοσφαιρική ρύπανση, στην κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και στην αποσπασματική λογική των «μεγάλων έργων». Μόνο κακεντρεχείς τους χαρακτηρίζουν ως τη συντηρητική ελίτ της πόλης που την έχει καταδικάσει σε δεκαετίες μιζέριας, υποβάθμισης και ασφυξίας.
* Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ), Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (ΕΣΘ), Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).
Επικοινωνία: 2310222503
ΠΡΑΣΙΝΟΙ – ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
www.prasinoi-oikologia.gr
facebook.com/prasinoi.oikologia.gr
[email protected] [...]
3 Ιουνίου 2026Πολιτική-ΟικονομίαΝα κλείσει το ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο – Έξω ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε – Έξω οι Βάσεις του θανάτου
Από τον Αύγουστο του 2004, στο χώρο που στεγάζονταν το Γ΄ Σώμα Στρατού, λειτουργεί το ανατολικό στρατηγείο του NATO Rapid Deployable Corps – Greece (NRDC-GR).
Το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο, είναι πλήρως ενταγμένο στην αμερικανοΝΑΤΟϊκή δομή που η άρχουσα τάξη της χώρας μας έχει παραχωρήσει στους φονιάδες του ΝΑΤΟ. Οπότε η κατεύθυνση του λαϊκού κινήματος, του αντιπολεμικού- αντιιμπεριαλιστικού κινήματος δεν μπορεί να είναι άλλη από την πάλη για το κλείσιμο του ΝΑΤΟϊκού Στρατηγείου, πάλη που οφείλει να εντάσσεται στην πάλη για την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ, για να φύγουν οι Βάσεις του Θανάτου από την Ελλάδα.
Ιδιαίτερα σήμερα που η κυβέρνηση της ΝΔ για λογαριασμό της άρχουσας τάξης, έχει μετατρέψει την χώρα σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση,που δίνει απλόχερα «γη και ύδωρ» στους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και το γενοκτόνο Ισραήλ, έχει μεγάλη σημασία να ενταθεί ο αγώνας για το διώξιμο τους και την έξοδο της χώρας από την δολοφονική συμμαχία του ΝΑΤΟ.
Η σημασία αυτής της πάλης μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, γιατί οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις γίνονται ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων και συνακόλουθα μαγνήτες κινδύνου και πολέμου. Όπως αποδεικνύουν τα τελευταία γεγονότα (drone στη Κύπρο, θαλάσσιο ουκρανικό drone στη Λευκάδα), και κυρίως ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία ο μεγαλύτερος από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αποκλεισμός της Βενεζουέλας και η απαγωγή Μαδούρο, ο αποκλεισμός της Κούβας, η βάρβαρη επίθεση των ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν, ο δικός μας λαός όπως και οι λαοί όλου του κόσμου κινδυνεύουν από τον άγριο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα, αγορών, πηγών και δρόμων ενέργειας, τελικά για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, και τις εφιαλτικές προοπτικές που γεννά αυτός ο ανταγωνισμός για μια γενικευμένη σύγκρουση.
– ΟΧΙ στους ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
– ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΗΠΑ- ΙΣΡΑΗΛ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
Πέμπτη 4 Ιουνίου,
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στην ΚΑΤΩ ΠΥΛΗ της ΔΕΘ (απέναντι από τη ΧΑΝΘ) στις 7μμ,
και
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ προς το ΝΑΤΟΪΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ (Γ΄Σώμα Στρατού)
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Να κλείσει το ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο
Έξω ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε – Έξω οι Βάσεις του θανάτου
Από τον Αύγουστο του 2004, στο χώρο που στεγάζονταν το Γ΄ Σώμα Στρατού, λειτουργεί το ανατολικό στρατηγείο του NATO Rapid Deployable Corps – Greece (NRDC-GR).
Το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο, είναι πλήρως ενταγμένο στην αμερικανοΝΑΤΟϊκή δομή που η άρχουσα τάξη της χώρας μας έχει παραχωρήσει στους φονιάδες του ΝΑΤΟ. Οπότε η κατεύθυνση του
λαϊκού κινήματος, του αντιπολεμικού- αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος δεν μπορεί να είναι άλλη από την πάλη για το κλείσιμο του ΝΑΤΟϊκού Στρατηγείου, πάλη που οφείλει να εντάσσεται στην πάλη για την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ, για να φύγουν οι Βάσεις του Θανάτου από την Ελλάδα.
Ιδιαίτερα σήμερα που η κυβέρνηση της ΝΔ για λογαριασμό της άρχουσας τάξης, έχει μετατρέψει την χώρα σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση, που δίνει απλόχερα «γη και ύδωρ» στους
αμερικάνους ιμπεριαλιστές και το γενοκτόνο Ισράηλ, έχει μεγάλη σημασία να ενταθεί ο αγώνας για το διώξιμο τους και την έξοδο της χώρας από την δολοφονική συμμαχία του ΝΑΤΟ.
Η σημασία αυτής της πάλης μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, γιατί οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις γίνονται ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων και συνακόλουθα μαγνήτες κινδύνου και πολέμου. Όπως
αποδεικνύουν τα τελευταία γεγονότα (drone στη Κύπρο, θαλάσσιο ουκρανικό drone στη Λευκάδα), και κυρίως ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία ο μεγαλύτερος από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αποκλεισμός της Βενεζουέλας και η απαγωγή Μαδούρο, ο αποκλεισμός της Κούβας, η βάρβαρη επίθεση των ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν, ο δικός μας λαός όπως και οι λαοί όλου του κόσμου
κινδυνεύουν από τον άγριο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα, αγορών, πηγών και δρόμων ενέργειας, τελικά για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, και τις
εφιαλτικές προοπτικές που γεννά αυτός ο ανταγωνισμός για μια γενικευμένη σύγκρουση.
– ΟΧΙ στους ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
– ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΗΠΑ- ΙΣΡΑΗΛ
Έξω βάσεις και ΝΑΤΟ- Κάτω η φιλοπόλεμη κυβέρνηση Μητσοτάκη!
Όλοι / -ες στην αντιπολεμική – αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση:
Συγκέντρωση: Πέμπτη 4/6, 19:00, κάτω πύλη ΔΕΘ
Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μεγάλους κινδύνους, που οδηγούν μια ανάσα πριν από έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ΗΠΑ δυσκολεύονται πολύ να διαχειριστούν την ήττα τους στο Ιράν, που είναι ιστορικής σημασίας και προσώρας καλύπτεται από έναν μανδύα «εκεχειρίας» και «διαπραγματεύσεων». Οι πρόσφατες «αμυντικές επιθέσεις»(!) των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών στο Ιράν, εν μέσω κατάπαυσης του πυρός, δείχνει ότι όσο μεγαλώνει ο πανικός και τα αδιέξοδά τους, τόσο είναι ικανοί για νέες τρομοκρατικές ενέργειες, μιλώντας για την «εξαφάνιση ενός πολιτισμού». Από δίπλα και το «σκυλάκι» τους, οι Σιωνιστές-ναζί του Ισραήλ: μετά από 2,5 χρόνια σφαγών στη Γάζα (από τις μεγαλύτερες στην ιστορία: πάνω από 100.000 νεκροί και εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες), εφαρμόζουν τα επεκτατικά, γενοκτονικά σχέδιά τους στον Λίβανο. Παράλληλα, ο Αμερικανικός ιμπεριαλισμός στήνει ασφυκτική περικύκλωση της Κούβας, σπρώχνοντας έναν λαό στη λιμοκτονία και φέρνοντας πολύ κοντά ένα νέο πολεμικό μέτωπο. Ενώ στην Ουκρανία, μετά από πέντε χρόνια πολέμου, ΕΕ-ΗΠΑ να εξοπλίζουν συνεχώς το καθεστώς Ζελένσκι.
Αστικές τάξεις και ιμπεριαλιστές σπρώχνουν βίαια σε «καθεστώς πολέμου». Μια νέα, χειρότερη οικονομική κρίση φουντώνει. Η αύξηση των τιμών καυσίμων, λιπασμάτων κ.ά. ροκανίζει γρήγορα τα εισοδήματα των εργαζομένων. Ενώ τα κέρδη καπιταλιστών-πλουσίων πολλαπλασιάζονται, εργατικά δικαιώματα τσακίζονται, μισθοί και κοινωνικές δαπάνες τσεκουρώνονται για τους εξοπλισμούς. Μέσα στην κρίση και τους ανταγωνισμούς, το καπιταλιστικό/ιμπεριαλιστικό σύστημα δείχνει ωμά το πρόσωπό του. Ένας καπιταλισμός που τρέφεται από τις «σάρκες» του, την αρπαγή από εργαζόμενους και φτωχούς. «Δημοκρατίες των πλουσίων» με σιδηρόφραχτη καταστολή, ένας εκφασισμός που καταστρέφει δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επί 7 χρόνια καταστρέφει ραγδαία το βιοτικό επίπεδο, τις κατακτήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αντεργατικοί νόμοι, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα δημόσιας παιδείας και υγείας, Φαγοπότι ημέτερων, σκάνδαλά τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, συγκάλυψη στα Τέμπη, καταστολή και αστυνομοκρατία… Παρότι παραπαίει, έχοντας χάσει κάθε λαϊκή νομιμοποίηση, θέλει να φέρει Συνταγματική Αναθεώρηση, δηλαδή να καταργήσει και τα πιο θεμελιώδη, εναπομείναντα δικαιώματα της Μεταπολίτευσης. Πρωτοστατεί στα πολεμικά μέτωπα στο πλευρό των ΗΠΑ, ενώ παραχωρεί δουλικά τη χώρα σαν «οικόπεδο» για κάθε τυχοδιωκτική, πολεμική ενέργεια (βλ. ουκρανικό drone στη Λευκάδα). Η οικονομική, πολιτική, στρατιωτική συμμαχία με το Ισραήλ φέρνει τον ελληνικό λαό πιο κοντά στο επίκεντρο του πολέμου – καθώς μαζί με τους Σιωνιστές, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, επιδιώκεται μια «περικύκλωση» της Τουρκίας. Αυτοί οι τυχοδιωκτισμοί προκαλούν διαρκώς τον τουρκικό καπιταλισμό, φέρνοντας κοντά ένα «θερμό επεισόδιο» ή χειρότερα έναν πόλεμο, αντιδραστικό και θανάσιμο και για τους δύο λαούς.
Η πολιτική κρίση γιγαντώνεται, τα αστικά επιτελεία δυσκολεύονται να σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση. Τα νέα κόμματα (Τσίπρα, Καρυστιανού κ.ά.), που πλασάρονται σαν «προοδευτικά» ή «πατριωτικά», δεν έχουν τίποτα το νέο ή υπέρ των εργαζομένων: προσωποπαγή ή τυχοδιωκτικά μορφώματα, χωρίς βάσεις στην κοινωνία και στους λαϊκούς αγώνες. Εκπροσωπούν φθαρμένα πρόσωπα και αναμασημένα ιδεολογήματα, λόγια του αέρα για «κράτος δικαίου», «εθνικό συμφέρον» ή τους «θεσμούς» – δηλαδή το ίδιο σημερινό σάπιο καθεστώς. Δεν θέτουν βασικά λαϊκά αιτήματα (αυξήσεις μισθών, λεφτά για παιδεία-υγεία, δημόσιες συγκοινωνίες – Στοπ στις ιδιωτικοποιήσεις, να φύγουν οι βάσεις κ.ά.)
Μόνη λύση οι αγώνες μας! Τίποτα δε μας χαρίστηκε, νίκες έρχονται μόνο με μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. Αγώνες όπως των ναυτεργατών, του επισιτισμού, της απεργίας πείνας στο Σύνταγμα (Π. Ρούτσι) κ.ά. μάς δείχνουν τον δρόμο: ΕΝΟΤΗΤΑ και ΟΡΓΑΝΩΣΗ σε χώρους δουλειάς, γειτονιές, σχολές, για να ρίξουμε τη συμμορία Μητσοτάκη. Όχι με τα ψευτο-επαναστατικά λόγια του ΚΚΕ, που είναι απών στους μεγάλους αγώνες ή συκοφάντης τους, γιατί δεν τους ελέγχει, δίνοντας τα διαπιστευτήρια «καθωσπρεπισμού» στο αστικό σκηνικό. Χρειαζόμαστε σχέδιο αγώνων και πανελλαδικό αντιπολεμικό κίνημα. Να μπει μπρος ο στόχος μιας Γενικής Πολιτικής Απεργίας. Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς: Με τίμιους αγωνιστές, δεσμευμένους στην υπόθεση των εργαζομένων, που εμπνέονται από το θάρρος και την αυταπάρνηση των 200 εκτελεσμένων της Καισαριανής. Με μια Αριστερά Επαναστατική, ταξική, που παλεύει για τον Σοσιαλισμό –μόνη λύση για τη σωτηρία της ανθρωπότητας από τον πόλεμο.
Να ηττηθούν ΗΠΑ-Ισραήλ. Κάτω οι αντιδραστικοί «άξονες» με το Ισραήλ – Καμία συνεργασία. Αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Καμία συμμετοχή στους πολέμους ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Καμία αποστολή έξω από τα σύνορα. Έξω Βάσεις και ΝΑΤΟ.
Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις. ΣΤΟΠ στις ιδιωτικοποιήσεις – Εθνικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο. Βαριά φορολογία σε κεφάλαιο πλούσιους. Όχι στους Εξοπλισμούς. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες.
Στον δρόμο θα σπάει η τρομοκρατία. Ενωτική, μαχητική υπεράσπιση των ελευθεριών μας.
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
Συγκέντρωση και πορεία προς το Γ’ Σώμα Στρατού Πέμπτη 4/6, 19:00, στη νότια πύλη της ΔΕΘ — Έξω το ΝΑΤΟ από τη Θεσσαλονίκη – Να κλείσουν οι βάσεις και τα στρατηγεία του πολέμου!
Σε μια περίοδο όπου αμφισβητείται η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την Λ. Αμερική, η Ελλάδα μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και κρίσιμο κόμβο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τους στην περιοχή. Από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη και τη Θεσσαλονίκη, το ελληνικό αστικό κράτος -ταγμένο στο πλευρό του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού- παρέχει λιμάνια, αεροδρόμια, στρατόπεδα και στρατηγεία στους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ συμμετέχοντας ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, ενώ το τουριστικό-επενδυτικό πλέγμα βαθαίνει τις σχέσεις με το καθεστώς του απαρτχάιντ. Έτσι, η θέση του ελληνικού κράτους σε αυτό το μακελειό είναι ξεκάθαρη: δίπλα στους φονιάδες.
Ανάμεσα σε αυτά που προσφέρει η Ελλάδα στους ιμπεριαλιστές ξεχωρίζει το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στο Γ΄ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη, το οποίο από το 2004 λειτουργεί ως NRDC-GR (NATO Rapid Deployable Corps – Greece), δηλαδή ως στρατηγείο υψηλής ετοιμότητας του ΝΑΤΟ με δυνατότητα διοίκησης πολυεθνικών χερσαίων επιχειρήσεων της λυκοσυμμαχίας. Το 1999 η Θεσσαλονίκη χρησιμοποιήθηκε ως κόμβος μεταφοράς ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων προς τα Βαλκάνια και συγκεκριμένα το Γ’ Σώμα Στρατού αποτελούσε σημαντικό μέρος της στρατιωτικής υποδομής μέσω της οποίας υποστηρίχθηκε ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας.
Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του 1999 στη Θεσσαλονίκη στόχευαν ακριβώς αυτόν τον ρόλο της πόλης και των στρατιωτικών της υποδομών. Χιλιάδες διαδηλωτές, συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι και οργανώσεις πραγματοποιούσαν αποκλεισμούς του λιμανιού και πορείες ενάντια στη χρήση της Ελλάδας ως βάσης διέλευσης των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων προς τη Γιουγκοσλαβία κάνοντας ξεκάθαρο ήδη από τότε ότι ο εχθρός του λαού και των εργαζόμενων βρίσκεται μέσα στην ίδια τους τη χώρα, μέσα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Πλέον ξέρουμε από πρώτο χέρι ότι δεν πρόκειται για «ασπίδες ασφάλειας», αλλά για υποδομές που εμπλέκουν τον λαό μας στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, μετατρέποντας τη χώρα σε στόχο και τον ελληνικό λαό σε συνένοχο πολέμων που δεν είναι δικοί του. Όταν οι ιμπεριαλιστές μιλούν για «ειρήνη», έχουν το δάχτυλο στη σκανδάλη. Το βλέπουμε στον πόλεμο ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας, στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ, στις επεμβάσεις και τους βομβαρδισμούς που αιματοκυλούν τους λαούς της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.
Η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους κυρίαρχους διεθνείς οργανισμούς ιμπεριαλιστικών-καπιταλιστικών συμφερόντων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ καθορίζεται άμεσα από τη θέση και τα συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού μέσα στον παγκόσμιο χάρτη αλλά και σε ένα βαθμό από τις προσδοκίες της ίδιας της αστικής τάξης της χώρας, του βαθμού της εξάρτησής της αλλά και της αυτοτελούς στρατηγικής που χαράσσουν τα επιμέρους τμήματά της. Η εξωτερική πολιτική της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική που ασκείται το εσωτερικό της χώρας και τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις που έχει στην ίδια την εργατική τάξη και τον λαό.
Μία πολιτική που πάει χέρι-χέρι με τις διαρκείς «μεταρρυθμίσεις» στα μετόπισθεν. Τις ιδιωτικοποιήσεις, την εκτίναξη των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης, την φιλελεύθερη “απελευθέρωση” του δικαιώματος στην στέγη και την αύξηση του κόστους ζωής. Τα εκατομμύρια σε στρατιωτικούς-πολεμικούς εξοπλισμούς, τη μετατροπή της χώρας σε ΝΑΤΟϊκό προτεκτοράτο, ενεργειακό κόμβο και πρωτοστάτη του ReArm Europe, την αυστηροποίηση της στράτευσης, την όξυνση και την στρατιωτικοποίηση της καταστολής, το κυνήγι και τη διαρκή βαρβαρότητα απέναντι στους μετανάστες και τις μετανάστριες στα σύνορα και στους δρόμους. Και αυτά, παράλληλα, συνοδεύονται από απαξίωση και διάλυση των λαϊκών αναγκών όπως η Υγεία, η Παιδεία και οι Μεταφορές, από εντατικοποίηση της εργασίας και αντεργατικά νομοσχέδια που τσακίζουν τα εργασιακά μας δικαιώματα και μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε σφαγεία, από κρατική ανεπάρκεια που αφήνει αγροτικές περιοχές, χωριά και πόλεις έρμαια των φυσικών καταστροφών. Μεταρρυθμίσεις οι οποίες συνθέτουν το παζλ της πολεμικής οικονομίας -που υπηρετούν σύσσωμα τα κράτη-μέλη της ΕΕ- και θυσιάζουν τις λαϊκές ανάγκες, την εργατική μας δύναμη και την ίδια μας τη ζωή στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς συνοδεύεται από ένα ξέφρενο ράλι εξοπλισμών, το οποίο παρουσιάζεται ως δήθεν «εθνική αναγκαιότητα». Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι αυτό της Ελλάδας-Τουρκίας. Τα δύο αστικά κράτη, παρά την δήθεν ιστορία τους ως “αιώνιοι” εχθροί, συνεχίζουν να μεγαλώνουν από κοινού το νεκροταφείο του Αιγαίου στα πλαίσια συνεργασίας υπό την επίβλεψη της λυκοσυμμαχιας του ΝΑΤΟ. Εχθροί όταν πρέπει να μοιραστούν την “πίτα”, για τον αδιέξοδο εξοπλιστικό ανταγωνισμό τον οποίο πληρώνουν οι λαοί με τους φόρους τους αλλά και θα πληρώσουν με το αίμα τους όταν τους βάλουν να αλληλοσφαχτουν και σύμμαχοι όταν πρόκειται να οχυρωσουν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να εφαρμόσουν τις αντιμεταναστευτικες πολιτικές της, ανάλογα με τις ανάγκες της για φθηνό, κάτω από την επισφάλεια, εργατικό δυναμικό στο εσωτερικό της. Οι εξοπλιστικοί ανταγωνισμοί δεν υπηρετούν τα συμφέροντα των λαών αλλά των αστικών τάξεων, των πολυεθνικών της ενέργειας και των πολεμικών βιομηχανιών που θησαυρίζουν από το αίμα των λαών.
Στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο συγκρούονται ανταγωνιστικά συμφέροντα κρατών, μονοπωλίων και ιμπεριαλιστικών μπλοκ. Οι λαοί της περιοχής βρίσκονται όλο και περισσότερο εγκλωβισμένοι ανάμεσα στη Σκύλλα του ιμπεριαλισμού και τη Χάρυβδη του εθνικισμού. Από τη μία, οι κυβερνήσεις τούς καλούν να στοιχηθούν πίσω από τις «εθνικές επιδιώξεις» των αστικών τάξεων· από την άλλη, οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τούς χρησιμοποιούν ως αναλώσιμους σε πολέμους και ανταγωνισμούς που δεν υπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα. Η απάντηση δεν βρίσκεται στην επιλογή στρατοπέδου ανάμεσα σε ανταγωνιστικά μπλοκ, αλλά στην αυτοτελή πολιτική δράση της εργατικής τάξης, στην κοινή πάλη των λαών και στον προλεταριακό διεθνισμό. Στο πρόταγμα για ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και πόλεμο στους δυνάστες τους.
Διέξοδος από τη βαρβαρότητα του πολέμου, του εθνικισμού και της εκμετάλλευσης, είναι η ταξική, διεθνιστική πάλη και ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας. Ο εχθρός βρίσκεται στην αστική τάξη και τις κυβερνήσεις της, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και σε κάθε μηχανισμό που γεννά πολέμους, φτώχεια και προσφυγιά για τα κέρδη των λίγων. Μέσα από εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους και τη μαζικοποίηση των αντικαπιταλιστικών οργανώσεων να δυναμώσουμε τον αγώνα για το κλείσιμο όλων των ΝΑΤΟϊκών βάσεων και στρατηγείων, για να φύγει το ΝΑΤΟ από τη Θεσσαλονίκη και ολόκληρη τη χώρα, για την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και την ακύρωση κάθε συμφωνίας με σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, για την οικοδόμηση ενός μαζικού αντιπολεμικού κινήματος. Γιατί μόνο οι λαοί μπορούν να σώσουν τους λαούς, μόνο η οργανωμένη πάλη των εργαζομένων μπορεί να βάλει τέλος στους πολέμους τους και να ανοίξει τον δρόμο για μια κοινωνία ειρήνης, ελευθερίας και αξιοπρέπειας.
Μονόδρομος είναι ο λαϊκός ξεσηκωμός για έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ! Ειδικά τώρα, που οι σειρήνες του πολέμου ηχούν όλο και πιο συχνά, όλο και πιο δυνατά, πρέπει να θυμηθεί ο λαός τα παλιά αντιιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά του και να πατήσει στα πόδια του. Η «εθνική περηφάνια» των αστών, της κυβέρνησης και των κομμάτων του πολέμου και της εκμετάλλευσης είναι φέρετρα με “ξένες” σημαίες για τον λαό. Μέσα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές όμως εμφανίζεται και η δυνατότητα ώστε ο λαός να παρέμβει στις εξελίξεις κόντρα στην «ευημερία», την σιγή νεκροταφείου και την ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο των αστών. Να δυναμώσει η ταξικη-αντιιμπεριαλιστική πάλη ενάντια σε αυτούς και το σύστημα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και εκμετάλλευσης.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΛΙΜΑΝΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ – ΟΧΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΛΑΕ ΧΤΥΠΑ ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
Διαρκής Αγώνας για την Ταξική Απελευθέρωση
—————————————————————-
4/6, Συγκέντρωση για την απομάκρυνση του Γ΄ Σώματος Στρατού
Έξω το ΝΑΤΟ από τη Θεσσαλονίκη Απομάκρυνση του Γ’ Σώματος Στρατού
Απόδοση των ελεύθερων χώρων & των κτιρίων στην κοινωνία
Σε μια πόλη που στενάζει από την έλλειψη ελεύθερων χώρων, αλλά και κτιρίων για κοινωνικές χρήσεις, ο Στρατός και το ΝΑΤΟ συνεχίζουν να καταλαμβάνουν μια μεγάλη και πολύτιμη έκταση στο κέντρο της.
Την ώρα που η ανθρωπότητα είναι αντιμέτωπη με ένα φάσμα επιθετικών, ιμπεριαλιστικών πολέμων που διεξάγονται από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους (ανάμεσα τους και η Ελληνική Κυβέρνηση), την ώρα που η γενοκτονία στην Παλαιστίνη συνεχίζεται, που ολόκληροι λαοί βυθίζονται στον όλεθρο, που ο μιλιταρισμός ενισχύεται, η ύπαρξη του Νατοϊκού Στρατηγείου στο κέντρο της πόλης συνιστά πρόκληση και πρέπει να σταματήσει άμεσα.
Για τους παραπάνω λόγους, η απομάκρυνση του Γ΄ Σώματος και η απόδοση των ελεύθερων χώρων και των διατηρητέων κτιρίων σε κοινωνικές χρήσεις, αποτελεί μια μακρόχρονη διεκδίκηση των κινημάτων της πόλης, τόσο των περιβαλλοντικών όσο και των αντιπολεμικών.
Η διοίκηση Αγγελούδη για ακόμα μια φορά, όπως και στην περίπτωση της ΔΕΘ, έκανε πίσω στις προεκλογικές τις δεσμεύσεις, εγκαταλείποντας και αυτή τη διεκδίκηση.
Ο μόνος δρόμος λοιπόν για να έχουμε πιθανότητες να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής στην πόλη είναι η κινητοποίηση, η κοινωνική συμμετοχή, ο αγώνας. Αυτό ακριβώς φόβισε διοίκηση και κυβέρνηση και επέβαλαν την απαγόρευση του δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ, αφού πρώτα όμως έκαναν πίσω στα σχέδια για δημιουργία φαραωνικού ξενοδοχείου και εμπορικού κέντρου.
Μόνο ένα αντίστοιχο -και ακόμα πιο μεγάλο- κίνημα θα μπορούσε να διεκδικήσει ουσιαστικά την απομάκρυνση του Γ΄ Σώματος.
Καλούμε σε:
Συγκέντρωση Πέμπτη 4 Ιουνίου 7μμ ΔΕΘ (Πύλη ΧΑΝΘ) και πορεία προς το Γ’ Σώμα Στρατού.
Facebook event: https://www.facebook.com/photo/?fbid=1565570278902197
Η Πόλη Ανάποδα
——————————-
Κάλεσμα του ΚΚΕ(μ-λ) στην Συγκέντρωση – Διαδήλωση για το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο
Να ΚΛΕΙΣΕΙ το ΝΑΤΟϊκό ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ
ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΕ
ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ και οι ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ!
ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!
ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΟΛΟΙ /ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ, ΠΕΜΠΤΗ 4/6
Μαζί με τα αδιέξοδα του συστήματος, μεγαλώνουν η βαρβαρότητα και οι πολεμικοί κίνδυνοι που απειλούν τον λαό της χώρας μας αλλά και όλους τους λαούς του κόσμου. Αυτό δείχνουν:
– Ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία, μεταξύ του ρώσικου ιμπεριαλισμού και του ενεργούμενου των αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών καθεστώτος του Κιέβου, που συνεχίζεται για πέμπτο χρόνο σε ολοένα και πιο αιματηρά μονοπάτια.
– Οι επιθετικές κινήσεις των ΗΠΑ, με την απαγωγή του Μαδούρο, τις απειλές στην Γροιλανδία, τον ναυτικό αποκλεισμό της Κούβας.
– Η συνεχιζόμενη πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ ενάντια στο Ιράν. Και μαζί με αυτό η εισβολή των σιωνιστών στον Λίβανο και η σφαγή στην Παλαιστίνη.
Οι τρεις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις του καιρού μας, οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα, στον ανταγωνισμό τους για παγκόσμια κυριαρχία, σέρνουν την πορεία προς ένα γενικευμένο ΜΕΓΑΛΟ και ΑΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ, με τις ΗΠΑ να πρωτοστατούν σ’ αυτή. Από πίσω τους προσπαθούν να στοιχηθούν και να βρουν ρόλο και οι ιμπεριαλιστές δεύτερης τάξης όπως οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές εντός και εκτός ΕΕ, η Ιαπωνία.
Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΜΠΛΕΓΜΕΝΗ στον ΠΟΛΕΜΟ
Η αστική τάξη της χώρας μας, προκειμένου να αναπαραγάγει και να μεγαλώσει τα πλούτη της, προκειμένου να διαιωνίσει την κυριαρχία και την εκμετάλλευση του λαού μας, έχει αναγάγει την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας από τις ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ σε «ιερή αγελάδα» του συστήματος.
Τα τελευταία χρόνια και με το βλέμμα στον αντιδραστικό ανταγωνισμό της με την αστική τάξη της Τουρκίας, δίνει γη και ύδωρ στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Κάνει πλάτη στα αμερικανοΝΑΤΟϊκά σχέδια για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Συμμετέχει στις τριμερείς με το κράτος- τρομοκράτη του Ισραήλ, στηρίζει την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Στο πλαίσιο αυτό, αποδέχεται τη μετατροπή της χώρας σε πεδίο πολέμου όπως έδειξε η υπόθεση με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα. Έχει μετατρέψει τη χώρα σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση για τους πολέμους και τις επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και του σιωνιστικού Ισραήλ.
ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ
Το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο είναι τμήμα αυτής της αμερικανοΝΑΤΟϊκής δομής του θανάτου. Δεν μπορεί να είναι αίτημα μας η μεταφορά σε άλλο χώρο του ΝΑΤΟϊκού στρατηγείου. Τότε θα ήταν σαν να συμφωνούμε με τα αμερικανοΝΑΤΟϊκά δεσμά και να συζητάμε την «φιλολαϊκή» και «περιβαλλοντική» διαχείριση τους.
Η πάλη για το κλείσιμό του ΝΑΤΟϊκού Στρατηγείου:
– ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ στη ΠΑΛΗ για την ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ.. ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΔΙΠΛΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ αστικής τάξης και ιμπεριαλισμού πάνω στο λαό μας.
– ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ στην πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστές που ματώνουν λαούς και κομματιάζουν χώρες, που μας οδηγούν στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο λαός, οι νέοι, δεν μπορούμε να προσβλέπουμε στους δήθεν «καλούς» ιμπεριαλιστές της Ρωσίας, της Κίνας ή της Ευρώπης.
ΜΠΟΡΟΎΜΕ να πάμε ΚΟΝΤΡΑ στο «ρεαλισμό» της ΥΠΟΤΑΓΗΣ, που ΟΔΗΓΕΙ σε ΝΕΑ ΣΦΑΓΕΙΑ.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ μαζί με τους λαούς της περιοχής ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΊΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ. ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ’ ΧΕΙ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΛΕΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΟΥΣ και ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ!
——- [...]
3 Ιουνίου 2026Κοινωνία - Κινήματα / Μετανάστευση-ΠρόσφυγεςΡομά και μετανάστριες σ’ όλες τις γειτονιές.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ Μ.
Για μία ακόμη φορά οι ρομά γυναίκες γίνονται στόχος της ΕΛ.ΑΣ. και του ρατσιστικού νόμου Πλεύρη-Βορίδη. Η Μ. μητέρα και γιαγιά, αγωνιζόμενη για το μεροκάματο, ρομ με καταγωγή από την Αλβανία, συλλαμβάνεται σήμερα το απόγευμα, Τετάρτη 3/6/26 μόνο και μόνο γιατί είναι ένας άνθρωπος χωρίς χαρτιά. Χαρτιά που το ελληνικό κράτος αρνείται πεισματικά να τις δώσει, παρότι βρίσκεται στη χώρα για πάνω από δύο δεκαετίες. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που στοχοποιείται. Η Μ. είχε συλληφθεί και αθωωθεί με παρέμβαση του αντιρατσιστικού κινήματος και την φετινή πρωτοχρονιά. Ούτε αυτήν τη φορά δεν θα είναι μόνη. Θα είμαστε στο πλευρό της για μια ζωή χωρίς την απειλή της απέλασης πάνω από το κεφάλι της, για μια ζωή με αξιοπρέπεια και ελευθερία.
Οι ρομά κοινότητες όπως και η μετανάστ(ρι)ες είναι οι “πλεονάζοντες πληθυσμοί” του σύγχρονου πολεμικού καπιταλισμού. Το ελληνικό κράτος με μια σειρά μέτρα, αν δεν τους έχει δολοφονήσει στα σύνορα, όπως έκανε στη Χίο και στην Πύλο, αν δεν τους έχει εκτελέσει εν ψυχρώ όπως έκανε στην υπόθεση Φραγκούλη και Σαμπάνη, υποβαθμίζει τη ζωή τους, του κάνει ολοένα και περισσότερο “αόρατους” και με την προπαγάνδα των ΜΜΕ τους δαιμονοποιεί. Πρόσφατο παράδειγμα ακραίας ρατσιστικής πολιτικής είναι η συγκρότηση ειδικής αστυνομικής δύναμης για τους συνοικισμούς ρομά.
Λευτερία στη Μ.
Χαρτιά/ελευθερία/αξιοπρέπεια για όλες και για όλους.
Συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 4/6/26 9πμ στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης.
Μαχαλάς
Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δ. Θεσσαλονίκη [...]
3 Ιουνίου 2026ΚόσμοςΠρόκεται για τα μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας της χερασαίας αυτοκινητοπομπής Maghreb Sumud Land Convoy, που διά μέσου της Βόρειας Αφρικής κατευθυνόταν στη Γάζα μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια. Το κοβόϊ το σταμάτησαν έξω από τη Σύρτη ένοπλες ομάδες των αρχών της Ανατολικής Λιβύης και όταν μετένη η 10μελής διαπραγματευτική ομάδα στο πρώτο σημείο ελέγχου… αυτοί συνελήφθησαν και έκτοτε κρατούνται. [...]
3 Ιουνίου 2026Ελευθερίες-Δικαιώματα / Κοινωνία - ΚινήματαΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ
Την Πέμπτη 04/06/26 στις 09:00 όλοι και όλες στα δικαστήρια Καρδίτσας για την συνέχεια της δίκης των ένστολων μισθοφορικών καθαρμάτων του κράτους και βασανιστών του Αναρχικού Βασίλη Μάγγου. Και ας μη νικήσουμε ποτέ θα πολεμάμε πάντα!
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ , ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ
ΜΠΑΤΣΟΙ ,ΦΑΣΙΣΤΕΣ ,ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Καρδίτσας
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 4 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 09:00 –
ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΟΙ 6 ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ Β. ΜΑΓΓΟΥ
Δικάσιμοι Ιουνίου: Πέμπτη 4/6, Πέμπτη 11/6, Τετάρτη 17/6, Σάββατο 20/6, Τρίτη 23/6.
Στις 4 Ιουνίου αναμένεται να συνεχιστεί στο μικτό ορκωτό εφετείο Καρδίτσας η δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου σε βαθμό κακουργήματος.
Θυμίζουμε:
Οι έξι κατηγορούμενοι αστυνομικοί παραπέμπονται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας με τις κατηγορίες:
1. Βασανιστήρια κατά συναυτουργία
2. Επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία
3. Έκθεση κατά συναυτουργία
4. Παράνομη κατακράτηση κατά συναυτουργία.
Ήδη τον Μάρτιο του 2025, τρεις αστυνομικοί κατηγορούμενοι για επικίνδυνη σωματική βλάβη εις βάρος του Βασίλειου Μάγγου καταδικάστηκαν στον Βόλο με ποινή φυλάκισης δύο ετών.
Στις 7.4.2026 η εισαγγελέας Πρωτοδικών Καρδίτσας ανέγνωσε το κατηγορητήριο κατά των κατηγορουμένων. Όπως διάβαζε η εισαγγελέας:
Οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν σε βασανιστήρια πρόσωπο που βρισκόταν στην εξουσία τους, με κοινό στόχο να τιμωρήσουν αυτόν. Τον χτύπησαν αρχικά κατά την αποχώρηση και την επιβίβαση σε άλλο όχημα. Κατά τη διαδρομή οι κατηγορούμενοι ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασης και έχοντας απόλυτο έλεγχο, τον έπληξαν προκαλώντας του εσκεμμένες κακώσεις, με κοινό σκοπό να τιμωρήσουν για την προηγηθείσα συμπεριφορά του, η δε βία δεν ήταν η απολύτως αναγκαία. Κατά τη διαδρομή, από τις τέσσερις έως τις τέσσερις και δέκα, τον έπληξαν εκ νέου, χτυπώντας τον με τα χέρια τους στα ίδια σημεία που τον είχαν πλήξει και έξωθεν του δικαστικού μεγάρου. Τρίτη φορά, ενώ βρισκόταν υπό την πλήρη εξουσία τους, τον έπληξαν εκ νέου, πέραν των χτυπημάτων που είχε δεχτεί έξω από το δικαστήριο και μέσα στο αυτοκίνητο, στα ίδια ακριβώς σημεία που τον είχαν πλήξει και προηγουμένως. Ενώ τον είχαν ακινητοποιημένο και με δεμένα τα χέρια πίσω από την καρέκλα, προσέβαλαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια του θύματος, του είπαν φράσεις όπως «γιατί κλαις τώρα, μόνο οι αδερφές κλαίνε, είσαι αδερφή;» του αρνήθηκαν νερό, τον χλεύαζαν γιατί δεν κατάφερνε να πιει νερό από αυτόν τον ψύκτη. Δεν του παρείχαν ιατρική περίθαλψη παρότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση. Του στέρησαν την ελευθερία του και τον οδήγησαν σε μη προσδιορισμένο χώρο.
Για την υπόθεση:
Στις 13 Ιούνη 2020, στη μεγάλη κινητοποίηση ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ-Lafarge, η αστυνομία εξαπέλυσε μια από τις πιο βίαιες επιχειρήσεις καταστολής, τραυματίζοντας δεκάδες ανθρώπους και στοχοποιώντας το κίνημα που απαιτούσε καθαρό αέρα και αξιοπρέπεια για την πόλη του Βόλου. Στο ίδιο πλαίσιο έγινε την επόμενη μέρα και ο δολοφονικός βασανισμός του Βασίλειου Μάγγου, έξω από τα δικαστήρια Βόλου και στη συνέχεια στην Ασφάλεια Μαγνησίας.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι ο βασανισμός και εν τέλει η δολοφονία του Βασίλη, ενός αγωνιστή που στοχοποιήθηκε και δολοφονήθηκε επειδή στάθηκε απέναντι στα συμφέροντα κράτους και επενδυτών, αποτελούν τις πιο ακραίες εκφάνσεις ενός συστηματικού σχεδίου καταστολής που αποσκοπεί στην υπονόμευση και τη διάλυση των κινημάτων και των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων, ώστε να διευκολυνθεί η επιβολή καταστροφικών επενδυτικών σχεδίων και ακόμα πιο αντικοινωνικών πολιτικών σε ολόκληρη τη χώρα. Πολιτικές που στρέφονται πρωτίστως ενάντια σε όσους αγωνίζονται, στους φτωχούς και ευάλωτους, στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και στο φυσικό περιβάλλον στο σύνολό του, από τη μία άκρη της επικράτειας ως την άλλη.
Παρά τα συντριπτικά στοιχεία από μαρτυρίες, ιατρικά ευρήματα, ντοκουμέντα της Ασφάλειας και τρεις εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη, η οικογένεια δεν θα μπορέσει καν να παρασταθεί στη δίκη επειδή ο Βασίλης, εξαιτίας των τραυμάτων του, δεν πρόλαβε να καταθέσει μήνυση πριν πεθάνει(!).
Τα αιτήματα της οικογένειας είναι σαφή και πρέπει να γίνουν απαιτήσεις όλων μας:
• Να αποδοθούν πλήρως οι ευθύνες για τον βασανισμό και τον θάνατο του Βασίλη.
• Να υπάρξει πραγματικά δίκαιη δίκη χωρίς συγκάλυψη.
• Να καταδικαστούν οι 6 βασανιστές του Βασίλειου Μάγγου.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΓΓΟΥ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ
Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας
Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου
Όλες/οι την Πέμπτη 04/06 στις 09:00 στα δικαστήρια της Καρδίτσας
Στις 04 Ιουνίου αναμένεται να συνεχιστεί στο μικτό ορκωτό εφετείο Καρδίτσας η δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου σε βαθμό κακουργήματος. Μια τεράστια κοινωνική και πολιτική μάχη ενάντια στο επιχειρηματικό κράτος και τους πραίτορές του κορυφώνεται.
Η όλο και βαθύτερη εμπλοκή κυβερνητικών και κρατικών κέντρων στην προσπάθεια ξεπλύματος των βασανιστών αποδεικνύει καταρχάς πως η υπόθεση του Βασίλη δεν αποτελεί απλά μια υπόθεση ξυλοδαρμού ενός τυχαίου ανθρώπου. Αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως η στοχοποίηση του Βασίλη αποτέλεσε μια τιμωρητική πράξη των κρατικών και επιχειρηματικών μηχανισμών εναντίων όλου του κινήματος της πόλης του Βόλου για να θεμελιωθούν ανεμπόδιστα οι πιο άθλιοι σχεδιασμοί μετατροπής της πόλης σε ασύδοτο επιχειρηματικό παζάρι.
Ταυτόχρονα όμως αποδεικνύουν πως η ασίγαστη πάλη αυτά τα 6 χρόνια του κινήματος για την υπόθεση του Βασίλη, έχει πιέσει ασφυκτικά όλα τα συγκαλυπτικά κέντρα, απαιτώντας μια δικαιοσύνη που καταρχάς έχει γραφτεί με όρους λαϊκής διεκδίκησης.
Η υπόθεση του βασανισμού και της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη είναι μια υπόθεση που αναμετράτε με τα ιερά και τα όσια ενός άδικου, καταπειστικού και δολοφονικού συστήματος. Είναι μια υπόθεση που αντικειμενικά ενοποιεί όλες τις ανοιχτές πληγές της κοινωνικής πλειοψηφίας, από τα Τέμπη και την Πύλο, μέχρι τη Βιολάντα και τους αγώνες για τη γη και την ελευθερία μέχρι τη δυνατότητα μας να ζήσουμε έξω από τα δεσμά των επιχειρηματικών τοποτηρητών. Για αυτό είναι μια υπόθεση όλων μας. [...]
3 Ιουνίου 2026Κοινωνία - Κινήματα / Παλαιστίνη“Οι εγκληματίες πολέμου είναι ανεπιθύμητοι”. Με αυτό και άλλα συνθήματα κατά του Σιωνισμού και υπέρ της Παλαιστίνης, έγινε “θερμή” υποδοχή του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου Crown Iris που μεταφέρει μεταξύ άλλων μέλη των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων σε ανάπαυλα για ξεκούραση καθώς και υποστηρικτές της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.
ΑΘΗΝΑ – ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΜΑΝΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ – Συγκεντρώσεις ενάντια στο σιωνιστικό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, Τετάρτη 3/6 [...]